0

Για την προσαρμογή του στην Ελλάδα: «Ήταν ένα δύσκολο κομμάτι, κυρίως για τους γονείς μου, τα καταφέραμε όμως μια χαρά».

Για το πότε κατάλαβε πως ήθελε να παίξει ποδόσφαιρο: «Αργά η αλήθεια είναι, περίπου στα 11. Όταν πρωτοπήγα στις ακαδημίες του Παναθηναϊκού στα 13 μου μπήκε η ιδέα».

Για τον Παναθηναϊκό: «Ο πρώτος προπονητής που είχα ήταν ο Χριστόπουλος, ενώ μετά ήταν ο Βονόρτας. Θέλω να ευχαριστήσω τους προπονητές μου για την πολύ καλή δουλειά που γινόταν.

Ήμουν στις ακαδημίες του Παθιακάκη και πρότειναν εμένα και κάποιους άλλους, σε κάποιες καλές ομάδες που δεν μας δέχθηκαν. Ο Παναθηναϊκός μας δέχθηκε για ένα δοκιμαστικό στην αρχή και μετά από πολλά μας πήραν στην ομάδα.

Ο Γιώργος Παθιακάκης μας βοήθησε πάρα πολύ, μας είχε ξεχωρίσει και μας πίστευε πάρα πολύ όχι μόνο σαν αθλητές. Εγώ ξεκίνησα επιθετικός αλλά επειδή μου άρεσε να βγαίνω προς τα έξω, ξεχώρισα εκεί πέρα.

Το να μείνω στην ακαδημία για δύο χρόνια το συζήτησα με τον διευθυντή της ακαδημίες, και του είχα πει πως δεν γινόταν να πηγαινοέρχομαι και αν δεν γινόταν να μείνω στις ακαδημίες θα σταματούσα. Αυτό έγινε μόλις τελείωνα το γυμνάσιο.

Κανείς δεν σου υπόσχεται πως αν μείνεις στην ακαδημία θα γίνεις επαγγελματίας ποδοσφαιριστής ή πως θα πετύχεις, παίρνεις το ρίσκο δεν σκέφτεσαι πως θα φύγεις από την οικογένειά σου και τους φίλους σου, σκέφτεσαι πως θα κάνεις κάτι που αγαπάς και νομίζω πως όποιος το αγαπάει θα το έκανε.

Οι γονείς μου δεν με πίεσαν ήταν μια καθαρά δική μου απόφαση και με ακολούθησαν».

Για το ότι έκανε προπονήσεις με την πρώτη ομάδα: «’Έκανα προπόνηση με την ομάδα όταν έλειπαν οι διεθνείς, πρώτες φορές ήταν επί Μαλεζάνι. Την επόμενη χρονιά που αλλάξαμε προπονητή και ήρθε ο Μουνιόθ, είχαμε τραυματίες και ζήταγε κάποια παιδιά και είχα ανέβει 3-4 φορές.

Δεν πίστευα πως θα έκανα το ντεμπούτο μου ανέβαινα απλά για προπονήσεις και δεν μου είχε περάσει από το μυαλό γιατί ήμουν ο πιο μικρός σε σχέση με τα υπόλοιπα παιδιά που ανεβαίνανε ίσως και δυο χρόνια μικρότερος, δεν ήμουν καν επαγγελματίας».

Για το αν του έδειχνε προσοχή ο Μουνιόθ: «Μου είχε μιλήσει κάποιες φορές μετά το τέλος, μου είχε πει θετικά λόγια που σου δίνουν αυτοπεποίθηση και ένα θάρρος να συνεχίσεις».

Για το ντεμπούτο του με τον Παναθηναϊκό: «Απλά με έβαλε (σ.σ. ο Μουνιόθ) στην αποστολή, κάτι που δεν περίμενα επειδή υπήρχαν πολλοί τραυματίες. Την ημέρα του παιχνιδιού μιλήσαμε μου είπε πως είναι ευχαριστημένος από εμένα, πως θα με έβαζε βασικό και να μην αγχωθώ.

Με έπιασε ταχυπαλμία, δεν μπορούσα να το συνειδητοποιήσω ήταν όλα πολύ γρήγορα λίγες ώρες πριν το παιχνίδι. Μπορείς να βάλεις έναν 16χρονο να παίξει αν πιστεύεις πως μπορεί να τα βγάλει πέρα, το βίαιο ήταν από τους δημοσιογράφους και τον κόσμο με όλα αυτά που έγραφαν.

Έπαιξα σε μια εποχή που δεν έπαιζαν αρκετοί νεαροί ποδοσφαιριστές, μόνο ο Σωκράτης στην ΑΕΚ αυτός είχε ξεκινήσει από τα 18 που ήταν μεγαλύτερος. Το να ξεκινήσει ένας 16χρονος ήταν πολύ μεγάλο πράγμα, οπότε εκεί στηρίχθηκε αρκετός κόσμος και έγινε τόσος μεγάλος ντόρος».

