0

Να λοιπόν που οι «μπέμπηδες» του Δώνη δεν σταματούν να εκπλήσσουν ευχάριστα ακόμα και τους πιο αισιόδοξους φίλους του συλλόγου.

Διότι αν όχι ουδείς σίγουρα ελάχιστοι θα μπορούσαν να εκφράσουν την πεποίθηση στο ξεκίνημα της φετινής αγωνιστικής περιόδου ότι ο Παναθηναϊκός θα αναδεικνυόταν σε… τρένο ακολουθώντας τις ράγες του προπονητή και κεντρικού δημιουργού της.
Η εικόνα και η νίκη στην πρεμιέρα στην Ξάνθη έφερε συνειρμικά όσο και αυθόρμητα το ερώτημα «λες να μας τρελάνουν φέτος οι μικροί;»…

Απέναντι στη Λαμία ήρθε η επιβεβαίωση ότι «τουλάχιστον το λέει η ψυχή τους» και εμπεδώθηκε η εικόνα ΟΜΑΔΑΣ πλήρους ποδοσφαιρικής υγείας και έντονων συναισθημάτων που μαγνητίζει κάθε φίλο του ποδοσφαίρου.

Πλέον ήρθε και η κυριακάτικη επίδειξη δύναμης στο εμφατικό 3-1 με το οποίο ο Παναθηναϊκός πέρασε «αέρας» από την πολύ δύσκολη έδρα της Λάρισας (σε ένα κάκιστο χλοοτάπητα και με τη δύναμη να κυριαρχεί) να προστεθεί ως ακόμη ένα επιτυχημένο «κρας τεστ».
«Τρία στα τρία» στο πρωτάθλημα και το -6 που προκαλούσε από «κεφάλι» έως εφιάλτες, κούνησε μαντίλι κι έγινε… τσακ μπαμ +3 ενώ έχουν μόλις περάσει τρεις αγωνιστικές εκ των οποίων οι δύο εκτός έδρας (Ξάνθη και Λάρισα) σε έδρες που υπήρχαν παραδοσιακά ζόρια ακόμα και με εκδόσεις του Παναθηναϊκού που έκαναν πρωταθλητισμό και κατέκτησαν τίτλους.

Δεν το λες και μικρό επίτευγμα…

Οι μικροί έγιναν… άνδρες δήλωσε μετά το ματς ο αρχιτέκτονας του πράσινου παραμυθιού αλλά και του εμφατικού διπλού ψυχής στη Λάρισα.

Ο Γιώργος Δώνης τους έκανε… κομάντο πριν το ματς με την ομιλία-πώρωση (περί ανδρών, όπως δήλωσε και στη συνέντευξη Τύπου μετά το ματς), με τα γκάζια για τη διαρροή του σχηματισμού/έκπληξη (4-3-3) που προετοίμαζε όλη την εβδομάδα, με την τακτική και τα πρόσωπα που επέλεξε έχοντας τους Μουνιέ, Κουλιμπαλί και Οικονόμου εκτός και τον Μακέντα ανέτοιμο στα «πιτς».
Ο Δώνης, άλλωστε, γνώριζε άριστα τι θα συναντήσει στο συγκεκριμένο γήπεδο όπως γνωρίζει τους πάντες και τα πάντα στο ελληνικό πρωτάθλημα, πέραν φυσικά του τι εστί Παναθηναϊκός και μέχρι τώρα προετοιμάζει την ομάδα αναλόγως τον αντίπαλο και τις συνθήκες που θα συναντήσει, τροποποιώντας σχηματισμούς και πρόσωπα.

Μέχρι σήμερα ο Παναθηναϊκός του Δώνη μοιάζει με χαμαιλέοντας. Ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να σε περιμένει.

