0

Η Ευρωλίγκα πέρασε ήδη την έβδομη στροφή της!

Η χρησιμοποίηση του Ριντ για ένα εύλογο χρονικό διάστημα φανέρωσε τις αδυναμίες που ούτως ή άλλως ήταν γνωστές. Η απουσία αγωνιστικού ρυθμού ήταν εμφανής και οι εννέα μήνες αποχής του σίγουρα κάνουν τη διαφορά σε αυτό το χρονικό σημείο, καθώς ήταν πασιφανές ακόμα και στον πλέον απλό θεατή ότι ο Αμερικάνος δεν μπορούσε να ακολουθήσει με επάρκεια τους κοντούς των Τούρκων στα pick n’ roll.  Ο Ρότσεστι από την άλλη, έμεινε σχεδόν εκτός rotation για λόγους τακτικής όπως ανέφερε το προπονητικό επιτελείο των ερυθρολεύκων, κάτι που σίγουρα προβληματίζει καθώς είναι απορίας άξιον πώς ένας παίκτης ο οποίος ήρθε να ενισχύσει μία ομάδα δεν μπορεί να της δώσει τα βασικά τα οποία αναζητεί μέσα στο παρκέ.

Πλέον, δεν αποτελεί μυστικό ότι η φετινή έκδοση του Ολυμπιακού είναι σίγουρα η χειρότερη της τελευταίας δεκαετίας και εκτός συγκλονιστικού απροόπτου μέχρι τα Χριστούγεννα οι ερυθρόλευκοι – εκτός συγκλονιστικότατου απροόπτου- θα έχουν χάσει το τρένο της οκτάδας. Τέλος, αν δεν φανεί σύντομα μια έστω βιώσιμη προοπτική για τον σύλλογο από πλευράς ρόλων και ονομάτων, ελλοχεύει σοβαρότατος κίνδυνος να “πεταχτεί” μία ολόκληρη σεζόν στα απομεινάρια μιας επανάστασης η οποία δεν είχε, τελικά, γερά θεμέλια.

2. Χτίζει ρυθμό, αυτοπεποίθηση και… ελαφρυντικά!

Σε μία Ευρωλίγκα που συνεχώς βελτιώνεται με τουλάχιστον δέκα ομάδες να διεκδικούν επί ίσοις -σχεδόν- όροις μία θέση στους καλύτερους οκτώ, είναι σχεδόν ευτύχημα έως και ευλογία να μπορείς να φτάνει σε νίκες έχοντας στον πάγκο σου ένα από τους καλύτερους σκόρερ της διοργάνωσης. Κανείς δεν αμφισβητεί πως τα πρώτα δείγματα του Τζίμερ Φρεντέτ είναι θετικά. Η μέχρι στιγμής ευρωπαϊκή του περιήγηση φανερώνει τις τρωτές αδυναμίες του. Η μεγαλύτερη εξ αυτών παρατηρείται στο αμυντικό κομμάτι, κάτι το οποίο αναγκάζει πολλές φορές τον Αργύρη Πεδουλάκη να τον κρατάει για πολύ ώρα στον πάγκο. Αν προστεθεί σε αυτό η εξαιρετική παρουσία του Ταϊρίς Ράις στα τελευταία ματς, γίνεται εύκολα αντιληπτό πως οι πράσινοι βρίσκονται σε ένα περίεργο μεταίχμιο. Από τη μία οι νίκες δεν αφήνουν κανένα περιθώριο για γκρίνια, από την άλλη όμως είναι σίγουρο πως όταν σφίξουν τα γάλατα αυτός που θα χρειαστεί να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά είναι ο ίδιος που αυτή τη στιγμή “παγώνει” στην άκρη του πάγκου.

Κατά τα άλλα, η εξωφρενική αυτοπεποίθηση που παρουσιάζει ΝτεΣόν Τόμας, τον καθιστά αυτή τη στιγμή ως έναν από τους πιο επικίνδυνους forward της Ευρώπης και σίγουρα είναι ιδανικό συμπλήρωμα στην ομάδα που έχεις τον άσο τον Νικ Καλάθη. Ο Έλληνας γκαρντ έφτασε για όγδοη φορά πολύ κοντά στο να πετύχει triple double και καθοδηγεί αυτή τη στιγμή εκ του ασφαλούς τους πράσινους σε μία θέση στην οκτάδα, την ώρα που η επιστροφή του Νίκου Παππά στις ευρωπαϊκές υποχρεώσεις μετά από 295 μέρες απουσίας μπορεί να αποδειχθεί ως μια “μεταγραφή” που λύνει κάποια από τα προβλήματα που έχει το τριφύλλι στο δικό του μισό του γηπέδου και όχι μόνο

