0

Η Νίκη Μπάκουλη γράφει για τους πραγματικούς πρωταγωνιστές του παιχνιδιού, που ήταν κύριοι, που διεκδίκησαν με ψυχή το “διπλό” στο “Παλαού Μπλαουγκράνα” και έδειξαν ότι οι κακές ημέρες είναι πίσω τους.

 

Δεν θα ήθελα να υπεισέλθω σε λεπτομέρειες, διότι όλοι γνωρίζετε τι έγινε σήμερα από το πρωί (όπως θα διαβάσατε  για την απόφαση του αθλητικού δικαστή). Θα επικεντρώσω στο ότι οι πραγματικοί πρωταγωνιστές του παιχνιδιού (βλ. παίκτες και προπονητές) θα μπορούσαν να έχουν επηρεαστεί. Παιχνίδι έχασαν (στο οποίο μόχθησαν, για να επικρατήσουν), όχι… κορδόνια. Είδατε να νιώθουν; Για αυτό και μόνο αξίζουν συγχαρητήρια.

Αυτό που έκανε ευθύς εξ αρχής ο ΠΑΟ ήταν να ‘χει καλή κυκλοφορία της μπάλας και αλτρουισμό στην επίθεση. Είχε και 4/7 τρίποντα (για την ακρίβεια, τέσσερα διαδοχικά έως το 6-16 στο 6.02”), χάριν του αλτρουισμού που λέγαμε -με πάσες των Γιάνκοβιτς, Διαμαντίδη και Σλότερ. Έγινε κατανοητό πως όσο κρατά γερά στην άμυνα και παίζει με αυτοσυγκέντρωση στα έμπροσθεν, θα μπορούσε να κάνει δουλειά, με την Μπαρτσελόνα να μην παίρνει τίποτα από τα γκαρντ και τον Χεζόνια να είναι… κάπου αλλού.

Επέστρεψε στο “Παλαού”, όταν ο Φώτσης αντικατέστησε τον Γκιστ και ο Σλότερ έμεινε πάνω του (για να σκοράρει δυο τρίποντα). Χρειαζόταν ένας ψηλότερος παίκτης πάνω του. Πήγε ο Γιάνκοβιτς. Επέστρεψε και ο Διαμαντίδης και το 14-20 του 10′ ήταν το λογικό όσων είχαν προηγηθεί. Ο Ιβάνοβιτς είχε επιλέξει να μην ανοίξει το rotation. Το έκανε στη β’ περίοδο, όταν έβαλε τους Μπλουμς, Νέλσον και Μαυροκεφαλίδη. Ο Αμερικανός ήταν πιο θετικός, πρόσφερε ενέργεια, έπαιξε άμυνα και σκόραρε έως το 21-30 (15.08). Στο μεσοδιάστημα είδαμε την επιστροφή των Αμπρίνες και Όλεσον στο παρκέ (είχαν να παίξουν από το 2014), αλλά τα γκαρντ των “πρασίνων” συνέχισαν την καλή δουλειά και ο Σλότερ να δημιουργεί πρόβλημα στην αντίπαλη άμυνα, με την ταχύτητα του.

Φυσικά, στο +10 (25-35) βοήθησε και η καλή κίνηση όλων -μακριά από την μπάλα. Ο “Μήτσος” είχε επιστρέψει για να βοηθήσει στον έλεγχο του ρυθμού, αλλά έκανε 2 τα φάουλ του. Πώς εξαφανίστηκε η διαφορά (37-37 στο ημ.); Άστοχα σουτ του Παναθηναϊκού έδωσαν πόντους στην “Μπάρτσα”, στο τρανζίσιον, ενώ χάθηκαν και κάποια αμυντικά ριμπάουντ. Στα θετικά ήταν τα μόλις 5 λάθη, οι 8 ασίστ, όπως φυσικά και τα 6/11 τριπ.

