0

Ο Νίκος Αθανασίου γράφει για τον Παναθηναϊκό της επόμενης περιόδου, σε ακόμη μία σεζόν ειδικών συνθηκών για τον σύλλογο.

 

Το έχουμε γράψει αρκετές φορές αλλά φαίνεται πως ποτέ δεν είναι αρκετές. Πάμε ακόμη μία: Κάθε ποδοσφαιρική κουβέντα που ανοίγει σε τούτη την γωνιά δεν έχει ως στόχο ούτε τον αποπροσανατολισμό, ούτε φυσικά και να μεταφέρει αλλού τις ευθύνες που βαραίνουν αποκλειστικά τον μεγαλομέτοχο της ΠΑΕ για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο σύλλογος.

Για αυτό, λοιπόν, το επαναλαμβάνουμε: Όσο η διοικητική κατάσταση δεν αλλάζει, όσο η ΠΑΕ παραμένει στα χέρια του Γιάννη Αλαφούζου και δεν περνά σε ανθρώπους που θέλουν και μπορούν να έχουν τον σύλλογο πρωταγωνιστή και όχι κομπάρσο να ᾽᾽δίνει μάχες᾽᾽για την αδειοδότηση, όσο ο Παναθηναϊκός θα έχει το μικρότερο μπάτζετ της σύγχρονης ιστορίας του και θα θεωρεί κατόρθωμα να μπαίνει στην πεντάδα, ο γίγαντας αυτός με την πράσινη φανέλα δεν πρόκειται να ξανασταθεί στα πόδια του και να γίνει η ομάδα που πρέπει να είναι.

Μια χαρά άλλοθι έδωσαν οι 50 μπαχαλάκηδες του ΟΑΚΑ σε διάφορους λογής υπαλλήλους να προσπαθήσουν(με περίσσια αποτυχία) να βγάλουν από το κάδρο τον υπεύθυνο αυτής της κατάστασης αλλά η πραγματικότητα είναι μία και είναι δεδομένη. Η ιστορία έχει γράψει και δεν ξεγράφει. Ο Παναθηναϊκός έφτασε πέρυσι στο έσχατο σημείο από τις επιλογές της διοίκησής του.

Έφτασε μια ανάσα από υποβιβασμό μαι έμεινε στην κατηγορία χάρη σε μία μαύρη κηλίδα. Ούτε εξαιτίας της 13, ούτε εξαιτίας των δημοσιογράφων, ούτε εξαιτίας κανενός άλλου. Έφτασε να ξεκινά το πρωτάθλημα με -6 και με το μικρότερο μπάτζετ της ιστορίας του από τις αποφάσεις της διοίκησής του. Και είναι τιμωρημένος από την ΟΥΕΦΑ όχι για τους οργανωμένους, όχι για τους παίκτες ή τον προπονητή αλλά για τις οφειλές τούτης της διοίκησης. Έτσι, για να ξέρουμε και τι λέμε.

Καλώς ή κακώς, όμως, το ποδόσφαιρο αγαπάμε, το ποδόσφαιρο θα έπρεπε να είναι το κύριο αντικείμενο συζήτησης και όχι τα όσα λυπηρά συμβαίνουν τα τελευταία χρόνια στο τριφύλλι.

Για αυτό και θα μιλήσουμε σήμερα για την σεζόν που έρχεται. Εξάλλου, τα όσα θα συμβούν στις τελευταίες αγωνιστικές του φετινού πρωταθλήματος, ελάχιστη σημασία έχουν. Το… τρένο της πέμπτης θέσης χάθηκε από την τραγική εικόνα μέσα στο 2019, η πορεία στο Κύπελλο έμεινε στα λόγια, οπότε είναι λογικό και επόμενο η συζήτηση να πηγαίνει στο παρακάτω.

Ο Παναθηναϊκός όπως φέτος, έτσι και του χρόνου, θα ζήσει ακόμη μία σεζόν ειδικών συνθηκών, θα αναγκαστεί να ζήσει με ένα πενιχρό μπάτζετ που δεν θα του επιτρέψει να έχει στόχους που ταιριάζουν στο dna του, δηλαδή να κάνει πρωταθλητισμό, και θα μπει σε έναν μαραθώνιο με μόνο στόχο την βελτίωση του ρόστερ και μία θέση στον βαθμολογικό πίνακα όσο ψηλότερα γίνεται αλλά χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα. Χωρίς ουσιαστικό κίνητρο, καθώς η τιμωρία της ΟΥΕΦΑ που έχει ισχύ τρία χρόνια τελειώνει την σεζόν(2020-2021) και είτε ο σύλλογος εξασφαλίσει ευρωπαϊκό εισιτήριο την ερχόμενη αγωνιστική περίοδο(2019-2020) είτε όχι, η ποινή έφτασε στο τέλος της και δεν έχει σημασία αν θα την σβήσει ή όχι.

Αγωνιστικά, ο δρόμος που καλείται να διαλέξει ο Παναθηναϊκός είναι ξεκάθαρος και φαντάζει ως μονόδρομος από την στιγμή που το μπάτζετ δεν πρόκειται να ξεπεράσει τα 4 εκατομμύρια ευρώ. Μία αύξηση που δεν γίνεται να μην υλοποιηθεί, καθώς ο σύλλογος θα πρέπει να δημιουργήσει διαφορετικές οικονομικές συνθήκες στα παιδιά που αναδείχθηκαν από την φετινή χρονιά, όπως ο Μπουζούκης, ο Χατζηγιοβάνης, ο Μαυρομμάτης(κανείς τους δεν παίρνει πάνω από 40.000 ευρώ) και φυσικά θα πρέπει να διατηρήσει στο έμψυχο δυναμικό του, τον αρχηγό Δημήτρη Κουρμπέλη. Μεταγραφές θα γίνουν με ότι… περισσέψει από ποδοσφαιριστές που λογικά θα αποτελέσουν παρελθόν(Κουλιμπαλί, Μουνιέ). Αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα.

