0

H απογοητευτική πρεμιέρα του Παναθηναϊκού στο πρωτάθλημα και η ισοπαλία στη Λαμία, τα κακώς κείμενα και καταθέτει οι προβληματισμοί του συνιστώντας ψυχραιμία.

*Υπνωτισμένος. Υποτονικός. Με βασανιστικά αργό ρυθμό που έδινε τη δυνατότητα στον αντίπαλο να είναι σχεδόν πάντα οργανωμένος στην πίσω ζώνη.

*Δίχως κίνηση ανάμεσα στις γραμμές. Με κορυφαίο τον… στόπερ Πούγγουρα. Με παιδικά-ανεπίτρεπτα λάθη, όπως αυτό στη φάση του γκολ της Λαμίας, της μοναδικής υποσχόμενης ευκαιρίας που δημιούργησε, να στοιχίζουν ακριβά.

*Με λιγότερο πείσμα και δίψα από τον αντίπαλο. Μηδέν «τσίτα» και φουλ παρασυρμένοι άπαντες στο αργό τέμπο που στρατηγικά και φυσιολογικά επεδίωξε με κάθε τρόπο η Λαμία.

*Μα, το κυριότερο, δίχως εμπνεύσεις και πρωτοβουλίες, χωρίς την απαιτούμενη γρήγορη σκέψη. Το θολωμένο μου μυαλό, με κάνει και παραμιλώ…

*Εκτός του γεγονότος ότι ο Παναθηναϊκός ήταν τραγικός όταν είχε τη μπάλα, δεν έβγαλε καθόλου κλεψίματα μέσα από στοχευμένο πρέσινγκ για να βγει στο επιθετικό τρανζίσιον (αντεπίθεση) που φέτος αποτελεί σημαντικό του «όπλο».

*Εμφανίστηκε επίσης προβληματικός στο αμυντικό τρανζίσιον (επιστροφές), παρότι η Λαμία δεν είχε επαρκή ποιότητα να το εκμεταλλευτεί περαιτέρω, ήταν κάκιστος στα επιθετικά στημένα (κόρνερ-φάουλ) και δεν σούταρε καθόλου στο δεύτερο ημίχρονο.

*Πολλά θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς για τη διαχείριση του ματς, την ενδεκάδα ή τις αλλαγές, ωστόσο το πρόβλημα δεν σχετίζονταν με ένα, δύο ή τρία πρόσωπα. Ηταν τόσοι πολλοί παίκτες σε τόσο κακή βραδιά, που δεν θα άλλαζαν και πολλά πράγματα.

*Το πρόβλημα ήταν ομαδικό, η ομάδα έμοιαζε υπνωτισμένη συνολικά και έδειχνε απροετοίμαστη και αιφνιδιασμένη, λες και έπεσε απ’ τα σύννεφα που αγωνίστηκε σε τέτοιο τερέν, απέναντι σε αντίπαλο που υιοθέτησε έναν τρόπο παιχνιδιού που όλοι περιμέναμε.

*Το οξύμωρο είναι ότι όλα αυτά τα γνώριζε άριστα ο Παναθηναϊκός πριν το ματς και δούλεψε για μεγάλο διάστημα στις προπονήσεις για το πως θα κυκλοφορήσει τη μπάλα για να βγάλει υπεραριθμίες και πως θα διασπάσει την πεντάδα στο επιθετικό τρίτο. Επεσε όμως στην «παγίδα» της Λαμίας.

*Επρεπε να δώσει περισσότερα του ενός (Ξάνθη) φιλικά ματς προετοιμασίας ο Παναθηναϊκός απέναντι σε ομάδες που θα τον περιμένουν μαζικά πίσω από τη μπάλα, με πεντάδα αμυντικών, γεμάτο τον άξονα της μεσαίας γραμμής και αντεπιθέσεις με βαθιές μπαλιές. Και ειδικότερα εκτός έδρας.

*Οχι μόνο λόγω της Λαμίας και της πρεμιέρας του πρωταθλήματος, αλλά επειδή η πλειονότητα των ομάδων που θα αντιμετωπίσει τον Παναθηναϊκό στο ελληνικό πρωτάθλημα δεν θα τον παίξει με τις γραμμές ψηλά όπως ο Αγιαξ, η Φέγενορντ, η Γαλατά και η Μπεσίκτας. Εάν το είχε κάνει, θα ήταν δεδομένα καλύτερη η προσαρμογή της ομάδας στην πραγματικότητα του ελληνικού πρωταθλήματος.

*Εγινε «γκέλα» στην πρεμιέρα με απογοητευτική απόδοση και άρχισαν, ως είθισται στη χώρα μας, οι βιαστικές επικρίσεις και οι υπερβολές. «Χειρότερη από πέρυσι η ομάδα», «δεν πάμε πουθενά» κι άλλα παρεμφερή.

*Ψυχραιμία. Ενα ματς ήταν και μάλιστα στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος που πάντοτε κρύβει παγίδες. Είδαμε άλλωστε τι πήγε να γίνει, αλλά δεν το άφησαν στο Φάληρο και τι έγινε στο «Κλ. Βικελίδης».

*Η διάρκεια μετράει (ένας λόγος παραπάνω φέτος με τα πλέι οφ) και προφανώς το ίδιο θα ίσχυε ακόμη κι αν ήταν εξαιρετικό το «τριφύλλι» στη Λαμία. Φυσιολογική η απογοήτευση και ο προβληματισμός, αλλά μέχρι εκεί. Είθισται στο σύνολο της σεζόν να έχεις καλές, κακές, μέτριες βραδιές και αποτελέσματα. Η διάρκεια λοιπόν είναι αυτή που μετράει και το βάθος της ομάδας είναι ξεκάθαρα καλύτερο από πέρυσι, ό,τι κι αν συμβεί στα πρώτα ματς.

Kαι χωρίς VAR ίδιο ήταν το ρεζίλι

Previous article

Κ19: Σαρωτικοί οι νέοι στην Λαμία κέρδισαν με 0-4

Next article

You may also like

Comments

Leave a Reply / Αφήστε σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.