0

Φυσικά και κανείς δεν περίμενε κάτι διαφορετικό σε ένα ματς μεταξύ του ΠΑΟΚ και του Παναθηναϊκού.

Από τη μία η ομάδα που ευνοείται κατά κόρον τα τελευταία χρόνια, με σφυρίγματα υπέρ της που σχεδόν δεν τα πιστεύεις σε ορισμένες περιπτώσεις (με… κορωνίδα το χέρι του Βιεϊρίνια στη Λαμία) και από την άλλη η ομάδα που όπου την πετυχαίνουν την… πιστολιάζουν.

Από τη στιγμή, δε, που το μεταξύ τους παιχνίδι γινόταν στο γήπεδο του ΠΑΟΚ, προφανώς αν θα υπήρχε μια φάση συζητήσιμη θα πήγαινε στον ΠΑΟΚ. Ακόμα και στον Παναθηναϊκό έχουν μάθει να ζουν με αυτό. Είχε γίνει μάλιστα ολόκληρη συζήτηση πριν από το ματς για την παρουσία του Τζήλου στο VAR. Είχε γίνει συζήτηση και για τη γενικότερη συμπεριφορά των παικτών απέναντι στον διαιτητή. Γνώριζαν οι «πράσινοι» ότι θα δίνονται εύκολα φάουλ υπέρ του ΠΑΟΚ και με… αίμα υπέρ του Παναθηναϊκού.

Οι παίκτες του σε όλο το δεύτερο ημίχρονο κιτρινίζονταν με ευκολία, ενώ για τα ίδια μαρκαρίσματα στον ΠΑΟΚ δε δινόταν το παραμικρό. Το πέναλτι που δόθηκε στο 96’, ενώ είχαν δοθεί πέντε λεπτά καθυστερήσεις, ήρθε σαν το κερασάκι στην τούρτα. Κι αν το πέναλτι είναι αμφισβητούμενο και μπορεί άλλοι να λένε πως είναι και άλλοι πως όχι, εκείνα που δεν αμφισβητούνται είναι τα «εγκλήματα» με τα λεπτά των καθυστερήσεων.

Το πρώτο έχει να κάνει φυσικά με το ότι το πέναλτι δίνεται στο 95’30’’, δηλαδή μισό λεπτό μετά το τέλος των πέντε λεπτών που είχαν δοθεί. Και φυσικά δεν είναι δικαιολογία η κίτρινη κάρτα στον Διούδη, αφού η όλη διαδικασία δεν κράτησε πάνω από δέκα δευτερόλεπτα.

Το δεύτερο και μεγαλύτερο έχει να κάνει με τα πέντε λεπτά που δόθηκαν. Και τα οποία ποτέ δεν υπήρξαν. Στο δεύτερο ημίχρονο υπάρχουν τέσσερις αλλαγές, αφού οι δύο πρώτες του ΠΑΟΚ έχουν γίνει σε «νεκρό» χρόνο, στην ανάπαυλα. Οι τέσσερις αλλαγές σημαίνουν δύο λεπτά και σε ένα ματς που δεν υπάρχει VAR, που δεν έχει προκύψει κάποιος σοβαρός τραυματισμός ή κάποια μεγάλη διακοπή, ο διαιτητής ανακαλύπτει άλλα τρία λεπτά.

Περί… ανακάλυψης πρόκειται. Και περί ξεκάθαρης επιθυμίας του διαιτητή να κρατήσει το ματς όσο περισσότερο μπορεί. Το γιατί μπορεί να το απαντήσει μονάχα ο ίδιος, αλλά είναι κάτι που δε θα το μάθουμε ποτέ. Όπως δεν έχουμε μάθει ακόμα γιατί το VAR δε λειτούργησε σωστά με την Ξάνθη, γιατί δεν αποβλήθηκε ο Μανιάτης και ο Ουάρντα, γιατί δε δόθηκε πέναλτι στο ματς με τη Λαμία.

