0

Τα «δικά μας παιδιά» που απέδειξαν ότι ΜΠΟΡΟΥΝ να σταθούν στον Παναθηναϊκό και τα «καλά παιδιά» που δεν θα μάθουν ΠΟΤΕ να χάνουν. Γράφει ο Νικόλας Βασιλαράς.

Καταρχήν όποιος πιστεύει ότι αυτά που συμβαίνουν γενικά στο ελληνικό ποδόσφαιρο – και ειδικά τον τελευταίο μήνα – είναι φυσιολογικά και δεν τρέχει τίποτα ας μην χάνει το χρόνο του. Υπάρχουν ένα σωρό άρθρα διαφορετικού τύπου τα οποία μπορεί να τα διαβάσει είτε εδώ είτε αλλού και να συμφωνήσει. Για την «κάθαρση» που επήλθε, τη «γιορτή» που έγινε στο Βόλο, τον Παναθηναϊκό που «μόνο κλαίγεται» και δεν ξέρω εγώ τι άλλο. Αλλωστε ,αν  λέγανε όλοι τα ίδια ούτε πολυφωνία θα υπήρχε, ούτε και προπαγάνδα…

Εφόσον δεις ξερά το αποτέλεσμα λοιπόν με Λυμπερόπουλο και Ουζουνίδη στο τιμόνι θα καταλήξεις στο, εκτός τόπου και χρόνου, «τι είχαμε, τι χάσαμε…». Σε επίπεδο συγκομιδής, στόχων, κλπ, εννοώ. Φυσικά τα πράγματα δεν είναι έτσι και ανεξάρτητα του τραγικού απολογισμού στο φινάλε (και το Κύπελλο δεν πήρες και τελευταίος παίζει να βγεις στα πλέι οφ) τα δύο αυτά παιδιά μέσα από ένα σωρό δυσκολίες (οικονομικές, οργανωτικές και… άλλες) απέδειξαν ότι ΜΠΟΡΟΥΝ να σταθούν στον Παναθηναϊκό. Το μπορούν βέβαια είναι σχετικό, αφού για να πετύχουν αυτό που θέλουν πρέπει να διασφαλιστεί και το 50-50,κάτι που για την ώρα φαντάζει αδύνατο. Το απαγορεύουν «παλιοί» και «νέοι» και εσύ είσαι στην απ’ έξω.

Επί των ημερών τους πάντως ο Παναθηναϊκός έγινε ξανά ΟΜΑΔΑ με όλη τη σημασία της λέξης. Νίκησε ΜΕΣΑ στο γήπεδο όλους του τους αντιπάλους, αλλά στο τέλος δεν πήρε και δεν παίρνει αυτό που του άξιζε. Μην λέμε τα ίδια για τα «τι» και για τα «πως». Οποιος έχει μάτια και στοιχειώδη λογική είδε και κατάλαβε. Αυτοί που κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν δεν μας απασχολούν και δεν θα χαλάμε κι άλλο τις καρδιές και την ζαχαρένια μας γιατί δεν αξίζει. Γιατί είναι χάσιμο χρόνου.

Το πρόσφατο παιχνίδι με την ΑΕΚ μπορεί να χάθηκε, πλην όμως ήταν μια ακόμη απόδειξη του τι μπορεί να κάνει ο Μαρίνος και τι θα μπορούσε υπό «κανονικές συνθήκες». Με τόσο «άδειο» τον Παναθηναϊκό από παίκτες, ψυχολογία και στόχους, δεν μπορώ να φανταστώ τι εικόνα θα είχε η ομάδα σε αυτό το ματς με οποιονδήποτε άλλον προπονητή. Η λογική απάντηση είναι ότι «θα το έχανε με κάτω τα χέρια» και νομίζω πως αυτό ΔΥΣΤΥΧΩΣ δεν απέχει και πολύ από αυτό που περιμέναμε όλοι. Ο Ουζουνίδης βρήκε τρόπο να δώσει ένα σχετικό κίνητρο στους παίκτες του και παρότι εν τέλει έπεσαν τουλάχιστον το έκαναν με αξιοπρέπεια.

Για το μπάσκετ δεν θέλω να πω πολλά από τη στιγμή που δεν έπαιζε η ομάδα μου. Δεν με χάλασε φυσικά το αποτέλεσμα και δεν ντρέπομαι να το πω. Όπως πχ δεν θυμάμαι και κανέναν Ολυμπιακό να ήταν με τον Παναθηναϊκό όταν παίζαμε πριν τρεις εβδομάδες με τη Φενέρ, για να μη θυμηθώ και παλιότερα. Ούτε νομίζω ότι κινδυνεύει το… Αιγαίο επειδή χάσαμε (ως χώρα) από τους Τούρκους. Την λες και υγεία τη συγκεκριμένη αντιπαλότητα και τουλάχιστον αυτό ισχύει και στις άλλες χώρες ανάμεσά στις δύο κορυφαίες ομάδες.

Στην τελευταία μας επικοινωνία είχε γράψει ένα υστερόγραφο το οποίο επιβεβαιώθηκε ΠΛΗΡΩΣ. Ηταν βέβαια σαν να κλέβω εκκλησία όταν έγραφα πως  «Όταν θα μάθετε να χάνετε και δεν θα κάνετε καραγκιοζιλίκια με μπλουζάκια, ανακοινώσεις και λοιπές παραστάσεις, τότε ΙΣΩΣ «απαιτείτε» και την όποια παραδοχή για τις νίκες σας». Διότι πολύ απλά ήξερα τι θα συμβεί μόλις το (ξανά) σηκώσει ο τεράστιος Ομπράντοβιτς. Ο κομπλεξικός τρόπος με τον οποίο αντιμετώπισαν οι Αγγελόπουλοι μια ακόμη τους ήττα, απέδειξε ότι δεν ξέρουν και δεν θα μάθουν ποτέ να χάνουν και ξεφτίλισε το δήθεν «ανώτερο» προφίλ που κάποιοι τους έχουν φτιάξει. Αυτά τα ολίγα. Ας γράψει και κανένας άλλος ρε παιδιά. Όχι μόνο «λεζάντα»…

 Πηγή: SDNA.gr

Υπέκυψε στα τραύματά του ο Hayden

Previous article

Παναθηναϊκός…σαν οδοστρωτήρας !

Next article

You may also like

Comments

Leave a Reply / Αφήστε σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.