0

Μακάρι να μπορούσα να γράψω σε αυτή την γωνιά όσα πραγματικά υπάρχουν μέσα στο κεφάλι μου μετά τον αποκλεισμό του Παναθηναϊκού από την Λαμία στα πέναλτι. Μακάρι να μπορούσα να αναφερθώ όπως θα ήθελα σε όσα βιώνει αυτός ο σύλλογος τα τελευταία πολλά χρόνια. Επειδή, όμως, το blog είναι δημοσιογραφικό και όχι κουτί ψυχανάλυσης και κατάθεσης των εσώψυχών μου, πάμε να δούμε τα πράγματα ψύχραιμα και με το όσο το δυνατόν καθαρότερο μυαλό.

Πριν, όμως, μπούμε στην συζήτηση για το αποψινό παιχνίδι και τον αποκλεισμό, να ξανατονίσουμε για ακόμη μία φορά πως για να γίνει κανονικός ο Παναθηναϊκός και να επιστρέψει στην κατάσταση που πρέπει για να μην ζει βράδια όπως το αποψινό και για να μην στοχεύει… μαξ στην πέμπτη θέση του πρωταθλήματος και στο να σβήνει ποινές αφαίρεσεις βαθμών, για να έχει μέλλον το πρότζεκτ του Νταμπίζα και του Δώνη, για να μην καούν αυτά τα παιδιά που έχουν δυνατότητες, θα πρέπει αύριο κιόλας το κλαμπ να γυρίσει σελίδα διοικητικά. Από εκεί αρχίζουν και τελειώνουν όλα. Όσο ο σύλλογος βρίσκεται απλά στην εντατική, τότε οι πιθανότητες να σηκώσει κεφάλι είναι απειροελάχιστες για να μην πούμε ανύπαρκτες. Απλά τα πράγματα. Πάμε τώρα στα του αποκλεισμού…

*Σύμφωνα με την εικόνα του πρώτου γύρου και τις προσδοκίες που δημιούργησε αυτή η ομάδα πάνω στο χορτάρι, ο αποκλεισμός από την Λαμία είναι αποτυχία και μάλιστα μεγάλη. Το να αποκλειστείς σε διπλά παιχνίδια από αντίπαλο που έχει περισσότερη ποιότητα στο ρόστερ, από αντίπαλο που έχει πολλαπλάσιο μπάτζετ όπως είναι η ΑΕΚ, ο ΠΑΟΚ, ο Ολυμπιακός, είναι κάτι που είναι λογικό να συμβεί κάτω από τις φετινές συνθήκες.

Το να μένεις εκτός, όμως, από ένα σύνολο που παλεύει για την παραμονή του στην κατηγορία και ήρθε στο ΟΑΚΑ για να υπερασπιστεί το 1-0 του πρώτου παιχνιδιού με τα… δεύτερα, είναι κάζο. Παρά τα δεδομένα που επικρατούν τον τελευταίο χρόνο, η ομάδα συνεχίζει να λέγεται Παναθηναϊκός, να φορά την πράσινη φανέλα και να έχει σήμα το τριφύλλι στην καρδιά. Οπότε ο αποκλεισμός από την Λαμία συνιστά αποτυχία.

*Όταν φτάνεις να παίζεις στην διαδικασία των πέναλτι την συνέχειά σου σε ένα θεσμό που σε ενδιαφέρει να πας μέχρι το τέλος, απέναντι στην Λαμία και μέσα στο γήπεδό σου(αυτό το πράγμα δεν πρόκειται να γίνει ποτέ έδρα και απόψε καταλαβαίνει και ο πιο αδαής γιατί ήταν έγκλημα να φύγει η ομάδα από την Λεωφόρο), τότε όλα μπορούν να συμβούν. Και μικρή σημασία έχει τι έγινε στην ρώσικη ρουλέτα. Σημασία έχει το γιατί έφτασες μέχρι εκεί.

*Ο Παναθηναϊκός έφτασε να παἰζει την πρόκρισή του στα πέναλτι γιατί πολύ απλά σε Λαμία και ΟΑΚΑ έχασε τα άχαστα. Δεν είχε την συγκέντρωση και την ευστοχία που θα έπρεπε, ναι δεν είχε ούτε και την ποιότητα για να στείλει την μπάλα μέσα και να γίνουν όλα πολύ πιο εύκολα.

