Φυσικά και δεν τελείωσε ακόμη η σεζόν.

Εχει δρόμο ακόμη και παίζονται πολλά. Θεωρώ δε ότι είναι θέμα χρόνου να αλλάξει ξανά και η αγωνιστική εικόνα του Παναθηναϊκού, να γίνει και πάλι η ομάδα που ξέραμε και βλέπαμε, η ομάδα που πραγματικά ΕΙΝΑΙ.

Αυτές τις μέρες η έλλειψη δράσης έχει στρέψει το βλέμμα της επικαιρότητας στο μέλλον. Ανανεώσεις, μεταγραφές και δεν συμμαζεύεται. Για την συμφωνία με τον Αναστασίου τα είπαμε πρόσφατα. Με το σπαθί του και τη δουλειά του ο Γιάννης κέρδισε την εμπιστοσύνη όλων στον Παναθηναϊκό εξ ου και η σχετική… αναμενόμενη επιβράβευση.

Το τελευταίο διάστημα βρίσκονται σε εξέλιξη και τα μεταγραφικά. Όχι για το κλισέ «οι μεταγραφές δεν σταματούν ποτέ», αλλά γιατί πράγματι γίνονται κινήσεις και ενέργειες ώστε να κλείσουν από τώρα κάποια μέτωπα σε θέσεις που διαπιστωμένα πονάς και θέλεις ενίσχυση.

Εχει δε ένα μεγάλο αβαντάζ στην παρούσα φάση ο Παναθηναϊκός. Το είχε και πέρσι αλλά δεν το εκμεταλλεύτηκε απόλυτα. Δεν ξεκινάει από το μείον ή το μηδέν άλλων εποχών. Οι άνθρωποι της ομάδας καλούνται να χτίσουν πάνω σε γερά θεμέλια που δημιουργήθηκαν την τελευταία διετία μέσα από σκληρή δουλειά.

Ο Παναθηναϊκός σαφώς και έχει ελλείψεις και αδυναμίες είναι ωστόσο μια πολύ δουλεμένη ομάδα με εξαιρετικές λύσεις σε πολλές θέσεις. Δεν ήταν τυχαίο το… κύμα επεκτάσεων συμβολαίων που προηγήθηκε. Το ρόστερ αποδείχτηκε μέσα στο γήπεδο πως δεν είναι αυτό που λένε «μίας χρήσης» αλλά για πολλά χρόνια και 7-8 παιδιά επιβραβεύτηκαν ήδη για την προσφορά τους.

Η βάση αυτή λοιπόν που έχει δημιουργηθεί είναι ένα από τα όπλα της ομάδας την ώρα που άλλοι ανταγωνιστές (με σαφώς μεγαλύτερη οικονομική άνεση βέβαια) θα κληθούν να αλλάξουν σχεδόν τα πάντα και να χτίσουν ξανά από την αρχή.

ΥΓ: Η εικόνα του τελευταίου μήνα μπορεί να βολεύει για εκ του ασφαλούς «πανηγυρισμούς» και απαξίωση ωστόσο οι «φίλοι» μας ξέρουν καλά ΤΙ έγινε, ΓΙΑΤΙ έγινε, ΠΟΙΟΣ πραγματικά είναι ο Παναθηναϊκός και που θα ήταν αν το πράγμα παιζόταν στα ίσια. Μην εκτίθεστε τζάμπα λοιπόν.

 

Πηγή

loading...