Εκεί, όπου έχουν λυγίσει αήττητες ομάδες. Εκεί, όπου τρέμουν τα χέρια τεράστιων παικτών. Εκεί, όπου ο Παναθηναϊκός μοιάζει ανίκητος. Εκεί, όπου κάθε χρόνο γιγαντώνεται ο μύθος. Στο ΟΑΚΑ…

Υπάρχουν άρθρα που διαβάζονται με ανοικτά τα μάτια. Είναι, θεωρητικά και πρακτικά, η μόνη αίσθηση που χρειάζεται για ένα κείμενο. Υπάρχουν, όμως, και κάποια άρθρα που χρειάζονται περισσότερες αισθήσεις. Εκείνα που μπορείς για λίγο να κλείσεις τα μάτια και να μην χρησιμοποιείς την όραση. Να αφεθείς στην ακοή και να χαθείς στις αναμνήσεις… Να ακούς ανθρώπους να μιλάνε, χωρίς να έχουν σημασία τα πρόσωπα. Και στο υπόβαθρο ένα διαρκές βουητό, μια διαρκή φασαρία, ένα συνεχές παραλήρημα από την καλύτερη (σ.σ. μαζί ίσως με Ζαλγκίρις, Παρτιζάν και Ερυθρό Αστέρα) μπασκετική κερκίδα της Ευρώπης!

«Είναι εκπληκτική. Με τόσο κόσμο δίνεις στον εαυτό σου κίνητρο».
«Φυσικά είναι μία τρομερή ατμόσφαιρα. Όταν παίζει καλά η ομάδα, η κερκίδα από πίσω τρελαίνεται. Για μια ομάδα όταν παίζει εντός έδρας αυτό είναι ότι καλύτερο. Είναι σίγουρα μία από τις πιο καυτές έδρες της Ευρώπης».

 «Θεωρώ ότι άλλες ομάδες δεν θα μπορούσαν να πάρουν δύο παιχνίδια εδώ, ούτε καν ένα».

«Είναι πάντα ωραία να παίζεις στο ΟΑΚΑ. Δημιουργείται ωραία ατμόσφαιρα και όλα τα παιχνίδια είναι μάχες».

«Η ατμόσφαιρα μου θύμισε την εποχή που έπαιζα στην Παρτιζάν. Ήταν τρομερή ατμόσφαιρα».

«Το ΟΑΚΑ είναι γήπεδο που γνωρίζω πολύ καλά. Έχω δώσει πολλούς μεγάλους και κρίσιμους αγώνες εκεί. Είναι μια απίστευτα ανταγωνιστική ατμόσφαιρα που πάντα λατρεύω να παίζω».

«Η έδρα του Παναθηναϊκού πάντα είναι μια ιδιαίτερα φορτισμένη έδρα. Είναι ένα από τα καλύτερα μέρη για να παίζεις και ως αντίπαλος και ως παίκτης αυτής της έδρας. Οι οπαδοί είναι φανταστικοί».

«Δεν είναι εύκολο να παίζεις εκεί, υπάρχει κόσμος που φωνάζει συνέχεια δίπλα σου, αλλά είναι μια φοβερή έδρα για να παίζει κανείς και πάντα σου αρέσει μια τέτοια ατμόσφαιρα. Η συμπαράσταση που έχουν από τον κόσμο τους είναι απίστευτη».

«Οι φίλαθλοι τόσο του Παναθηναϊκού, όσο και του Ολυμπιακού, αποτελούν τον έκτο παίκτη των ομάδων τους. «Σπρώχνουν» και ενισχύουν την ομάδα τους σε κάθε επίθεση, σε κάθε άμυνα και είναι δύσκολο για όλους τους αντίπαλους να αποδώσουν σωστά σε ελληνική έδρα. Μ’ αρέσει να παίζω σε τέτοιες καυτές έδρες».

«Σίγουρα είναι ένα μία από τις πιο δύσκολες αρένες στην EuroLeague. Πολύ… θορυβώδης με αποτέλεσμα να ασκεί τεράστια πίεση. Ο κόσμος του Παναθηναϊκού βοηθάει πολύ την ομάδα τους με αποτέλεσμα να παίζει πολύ καλύτερα».

«Η ατμόσφαιρα στο ΟΑΚΑ ήταν απίθανη, ιδίως στην έναρξη. Όλοι ήταν έτοιμοι, ο Παναθηναϊκός, οι παίκτες του, ο κόσμος, όλοι, αλλά όσο περνούσε η ώρα τα πράγματα γίνονταν και πιο ήσυχα. Ήταν απίθανο να βλέπεις 18.000 κόσμο να στηρίζουν την ομάδα τους. Ακόμη κι αν δεν επευφημούν εσένα, καταλαβαίνεις πως είσαι στο παρκέ, το αισθάνεσαι και σε βοηθά να είσαι καλύτερος».

