0

Η μία ξεφτίλα διαδέχεται την άλλη, τον βρίζουν οι Παναθηναϊκοί όλου πλανήτη κι όμως ο Αλαφούζος είναι ακόμη εδώ και ασκεί “διοίκηση”. 

Γράφει ο Νικόλας Βασιλαράς.

Είναι αλήθεια πως όταν μετά το ματς με τον ΟΦΗ ο τίτλος αυτής της γωνίας ήταν “καμία σωτηρία, σε κανένα επίπεδο”, υπήρξε μια δεύτερη σκέψη μήπως είναι λιγάκι υπερβολικός και πρόωρος. Οχι πως θα παίρναμε ή θα διεκδικούσαμε κανένα πρωτάθλημα, απλά στη λογική του να μαζευόταν κάπως το πράγμα και τουλάχιστον να έβλεπες λίγη μπαλίτσα ρε αδερφέ. Δυστυχώς μετά (και) το ντροπιαστικό βράδυ στον Αρη αποδείχτηκε ότι δεν υπάρχει καμία απολύτως ελπίδα.

ΟΚ όλοι έχουμε συμφωνήσει ότι τα φιλικά ξεγελούν μα η απόσταση από το “πετάω το καλοκαίρι” έως το “δεν αλλάζω δεύτερη μπαλιά τον Σεπτέμβρη” δεν είναι απλά μεγάλη αλλά χαώδης. Οταν δε ο ίδιος ο προπονητής αδυνατεί να εξηγήσει ποδοσφαιρικά όλο αυτό που συμβαίνει, τι να πουν και οι κοινοί θνητοί… Ενας προπονητής ο οποίος δήλωνε πως “φέτος θα μπούμε σε διαδικασία πρωταθλητισμού” και μόλις προ δύο ημερών πως “δεν αισθάνομαι πίεση” την ώρα που οι παίκτες είχαν καταρρεύσει (από την πίεση) πριν καν αρχίσει ο αγώνας. Εννοείται βέβαια πως δεν είναι ο Δώνης το θέμα και κυρίως το τι δηλώνει. Δεν ήρθε στην ομάδα άλλωστε για να μιλάει, όπως το ίδιο ισχύει και για τον Νταμπίζα. Ούτε περιμένει κανείς λογικός άνθρωπος πως θα αλλάξουν και πολλά αν φύγουν αμφότεροι οι εύκολοι φταίχτες.

Και στους δύο φυσικά και αναλογεί τρομερή ευθύνη για τη μετάλλαξη της περσινής ομάδας, όμως για την συρρίκνωσή του Παναθηναϊκού, για τη μία μαύρη νύχτα που διαδέχεται την άλλη και τον εξευτελισμό σε όλα τα επίπεδα ο υπεύθυνος ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ να είναι άλλος από τον Γιάννη Αλαφούζο. Είναι δε να απορεί κανείς, από τη στιγμή που τον βρίζει και ο τελευταίος Παναθηναϊκός του πλανήτη, από τη στιγμή που απέτυχε και διασύρθηκε με ότι καταπιάστηκε, τι είναι αυτό που τον κρατάει ακόμη στον Παναθηναϊκό. Γιατί δεν βγαίνει δημόσια να πει φεύγω ΚΑΝΟΝΙΚΑ και γιατί συντηρεί μια κατάσταση που θα στείλει στα τρελάδικα ή στη… φυλακή κόσμο και κοσμάκη.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι αυτή η ιστορία δεν μπορεί να συνεχιστεί άλλο. Δεν θα έχει και καλό τέλος άλλωστε, κάποια στιγμή θα γίνει το “μπαμ”. Και εύχομαι αυτή είναι να μην είναι την άλλη Κυριακή γιατί αυτό περιμένουν κάποιοι για να τα φορτώσουν στον κόσμο. Για να μην πολυλογούμε είμαι υπέρ της άποψης “συλλαλητήριο ΚΑΘΕ Κυριακή” , με τρελαίνει η παρατεταμένη άρνηση για αντίδραση και η απάθεια. ΠΡΟΣΟΧΗ, δεν ομιλούμε για μπάχαλα και για τιμωρίες, μακριά από εμάς. Αν δεν υπάρχει ΠΙΕΣΗ όμως πως θα πειστεί και ο άλλος να φύγει και πως θα πάμε σε αλλαγή;

Όσο για το ματς φυσικά και αρνούμαι να γράψω ΛΕΞΗ. Οι μόνοι ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΙ  που πάτησαν στο χορτάρι ήταν ο “Ψηλός” και ο “Ντόκεν” και μακάρι να έμεναν και να έπαιζαν αυτοί. Σε μια παντελονάτη κίνηση, απέναντι σε έναν πραγματικό οπαδό, σε μια κίνηση που αποδεικνύει ότι ΔΕΝ είναι όλοι οι ίδιοι όπως αναφέρουν οι ταμπέλες των πάσης φύσεως ειδικών.

Πηγή; SDNA.GR

 

Κρίσιμη μέρα για Δώνη, Νταμπίζα!

Previous article

Χ. Δώνης: «Να βρούμε τρόπο να σηκώσουμε κεφάλι»

Next article

You may also like

Comments

Leave a Reply / Αφήστε σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.