0

Ο Κριστόφ Βαζέχα μιλάει για την εξαιρετική προσπάθεια που έκανε ο Παναθηναϊκός να γυρίσει το ματς με την Ξάνθη, την αδικία που δεν τα κατάφερε, αλλά και τις χαμένες ευκαιρίες και την απειρία που στοίχισαν.

 

«Το πρώτο πράγμα που θέλω να τονίσω για το ματς του Παναθηναϊκού με την Ξάνθη είναι ότι η ομάδα έκανε μεγάλη προσπάθεια για τη νίκη, την άξιζε οπωσδήποτε και ήταν κρίμα που έμεινε τελικά στην ισοπαλία στην τελευταία φάση του ματς.

Από καθαρά ποδοσφαιρικής πλευράς είδαμε δύο διαφορετικές ομάδες.
Μία στο πρώτο ημίχρονο που δεν ήταν τόσο καλή και μία στο δεύτερο που προσπάθησε πάρα πολύ να γυρίσει το σκορ, έτρεξε πολύ, έπαιξε καλό ποδόσφαιρο και δημιούργησε αρκετές ευκαιρίες στην αντίπαλη εστία.

Στο πρώτο ημίχρονο διέκρινα μία χαλαρότητα, είναι κάπως δύσκολο να το εξηγήσω, αλλά θεωρώ ότι τα παιδιά του Παναθηναϊκού είχαν την εντύπωση ότι θα νικήσουν εύκολα όπως κι αν πήγαινε το ματς.

Θα μπορούσα να σκεφτώ ότι το πρόβλημα ήταν η ταλαιπωρία με τις ιώσεις που «χτύπησαν» την ομάδα αυτό το διάστημα, αλλά από τη στιγμή που στο δεύτερο ημίχρονο όλοι οι παίκτες αγωνίστηκαν πολύ καλά, αυτό δεν μπορεί να ισχύει.

Με δεδομένη τη συνολική εικόνα του ματς, οι βασικότερες διαφορές ανάμεσα στο πρώτο και το δεύτερο ημίχρονο ήταν δύο.

Η πρώτη διαφορά ήταν ότι στο δεύτερο ημίχρονο ο Παναθηναϊκός είχε πολύ περισσότερο τρέξιμο και κίνηση χωρίς τη μπάλα και με τον τρόπο αυτόν ο παίκτης που είχε τη μπάλα στα πόδια του αποκτούσε δύο και τρεις επιλογές.
Είχε δηλαδή τις κατάλληλες βοήθειες από τους συμπαίκτες του με την κίνηση που έκαναν, ενώ στο πρώτο ημίχρονο δεν υπήρχε κίνηση χωρίς τη μπάλα.

Η δεύτερη διαφορά ήταν ότι στο β’ ημίχρονο όταν η μπάλα χανόταν και την αποκτούσε η Ξάνθη, αμέσως μετά γινόταν ανάκτηση της μπάλας, την ξανακέρδιζαν πολύ γρήγορα τα παιδιά του Παναθηναϊκού γιατί ήταν σε σωστές αποστάσεις και βρίσκονταν πολύ κοντά στους αντιπάλους τους.

Στο α’ ημίχρονο η ομάδα ήταν πολύ μακριά από τον αντίπαλο και αυτό δεν γινόταν.

Κυρίως για αυτούς τους δύο λόγους ο Παναθηναϊκός βελτίωσε αισθητά την εικόνα του, δεν απειλήθηκε καθόλου από την Ξάνθη που δεν έκανε τίποτα, δημιουργούσε πολύ πιο γρήγορα επιθέσεις και πραγματοποίησε πολλές ευκαιρίες για γκολ.

Η ανατροπή του σκορ έγινε και την άξιζαν τα παιδιά, αλλά η νίκη δεν ήρθε γιατί έγινε ένα λάθος στο τέλος του ματς, στην τελευταία φάση, όπου η ομάδα πλήρωσε την απειρία της.

Σε αυτό το σημείο πρέπει να πω ότι δεν είναι… ντροπή να διώξεις τη μπάλα στην εξέδρα όταν τελειώνει ένα ματς, ακόμα και οι μεγαλύτεροι παίκτες του κόσμου το έχουν κάνει όταν χρειάζεται και ειδικά στα τελευταία δευτερόλεπτα ενός ματς.

