0

Ο Αρης Λαούδης γράφει πως καλύτερα το τρολάρισμα παρά οι εμπρηστικές και οι προσβλητικές δηλώσεις που «οπλίζουν» τα χέρια των ανεγκέφαλων.

 

Να πω την αλήθεια, δεν είναι της αισθητικής μου η ειρωνεία στον αντίπαλο. Ειδικά στον πεσμένο αντίπαλο. Μπορώ να δεχτώ την καζούρα, όχι βεβαίως της συγκεκριμένης αισθητικής, αλλά μέχρι το σημείο που δεν φτάνει στα όρια του επικίνδυνου. Δεν είμαι υπέρ της πρωτοβουλίας του Παναθηναϊκού να εκδώσει ανακοίνωση – προσφορά για τους φίλους του Ολυμπιακού. Δεν είμαι υπέρ της απάντησης του Ολυμπιακού για την ελεημοσύνη στον Παναθηναϊκό.

Ο καθένας έχει να καταμαρτυρήσει ουκ ολίγα στον απέναντι. Κανείς δεν πρέπει να ξεχνά πού ήταν και κανείς δεν ξέρει πού μπορεί να βρεθεί. Ηταν ο Παναθηναϊκός αυτός που μέχρι πριν από μερικούς μήνες απειλούσε Θεούς και δαίμονες για την αποχώρηση από την Ευρωλίγκα. Είναι ο Ολυμπιακός αυτός που μέχρι πριν από δύο – τρεις μήνες έκανε… ΕΔΕ για να βρει τον άνθρωπο που αποκάλυψε το ηχητικό του Πρίντεζη που αναφερόταν στις ανεκπλήρωτες οικονομικές υποχρεώσεις της διοίκησης.

Σημασία ωστόσο δεν έχει τι είναι της αισθητικής μου και τι όχι. Σημασία έχει να μην ξεφεύγουν τα πράγματα. Να μην μετατρέπεται η καζούρα σε «όπλο» για πόλεμο των τυφλωμένων οπαδών. Υπάρχουν πράγματα που «αντέχονται» κι άλλα που «δεν αντέχονται». Υπάρχουν αυτά που «οπλίζουν» το χέρι των οπαδών κι άλλα που είναι στο όριο.

Το σημερινό τρολάρισμα των «αιωνίων» ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Αλλοι γέλασαν, άλλοι το πανηγύρισαν, σε άλλους δεν άρεσε (ο υπογράφων είναι ένας εξ αυτών), αλλά άπαντες μπορούν να αποδεχτούν πως είναι στο πλαίσιο της καζούρας. Να το πω πιο απλά, χίλιες φορές αυτό, παρά εμπρηστικές ή προσβλητικές δηλώσεις που μπορούν να γίνουν επικίνδυνες και να «οπλίσουν» τα χέρια των ανεγκέφαλων.

Θα ρωτήσει κάποιος «και πού οδηγεί όλο αυτό;». Προσωπικά πιστεύω πουθενά, αλλά… Ακόμη κι αυτός ο ντόρος είναι μια απόδειξη πως Παναθηναϊκός χωρίς Ολυμπιακό δεν γίνεται και Ολυμπιακός χωρίς Παναθηναϊκό δεν γίνεται. Ποιος από τους δύο μπορεί να ζήσει χωρίς την καζούρα; Ποιος από τους δύο δεν θέλει να κερδίζει τον αντίπαλο και να τον πικάρει μέχρι το επόμενο παιχνίδι; Στην ουσία το σημερινό τρολάρισμα αποδεικνύει το αυτονόητο: Το μπάσκετ θα είναι διαφορετικό άθλημα, χωρίς την κόντρα των «αιωνίων».

Στα μεταγραφικά του Παναθηναϊκού, η μεταγραφή του Φριντέτ βοηθά τους «πράσινους» να πάνε ένα σκαλί παραπάνω, εφόσον ο Πεδουλάκης καταφέρει να καλύψει τις αδυναμίες του Αμερικανού. Για τα δεδομένα της εποχής, για τις συνθήκες που βιώνει το ελληνικό μπάσκετ, η μεταγραφή του Φριντέτ είναι υπέρβαση.

Σε μια εποχή που οι Ρώσοι της ΤΣΣΚΑ προσπαθούν να «κλέψουν» τον Μιλουτίνοφ από τον Ολυμπιακό, σε μια εποχή που η Μπαρτσελόνα δίνει καμιά 30αριά εκατομμύρια για να πάρει παίκτη από το ΝΒΑ, την στιγμή που η Φενέρ παίρνει όποιο θέλει ο Ομπράντοβιτς, η απόκτηση του Φριντέτ κατατάσσεται στις μεταγραφές από το «πάνω ράφι» της φετινής διοργάνωσης.

Ο Πεδουλάκης προσπαθεί να φτιάξει ένα αθλητικό σύνολο που να μπορεί ωστόσο να βάλει και τη μπάλα στο καλάθι. Ο τρόπος που «χτίζεται» ο Παναθηναϊκός ταιριάζει με την αγωνιστική φιλοσοφία του «Αρτζι». Ψηλά, αθλητικά κορμιά, παίκτες ικανοί να ανταπεξέλθουν στις αλλαγές των σκριν, παίκτες που μπορούν να παίξουν σε διάφορες θέσεις και που θα μπορούν κατ΄ανάγκη να μαρκάρουν σε όλες τις θέσεις. Ο Φριντέτ είναι άλλο «καλούπι», χρειάζεσαι και κάποιον που θα βάλει τη μπάλα στο καλάθι, αρκεί βεβαίως να βρεις τον τρόπο να καλύψεις τις όποιες αδυναμίες του.

 

 

Σκάει διπλή μεταγραφή – Στην Αθήνα ο χαφ; – Κληρώνει για τον “τρελό”

Previous article

Φανταράκια Μίτογλου και Παπαγιάννης (pic)

Next article

You may also like

Comments

Leave a Reply / Αφήστε σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.