Ανέλαβε το τριφύλλι στην πιο ώριμη φάση της καριέρας του έχοντας ολοκληρώσει έναν κύκλο εμπειριών που σπάνια συναντά κανείς σε Ελλημα προπονητή, αποκτώντας παραστάσεις σε διεθνές επίπεδο.
Κι ήρθε στον Παναθηναϊκό λέγοντας «γύρισα στην ομάδα μου», μη έχοντας να αποδείξει τίποτα και πλήρως συνειδητοποιημένος για να υπηρετήσει ένα πρότζεκτ που γούσταρε πρώτα απ’ όλα ο ίδιος, λέγοντας μετά χαράς «ναι» (όταν οι περισσότεροι έλεγαν «που πάει; είναι τρελός;») και με μοναδικό όρο να μην ξαναγίνουν τα… ξεφτιλίκια της περυσινής τραγικότητας.

Ηταν ο ιδανικός για αυτό το εγχείρημα γιατί και τα φόντα είχε για να το υπηρετήσει και ήθελε να δημιουργήσει/πλάσει παίκτες, να δουλέψει με πολλούς πιτσιρικάδες και να μεταλαμπαδεύσει τις γνώσεις που έχει αποκτήσει όλα αυτά τα χρόνια ως παίκτης υψηλού επιπέδου, ως προπονητής, αλλά και ως πατέρας δύο ποδοσφαιριστών.

Φαινόταν απ’ τα φιλικά ακόμα η εξαιρετική δουλειά του για όποιον μπορούσε να δει πίσω από τα αποτελέσματα, ασχέτως εάν το «τρία στα τρία» δεν μπορούσε να το φανταστεί ούτε ο ίδιος.

Καταλυτική στην εικόνα που βλέπουμε είναι σαφώς και η συμβολή του Νίκου Νταμπίζα που είχε δώσει από την πρώτη του θητεία το στίγμα του στο σύλλογο και άπαντες γνωρίζαμε ότι με την παρουσία του εξασφαλίζεται τουλάχιστον η λειτουργία ενός κλαμπ με ποδοσφαιρικούς κανόνες, σοβαρότητα και αρχές.

Απέναντι στη Λάρισα το πρόσωπο ήταν αναμφίβολα ο Ματίας Γιόχανσον, που σημείωσε για πρώτη φορά στην καριέρα του δύο γκολ σε ένα ματς, ωστόσο οι κορυφαίοι πράσινοι για ακόμη μία φορά ήταν οι Μπουζούκης και Χατζηγιοβάνης.

Ο Μπουζούκης έδωσε την πανέμορφη ασίστ στον Σουηδό δεξιό μπακ στο 28’ και μέχρι το 75’ που αγωνίστηκε ήταν αυτός που είχε την μπαγκέτα στο δημιουργικό σκέλος, κρατώντας περίτεχνα την μπάλα όταν έπρεπε και παρέχοντας ασφάλεια στους συμπαίκτες του και κατ’ επέκταση την ομάδα.

Ο δε Χατζηγιοβάνης «οργίασε» στο δεύτερο ημίχρονο ως αριστερό «φτερό» με την ικανότητά του στο οδήγημα της μπάλας και στο να κάνει μέτρα και να διεισδύει ανάμεσα στις γραμμές, φτάνοντας ουκ ολίγες φορές με εντυπωσιακό τρόπο στην περιοχή της Λάρισας.

Ταυτόχρονα ο ταλαντούχος μεσοεπιθετικός ήταν αυτός που «κλείδωσε» το τρίποντο για τον Παναθηναϊκό με το φάουλ που κέρδισε έξω από την περιοχή στο 88’, από το οποίο έγινε το πέναλτι που εκτέλεσε ο ίδιος εύστοχα διαμορφώνοντας το 3-1.

Σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη του ματς στη Λάρισα έπαιξε σαφώς και το γεγονός ότι ο Γιώργος Δώνης τροποποίησε τον σχηματισμό των «πράσινων» σε 4-3-3 και εγκλώβισε τον τρόπο ανάπτυξης της ΑΕΛ από τον άξονα της μεσαίας γραμμής.
Μιας ΑΕΛ που άλλαξε κι αυτή το 3-5-2 των πρώτων αγώνων της σε 4-2-3-1 για να «ματσάρει» τακτικά τον Παναθηναϊκό αλλά δεν της βγήκε.