Από κει και πέρα, ο Παναθηναϊκός θα πρέπει να βαδίσει ως εξής:

1)Να διατηρήσει τον βασικό του κορμό ανέπαφο. Να μην χαλάσει η χημεία που δημιουργήθηκε φέτος, να παραμείνουν στην ομάδα τα βασικά της στελέχη, ώστε ο Γιώργος Δώνης να μην αναγκαστεί να χτίζει και πάλι από την αρχή αλλά να έχει την δυνατότητα να προσθέσει νέα χαρακτηριστικά στο σύνολο και να βελτιώσει τις φετινές αδυναμίες. Μέσα από τα παιχνίδια της σεζόν, ο Παναθηναϊκός βρήκε 13-14 παίκτες στους οποίους στηρίχθηκε και οι οποίοι θα πρέπει να αποτελέσουν την βάση για την χρονιά που έρχεται. Αυτοί είναι οι: Διούδης, Κολοβέτσιος, Μαυρομμάτης, Ινσούα, Κουλιμπαλί, Γιόχανσον, Κουρμπέλης, Κάτσε, Δώνης, Μπουζούκης, Χατζηγιοβάνης, Μακέντα, Χατζηθεοδωρίδης, Πούγγουρας.

2) Από την στιγμή που όπως αναφέραμε και παραπάνω, ο Παναθηναϊκός δεν θα έχει την πίεση της κατάληψης μίας συγκεκριμένης θέσης και η σεζόν θα είναι και πάλι ειδικών συνθηκών, θα πρέπει να ποντάρει περισσότερο στα νεαρά παιδιά που έχει στο ρόστερ του αλλά και σε παιδιά που βρίσκονται στις ακαδημίες του. Για παράδειγμα, δεν έχει να χάσει τίποτα παρά μόνο να κερδίσει, δίνοντας περισσότερες ευκαιρίες σε παιδιά όπως ο Εμμανουηλίδης, ο Καμπετσής, ο Στάϊκος, ο Βέργος, ο Παντελάκης, ο Αποστολάκης, ποδοσφαιριστές που ήταν και φέτος στο ρόστερ αλλά δεν πήραν αρκετό χρόνο συμμετοχής από τον Γιώργο Δώνη. Ειδικά οι δύο πρώτοι της λίστας(Εμμανουηλίδης και Καμπετσής) είναι σημαντικά κεφάλαια για το παρόν και το μέλλον του συλλόγου.

3) Το συγκεκριμένο σύνολο γράφαμε από πέρυσι το καλοκαίρι πως έχει συγκεκριμένο ταβάνι αλλά και μία πολύ μεγάλη αδυναμία στην δημιουργία. Μία αδυναμία που επιβεβαιώθηκε με την χειρότερο τρόπο για τον Παναθηναϊκό μέσα στο 2019. Με δεδομένο πως το τριφύλλι θα πάρει κανονικά την άδεια, άρα δεν θα έχει απαγόρευση μεταγραφών, οι επιλογές που πρέπει να γίνουν θα πρέπει να είναι απόλυτα προσεγμένες και στοχευμένες(πράγμα πολύ δύσκολο βέβαια με τα οικονομικά δεδομένα), ώστε ο προπονητής να έχει τα εργαλεία για να διορθώσει την κατάσταση.

Ο Παναθηναϊκός έχει ανάγκη από 3-4 ενδεκαδάτους παίκτες, παίκτες που θα έρθουν και θα τον ανεβάσουν επίπεδο. Ειδικά στον άξονα της μεσαίας γραμμής, εκεί όπου και εντοπίζεται το πρόβλημα στο δημιουργικό κομμάτι(λάθος του περυσινού σχεδιασμού με κεντρικούς μέσους σχεδόν ᾽ἴδιους᾽᾽σε χαρακτηριστικά) ενώ το τριφύλλι χρειάζεται και ποδοσφαιριστή διαφορετικό από τους υπάρχοντες στα άκρα της επίθεσης που θα μπορεί να δημιουργεί και να σκοράρει.

Με λίγα λόγια, μέσα από τις μεταγραφές, ο Παναθηναϊκός πρέπει να βρει αυτό που του έλειψε και αυτό που πλἠρωσε στο φετινό μαραθώνιο. Την ουσία. Τις ασίστ και τα γκολ…

Και κάτι ακόμη αντί επιλόγου: Το πρὀτζεκτ που τρέχει τούτη την ώρα είναι το ιδανικότερο για την κατάσταση του κλαμπ. Είναι μονόδρομος. Για αυτό χρειάζεται μεγάλη υπομονή, ώστε να μπορέσει να αποδώσει μέχρι να ξημερώσει μία καινούρια διοικητική ημέρα και ο Παναθηναϊκός επιτέλους να γυρίσει σελίδα…
Πηγή: gazzetta.gr

Σάρας ο…«Ολυμπιακοφάγος»!

Previous article

Γκαλίτσιος για “αντί -Κουλιμπαλί”

Next article

You may also like

Comments

Leave a Reply / Αφήστε σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.