0

Η ατυχία της γενιάς που ακολουθεί και δεν έζησε την εποχή του «τυφώνα»!

 

Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα στη ζωή απ’ την απώλεια δικών σου ανθρώπων. Απ’ τη στιγμή που αντιλαμβάνεσαι πως δε θα τους ξαναδείς. Για όλους τους Παναθηναϊκούς, ο Θανάσης Γιαννακόπουλος ήταν δικός μας άνθρωπος. Όχι απλά επειδή το έλεγε ο ίδιος, αλλά επειδή ίσχυε. Επειδή μαζί με τον Παύλο ήταν η επιτομή των ηγετών, η επιτομή των παραγόντων που ξεπέρασαν τα όρια του ρόλου αυτού και μετατράπηκαν σε… οικογένεια με τις εκατοντάδες χιλιάδες του κόσμου. Μετά τον Παύλο μας, «έφυγε» κι ο Θανάσης μας… Δεν γινόταν να είναι καιρό χώρια δυστυχώς. Δε γινόταν…

Οι σκέψεις δεν είναι εύκολο να ενωθούν και να αποτυπωθούν. Όλοι θα σας πουν ιστορίες, θα έχουν να θυμηθούν κάτι μικρό ή μεγάλο. Κάτι που τους εκφράζει και όλο και κάτι περισσότερο θα βλέπουμε, θα «φρεσκάρουμε» τη μνήμη μας και λόγω της ανάμνησης θα ξεσπάμε και πάλι σε κλάματα. Είπαμε, χάσαμε… δικό μας άνθρωπο. Ένα μέλος της οικογένειας που αριθμούσε εκατομμύρια «συγγενείς». Όλους εμάς.

Πέρα απ’ τη θλίψη που όλοι αισθανόμαστε, έχουμε και μια υποχρέωση. Να κρατήσουμε ολοζώντανη την παράδοσή τους. Να μην επιτρέψουμε να μην θυμούνται οι πάντες τον Παύλο και τον Θανάση Γιαννακόπουλο. Φανταστείτε πως υπάρχουν παιδιά 13-15 ετών, που ουσιαστικά δεν τους έζησαν στο απόλυτο! Έρχονται γενιές που θα τους ξέρουν απλά ως μύθους. Δεν υπάρχει κάτι κακό σε αυτό, άλλωστε για τον Παναθηναϊκό πλέον είναι μύθοι! Με τη διαφορά πως υπήρξαν. Απλά είναι τεράστια η ατυχία για όσους δεν τα έζησαν όλα αυτά. Για όσους δεν αισθάνθηκαν αυτό το μεγαλείο που μας χάρισαν. Το αίσθημα ανωτερότητας σε εποχές που ο Παναθηναϊκός ολόκληρος… γαντζώθηκε πάνω τους για να μην πέσει στο κενό! Και τον κράτησαν με περηφάνια, τον σήκωσαν και τον ανάγκασαν να κρατήσει ψηλά το κεφάλι. Κόντρα σε όλους και σε όλα!

Το μόνο που μπορούμε να λέμε σε όλους όσους απλά άκουσαν, απλά έμαθαν, απλά μαθαίνουν, είναι πως δεν ξέρουν τι έχασαν που δεν πρόλαβαν την εποχή αυτή! Που δεν είδαν τον Θανάση να ορμά στα όρια του παρκέ! Που δεν είδαν τον Θανάση με τις επικές του γραβάτες να κάνει τις πλάκες του με όποιον συναντά. Δε λέμε για τη… μεγάλη εικόνα των επιτυχιών σε επιχειρηματικό και παραγοντικό επίπεδο. Πόσο τυχεροί υπήρξαμε πραγματικά. Πόσο τυχεροί που βιώσαμε ως παιδιά και αργότερα ως ενήλικες πλέον, όλη αυτή την πορεία προς το απόλυτο απόγειο. Προς την Παναθηναϊκή δόξα που μας χάρισε η συγκεκριμένη οικογένεια. Η οποία σαφώς και συνεχίζεται, όμως πάντα μα πάντα οι απώλειες είναι δυσαναπλήρωτες. Παύλος και Θανάσης (όπως και Κώστας φυσικά, απλά ο συγκεκριμένος άνθρωπος ήταν περισσότερο εκτός φώτων δημοσιότητας) πάντα θα είναι αυτό που μας έκανε αυτό που είμαστε Παναθηναϊκά, πάντα θα είναι αυτό που οι άλλοι ζήλευαν και ζηλεύουν, μέσα απ’ το θαυμασμό φυσικά.

Ακόμη δεν γίνεται να το χωνέψουμε είναι η αλήθεια. Δε θα ξαναδούμε τον «τυφώνα» στα γήπεδα, δε θα τον ξαναδούμε να δίνει «μάχες» για τον Παναθηναϊκό. Δεν μπορείς να το κατανοήσεις εύκολα. Είπαμε άλλωστε, κάθε απώλεια θέλει χρόνο και πάλι πάντα θα υπάρχει κενό. Όμως είναι απλά απώλεια ως φυσική παρουσία. Ο Θανάσης θα είναι πάντα κάπου εκεί γύρω. Όπου υπάρχει Παναθηναϊκός. Σε κάθε ιστορία που θα λέμε στους άτυχους νεαρούς που δεν τον πρόλαβαν…

Κουράγιο στην οικογένειά του… Είχε την σύζυγό του, την κόρη του, τον ανιψιό του που συνεχίζει την πορεία των Γιαννακόπουλων, αλλά και εκατομμύρια ανθρώπων που αγαπούν τον Παναθηναϊκό. Αυτή ήταν και θα είναι πάντα η οικογένεια του «τυφώνα» μας.

Πηγή: leoforos.gr

Ο Εσιέν βρήκε ομάδα: Εκεί συνεχίζει ο πρώην άσος του Παναθηναϊκού

Previous article

Ο αγνός οπαδισμός έχασε τον μεγαλύτερο εκφραστή του!

Next article

You may also like

Comments

Leave a Reply / Αφήστε σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.