3. Η ομάδα που απομυθοποιεί το “βάρος” μιας φανέλας

Όπως πολύ σωστά ειπώθηκε στο τελευταίο χρονικά “Eurohoops Show”, η φετινή Xίμκι έχει κατά τεκμήριο μία ομάδα επιπέδου Final Four. Tο μηδαμινό βάρος της φανέλας της όπως πολλάκις αναφέρεται, την έφερνε τα προηγούμενα χρόνια σε θέσεις που πιθανότατα δεν άρμοζαν στα εκατομμύρια που ξοδεύονταν. Οι κινήσεις αυτού του καλοκαιριού ωστόσο, με τις επιστροφές των Γερέμπκο και Μοζγκόφ από το NBA, όσο και με τα “ρουά ματ” με Τζέρεμι Έβανς και Τρέβορ Μπούκερ έδειξαν πως οι Ρώσοι έχουν βάλει για τα καλά στόχο την αφρόκρεμα του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Το μέχρι στιγμής πλασάρισμα τους στην οκτάδα, με προοπτική ακόμα και για πλεονέκτημα έδρας αποδεικνύει πώς έστω και αργά, πολλοί από τους κόπους πιθανόν θα επιβραβευτούν.

Ειδικότερα κόντρα στον Παναθηναϊκό, η Χίμκι έδειξε ότι διαθέτει μία ομάδα που μπορεί ανά πάσα στιγμή να σου κάνει τη ζημιά, να τρέξει ένα μεγάλο σερί και ουσιαστικά να καθαρίσει την υπόθεση νίκη προτού καν καλά καλά το καταλάβεις. Η εξαιρετική παρουσία του Γιάνις Τίμα μέχρι στιγμής δίνει εξαιρετικές λύσεις στα φτερά και απαλύνει την πληγή που έχει αφήσει ο Σεργκέι Καράσεφ, ο οποίος δεν έχει πιάσει αναμενόμενα στάνταρ απόδοσης.

Τέλος, πολλοί αράδες μπορούν να λεχθούν για τον σταρ και ηγέτη της ομάδας, Αλεξέι Σβεντ. Ο Ρώσος, χαρισματικός σκόρερ όσο λίγοι, δείχνει φέτος την πιο ώριμη πτυχή του αθλητικού εαυτού του. Σίγουρα, τα πιο σοβαρά συμπεράσματα θα βγουν όταν έρθουν και τα παιχνίδια “φωτιά”, όμως η αρχή που έχει κάνει η ομάδα του Ρίμας Κουρτινάιτις σε VTB και Ευρωλίγκα δεν γίνεται να μείνει ασχολίαστη.

4. Ο δρόμος προς την δόξα περνάει από το Μιλάνο!

Όχι πως δεν έχουμε άλλαξαν αναφερθεί στα πράγματα και θαύματα που κάνει ο Ετόρε Μεσίνα στον ιταλικό βορρά, όμως δεν γίνεται να μείνει εκτός από αυτή τη λίστα μία ομάδα που καταφέρνει να πετύχει την έκτη συνεχόμενη νίκη της στη φετινή Ευρωλίγκα. Η τελευταία φορά που η Αρμάνι είχε φτάσει σε μία τέτοια επίδοση, στο τιμόνι βρισκόταν ο Λούκα Μπάνκι, περιτριγυρισμένος από τις τέσσερις “γνωστούς” μας (Λάνγκφορντ, Χάκετ, Τζεντίλε, Σάμιουελς) και τον Ντέιβιντ Μος. Η επιστροφή της ομάδας του Μιλάνου στην κορυφή κάθε άλλο παρά τυχαία δεν είναι. Όπως φάνηκε και κόντρα στο παιχνίδι με την Μπαρτσελόνα, ο πολύπειρος τεχνικός με τα χρόνια εργασίας δίπλα στον Γκρεγκ Πόποβιτς, ξέρει να βγάζει συνεχώς λαγούς από το καπέλο του.

Ο Αμεντέο Ντέλα Βάλε είναι η χαρακτηριστικότερη περίπτωση. Ο Ιταλός έρχεται από τον πάγκο και δίνει πάντοτε ζωτικές λήψεις, καλύπτοντας παράλληλα το ουσιαστικό κενό του Σέλβιν Μακ, ο οποίος δεν έχει καταφέρει ακόμα να προσαρμοστεί. Τόσο βέβαια ο πολύπειρος γκαρντ, όσο και ο Γκουντάιτις θα απουσιάσουν από τις επόμενες υποχρεώσεις λόγω τραυματισμών, σε μια εξέλιξη που θα -ξανά- δοκιμάσει το βάθος της Αρμάνι. Πάντως, δεν θα εκπλήξει κανέναν αν στο τέλος η παρέα του Σέρχιο Ροντρίγκεθ είναι μία από τις τέσσερις που όχι μόνο καταφέρουν να αποκτήσουν πλεονέκτημα έδρας αλλά και βρεθούν στην Κολωνία για το Final Four της διοργάνωσης.

