Αν ο Μπεργκ είναι ο Απόστολος του γκολ ο Σεμπάστιαν είναι ο Μωϋσής αυτός που φέρνει εις πέρας τις (περισσότερες από τις) 10 εντολές της πράσινης επίθεσης. Γράφει ο Δημήτρης Στρατής.

Κατά την ταπεινή μας άποψη το χάι-λάιτ της χθεσινής βραδιάς είναι ο πωρωτικός πανηγυρισμός Λέτο-Μπεργκ στη φάση του 2-0. Δείτε την έκφραση του Αργεντινού και τις χειρονομίες του Σουηδού, η γλώσσα του σώματος προδίδει ότι γουστάρουν να παίζουν μαζί, πόσο ευεργετικό για τον Παναθηναϊκό και τι άσχημο συνάμα που ο λάτιν σταρ δεν μπορεί να βγάζει σερί 90λεπτα.

Ο Μάρκους είναι ο κορυφαίος παίκτης της λίγκας αλλά ο Σέμπα αποτελεί τον ποδοσφαιριστή που σημάδεψε όσο κανείς το κλαμπ τα τελευταία δύσκολα χρόνια με την κλάση και την πίστη του προς αυτό, στο κάτω-κάτω το 2012 λίγο ήθελε να πάρει ΜΟΝΟΣ  τον τίτλο του πρωταθλητή ενώ προ μηνών χάρισε λεφτά στη Κατάνια λέγοντας ότι για το τριφύλλι μπορούσε να παίξει ακόμα και τζάμπα! Σπουδαία κίνηση για το θυμικό του οπαδού σε εποχές άκρατου επαγγελματισμού. Τον λάτρευαν που τον λάτρευαν τον «Σέμπα» οι φανατικοί, ε, με αυτή του την κίνηση τους «αποτέλειωσε»…

Στα καλά του ο Αργεντινός υπήρξε το απόλυτο επιθετικό όπλο στο 4-6-0 (!) που εισήγαγε προ ετών ο Ζεσουάλδο Φερέιρα αφού ήταν και κυνηγός και εξτρέμ και δεκάρι, μα κυρίως στυλοβάτης και ψυχή των αποδυτηρίων μιας ομάδας που παρά την αποψίλωσή της διατηρούσε (ακόμα) σπουδαία «εγώ» στα αποδυτήριά της (Κατσουράνη, Μπουμσόνγκ, Καραγκούνη).

Υπήρξαν (πολλοί) παίχτες με ανάλογα χαρακτηριστικά στο παρελθόν αλλά κανένας δε κατάφερε να επιβάλλει όπως αυτός το στυλ του σε χορτάρι-εξέδρα, ενώ άρεσε πολύ στην κερκίδα το στυλ του ασυμβίβαστου, ο τύπος μπορούσε να τα βάλει με οποιονδήποτε, ακόμα θυμούνται αυτοί εκεί κάτω το κυνήγι στον Τοροσίδη και το σπάσιμο μαγκιάς του Τάσου Μητρόπουλου στο «ντέρμπι του Καλόπουλου».

Για τους (πολύ) πιτσιρικάδες ίσως οι μνήμες να έχουν ξεθωριάσει βλέποντας τον λάτιν το τελευταίο διάστημα να προσαρμόζει το παιχνίδι του όντας λιγότερο αθλητικός, βασισμένος όμως στη τεράστια αύρα που έχτισε τα χρόνια που ως πρωτοπαλίκαρο Τεν Κάτε, Νιόπλια, Φερέιρα έσπερνε το δέος. Μέσα στο δικό του πακέτο περικλείονται οι κόποι κι οι αγώνες ενός ανθρώπου που αν δεν είχε τραυματισμούς ήταν να παίζει σε τοπ λίγκα.

Αφαιρώντας την ταχύτητα και τις αντοχές αυτά που μένουν για να θαυμάσεις μόνο λίγα δεν τα λες:

-Οξυδέρκεια

-Ταχύτατη αντίληψη

-Υψηλό IQ

-Συνεργασία

-Άριστα τελειώματα

-Έντονη προσωπικότητα

-Υψηλή συναισθηματική νοημοσύνη που φέρνει αποτελεσματικότητα υπό καθεστώς πίεσης, τομέας στον οποίο πονά χρόνια ο ΠΑΟ που ψάχνει με το τουφέκι ποδοσφαιριστές με «καρύδια»

Ο τρόπος που με το all around επιθετικό του παιχνίδι ελέγχει τις κινήσεις των στόπερ και βρίσκεται πάντα στο κατάλληλο σημείο για να σκοράρει είναι σεμιναριακός.  Θα ευχόμασταν να ήταν και cool σαν τη θερμοκρασία της Αρκτικής όταν οι αντίπαλοι τον προκαλούν βέβαιοι ότι θα «τσιμπήσει», αλλά ποιος είναι τέλειος για να είναι του λόγου του;  Το ντουμπλάρισμα που κάνει στον Μάρκους κάθε φορά που ο Σουηδός ντύνεται δημιουργός παίρνοντας τη θέση του στα σημεία βολής στέλνουν τους αντιπάλους στη σέντρα γεμίζοντας διαρκώς credits την αόρατη πίσω τσέπη που διαθέτει το σορτσάκι του αλλά κανείς δεν είδε ποτέ.

Η άμυνα νιώθει πολύ άβολα όταν μπει η μπάλα στο πεδίο ελέγχου του, ακόμα κι αν έχει να αντιμετωπίσει ταχύτερους στόπερ. Τα πόδια δεν τον βοηθούν πια να μείνει στη πρώτη γραμμή χαρακωμάτων απέναντι σε σβέλτους οπισθοφύλακες, αλλά η εξαιρετική του τεχνική και το έγκυρο διάβασμα των προθέσεω ν των συμπαικτών του τον βοηθούν να διατηρεί αξιοπρεπείς χρόνους αντίδρασης που εμπλουτίζουν τα στατιστικά του με τέρματα και ασίστ. Αν ο Μπεργκ είναι ο Απόστολος του γκολ ο Σεμπάστιαν είναι ο Μωϋσής αυτός που φέρνει εις πέρας τις (περισσότερες από τις) 10 εντολές της πράσινης επίθεσης.

loading...