Η τριπλέτα Κουρμπέλης, Κάτσε και Τζανδάρης μπορεί να μη βρέθηκε σε καλή βραδιά δημιουργικά, πλην όμως έστησε ένα αδιαπέραστο τείχος στον άξονα μπροστά από τους κεντρικούς στόπερ, με συνέπεια η Λάρισα να δημιουργεί ελάχιστες ευκαιρίες κι αυτές από στατικές φάσεις.

Στα δε τελευταία λεπτά, από το 77’ για την ακρίβεια και μέχρι το φινάλε, ο Δώνης έβαλε τον Πούγγουρα, γύρισε το σύστημα σε 5-4-1 και ολοκλήρωσε ένα ακόμη αριστοτεχνικό κοουτσάρισμα, με αρκετές απουσίες και τον Κουρμπέλη εξαντλημένο από την παρουσία του στα ματς της Εθνικής.

Ο προπονητής της Λάρισας Σωτήρης Αντωνίου επέλεξε στο δεύτερο ημίχρονο να ρίξει στην ίδια ενδεκάδα δύο επιθετικούς (Νούνιτς – Μόρσι), δύο 10άρια (Πίτι – Λεοζίνιο) και τον Ντέλετιτς αριστερό μπακ (ο Δώνης αντέδρασε άμεσα τοποθετώντας τον Κάτσε μπροστά από τον Γιόχανσον σε ρόλο δεξιού χαφ, θωρακίζοντας την πλευρά), αλλά δεν κατάφερε ποτέ να μπει με αξιώσεις μέσα στο «κουτί», δεν δημιούργησε υποσχόμενες ευκαιρίες και σκόραρε από την άσπρη βούλα.

Το αχώνευτο της υπόθεσης είναι το «γιατί να υπάρχει αυτό το -6» αλλά από τη στιγμή που υπήρχε το ζητούμενο ήταν αποκλειστικά και μόνο η διαχείριση της πραγματικότητας και της ύπαρξής του.
Τόσο οι παίκτες όσο και το ποδοσφαιρικό τιμ πήρε άριστα στη διαχείρισή του και γέννησε υψηλές προσδοκίες που δεν ξέρεις μέχρι ποιου σημείου μπορεί να φτάσουν για τον απλούστατο λόγο ότι κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει πιο είναι το ταβάνι αυτής της ομάδας.

Οσοι υιοθέτησαν ή σκέφτηκαν τα αστεία σενάρια περί κινδύνου για υποβιβασμό κατάπιαν τη γλώσσα τους και η δυναμική των πιτσιρικάδων του Παναθηναϊκού δείχνει ότι είναι εφικτή η διεκδίκηση/κατάκτηση του σβησίματος της ευρωπαϊκής ποινής.
Εντούτοις, όπως προαναφέραμε, ακόμα είναι πολύ νωρίς για συμπεράσματα που σχετίζονται με το «ταβάνι» αυτής της ομάδας, ειδικότερα όταν τις τρεις πρώτες αγωνιστικές την οδηγούν απ’ το χεράκι και από νίκη σε νίκη ένας 20χρονος και ένας 21χρονος: ο Μπουζούκης και ο Χατζηγιοβάνης!

Αυτός είναι ο λόγος, οι «μπέμπηδες» του Δώνη, που το «ταβάνι» του Παναθηναϊκού και το που μπορεί να φτάσει δεν είναι σε θέση να το γνωρίζει κανείς.

Ακριβώς επειδή ουδείς μπορεί να προβλέψει τα άμεσα περιθώρια της εξέλιξής τους, το πώς θα αντιδράσουν μετά την πρώτη «στραβή» που θα έρθει κλπ.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι πλέον το ΟΑΚΑ τους περιμένει με ανοιχτές αγκάλες και με ανυπομονησία την Κυριακή για το ματς με τον Λεβαδειακό κι αν κρίνει κανείς από την… δίψα και την ευφορία που υπάρχει στους φίλους του Παναθηναϊκού, αναμένεται κοσμοσυρροή και γούστα…

Πηγή: sdna.gr

 

 

Καλάθης: “Το καλύτερό μου παιχνίδι με την Εθνική”

Previous article

Το ευχαριστώ του Χατζηγιοβάνη στον Κάτσε (pic)

Next article

You may also like

Comments

Leave a Reply / Αφήστε σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.