0

Πριν ο Παναθηναϊκός ανοίξει την… Κερκόπορτα των τριών εκτός έδρας αγώνων σε Βαρκελώνη, Κάουνας και Τελ Αβίβ γνώρισε πως χρειάζεται δύο μεγάλα «διπλά» για να μπει δυναμικά στη διεκδίκηση της θέσης που οδηγεί στην οκτάδα, ενώ σε περίπτωση που το πρώτο ερχόταν απέναντι στη Μπαρτσελόνα, θα είχε τη δυνατότητα να διεκδικήσει και μία καλύτερη θέση για τα play offs.

Το ξεκίνημα των «πρασίνων» σε αυτή την τριάδα αγώνων περιόρισε αυτό το «πρέπει» στην μία νίκη, αφού έστω και αυτή θα ήταν επαρκής, όχι για να του εξασφαλίσει το εισιτήριο της πρόκρισης, αλλά για να τον κρατήσει «ακέραιο» στη μάχη. Μετά και τα τρία χαμένα αυτά παιχνίδια, οι «πράσινοι» πια βρίσκονται στο χείλος του γκρεμού και του αποκλεισμού, ψάχνοντας για υπερβάσεις και νίκες, σε συνδυασμό φυσικά με ευνοϊκά αποτελέσματα των ανταγωνιστών του.

Οι ήττες αυτές επιβεβαίωσαν ότι η ομάδα του «τριφυλλιού» συνεχίζει να πάσχει από τη… νόσο των εκτός έδρας αγώνων, ωστόσο αυτός δεν ήταν ο αποκλειστικός λόγος των αρνητικών αποτελεσμάτων. Υπάρχουν και επιμέρους αίτια, με πιο καταστροφικό την επιθετική κατάρρευση του «τριφυλλιού», τόσο στο σύνολο των αγώνων, αλλά και στη διάρκειά τους, όσο οδεύουν προς την ολοκλήρωσή τους.
Οι Γιάννης Κουβόπουλος και Χρήστος Μπαρούνης αναλύουν όλους τους λόγους αυτής της επιθετικής αναποτελεσματικότητας και της χαμηλής παραγωγικότητας, που στέρησαν από τον Παναθηναϊκό, έστω μία εκτός έδρας νίκη.

Η αλήθεια σε αριθμούς

Ας τα πάρουμε από την αρχή. Σε αυτά τα τρία παιχνίδια, ο Παναθηναϊκός ΟΠΑΠ σημείωσε μόλις 70,6 κατά μέσα όρο, επίδοση που είναι απαγορευτική στη Euroleauge, όπως μάς έχουν διδάξει τα μέχρι τώρα παιχνίδια της, για να καταφέρεις να πάρεις νίκη, ειδικά απέναντι σε ομάδες όπως η Μακάρμπι και η Ζαλγκίρις που πετυχαίνουν κοντά στους 80 πόντους κατά μέσο όρο στη διοργάνωση. Για να γίνει κάτι τέτοιο, με 70 δικούς σου πόντους, θα πρέπει να κάνεις την τέλεια αμυντική βραδιά, να τις ρίξεις πολύ κάτω από τον μέσο όρο τους, ή για την ακρίβεια να τις αναγκάσεις στην χειρότερη, ή έστω μία από τις χειρότερες επιθετικά βραδιές τους. Ο Παναθηναϊκός, δέχτηκε σε αυτά τα τρία παιχνίδια 81,6 πόντους κατά μέσο όρο, όπου αν δούμε αναλυτικά το παθητικό του, οι 79, 82 και 84 πόντοι από Μπαρτσελόνα, Ζαλγκίρις και Μακάμπι, είναι λίγο πιο πάνω από τον μέσο όρο τους. Πράγμα που σημαίνει ότι, ναι μεν θα μπορούσε να τα έχει πάει καλύτερα αμυντικά, ωστόσο, με τέτοια επιθετική επίδοση, ούτε αυτό θα ήταν αρκετό για να πάρει τη νίκη. Άλλωστε, οι 70,6 αυτοί πόντοι απέχουν αρκετά και από τον γενικότερο μέσο όρο πόντων του «τριφυλλιού» φέτος, που μέχρι τώρα σκοράρει 77,3, όντας 10ο στη σχετική κατηγορία της διοργάνωσης.

Με 29,9% στο τρίποντο πώς να κερδίσεις; 

Μία από τις τεράστιες πληγές του Παναθηναϊκού φέτος είναι το μακρινό σουτ. Όλη η κουβέντα αρχίζει και τελειώνει στη σχετική λίστα της Euroleague που βρίσκει τους «πράσινους» τελευταίους της κατηγορίας! Ο Παναθηναϊκός σουτάρει με 30,19% στο τρίποντο φέτος, αλλά στο σύνολο των τριών τελευταίων αγώνων δεν κατάφερε να «πιάσει» ούτε αυτό το ποσοστό. Συγκεκριμένα, στη Βαρκελώνη κατάφερε να κάνει μία από τις καλύτερες επιδόσεις του έξω από 6,75μ., με 41,2%, που δεν ήταν αρκετό για να του δώσει τη νίκη (με 52,5% στο δίποντο και 45,55 στις βολές). Εν συνεχεία, είχε 30,4% με τη Ζαλγκίρις και το… καταδικαστικό 18% με τη Μακάμπι. Αυτά τα ποσοστά συνθέτουν αθροιστικά το 29,9% που είναι πολύ χαμηλό για να κερδίσεις.