Είχαμε τη μπάλα, τη χάσαμε, έγινε η σέντρα και ακολούθησε το τράβηγμα μέσα στην περιοχή που ήταν πέναλτι, αλλά δεν υπήρχε κανένας λόγος να γίνει από τη στιγμή που ο αντίπαλος δεν μπορούσε να κάνει κάτι επικίνδυνο προς την εστία του Διούδη στη θέση που βρισκόταν.

Ηταν καθαρά θέμα απειρίας τόσο το γεγονός ότι δεν διώχτηκε η μπάλα, όσο το τράβηγμα μέσα στην περιοχή στην τελευταία φάση του ματς.

Μέχρι να φτάσουμε στην τελευταία φάση, βέβαια, υπήρξαν αρκετές περιπτώσεις για να γίνει το 3-1 και να «κλειδώσει» ο Παναθηναϊκός τη νίκη.

Το είχαμε πει και στο ματς με τη Λαμία και πρέπει να διορθωθεί, γιατί δεν μπορεί σε κάθε ματς να δημιουργείς τόσο καλές ευκαιρίες και να μην τελειώνεις τις φάσεις.

Είναι δεδομένο ότι πρέπει να υπάρξει περισσότερο συγκέντρωση όταν ένας παίκτης βρίσκεται μέσα στην περιοχή και μεγαλύτερη αποφασιστικότητα για να γίνονται γκολ οι κραυγαλέες τουλάχιστον ευκαιρίες.

Από πλευράς παικτών, εμένα μου άρεσε ο Χατζηγιοβάνης, αλλά κάπου κολλάει μερικές φορές το μυαλό του και εκεί που πρέπει να κάνει το απλό προσπαθεί να κάνει το δύσκολο.

Εβγαλε όμως μεγάλη διάθεση, προκάλεσε πολλά ρήγματα στον αντίπαλο και είχε εξαιρετικές εκτελέσεις κόρνερ. Απλώς πρέπει να ωριμάσει και να διδαχθεί από τα λάθη απειρίας που κάνει.

Ο Μουνιέ φαινόταν ότι είχε δύο μήνες να αγωνιστεί και δεν είχε ρυθμό στο πρώτο ημίχρονο, ενώ σε αυτό το διάστημα δεν πήγαν καθόλου καλά ο Κάτσε και ο Μπουζούκης, όμως ανέβασαν την απόδοσή τους στο δεύτερο ημίχρονο γεγονός που έπαιξε σημαντικό ρόλο στη συνολική βελτίωση της εικόνας της ομάδας.

Εκτός ρυθμού φαινόταν και ο Μακέντα που είχε να παίξει ένα μήνα, αλλά σωστά έκανε ο Γιώργος Δώνης που τον κράτησε μέχρι το 89’-90’ στο ματς, γιατί με την ποιότητα που διαθέτει περιμένεις ότι μπορεί να κάνει πράγματα ακόμα κι όταν δεν είναι απόλυτα έτοιμος.

Συνολικά ήταν πολύ κρίμα που δεν νίκησε η ομάδα και ειδικά σε τέτοια ματς που πας στα αποδυτήρια με 0-1 και πρέπει να γυρίσεις το σκορ, δεν είναι καθόλου εύκολο να φτάσεις στην ανατροπή.

Μετά χρειάζεται καθαρό μυαλό και παραστάσεις για να το διαχειριστείς σωστά, να κάνεις και τρίτο γκολ για να μην αφήσεις τον αντίπαλο «ζωντανό» μέχρι το τελευταίο σφύριγμα όπου όλα μπορούν να συμβούν και σε κάθε περίπτωση να παίξεις έξυπνα στο τέλος του ματς.
Ομως αρκετά απ’ αυτά τα παιδιά δεν έχουν εμπειρίες και αυτή η πραγματικότητα άφησε στη μέση μία άξια ανατροπή.»

Πηγή: sdna.gr

 

Γιόχανσον: “Έπρεπε να παίξουμε πιο “βρώμικα” στο τέλος”

Previous article

Δέκα πράγματα που είδαμε στο ντεμπούτο του Κιλπάτρικ (vids)

Next article

You may also like

Comments

Leave a Reply / Αφήστε σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.