0

Ο Αρης Λαούδης γράφει για τον Παναθηναϊκό που βρήκε το βασικό στοιχείο του χαρακτήρα του: Μάτι που γυαλίζει και θέλει να κερδίζει!

 

Ας αφήσουμε για παρακάτω τα μπασκετικά… Αλλωστε, ο Παναθηναϊκός δεν επέστρεψε επειδή έβαλε τα τρίποντα ή επειδή ο Παπαπέτρου έκανε ρεκόρ πόντων με την πράσινη φανέλα. Επέστρεψε γιατί επιτέλους είχε στοιχεία από τον χαρακτήρα που τον έκανε μεγάλο! Είχε πάθος, κίνητρο, συγκέντρωση, τρέλα για τη νίκη… Ηταν η πρώτη φορά ύστερα από μήνες ολόκληρους που σε έκανε να αναφωνήσεις ένα «επιτέλους».

Επιτέλους, όχι επειδή νίκησε την ΤΣΣΚΑ, αλλά επειδή έφυγε αυτό το φλατ πράγμα που σε έκανε να πιστεύεις πως η νίκη και η ήττα είναι το ίδιο πράγμα. Επιτέλους, είδαμε τους παίκτες όρθιους στον πάγκο να πανηγυρίζουν και να εμψυχώνουν, είδαμε το ΟΑΚΑ να χαίρεται και να παθιάζεται όπως παλιά, είδαμε παίκτες να πέφτουν τρεις – τρεις πάνω στη μπάλα λες κι έπαιζαν τη ζωή τους κορώνα – γράμματα. Επιτέλους, είδαμε έναν Παναθηναϊκό που ο κόσμος, ο προπονητής και οι παίκτες του είχαν το ίδιο πάθος για τη νίκη. Είχαν έναν κοινό στόχο!

Δεν ξέρω αν όλο αυτό ήταν έργο του Πιτίνο. Ηταν – δεν ήταν, αυτός το πιστώνεται. Μου άρεσε που είδα έναν προπονητή να παθιάζεται τόσο πολύ μέσα σε 48 ώρες, μου άρεσε που σε κάθε τάιμ άουτ η οδηγία του ξεκινούσε και τελείωνε από την άμυνα. Μου άρεσε που όσοι έπαιζαν δεν σκέφτονταν αν θα αποβληθούν με πέντε φάουλ, αλλά έβαζαν τα χέρια τους στη φωτιά, παίζοντας στα όρια του φάουλ. Προφανώς κι όταν παίζεις τόσο σκληρά, τόσο δυνατά, τόσο παθιασμένα θα έχεις και απώλειες, αλλά σ’ αυτή τη φάση είναι το λιγότερο κακό. Ο Παναθηναϊκός έχει την ποσότητα παικτών για να αντιμετωπίσει τα φάουλ, δεν έχει άλλοθι στο να μην λυσάει σε κάθε φάση.

Καθαρά αγωνιστικά άλλαξε ένα βασικό πράγμα. Ο Παναθηναϊκός δεν είχε αυτό το… χάος στο κεφάλι του που δεν του επέτρεπε να αποφασίσει τι θέλει να κάνει. Ηξερε ότι για να νικήσει την ΤΣΣΚΑ θα πρέπει να κατεβάσει την παραγωγικότητα των Ρώσων. Ηξερε πως για να έχει τύχη θα πρέπει να πάει το ματς κάτω από τους 80 πόντους. Δεν το κατάφερε απόλυτα, το κατάφερε όμως μέχρι το σημείο που χρειαζόταν στα κρίσιμα σημεία του παιχνιδιού. Η δεύτερη περίοδος ήταν η καλύτερη στη φετινή πορεία του Παναθηναϊκού και οι 36 πόντοι στην επίθεση ήταν αποτέλεσμα της εξαιρετικής δουλειάς στην άμυνα στο διάστημα αυτό.

