0

Είναι ωραία αυτά τα γενικά. Σιχαθήκαμε, κουραστήκαμε, βαρεθήκαμε, οργιστήκαμε και πάει λέγοντας.

 

Από την εποχή που υπήρξαμε νέοι αυτά τα στοιχεία ακολουθούν τα ποδοσφαιρικά βιώματα του καθενός. Έχει γίνει πλέον δεύτερη φύση η αδικία. Την ξέραμε, την βλέπαμε και κανείς δεν έκανε το παραμικρό. Διότι, σου λέει, πρέπει να έχεις αποδείξεις. Δηλαδή μπαίνεις στο σπίτι σου, βλέπεις την γυναίκα σου πεσμένη στο πάτωμα γεμάτη αίματα κι από πάνω της έναν μυστήριο τύπο με μαχαίρι. Δεν έχεις αποδείξεις, όμως. Δεν τον είδες να την μαχαιρώνει. Άρα, μη μιλάς. Θα τα ρυθμίσει όλα η δικαιοσύνη.

Εδώ και χρόνια έτσι ζούμε ποδοσφαιρικά. Με μοναδικό ευνοημένο τον Ολυμπιακό. Μην κρυβόμαστε πίσω απ’ το δάχτυλό μας. Κι όλη αυτή η διαδικασία, καλύπτεται από μια απίστευτη ομερτά στο χώρο των ΜΜΕ. Αποθεώνοντας ένα ψέμα και τίποτα άλλο. Κατηγορώντας όλους τους υπόλοιπους που, με τα δεδομένα λάθη τους, είναι καταδικασμένοι όσο κι αν προσπαθούν να μην έχουν τα σημαντικά έσοδα του ChampionsLeague, ή να μην έχουν έστω τις διαιτησίες που επιβάλλεται να υπάρχουν (μοιρασμένες στη μέση δηλαδή) επειδή πηγαίνουν κόντρα στο όλο σύστημα.

Κι όταν λέμε σύστημα τι εννοούμε; Μια ΕΠΟ που διοικείται από παρωχημένους ανθρώπους, δίχως την παραμικρή σχέση με το άθλημα, βλαχοπαράγοντες με λίγα λόγια. Από κοντά και η λίγκα, η οποία ως συνεταιρισμός αποτελείται από μέλη τα οποία για γνωστούς λόγους πηγαίνουν με το μέρος του ισχυρού. Με το μέρος του ΟΣΦΠ στην προκειμένη περίπτωση. Κι όποιος τολμήσει να μιλήσει ή τολμήσει να καταθέσει την παραμικρή πρόταση, αυτόματα πέφτει στο κενό επειδή οι ψηφοφορίες θυμίζουν κάτι από δημοψήφισμα της χούντας. Δεν πα να θέσεις σε ψηφοφορία το αν ο Φεβρουάριος ανήκει στον χειμώνα ή όχι! Αυτό που θέλουν θα ψηφίσουν. Και θα περαστεί προς τα έξω πως ηττήθηκες κιόλας. Όλα αυτά αποτελούν μια ισχυρότατη αλυσίδα. Η οποία σφυρηλατήθηκε μέσα απ’ τα χρόνια, μέσα απ’ την ισχυροποίηση ανθρώπων και την δημιουργία ενός δικτύου ουσιαστικά, το οποίο λειτουργεί με αυτόματο πιλότο. Όλες οι αλυσίδες, όμως, όσο ισχυρές κι αν είναι χρειάζεται ένα και μόνο πράγμα. Να σπάσεις έναν κρίκο τους. Έστω τον πιο αδύναμο. Κι αυτόματα θα καταρρεύσει με ευκολία.

Ομάδες με ιστορία, με φανέλα, σβήστηκαν απ’ τον χάρτη. Ο Ηρακλής στα τοπικά, η ΑΕΚ υποβιβάστηκε, ο Άρης το ίδιο. Η Λάρισα, η Δόξα Δράμας, η Παναχαϊκή (και άλλες τέτοιου είδους ομάδες με ιστορία) μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Επειδή όπου υπάρχει ιστορία, ο έλεγχος είναι ολοένα και πιο δύσκολος. Και η φωνή τους θα είναι πάντα πιο ισχυρή. Αντίθετα, μέσα σε μερικά χρόνια ξεφύτρωσαν σαν μανιτάρια ομάδες που γιγαντώθηκαν, ανέβαιναν κατηγορίας με χαρακτηριστική ευκολία και υπάρχουν ακόμη και σήμερα πιο ισχυρές από ποτέ. Αστέρας, Πλατανιάς, Εργοτέλης, Καλλονή είναι μόνο μερικά παραδείγματα. Σύλλογοι που πριν μια πενταετία-δεκαετία, ίσως να μην γνωρίζαμε καν την ύπαρξή τους. Μικρότερη και αδύναμη η φωνή τους, ευκολότερος ο έλεγχός τους και άνετος ο αφανισμός τους αν πάψουν να εξυπηρετούν. Κανείς δεν θα κλάψει, κανείς δεν θα ασχοληθεί. Όπως ήρθαν και γιγαντώθηκαν, έτσι ακριβώς θα φύγουν όταν πάψουν να εξυπηρετούν.