«Ο Παναθηναϊκός είναι μια καλή ομάδα. Είναι πολύ δύσκολο να παίζεις στην έδρα του. Είναι πολύ μεγάλο το γήπεδο και έχει μεγάλη υποστήριξη από τους οπαδούς. Παίξαμε στην Κύπρο το πρώτο ματς και είναι ωραίο που επιστρέφουμε στο ΟΑΚΑ ξανά, γιατί είναι ένα εξαιρετικό γήπεδο και είναι πραγματικά δύσκολο να κερδίσεις εκεί».

«Είχα πει και πριν τον αγώνα πως ο Παναθηναϊκός είναι μια ομάδα έδρας και το απέδειξε. Είναι προφανές πως το γήπεδο και η ατμόσφαιρα έπαιξαν το ρόλο τους στην ψυχολογία των αντιπάλων μας και αυτό φάνηκε στα ποσοστά τους στα τρίποντα. Ο Παναθηναϊκός άντλησε ενέργεια από τον κόσμο του, που ήταν σαν έκτος παίκτης του στο παρκέ. Όπως πάντα ήταν ένας σημαντικός παράγοντας για τη νίκη του. Είναι άσχημο να βοηθά κανείς την ομάδα του; Στο τέλος, μπάσκετ παίζουμε. Αυτό το πράγμα δεν ενοχλεί καθόλου. Όταν παίζεις χωρίς κόσμο είναι άσχημο και χάνεται το ενδιαφέρον. Είναι γεγονός πως ο κόσμος του Παναθηναϊκού δυσκόλεψε το έργο μας».

Χουάν Κάρλος Ναβάρο. Νάντο Ντε Κολό. Κώστας Σλούκας. Σέρχιο Ροντρίγκεζ. Μπόγκνταν Μπογκντάνοβιτς. Κάιλ Χάινς. Μπράιαν Ντάνστον. Άαρον Τζάκσον. Αλεξέι Σβεντ. Γκουστάβο Αγιόν. Άνταμ Χάνγκα. Αντρές Νοτσιόνι. Αντρέι Κιριλένκο. Η λίστα θα μπορούσε να είναι ατελείωτη. 13 παίκτες από τους δεκάδες που έχουν ζήσει το ΟΑΚΑ στα καλύτερά του. Έχουν ζήσει για να μπορούν με μια δανεική έκφραση να περιγράφουν χωρίς να μπορούν να το περιγράψουν. Έντεκα λέξεις που εσωκλείουν όσα έγιναν χθες και αρκετές ακόμα βραδιές στο παρελθόν.

«Είναι αυτό που δεν μπορείς να φανταστείς αν δεν το ζεις»…

Στο δρόμο για το έκτο!

Βρισκόμαστε στη σεζόν 2010-11. Το τρίποντο του Δημήτρη Διαμαντίδη στην Βαρκελώνη, εκείνο που είχε γίνει viral με τις ιταλικές και ισπανικές περιγραφές, έβαλε τη φιτιλιά. Ο Παναθηναϊκός έσπαγε την έδρα της Μπαρτσελόνα, η οποία ήταν το μεγάλο φαβορί για την κατάκτηση της Ευρωλίγκα. Στο ΟΑΚΑ δε θα λέγαμε ότι δεν έπεφτε καρφίτσα! Πιθανότατα ούτε καν θα χωρούσε να περάσει την… Κηφισίας, αφού στο γήπεδο ήταν χιλιάδες περισσότεροι οπαδοί απ’ όσοι προβλέπεται και ο Παναθηναϊκός δε θα σπαταλήσει το προβάδισμά του. Κερδίζει τους Καταλανούς του Τσάβι Πασκουάλ 76-74 στο τρίτο ματς, 78-67 στο τέταρτο και ταξιδεύει για τη Βαρκελώνη.

Στο δρόμο για το έβδομο!