Ο Παναθηναϊκός είχε: Πολύ καλύτερη αλληλοκάλυψη στην εξαιρετική κυκλοφορία της μπάλας από την ΤΣΣΚΑ, κάλυπτε με βοήθεια τα μις ματς που προέκυπταν, υπήρχαν φάσεις που δύο και τρεις παίκτες ύψωναν τείχος απέναντι στους Ρώσους παίκτες και οδήγησε την ΤΣΣΚΑ σε 14 λάθη, λάθη μάλιστα που δεν τα συνηθίζουν ομάδες σε αυτό το επίπεδο. Ο Πιτίνο είπε κάτι ωραίο στην κάμερα της NOVA μετά το παιχνίδι: «Παίζαμε άμυνα όλο το βράδυ, σα να χάναμε διαρκώς με 10 πόντους». Και πράγματι, αυτό ήταν το μυστικό του Παναθηναϊκού. Οσο περνούσε η ώρα, τόσο το πίστευε περισσότερο, τόσα αυξανόταν η πίεση, τόσα αυξανόταν το πάθος και η αλληλοκάλυψη στην άμυνα.

Στην επίθεση, ο Παναθηναϊκός φάνηκε να έχει ένα σημαντικό διαφορετικό στοιχείο σε σχέση με την εποχή Πασκουάλ. Εμοιαζε πιο ελεύθερος στις επιλογές του. Εμοιαζε να πιστεύει περισσότερο στο ταλέντο και λιγότερο στο σύστημα. Εχω την αίσθηση πως οι «πράσινοι» πήγαιναν σε πιο γρήγορες επιλογές, αναζητούσαν τη γρήγορη πάσα, δεν δίσταζαν να πάρουν το σουτ κι έφτασαν τελικά να σουτάρουν με 47,6% στα τρίποντο, ποσοστό ρεκόρ για τα δεδομένα τους. «Για να σουτάρεις πρέπει να πασάρεις» είπε ο Πιτίνο και βεβαίως έχει βάση αυτό που είπε, αλλά νομίζω πως η βασική διαφορά του σημερινού (28/12) Παναθηναϊκού δεν ήταν η πάσα, αλλά το γεγονός ότι έμοιαζε περισσότερο απελευθερωμένος.

Σε ατομικό επίπεδο, ο Καλάθης ήταν πάλι ο MVP, αλλά δεν ήταν η έκπληξη. Το κλειδί ήταν ο εκπληκτικός Παπαπέτρου που τα έβαλε όλα, ο εξαιρετικός Λάσμε που είχε 13 πόντους και 9 ριμπάουντ, θυμίζοντας τον περσινό καλό εαυτό του. Πολυτιμότατη η προσφορά του Λεκαβίτσιους, καθοριστικός ο Μήτογλου, ενώ όλοι χρησιμοποιήθηκαν έδωσαν παραπάνω από το 100% στην άμυνα.

Θεωρώ ότι ο Παναθηναϊκός δεν έγινε υπερομάδα από τη μια μέρα στην άλλη, ούτε έλυσε τα προβλήματα που αντιμετωπίζει. Ωστόσο, απέδειξε κάτι στον κόσμο, αλλά και στον εαυτό του: Δεν ήταν τόσο κακή ομάδα όσο έβγαζε στο παρκέ. Οχι, δεν μπορεί να ξέχασαν άπαντες το μπάσκετ, δεν γίνεται να τους πήραν τόσο πολύ τα χρόνια που δεν μπορούν να κάνουν τα αυτονόητα. Η αλήθεια είναι κάπου στη μέση και η πρεμιέρα του Πιτίνο, το επιβεβαίωσε… Ο Παναθηναϊκός θυμήθηκε τον χαρακτήρα του, τα υπόλοιπα έπονται…

 

Το τάιμ άουτ του Πιτίνο που ξύπνησε τους παίκτες: «Αυτό δεν είναι επίθεση»! (vid)

Previous article

Απολαυστική συνέντευξη Τύπου Πιτίνο: «Είπα στους παίκτες ότι είχαν συμβόλαιο μιας ημέρας»!

Next article

You may also like

Comments

Leave a Reply / Αφήστε σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.