*Ειδικά απόψε είναι εξοργιστικός ο τρόπος που πέταξαν στα σκουπίδια τις ευκαιρίες οι παίκτες του Δώνη. Θα μιλούσαμε για άλλο παιχνίδι αν ο Καμπετσής στην αρχή του ματς έκανε το πιο εύκολο πράγμα στο ποδόσφαιρο σωστά και έδινε την μπάλα όπως έπρεπε στον Χατζηγιοβάνη στο κενό τέρμα.

Θα μιλούσαμε για άλλο παιχνίδι αν ο Κουρμπέλης στις αρχές του δευτέρου μέρους στο τετ-α-τετ δεν πλάσαρε πάνω στον πορτιέρο της Λαμίας αλλά στο πλεκτό.

Παρόλα αυτά ένα 18χρονο παιδί, ο Εμμανουηλίδης που αξίζει πολύ περισσότερες ευκαιρίες από όσες έχει πάρει, έδωσε την λύση στο φινάλε, έστειλε το ματς στην παράταση αλλά και εκεί(αφού παραλίγο να την πατήσει και την γλίτωσε χάρη σε Διούδη και δοκάρι) ο Παναθηναϊκός δεν έμαθε από τα παθήματά του.

*Δύο τετ-α-τετ για… θάνατο του Βέργου πήγαν στράφι, ο νεαρός επιθετικός ήταν και πάλι τραγικά άστοχος σε φάσεις που φτιάχνουν ή χαντακώνουν καριέρες και τα υπόλοιπα είναι απλά ιστορία. Η Λαμία δεν είχε κανένα άγχος, οι παίκτες του Δώνη λύγισαν από την πίεση του ᾽᾽πρἐπει᾽᾽και η ομάδα από την Φθιώτιδα πήρε το εισιτήριο για τα προημιτελικά και μπράβο της για την προσπάθεια και την πρόκριση που συνιστά την δεύτερη μεγαλύτερη επιτυχία στην ιστορία της, μετά την περυσινή πρόκριση επί του Παναθηναϊκού.

*Τα δύσκολα, όμως, για τον Παναθηναϊκό είναι μπροστά. Δεν τελειώνουν απόψε. Ο αποκλεισμός και ο τρόπος που αυτός ήρθε χρειάζεται πολύ προσεκτική διαχείριση από ολόκληρο τον οργανισμό, γιατί όταν μιλάμε για ένα ψυχολογικά ευάλωτο σύνολο που απαρτίζεται από αρκετούς νεαρούς, δεν θέλει και πολύ να σε πάρει η… κάτω βόλτα και να πετάξεις ότι καλό έχτισες στο πρώτο μισό της χρονιάς.

Αυτή η ομάδα διαθέτει μία πολύ καλή βάση, μία πολύ καλή πρώτη ύλη για μέλλον. Δεν χρειάζεται οὐτε ισοπέδωση, ούτε ανθρωποφαγία. Κριτική ναι. Ξεκάθαρα. Μιλάμε για τον Παναθηναϊκό, σε όποια κατάσταση και αν βρίσκεται. Όπως, όμως, αναφέραμε και σε προηγούμενο ποστ αυτή η φουρνιά θα οδηγηθεί με μαθηματική ακρίβεια προς την… πυρά εντελώς άδικα, αν δεν στηριχθεί, αν δεν έρθουν παίκτες που θα ανεβάσουν την στάθμη της ποιότητας, αν δεν διοικηθεί ο Παναθηναϊκός από ανθρώπους που τον θέλουν πρώτο και πρωταγωνιστή και όχι κομπάρσο.

Πηγή: gazzetta.gr

 

Ο Διούδης έπεσε και στα τέσσερα πέναλτι στην αντίθετη γωνία!

Previous article

Βουβαμάρα στα αποδυτήρια του Παναθηναϊκού…

Next article

You may also like

Comments

Leave a Reply / Αφήστε σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.