0

Το «ευτυχώς στη ζωή που υπάρχεις και εσύ» καθρεφτίζεται στο τμήμα μπάσκετ του τριφυλλιού και κρατάει ψηλά την πράσινη σημαία.

Γράφει ο Νικόλας Βασιλαράς.

Πάει κι αυτό λοιπόν. Κούπα αριθμός 64 (!) γράφει το κοντέρ και… συνεχίζουμε. Με 38 πρωταθλήματα, 19 Κύπελλα, 6 Ευρωπαϊκά και 1 Διηπειρωτικό δεν μιλάμε για την πιο επιτυχημένη ομάδα στο μπάσκετ αλλά γενικότερα στον ελληνικό αθλητισμό. Για μια ομάδα – ΜΥΘΟ, για το καμάρι, την υπερηφάνεια αλλά και το ΟΞΥΓΟΝΟ κάθε Παναθηναϊκού.

Το τελευταίο δε ετούτη την εποχή μοιάζει και το πιο σημαντικό. Ο Εξάστερος είναι αυτή τη στιγμή ο ΜΟΝΟΣ λόγος που κυκλοφορούμε με το κεφάλι ψηλά, που γλεντάμε μέχρι δακρύων τον αντίπαλο, που πανηγυρίζουμε στα γήπεδα και στα μπουζούκια, που συνεχίζουμε όχι απλά να ονειρευόμαστε αλλά να κάνουμε και τα όνειρά μας πραγματικότητα. Είναι ο καθρέφτης αυτού που λέμε «ευτυχώς στη ζωή που υπάρχεις και εσύ».

Και μπορεί το συγκεκριμένο τμήμα να μην κάνει κάτι διαφορετικό σε σχέση με αυτό που μας έχει συνηθίσει, είναι ωστόσο τόσο μεγάλη η «ανάγκη» μας που μετατρέπει τις χαρές αυτές που μας δίνει σε πραγματικό οξυγόνο, όπως αναφέρθηκε και πιο πάνω. Σκεφτείτε να μην υπήρχε κι αυτό το τμήμα τι ζόρια θα τραβούσαμε, αν το προσθέταμε στο χοντρό λούκι που τραβάμε με τη μπάλα.

Με εκείνα και με τα άλλα μια πολύ περίεργη σεζόν έφτασε στο τέλος της με τον Παναθηναϊκό να βρίσκεται ξανά στο θρόνο του. Μια χρονιά που ως τον Δεκέμβρη στράβωσε μέχρι εκεί που δεν παίρνει και που κανείς μα κανείς δεν τολμούσε να ποντάρει σε αυτό το μπασκετικό θαύμα που πέτυχε ο τεράστιος Ρικ Πιτίνο. Όχι γιατί δεν υπήρχε εμπιστοσύνη σε έναν πραγματικό θρύλο, αλλά επειδή επί της ουσίας μιλούσαμε για καμένη γη σε αγωνιστικό αλλά και ψυχολογικό επίπεδο. Μια σεζόν στην οποία έκανες ένα φοβερό και τρομερό come back στην Ευρωλίγκα αλλά εν τέλει πήρες μια ακόμη απουσία από φάιναλ φορ.

Το φινάλε μας βρήκε όμως εκεί που έπρεπε την ίδια ώρα που ο δήθεν επαναστάτης αιώνιος αντίπαλος παρακαλάει να γίνει σκάνδαλο και να τον κρατήσουν στην κατηγορία. Αυτός που τόσο καιρό… παρακάλαγε να τον ρίξουν ποντάροντας ότι δεν θα τολμήσουν και στο θρασύτατο μότο «κράτος είναι ο Ολυμπιακός». Μάλλον οι (θρυλικοί) μάγκες δεν υπάρχουν πια, τους πάτησε το τρένο… Αν πάντως όντως υπάρχει κράτος, τότε θ αργήσουμε να τα ξαναδούμε τα παιδιά…

Το θετικότερο απ’ όλα είναι πως αυτό που πριν από δυο μήνες συζητούσαμε σχεδόν σαν απίθανο τώρα είναι πολύ κοντά στο να συμβεί. Αν και ακόμη δεν έχει επιβεβαιωθεί κάτι όλα δείχνουν ότι ο… Πιτίναρος θα συνεχίσει μαζί μας. Ε δεν νομίζω ότι χρειάζεται να αναλύσουμε τι σημαίνει αυτό. Είναι πραγματική ευλογία για τον σύλλογο η παρουσία ενός τέτοιου ανθρώπου και μόνο κερδισμένος μπορείς να βγεις σε όλα τα επίπεδα.

ΥΓ: Στην μπάλα χρειάζεται μεγάλη υπομονή. Δεν αναφέρομαι σε αλλαγή ιδιοκτησίας γιατί εκεί πρέπει να είναι γαϊδουρινή αλλά σε δύο άλλα θέματα. Σε αυτό του γηπέδου που πάει για Σεπτέμβρη, μα και στο τι περίπου θα περιμένουμε αγωνιστικά (πάντα σε σχέση με… Άρη και Ατρόμητο) καθώς επειδή δεν υπάρχει σάλιο οι μεταγραφές θα αργήσουν και να γίνουν αλλά και να δείξουν ότι είναι να δείξουν.

Πηγή: sdna.gr

 

 

Υπογράφει στην Ζάλγκιρις ο Λεκαβίτσιους (pic)

Previous article

Ο Παναθηναϊκός της επόμενης μέρας – ποιοι μένουν, φεύγουν και έρχονται

Next article

You may also like

Comments

Leave a Reply / Αφήστε σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.