Βολές, αυτός ο μπελάς…

Ένα άλλο μόνιμο πρόβλημα του φετινού Παναθηναϊκού είναι οι βολές. Και εδώ, οι «πράσινοι» είναι «ουραγοί» της σχετικής κατηγορίας, αφού δεν ξεπερνούν ούτε το 70%, έχοντας «κάτσει» μέχρι στιγμής στο 69,5%. Ακόμη και αυτό το τραγικό ποσοστό, ωστόσο, θα ήταν καλύτερη και ίσως να φάνταζε «λυτρωτικό» σε ένα από τα τρία τελευταία παιχνίδια. Σε αυτά, λοιπόν, οι «πράσινοι» σούταραν με το απαγορευτικό 60,35% από τα 4,5 μέτρα, έχοντας 45,5% με τη Μπαρτσελόνα, 66,7% με τη Ζαλγκίρις και 68,85 με τη Μακάμπι.

Ποσοτική και ποιοτική έλλειψη σκόρερ

Στα τρία προηγούμενα παιχνίδια, ο Παναθηναϊκός είχε ξεκάθαρο ποσοτική (αλλά και ποιοτική) έλλειψη σκόρερ. Με τον Κιθ Λάνγκφορντ στα πιτς, ο Νίκος Παππάς ήταν ο μόνος που μπορούσε να βγει μπροστά στα δύο πρώτα παιχνίδια, με τον Σον Κιλπάτρικ να ενσωματώνεται στα δύο τελευταία. Κανείς από τους δυο τους δεν κατάφερε, όμως, να βγει μπροστά, να παράξει σκορ και κυρίως να «μιλήσει» όταν η μπάλα… ζύγιζε. Ο Νίκος Παππάς σε Βαρκελώνη και Κάουνας είχε 4 πόντους μέσο όρο, ενώ ο Αμερικανός, σε Κάουνας και Τελ Αβίβ είχε 7 πόντους μέσο όρο. Στο Ισραήλ βέβαια, πέρα του Κιλπάτρικ, με τους Παππά και Λάνγκφορντ εκτός, ο Παναθηναϊκό δεν είχε δεύτερο καθαρόαιμο σκόρερ σε παρκέ και πάγκο. Φυσικά, αυτό είναι ένα ευρύτερο πρόβλημα, ειδικά μετά τον τραυματισμό του Λάνγκφορντ. Είναι ενδεικτικό ότι με τον Αμερικανό εκτός δράσης (11,2 πόντους μέσο όρο), μετά τον Καλάθη (11,3 πόντους μέσο όρο) δεν υπάρχει δεύτερος «διψήφιος».

Η προσαρμογή του Κιλπάτρικ

Προϊόν της έλλειψης σκόρερ για τον Παναθηναϊκό φυσικά είναι και η δυσκολία προσαρμογής του Σον Κιλπάτρικ, ή αν θέλετε, ο τρόπος και ο χρόνος χρησιμοποίησής του. Ο Αμερικανός δεν έχει βρει ακόμα τα πατήματά του, ενώ στο ματς του Ισραήλ δεν πήρε και τον χρόνο που έπρεπε για να βοηθήσει επιθετικά. Δεδομένου ότι στο Κάουνας, με 24:55 λεπτά συμμετοχής προσέφερε 11 πόντους, τα 15 λεπτά που χρησιμοποιήθηκε προχθές αποδείχτηκαν λίγα για να προσφέρει. Με τους Λάνγκφορντ και Παππά εκτός και με τον Αμερικανό να είναι ο μοναδικός σκόρερ, ίσως μπορούσε να έχει παίξει περισσότερο, αν και τα λεπτά όπου πάτησε παρκέ δεν τον δικαίωσαν.

