Ο Δημήτρης Κοντός κλείνει την ποδοσφαιρική συγκρίνει την εμφάνιση της Λεωφόρου μόνο με αυτές του αείμνηστου Κυράστα.

Προσωπικά, είχα να νιώσω μέσα από το γήπεδο τέτοια ανωτερότητα και πάτημα στον Ολυμπιακό από την εποχή του αείμνηστου Γιάννη Κυράστα. Τέτοια επιβολή στον αντίπαλο μόνο τότε μπορούσες να δεις με μια ομάδα ασύλληπτα παθιασμένη, με συνεχή τρεξίματα και πίεση που δεν άφηνε ούτε μια πρώτη μπάλα να πάει χαμένη. Μιλάμε για υπεροχή άλλου επιπέδου που θα μπορούσε να φτάσει το σκορ όπου πραγματικά ήθελε.

Αν ο Παναθηναϊκός δεν είχε περάσει τέτοιες παλινωδίες κατά τη διάρκεια της χρονιάς να είστε σίγουροι πως θα σταματούσε μίνιμουμ στα τρία. Η ψυχολογία του …σκοτώνω, όμως, δημιουργείται μέσα από τα αποτελέσματα και τη διάρκεια ενός συνόλου. Άρα, όλοι μπορούν να δουν αυτό το παιχνίδι ως μια παρακαταθήκη για το μέλλον και ίσως το Κύπελλο. Εκεί, αν διασταυρώσουν οι αιώνιοι ο Παναθηναϊκός θα μπει με αίσθημα μεγάλης ανωτερότητας στο γήπεδο και τότε μπορεί να …σπάσει η …κατάσταση.

Αυτό που μένει, ωστόσο, στο τέλος της ημέρας είναι πως οι «πράσινοι» έχουν έναν άνθρωπο στον πάγκο που δεν τους ταράζει τη λογική. Ο Μαρίνος Ουζουνίδης είναι μακράν του δευτέρου ο καταλληλότερος για να χτίσει κάτι καλό. Πρώτον, είναι σοβαρός και δεύτερον ξέρει τον Σύλλογο και τη νοοτροπία του αντικαθιστώντας έναν συμπαθέστατο αλλά …εγκληματία (λόγω των επιλογών του) προπονητή.

Πηγή: leoforos.gr

 

loading...