Δηλαδή, συνολικά στο πρώτο μισό ο ΠΑΟ είχε… ένα λιγότερο τρίποντο από όσα ο Χουέρτας στο πρώτο πεντάλεπτο της τρίτης περιόδου. Σκόραρε 4 σερί (έως το 54-44), υπό τις όποιες συνθήκες. Με άμυνα, χωρίς, “σκοτωμένο”. Το λάθος των “πρασίνων” ήταν ότι του έδωσαν τη δυνατότητα να πάρει πέντε διαδοχικά σουτ. Εκεί υπήρξε μια ολιγωρία. Έμενε να φανεί αν θα στοίχιζε. Η πρώτη αντίδραση (56-51) ήταν θετική -και να ‘ναι καλά που πήραν αέρα οι “μπλαουγκράνα” και έχασαν το μυαλό τους στην επίθεση, θεωρώντας πως ό,τι και αν σουτάρουν, θα μπει. Δεν μπήκε.

Τι έγινε; Άρχισε ο Τόμιτς να “χτυπά” τον Μπατίστα, πριν κάνει 6/6 τα τρίποντα ο Χουέρτας από… downtown -η μπάλα έδειχνε να τον “πουλά”… αλλά τελικά δεν το έκανε. Εν πάση περιπτώσει, ο Παναθηναϊκός μπήκε στην τελευταία πράξη με -7, με τον Βραζιλιάνο να κάνει τη διαφορά -γιατί τα 6/8 διπ. και τα 2/4 τριπ. των νταμπλούχων δεν τα λέτε και κακή επίδοση. Βέβαια έκαναν 5 λάθη και είχαν μόλις 2 ασίστ, αλλά… δεν ήταν αυτό το θέμα. Ήταν ο Χουέρτας που έδωσε τους 18 από τους 26 πόντους της ομάδας του, στο συγκεκριμένο διάστημα.

Για το φινάλε, ο Ιβάνοβιτς επέλεξε να βάλει παρέα τους Νέλσον, Σλότερ και Διαμαντίδη, με τους Φώτση και Μαυροκεφαλίδη να τους συμπληρώνουν. Η προσπάθεια παρέμεινε στο πικ, μαζί και το focus στο στόχο (65-61), για να αρχίσουν να βαραίνουν τα φάουλ. Ο Γιάνκοβιτς είχε 3 και οι Γκιστ και Σλότερ από 4, με τον Νέλσον να γίνεται απειλή (στο ένας με έναν) και τον Μαυροκεφαλίδη να νικά τον Λάμπε -για να μπει ο Τόμιτς- και το 72-70 (35.40) να είναι η συνέπεια αυτών. Οι “πράσινοι” διεκδικούσαν κάθε μπάλα που ήταν στον αέρα και παρέμειναν συνεπείς στην άμυνα. Η “Μπάρτσα” άρχισε να ζει από τις βολές, πράγμα που σήμαινε πως ο Παναθηναϊκός έπρεπε να αποφύγει τα ανόητα φάουλ. Δεν το έκανε (77-70, 37.29”), με τον Φώτση να χάνει δυο τρίποντα στο μεσοδιάστημα -το ένα, ήταν λίγο βεβιασμένο, η αλήθεια είναι. Ο Σλότερ επέστρεψε just on time, ομοίως και ο Γιάνκοβιτς και να το 77-76 (38.25”). Η έμπνευση του Ιβάνοβιτς να κάνει τεσσάρι τον διεθνή φόργουορντ ήταν επιτυχημένη. Μόνο που ο διεθνής φόργουορντ “έχασε” τον Ντόλμαν και ολοκλήρωσε το λάθος, με φάουλ στο καλάθι του Αμερικανού, για να αποφασιστεί εκεί η έκβαση (80-76, 39.03”). Ο Μπατίστα, με τη λάθος πάσα στα 23” το αποτελείωσε.

Το ματς χάθηκε, αλλά όχι και όσα πέτυχε αυτό το βράδυ ο Παναθηναϊκός, με κυριότερο ότι ουδεμία σύγκριση είχε με όσα εμφάνισε τον περασμένο μήνα. Και με παιχνίδια σαν και αυτό, μπορεί να καταφέρει τα πάντα. Και μη ξεχνάτε τι μέρα ήταν η σημερινή για τους παίκτες, έτσι;

 

Πηγή

Το ανέκδοτο της ημέρας 10-1-2015

Previous article

“Είναι θέμα εμπειρίας”

Next article

You may also like

Comments

Leave a Reply / Αφήστε σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.