Τα αμυντικά ριμπάουντ και το τρανζίσιον

Ο Παναθηναϊκός είναι μία ομάδα που επενδύει στην άμυνά της, όχι μόνο για να περιορίσει τον αντίπαλο αλλά και να αντλήσει σκορ από αυτή. Και εδώ, όμως, εντοπίζεται πρόβλημα, αφού ο Παναθηναϊκός είναι 12ος στη σχετική κατηγορία της Euroleague, με 20 ριμπάουντ ανά αγώνα. Αυτό δυσκολεύει το τρανζίσιον της ομάδα, τη δυνατότητά της δηλαδή, μετά από ριμπάουντ να τρέξει στο ανοιχτό γήπεδο και να βρει σκορ. Στα τρία αυτά παιχνίδια ωστόσο, ή πιο σωστά, στα δύο τελευταία (γιατί στη Βαρκελώνη πήρε μόλις 19 ριμπάουντ), τα πήγε καλύτερα και ο μέσος όρος του ήταν ανώτερος από αυτόν της σεζόν, με 31 ριμπάουντ ανά παιχνίδι. Τα χαμένα ριμπάουντ, βέβαια εκτός από «φρένο» στο γρήγορο τρανζίσιον, δίνουν και δεύτερες ευκαιρίες στον αντίπαλο, πράγμα που είδαμε να συμβαίνει και να στοιχίζει κυρίως στη Βαρκελώνη, με τη Μπαρτσελόνα να πετυχαίνει 16 πόντους από επιθετικά ριμπάουντ.

Ο «φορτωμένος» Καλάθης

Η έλλειψη σκόρερ στα τελευταία ματς, έχει δημιουργήσει ακόμα μεγαλύτερο βάρος μεταξύ των «ευθυνών» του Νικ Καλάθη και ακόμα περισσότερες «μπάλες» στα χέρια του. Ο Αμερικανός αναγκάζεται να κουβαλάει περισσότερη ώρα την μπάλα στα χέρια του και κυρίως να έχει στο μυαλό του και το σκοράρισμα, αλλά και το τρίποντο, στο οποίο όμως έχει κάκιστα ποσοστά σε αυτά τα τρία παιχνίδια. Συγκεκριμένα, ο Ελληνοαμερικανός μετρά 2/12 σουτ από τα 6,75μ. απέναντι σε Μπαρτσελόνα, Ζαλγκίρις και Μακάμπι, χωρίς να έχει εκμεταλλευτεί λοιπόν τον χώρο που του δίνουν οι αντίπαλοι για σουτ. Μέσα σε όλα αυτά, πέρα από το κακό τρίποντο και γενικά τα άσχημα ποσοστά στα σουτ εντός παιδιάς (13/33), με την μπάλα να βρίσκεται διαρκώς στα χέρια του, ο Καλάθης έχει υποπέσει και σε 9 λάθη σε αυτά τα τρία παιχνίδια.

Αγνοείται σκορ από τους «ψηλούς»

Με τον Άντριαν Πέιν να έχει δώσει μόλις ένα ματς ως τώρα, ο Παναθηναϊκός είχε ξεκάθαρο πρόβλημα και στη ρακέτα του. Πρόβλημα που αγγίζει όλες τις κατηγορίες, μεταξύ αυτών και το σκοράρισμα. Με τον Γκιστ να έχει 8 πόντους, τον Λάσμε 5, τον Παπαγιάνη 2,3 και τον Βουγιούκα 3 πόντους μέσο όρο, ο Παναθηναϊκός παίρνει μόλις 4,6 πόντους μέσο όρο από τους «ψηλούς» του στη ρακέτα. Αυτό και μόνο δείχνει το πρόβλημα που έχει στο ποστ, ένα σημαντικό σημείο του παιχνιδιού για κάθε ομάδα.

Η κούραση τον «λυγίζει»

Φυσικά, οι απουσίες, η έλλειψη παικτών, ή η αδυναμία κάποιων να μπουν στο ροτέισον, μαζί με τον έξτρα χρόνο που επωμίζονται παίκτες (προεξάρχοντος του Καλάθη) φέρνουν και την κούραση. Κούραση, «θολωμένο» μυαλό», λανθασμένες αποφάσεις, αστοχία, χαμένα ριμπάουντ, λάθη. Τα είδαμε λίγο-πολύ όλα αυτά και στα τρία τελευταία παιχνίδια, που είχαν και πανομοιότυπη εξέλιξη., με το «τριφύλλι» να κάνει ένα καλό πρώτο ημίχρονο, ωστόσο να χάνει έδαφος και να κυνηγά το σκορ όσο το ματς όδευε προς τη λήξη. Μόνο στο Τελ Αβίβ ο Παναθηναϊκός έδειχνε «ζωντανός» στο τέλος του αγώνα, ωστόσο και εκεί, η αμυντική αδράνεια, η αδυναμία της ομάδας να παίξει άμυνα μέχρι το τέλος του χρόνου επίθεσης της Μακάμπι, τα λάθη, με πιο χαρακτηριστικό το φάουλ στον Ρέι, στέρησαν, όχι μόνο τη νίκη αλλά και τη διαφορά.

 

Αν σου άρεσε κάνε κλικ πάνω σε μια διαφήμιση και ενίσχυσε μας

Σκάει «βόμβα» – Ποιοι θέλουν Ολυμπιακό – Κάνει πίσω ο Δώνης – Ψήφισαν κόσμος και… «Γιαννακόπουλος»

Previous article

Ο Γιάννης τραγουδάει τον Εθνικό ύμνο με Έλληνες φιλάθλους στο γήπεδο των Μπακς (pics-video)

Next article

You may also like

Comments

Leave a Reply / Αφήστε σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.