Καταρχάς να ξεκαθαρίσω κάτι ακόμα : Ακόμη και αν ο Παναθηναϊκός έπαιρνε διπλό στην Τούμπα, όχι με 1-2 αλλά με 1-4 επί του ΠΑΟΚ, δεν θα άλλαζε σε τίποτα τη μοίρα του.

Κι αυτό θαρρώ το καταλαβαίνουν όλοι. Η μόνη περίπτωση να αλλάξει κάτι και ο Παναθηναϊκός να γίνει ξανά μεγάλος σε όλα του, από το ρόστερ και τους στόχους, μέχρι την αντιμετώπιση που τυγχάνει, είναι να πέσουν ξανά λεφτά στην ομάδα και να φτιάχνει ομάδα που θα διεκδικεί το πρωτάθλημα. Συμφωνώ απόλυτα με τον κόουτς Δώνη και τον δικαιολογώ επίσης απόλυτα για το ξέσπασμα του.

Ο Παναθηναϊκός αντιμετωπίζεται ως… Παναιτωλικός. Από όλους και απ’όλα. Αλλά δυστυχώς όλο αυτό είναι η αντίδραση στη δράση. Και η δράση είναι αυτή που έχει κάνει τον Παναθηναϊκό να μπαίνει στη σεζόν ως… Παναιτωλικός, με όλο το σεβασμό στην ομάδα του Αγρινίου, που και κόσμο έχει και λιγότερα -πιθανότατα- οικονομικά θέματα από το τριφύλλι. Αλλά δεν έχει στόχο το πρωτάθλημα. Για την ακρίβεια για αρκετό καιρό, δεν είχε κάποιον ιδιαίτερο στόχο ώσπου φέτος παλεύει για να μην πέσει κατηγορία. Γιατί έτσι είναι το ποδόσφαιρο. Όταν δεν βάζεις ψηλά τον πήχη κάποια στιγμή θα περάσεις όχι απλά από κάτω αλλά θα βρεθείς στο πάτωμα… Κι αυτός είναι ο μεγάλος κίνδυνος του Παναθηναϊκού, όσο μπαίνει στις σεζόν με στόχο να… βγει η σεζόν. Υπό τις παρούσες συνθήκες λοιπόν όχι τον ΠΑΟΚ να πατήσει αλλά και τον Ολυμπιακό και την ΑΕΚ, η μοίρα του πολύ δύσκολα θα αλλάξει. Και η μόνη ένσταση σε όσα είπε ο κόουτς Δώνης είναι αυτό ακριβώς. Ότι το πλάνο (;) του Παναθηναϊκού, το οποίο υπηρετεί θεωρητικά και ο ίδιος ο κόουτς, μικραίνει τον Παναθηναϊκό μέρα με τη μέρα. Δυστυχώς. Κι ας κάνει ο Δώνης και οι παίκτες του κάθε μέρα υπερπροσπάθεια. Και ας πετυχαίνουν κάποιες φορές θαύματα.

Αλλά για στάσου… Όταν για τον Παναθηναϊκό υπολογίζεται ως «θαύμα» να φέρνει «Χ» εντός έδρας με τον Ολυμπιακό και να φτάνει στο παρά ένα για ένα «διπλό» στην Τούμπα, η ομάδα δεν μεγαλώνει… Το αντίθετο. Πόσο μάλλον δε όταν τα «κοράκια» δεν υπολογίζουν κανέναν και τίποτα για να σε περάσουν πριονοκορδέλα. Τότε, ίσως να είσαι ήδη… Παναιτωλικός. Και περιμένεις απλά τα χειρότερα, ελπίζοντας απλά να καθυστερήσουν… Ή να γίνει κάποιο θαύμα. Εκτός και αν δεν πιστεύεις στα θαύματα και απλά μπεις στη μάχη.

 

Προσοχή μην σας κάψει – Καίει και ζεματάει…! (pics)

Previous article

Σένκεφελντ: «Μαζί σαν ένα» (pic)

Next article

You may also like

Comments

Leave a Reply / Αφήστε σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.