0

Αισίως ο Ιούνιος τελειώνει, αλλά στον Παναθηναϊκό δεν έχει γίνει σχεδόν τίποτα!

 

Ο καιρός περνά, οι μέρες φεύγουν, πριν καλά το καταλάβουμε τελείωσε η σεζόν, ήρθε το καλοκαίρι και τον «φάγαμε» σχεδόν τον πρώτο μήνα! Τι έμεινε; Μερικές ημέρες. Όσο ακριβώς έμεινε μέχρι την έναρξη της προετοιμασίας. Σε σχεδόν μια βδομάδα, το «τριφύλλι» βγαίνει απ’ τη διαδικασία των διακοπών (σε επίπεδο παικτών τουλάχιστον) και αρχίζει η δουλειά για το 2019-20. Τι έχει αλλάξει σε όλο αυτό το διάστημα; Έλα μου ντε… Αυτό ψάχνουμε να βρούμε και δεν το βρίσκουμε. Σε μια περίοδο που θεωρητικά τουλάχιστον έπρεπε να έχουν προχωρήσει αρκετά θέματα σχεδιασμού. Όχι όλα φυσικά, ίσως όχι τα περισσότερα ακόμη-ακόμη. Όμως δεδομένα έπρεπε να έχουν γίνει πολλά.

Το να αρχίσει ο καθένας να ψάχνει ευθύνες γι’ αυτό το θέμα, είναι μάταιο. Όλοι ξέρουμε τι φταίει άλλωστε. Με το μπάτζετ που έχεις, με τη ρευστότητα που (δεν) έχεις, με τη δυναμική που σου λείπει, είναι στην καλύτερη περίπτωση δύσκολο να προχωρήσεις όσα θες. Κι όταν μιλάμε για σχεδιασμό φυσικά, μην πάει το μυαλό σας μόνο στις μεταγραφές. Είναι όλο το… πακέτο. Παίκτες που ξέρουν πως δεν υπολογίζονται είναι ακόμη εδώ και αν δεν βρεθεί κάποια πρόταση (όχι και τόσο πιθανό) δύσκολα θα αποχωρήσουν κιόλας. Ποδοσφαιριστές που θες να επεκτείνεις τα συμβόλαιά τους και μέχρι τώρα έχεις κατορθώσει να το πετύχεις με Εμμανουηλίδη-Μαυρομμάτη και να ανανεώσεις Θεοχάρη. Μπουζούκης-Χατζηγιοβάνης παραμένουν τα μεγάλα… στοιχήματα (κρισιμότατες υποθέσεις) και φυσικά θα ακολουθήσουν μετά οι υπόλοιπες ανάλογες υποθέσεις (πρώτες αυτές των Κουρμπέλη-Ινσούα).

Ακόμη κι απ’ αυτή την οπτική αν το δει κανείς, είναι κάπως να διακρίνεται μια τόσο μεγάλη δυσκολία για να συμφωνήσουν για νέα συμβόλαια ο Μπουζούκης και ο Χατζηγιοβάνης. Δεν υποτιμούμε τα παιδιά σε καμία περίπτωση. Όμως ο Παναθηναϊκός έπρεπε να μπορεί μέσα σε μία μέρα να υπογράψει νέες συμφωνίες με «δικά» του παιδιά που τώρα προσπαθούν να «χτίσουν» καριέρα. Είναι στο ξεκίνημα της εξέλιξής τους. Ε, αν δυσκολεύεσαι σε τέτοιες περιπτώσεις, τότε καλύτερα να μη σκεφτόμαστε καν τι θα γίνει αν κάποιος εξελιχθεί λίγο περισσότερο…

