EDITORS CHOICE

Μη δίνετε άλλοθι…

0

Απ’ τη στιγμή που ο Παναθηναϊκός είχε αυτή την αγωνιστική εικόνα τον τελευταίο καιρό, πραγματικά δε βλέπουμε τον τρόπο που θα πάρει νίκη στο Αγρίνιο. Αν αγωνιστεί η ομάδα ακόμη και λίγο καλύτερα σε σχέση με τις αναμετρήσεις κόντρα σε Λαμία και ΑΕΛ, τότε θα χάσει και σχετικά εύκολα. Όσο ωμό κι όσο προσβλητικό κι αν ακούγεται αυτό, έτσι έχουν τα πράγματα. Δε γίνεται πλέον να ευελπιστούμε και να ονειρευόμαστε κάτι που δεν υπάρχει. Δηλαδή έναν Παναθηναϊκό που ανήκει στην… πρώτη ταχύτητα και πηγαίνει παντού ως φαβορί, αναγκάζοντας τους πάντες να θέλουν να του «κλέψουν» αποτέλεσμα.

 

Την ίδια ώρα, όμως, μιλάμε για ματς… φωτιά. Ο ορισμός του τελικού για τους «πράσινους» που αν δεν τα καταφέρουν, θα μείνουν εκτός πεντάδας μετά από καιρό κι όλα αυτά τη στιγμή που οι άμεσοι αντίπαλοι για το συγκεκριμένο στόχο, δε νικούν. Κοινώς έπρεπε υπό νορμάλ συνθήκες να «καθαρίζεις» αυτή τη στιγμή με την πεντάδα. Αντίθετα, έχει γίνει… ροντέο η υπόθεση, σε ένα διάστημα χωρίς ντέρμπι για τον Παναθηναϊκό. Ο οποίος στις τελευταίες 10 αναμετρήσεις πρωταθλήματος, έχει 2 νίκες, 5 ισοπαλίες και 3 ήττες. Έχοντας ενδιάμεσα και αποκλεισμό στο κύπελλο. Άρα το καλό ξεκίνημα στη σεζόν, δυστυχώς έχει αρχίσει να ξεχνιέται, μια και όσο σκληρό κι αν ακούγεται, τα αποτελέσματα κρίνουν τα πάντα!

Επιβάλλεται λοιπόν να… πιαστείς απ’ τα μαλλιά στο Αγρίνιο. Ως… πνιγμένος εδώ και καιρό, σμπαραλιασμένος ψυχολογικά, κουρασμένος λόγω των ελλείψεων και των συνεχόμενων αγώνων (ενώ έχεις το συγκεκριμένο ρόστερ), τα πράγματα θα είναι δύσκολα. Αλλά εδώ που έφτασες, πρέπει να «χορέψεις». Οτιδήποτε άλλο θα είναι απλά μια ακόμη «μαχαιριά» και άμεσος κίνδυνος να χάσεις την πεντάδα. Ταυτόχρονα, θα ενταθεί η κριτική και η γκρίνια για την ομάδα. Για το αγωνιστικό τμήμα δηλαδή…

 

Δεν πρέπει να γίνει αυτό. Για κανένα λόγο. Να βρει τρόπο ο Παναθηναϊκός, να λειτουργήσει το αίσθημα της αυτοσυντήρησης, το πείσμα, ο εγωισμός, να γίνει κάτι τέλος πάντων. Το αποτέλεσμα χρειάζεται, ας έρθει και με κακό ποδόσφαιρο. Πλέον είσαι αναγκασμένος να νικήσεις. Όσο πιεστικό κι αν είναι αυτό για μια άπειρη και νεανική ομάδα, μόνη της έφτασε σε αυτό το σημείο μόνη της πρέπει να ξεμπλέξει κιόλας. Παιχνίδια για χάσιμο δεν υπάρχουν και βαθμολογικά και ψυχολογικά. Νικάς στο Αγρίνιο. Τίποτα άλλο.