Όλη αυτή η διαδικασία έχει οδηγήσει στο να σαπίσει τελείως το ποδόσφαιρο στην χώρα μας. Με την ομερτά των ΜΜΕ που προαναφέραμε να συνεχίζεται και κυρίως να εξυπηρετεί κι αυτή την λειτουργία αυτού του συστήματος. Αποθεώνοντας τις μετριότητες και πνίγοντας κάθε φωνή που τολμά να πει το αυτονόητο. Πως εδώ κάτι γίνεται. Για να συμβαίνει αυτό στην εποχή που η ενημέρωση είναι πολύπλευρη κι από πολλά σημεία, καταλαβαίνετε για πόσο ισχυρή ομερτά μιλάμε.
Βέβαια, δεν υπολόγισαν σε κάτι πολύ συγκεκριμένο. Στο γεγονός πως και τα ζώα κάποτε ξυπνούν. Είτε επειδή παύεις να τους δίνεις τα ψίχουλα που τους μοίραζες, είτε επειδή η δική σου ασχετοσύνη (γιατί με τέτοιο σύστημα και την πολύχρονη λειτουργία του, πρέπει να είσαι τελείως άχρηστος για να μην έχεις ξεφύγει έτη φωτός απ’ όλους) σε αναγκάζει να τους «πονέσεις» και να τους αναγκάσεις να αντιδράσουν. Τον τελευταίο καιρό παρατηρείται μια επανάσταση στο Ελληνική ποδόσφαιρο. Όχι μόνο απ’ τον Παναθηναϊκό, όχι μόνο απ’ τον ΠΑΟΚ, όχι μόνο απ’ την ΑΕΚ. Όλοι αρχίζουν να ξυπνούν. Και να αντιδρούν. Χωρίς να βολεύονται πλέον με δύο δανεικούς και τρία καλά σφυρίγματα σε παιχνίδια που επί της ουσίας δεν επηρεάζουν στο παραμικρό την κορυφή.

Πείτε μας ρομαντικούς, πείτε μας βλάκες, πείτε μας όπως γουστάρετε. Αλλά κάτι μας λέει πως η συγκεκριμένη επανάσταση θα έχει αποτέλεσμα. Όχι μακροπρόθεσμα, όχι γενικά, αλλά μέσα στους επόμενους μήνες. Και δεν βασίζουμε αυτή την αισιοδοξία στις εισαγγελικές διώξεις για εγκληματική οργάνωση που είναι σε εξέλιξη. Αλλά στην ίδια την επανάσταση των συλλόγων που πηδούν απ’ το άρμα και ξυπνούν επειδή το χέρι που τους… τάιζε, αποδεικνύεται ύπουλο. Και τους δίνει ξαφνικά ένα χαστούκι αναγκάζοντάς τους να πουν «ώπα ρε παιδιά, τι γίνεται εδώ».

Με όλη αυτή τη διαδικασία, λοιπόν, μόνο εχθρούς έχουν δημιουργήσει. Γιατί ακόμη κι αυτοί που τώρα λειτουργούν ως «φίλοι» και υποτακτικοί, στην πρώτη ευκαιρία οι πρώτοι που θα τους δείχνουν με το δάχτυλο θα είναι. Έτσι, το πέσιμο απ’ την φτιαχτή κορυφή τους, θα είναι ισχυρό και κυρίως θα κάνει κρότο. Δεν θα μπορούν να σηκώσουν κεφάλι. Ο κάθε τωρινός πικραμένος, θα γελάει μαζί τους. Τότε ίσως αντιληφθούν γιατί το «αντί» πριν το όνομα της ομάδας τους, είναι η πρώτη οπαδική δύναμη στην χώρα.

Υ.Γ. Κάποιος γενικός αρχηγός της Βέροιας, έβαλε… χέρι στον Καλτσά επειδή ειρωνεύτηκε τους ανθρώπους του ΟΣΦΠ μετά την «σφαγή» στην πόλη της Ημαθίας. Όλο το σκηνικό φυσικά, διέρρευσε απ’ την πλευρά του Ολυμπιακού. Οπότε η «προπαγάνδα» παίζει δυνατά. Απλά, μια απορία έχουμε. Πώς μπορεί ένας άνθρωπος που έχουν περάσει πριονοκορδέλα την ομάδα του, να προσπαθεί να επαναφέρει στην τάξη (στην ποια;) έναν παίκτη που φωνάζει για το δίκιο του; Φοβάται κάτι; Θέλει να προστατευθεί από κάτι; Ρητορικά τα ερωτήματα.

 

Πηγή

Το ανέκδοτο της ημέρας 4-2-2015 : Η λογική…

Previous article

«Θα γίνει κουβέντα για Μαυρία το καλοκαίρι»

Next article

You may also like

Comments

Leave a Reply / Αφήστε σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.