 

Ένα χρόνο μετά και πάλι στο ίδιο γήπεδο, ο κόσμος παραληρεί. «Στην Πόλη θα είναι ωραία με το έβδομο παρέα!». Βλέπετε, στην Βαρκελώνη ο Παναθηναϊκός έφτασε μέχρι το τέλος και στην Κωνσταντινούπολη – παρότι θα πήγαινε ως αουτσάιντερ – ουδείς μπορούσε να τον αγνοήσει. Τα ματς με την Μακάμπι ήταν διαφορετικά από εκείνα στην Βαρκελώνη, αφού οι πράσινοι είχαν το πλεονέκτημα έδρας, το απώλεσαν και το πήραν πάλι πίσω στο τέταρτο ματς! Το ραντεβού ήταν στις 5 Απριλίου στο ΟΑΚΑ και η κατάσταση δε γινόταν να είναι διαφορετική…

Όταν ξέρεις από ΟΑΚΑ!

 

Πλέι οφ, μέρος τρίτο. Μια σειρά παιχνιδιών που μνημονεύεται τον τελευταίο καιρό λόγω της τιμωρίας του Παναθηναϊκού και την απαρχή της κόντρας του Δημήτρη Γιαννακόπουλου με την ευρωλίγκα! Αιτία; Τα ματς με την Μπαρτσελόνα και η… παράνοια του κόσμου του Παναθηναϊκού για να δει την ομάδα να προκρίνεται σε ένα ακόμα φάιναλ φορ. Αντίπαλος ήταν και πάλι ο Τσάβι Πασκουάλ, με το τριφύλλι να του έχει κάνει πάλι «break» στην Βαρκελώνη. Ο νυν τεχνικός των πρασίνων ήξερε αυτή τη φορά καλύτερα και κατάφερε να κάνει με τη σειρά του την ανατροπή, αλλά στο τρίτο ματς της σειράς (κέρδισε ο Παναθηναϊκός 65-63) υπήρξαν στιγμές σαν κι αυτές…

Όταν ζεις για το ΟΑΚΑ!

Μέσα στη σεζόν 2013-14 ο κόσμος του Παναθηναϊκού είχε περισσότερους από τους συνηθισμένους λόγους να πηγαίνει στο ΟΑΚΑ. Η ομάδα από μόνη της ήταν ο πρώτος και ο βασικότερος. Και ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς ήταν για ένα βράδυ ο δεύτερος. Ο Σέρβος προπονητής επέστρεψε στο αγαπημένο του παρκέ στις 20 Μαρτίου του 2014, σε ένα ματς στο οποίο ο Παναθηναϊκός είχε απόλυτη ανάγκη τη νίκη. Το ματς ήταν «sold out», στο γήπεδο βρέθηκαν περισσότεροι από 20.000 οπαδοί του τριφυλλιού και η αποθέωση του Ζοτς ήρθε παράλληλα με μια πολύ σημαντική νίκη για το Top16!

Ένα μήνα αργότερα ήρθαν τα πλέι οφ. Και μαζί με τα πλέι οφ, ήρθε η ΤΣΣΚΑ. Τρεις ήττες σε δέκα ματς στην πρώτη φάση της Ευρωλίγκας. Δύο ήττες σε 14 ματς στο Top16 από μια ομάδα που σκορπούσε τρόμο. Και στο ΟΑΚΑ; Στο ΟΑΚΑ είναι πάντα αλλιώς. Δύο ήττες σε δύο ματς ή αν το θέσουμε συνολικά δύο ήττες σε πέντε ματς από τον Παναθηναϊκό.

Μαζί στα δύσκολα!

Φυσικά υπήρχαν και κάποιες διαφορετικές βραδιές. Βραδιές που η κερκίδα συσπειρώθηκε για να ωθήσει τον Παναθηναϊκό και όχι να τον αποθεώσει. Όπως το 2015, όταν χρειάζονταν πάση θυσία τη νίκη απέναντι στην Μπαρτσελόνα για να μην μπλέξουν σε σενάρια αποκλεισμού. Την πήραν με 93-86 και τον κόσμο σχεδόν να γεμίζει το ΟΑΚΑ.

Ή όπως πέρυσι στο παιχνίδι με την ΤΣΣΚΑ. Ο Παναθηναϊκός υποδεχόταν τη ρωσική ομάδα με το πλεονέκτημά έδρας στα πλέι οφ να αχνοφαίνεται στο βάθος και χρειαζόταν τη νίκη για να διατηρηθεί στην πρώτη τετράδα. Το γήπεδο κατάμεστο, ο κόσμος ενθουσιασμένος και οι πράσινοι παίρνουν τη νίκη με 85-80 στην παράταση. Το ΟΑΚΑ θα φορέσει τα καλά του και στα πλέι οφ για τη Φενερμπαχτσέ και τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς, αλλά εκεί θα μετρήσει ο νόμος του τρελού!

 

loading...