Αναφορικά με τις μεταγραφές, τώρα, αναμονή… Ζητήματα «καυτά» μια και πας να ξεκινήσεις προετοιμασία έχοντας ένα γκρουπ παικτών που δεν υπολογίζονται και κανείς δεν ξέρει αν θα έχεις προλάβει να ενισχυθείς μέχρι τότε με 1-2 ποδοσφαιριστές έστω. Άλλωστε πέρα απ’ τη χρονική πίεση, είναι τεράστια η ανάγκη για ποιοτική ενίσχυση στο «τριφύλλι». Θέλει οπωσδήποτε στόπερ, θέλει δεδομένα δύο χαφ, θέλει εξτρέμ και ίσως ένας να μη φτάνει, θέλει φορ. Προφανώς και αυτές οι κινήσεις ίσως να μην είναι αρκετές, αλλά εκεί πρέπει να πας για κάτι πραγματικά καλό. Για τα δεδομένα σου τουλάχιστον. Τι εννοούμε; Ίσως ο Κατελάρης να σου βγει… λαβράκι. Ίσως ο Ρόμπερτς να… πετάει φωτιές. Δύο απλά παραδείγματα. Όμως πόση εμπειρία διαθέτουν; Πόσο έτοιμοι είναι να έρθουν στον Παναθηναϊκό και να δώσουν το κάτι παραπάνω; Αν τους πάρεις αυτούς ή κάποιους σαν αυτούς τουλάχιστον για να μην «σκαλώνουμε» σε ονόματα. Η προοπτική και το πόσο καλύτερο θα σε κάνει ο κάθε ποδοσφαιριστής είναι το ζήτημα.

Την ίδια ώρα, δε βάζουμε καν στην κουβέντα το τι κάνει ο ΠΑΟΚ, ο ΟΣΦΠ, η ΑΕΚ. Άλλωστε αυτοί είναι μακριά τη δεδομένη στιγμή κι αν δεν αλλάξουν ριζικά τα πράγματα στον Παναθηναϊκό, κανείς δεν γνωρίζει πότε θα είσαι κοντά σε αυτό το «γκρουπ». Σκεφτείτε όμως πως ο Άρης πήρε τον Ιντέγε για παράδειγμα. Πήρε τον Σούντγκρεν, δεξιό μπακ της ΑΪΚ Στοκχόλμης. Ο Ατρόμητος «έκλεισε» τον Βέλλιο. Και τον Χαρίση. Αναφέρουμε αυτά τα ονόματα επειδή αν τους ίδιους ποδοσφαιριστές τους αποκτούσε ο Παναθηναϊκός, θα σκεφτόμασταν πως έκανε καλές κινήσεις για τα δεδομένα που έχει! Με λίγα λόγια… ζηλεύουμε τις μεταγραφές του Άρη και του Ατρόμητου.

Πραγματικά δεν γνωρίζουμε πως θα καταλήξει η μεταγραφική περίοδος. Ο χρόνος πιέζει τον Παναθηναϊκό πλέον και είναι ξεκάθαρο. Όμως χρόνος υπάρχει. Μέχρι τέλος Αυγούστου πολλά μπορούν να γίνουν. Αρκεί να… μπορούν. Το τι ακριβώς μπορούν οι «πράσινοι», είναι κάτι αμφίβολο και σηκώνει μεγάλη κουβέντα. Άλλωστε υπάρχουν ακόμη σε εκκρεμότητα θέματα που έπρεπε να έχουν «κλείσει» και να είσαι «καθαρός» αυτή τη στιγμή (σε επίπεδο πληρωμών). Λογικά θα γίνει κι αυτό θέλουμε να πιστεύουμε. Όμως όσο θετικά κι αν σκεφτόμαστε, όσο αισιόδοξοι κι αν γίνουμε, το πώς ο Παναθηναϊκός θα κατορθώσει να πετύχει αυτά που θέλει σε επίπεδο ρόστερ, ποιότητας και ποσότητας ποδοσφαιριστών, είναι κάτι που δεν μπορεί να απαντηθεί. Τουλάχιστον απ’ το δικό μας το φτωχό μυαλό. Ελπίζουμε σε κάποιες εβδομάδες από τώρα να είναι όλα περισσότερο αισιόδοξα. Να υπάρχει λόγος για αισιοδοξία βασικά. Μέχρι τότε, κάτι θετικό αναζητείται με το κιάλι!

“Τι να πω για Πεδουλάκη; – Άνετα αντι-Πιτίνο – Έχει προσόντα ο Μπεντίλ – Αυτούς τους παίκτες θέλει”

Previous article

Καλαϊτζάκης: «Ανατρίχιαζα κάθε φορά που έβλεπα τον Διαμαντίδη»!

Next article

You may also like

Comments

Leave a Reply / Αφήστε σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.