5. H Λυών που “ντύνεται”… Γαλατία και η τρωτή αρκούδα!


Εν τέλει, τα αποτελέσματα των ελληνικών ομάδων δεν ήταν η εξαίρεση, αλλά ο κανόνας. Στο ματς με την Μπασκόνια, δόθηκαν τα αρχικά διαπιστευτήρια. Στο ματς με την ΤΣΣΚΑ, Βιλερμπάν φρόντισε να επιβεβαιώσει αυτό που γυρνούσε στο μυαλό ελάχιστων. Η Γαλλική ομάδα δεν ήρθε για να αποτελέσει τον σάκο του μποξ της φετινής Ευρωλίγκα. Το σύνολο του Μίτροβιτς εντυπωσιάζει μέχρι στιγμής, καθώς βρίσκεται εντός οκτάδας έχει ρεκόρ 4-3, ενώ είναι αήττητη εντός έδρας και το Astroballe άρχισε να μοιάζει με… γαλατικό χωριό μιας και η “Σταχτοπούτα” της διοργάνωσης αρνείται να δώσει σε κάποιον τη δυνατότητα να αλώσει το σπίτι της. Κόντρα στην πρωταθλήτρια Ευρώπης τα πράγματα έγιναν ακριβώς έτσι όπως θα ήθελαν οι γηπεδούχοι, οι οποίοι κατάφεραν να κερδίσουν με 67-66 χάρη στο μεγάλο σουτ του Τέιλορ αλλά και την αστοχία του Μάικ Τζέιμς στην κρισιμότερη επίθεση του αγώνα.

Η αναφορά στον πάλαι ποτέ παίκτη του Παναθηναϊκού δεν είναι τυχαία. Η φυγή του από την Αρμάνι το καλοκαίρι και ο ερχομός του στη Μόσχα θεωρήθηκε ως μεγάλο upgrade για την καριέρα του, όμως το πραγματικά αξιοσημείωτο είναι το γεγονός πως ο Αμερικανός συνεχίζει να έχει τον ίδιο ρόλο και την ίδια απελπιστική μοναξιά, μιας και οι Ρον Μπέικερ και Γιάνις Στρέλνιεκς δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να σταθούν στο επίπεδο που θα ήθελε ο Δημήτρης Ιτούδης, ο οποίος βλέπει επί τω έργω το πόσο σπουδαία είναι η απουσία του τραυματία Γουίλ Κλάιμπερν. Παράλληλα, το κενό του Κόρι Χίγκινς δεν δείχνει να κλείνει και οι μέρες στις οποίες το άστρο των Βόιτμαν και Χίλιαρντ δεν θα λάμπει θα είναι σίγουρα πολύ δύσκολες για τους Ρώσους, που δείχνουν τρωτοί όσο ποτέ άλλοτε την τελευταία δεκαετία.

Βonus. Κόρι (Χίγκινς), εσύ… αντιστάρ!

Μέσα στην αναλαμπή αστέρων που προσγειώθηκαν στη Βαρκελώνη αυτό το καλοκαίρι, ο ερχομός του Κόρι Χίγκινς πέρασε στα ψιλά, παρότι πολλοί έσπευσαν να αναφέρουν τη σημαντικότητα της συγκεκριμένης κίνησης. Η απουσία του στα πρώτο ματς της σεζόν ενίσχυσε το αίσθημα της λήθης γύρω από το όνομά του, όμως αυτή η περιρρέουσα ατμόσφαιρα δεν μπορεί παρά να διακοπεί μετά την μοναδική παράσταση που έδωσε ο Αμερικάνος στην “Zalgirio Arena”. Ο πρώην παίκτης της ΤΣΣΚΑ φρόντισε να δηλώσει για τα καλά παρών. Τελείωσε τον αγώνα με 27 πόντους έχοντας 4/5 δίποντα και 5/5 τρίποντα, σε μία βραδιά ιστορικά καλή βραδιά που του χάρισε πανάξια το βραβείο του MVP της έβδομης αγωνιστικής. Η απουσία του από τους Ρώσους προφανής. Η σημαντικότητα της παρουσίας του στους Mπλαουγκράνα ακόμα πιο προφανής.

Ο Χίγκινς ήταν, είναι και θα είναι ένα πολυεργαλείο, που στην καλή του μέρα “σκοτώνει” ακόμα και την καλύτερη άμυνα. Αν μάλιστα  βρεθεί στην κατάλληλη φόρμα τόσο εκείνος όσο και ο Μίροτιτς, η ομάδα του Πέσιτς φτάνει πολύ κοντά στο να θεωρηθεί αλύγιστη, παρά το γεγονός πως βασικά γρανάζια της όπως ο Άλεξ Αμπρίνες και ο Μάλκομ Ντιλέινι δεν δείχνουν ακόμα να έχουν προσαρμοστεί πλήρως στους ρόλους αλλά και τις απαιτήσεις που υπάρχουν από αυτούς, σε μία ομάδα που οτιδήποτε άλλο πέραν της κορυφής θα θεωρηθεί αποτυχία.

Oι αφανείς MVP της επικής ανατροπής: Διούδης και Ζαχίντ! (pics)

Previous article

Η ρόδα που …γυρίζει όταν έχεις το σωστό πλάνο!

Next article

You may also like

Comments

Leave a Reply / Αφήστε σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.