 

Το χειρότερο θα είναι να μπει στη διαδικασία η ομάδα (άθελά της φυσικά) να δώσει άλλοθι στους πραγματικούς φταίχτες. Αυτό είναι που δεν πρέπει να γίνει με τίποτα! Να συζητάμε για τις τακτικές που επιλέγει ο Δώνης, για το γεγονός πως βάζει τον γιο του, για το αν είναι ντεφορμέ ο Μακέντα, αν ο Μουνιέ είναι… αλλού γι’ αλλού, αν Μπουζούκης είναι κουρασμένος και πάει λέγοντας. Όσο τα λέμε όλα αυτά, ξεχνάμε ποιοι έφεραν εδώ τον Παναθηναϊκό. Ποιοι έχουν αφήσει το «τριφύλλι» με μηδενική δυναμική, με μπάτζετ ομάδων υποβιβασμού, με ποινές, με αφαιρέσεις βαθμών, με περιορισμούς μεταγραφών, με ρόστερ που δεν έχει σε καμία περίπτωση την ποιότητα που αρμόζει στο «τριφύλλι». Δεν πρέπει να… κρυφτούν όλα αυτά, πίσω απ’ την γκρίνια και την κριτική για το αγωνιστικό τμήμα.

Άλλωστε οι δυνατότητες του Παναθηναϊκού ήταν συγκεκριμένες σε αγωνιστικό επίπεδο. Ξέραμε πως θα έρθουν οι… στραβές, έστω κι αν δεν περιμέναμε να είναι τόσο μαζεμένες και με αντιπάλους αυτού του βεληνεκούς. Το κακό έγινε όμως, ο χρόνος δε γυρίζει πίσω. Κοιτάς μόνο μπροστά κι εκεί είναι το Αγρίνιο, μετά η Λιβαδειά και στη συνέχεια τα Γιάννινα. Δύσκολη σειρά, ειδικά το ματς στον Παναιτωλικό. Αλλά ικανή σειρά αγώνων για να σε κάνουν να… ανασάνεις βαθιά και να επανέλθεις στην ηρεμία που σου λείπει. Για να μπορούμε πρώτα και πάνω απ’ όλα να έχουμε στο… κάδρο τους φταίχτες, αυτούς που δεν επιτρέπουν στον Παναθηναϊκό να έχει ελπίδα φέτος αλλά και για τα χρόνια που ακολουθούν δυστυχώς. Διότι καλοί χρυσοί οι νεαροί και τα ταλέντα, όμως στο σύγχρονο ποδόσφαιρο χωρίς λεφτά, χωρίς δυναμική, χωρίς καλά καλά να υπάρχεις διοικητικά, απλά θα είσαι μακριά απ’ τις ομάδες της… πρώτης ταχύτητας.

 

Μέσω των αποτελεσμάτων λοιπόν, δεν πρέπει να θεωρηθούν υπεύθυνοι γι’ αυτά, ο Δώνης, ο Νταμπίζας, ο Σαραβάκος, αλλά και ο Διούδης, ο Κουρμπέλης, ο Μαυρομμάτης, ο Ινσούα, ο Γιόχανσον, ο Κάτσε, ο Μπουζούκης, ο Χατζηγιοβάνης, ο Μακέντα και όλα τα υπόλοιπα παιδιά… Νικήστε τον Παναιτωλικό να «ανασάνετε», να ηρεμήσετε και μετά πάμε παρακάτω στα υπόλοιπα ματς. Όσο εσείς «βυθίζεστε», δυστυχώς δίνετε άλλοθι εκεί που δεν πρέπει!

Πηγή: leoforos.gr

Γιατί ο Νταμπίζας έχει «τρελαθεί» με Στεργιάκη

Previous article

Καλάθης: «Μπορούμε να προκριθούμε στα πλέι οφ της Ευρωλίγκα»

Next article

You may also like

Comments

Leave a Reply / Αφήστε σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.