Αν διαχειρίστηκε εύκολα το άγχος του: «Όταν σφυρίζει ο διαιτητής σου φεύγει το άγχος, απλά συγκεντρώνεσαι στο παιχνίδι είτε παίζεις τελικό είτε απλά ένα παιχνίδι είσαι φουλ αγχωμένος αλλά όταν σφυρίξει ο διαιτητής η αδρεναλίνη είναι στα ύψη οπότε συγκεντρώνεσαι στο παιχνίδι.

Στα δικά μου τα μάτια δεν άλλαξε κάτι, δεν μπορούσα να συνειδητοποιήσω τι έγινε, διαβάζαμε με τα παιδιά τι γράφανε και γελάγαμε ακόμα και τώρα όταν μου το λένε ότι ήμουν ο Έλληνας Μέσι, είναι ντροπή. Είναι ιεροσυλία.

Εμένα με τσάντιζε αυτό που έγινε που με έλεγαν Έλληνα Μέσι και Κριστιάνο δεν γίνεται να βάζει ένα συνώνυμο δίπλα σε έναν νεαρό ποδοσφαιριστή, δεν είναι ωραίο

Το ίδιο ήμουν και πριν και μετά, το διαχειρίστηκα όσο καλύτερα μπορούσα όταν έβγαινα έξω δεν μου άρεσε η αντιμετώπιση από τον κόσμο. Με ήξερα όλοι και γυρνούσαν να με κοιτάξουν. Αυτό με έκανε να αισθάνομαι άβολα και άσχημα. Δεν έγινε σιγά σιγά, εγώ επειδή έγινα εσώκλειστος δεν το είχα καταλάβει καλά».

Για τον Πεσέιρο και όλα γράφονταν: «Ήταν όλα ψέμματα. Ήμουν έξι με επτά μήνες με την Εθνική. Είχα παίξει 45 παιχνίδια αδιάκοπα, όταν γύρισα ζήτησα μια μικρή άδεια για να ξεκουραστώ, την οποία δεν την δέχθηκαν, κουράστηκα και είχα βγάλει ένα πρόβλημα ένα στους κοιλιακούς που διαχειρίστηκαν λάθος στο ιατρικό τιμ της ομάδας.

Μετά την εγχείρηση που έκανα δεν έχασα κάτι από αυτά που είχα ούτε έκρηξη ούτε τίποτα. Είναι λογικό όταν κάνει προετοιμασία και προπόνηση με επαγγελματική ομάδα, ένας αθλητής να βάλει μυϊκή μάζα, όταν από τα 16 πας στα 18 αλλάζει το σώμα σου. Όταν δεν παίζει συνεχόμενα χάνεις τον ρυθμό σου. Ο Πεσέιρο απλά δεν με έβαζε να παίζω και έμεινα πολύ πίσω, έκανα προπονήσεις απλά με την ομάδα, από εκεί και πέρα δεν ξέρω κάτι άλλο».

Για τον Τεν Κάτε: «Με τον Τεν Κάτε ένιωθα καλύτερα. Έκανε πολύ καλή δουλειά, ήταν ιδιαίτερος άνθρωπος, κυκλοθυμικός και φώναζε χωρίς λόγο παρόλα αυτά τον συμπαθούσαν όλοι και η προπόνησή του ήταν πολύ καλή και στο Ολλανδικό στιλ και με πίστευε πάρα πολύ σε σχέση με τον Πεσέιρο.

Πίστευε στο ταλέντο μου και μου ζήταγε συνέχεια να παίζω περισσότερο να παίρνω ευθύνες. Εκείνη την περίοδο έφυγα και από την Παιανία.

Οποιοσδήποτε μπορεί να βγει έξω το βράδυ και να διασκεδάσεις, ο κόσμος αν σε δει μια φορά έξω νομίζει πως είσαι έξω κάθε βράδυ αυτή είναι η διαφορά, δυστυχώς έχουν γραφτεί πράγματα που δεν ισχύουν και μαθαίνεις να ζεις με αυτό. Το χειρότερο που έχουν γράψει είναι πως με έχουν δει μεθυσμένο ενώ, δεν πίνω αλκοόλ (!) και αυτό σε βγάζει εκτός εαυτού, πέρα από αυτό δεν είχα θέμα ήμουν πολύ τυπικός και δεν έδινα δικαιώματα».

Για το ότι με τον Τεν Κάτε έπαιζε δεκάρι: «Το πίστευε και αυτός πως απέδιδα καλύτερα και έβαζε τον Σάλπι δεξιά. Την πρώτη χρονιά με όλους τους σταρ δεν έπαιζα πολύ, το 2009 έλεγα πως θα παίζω δύσκολα και δούλευα περισσότερο γιατί μου έδινε κίνητρο που έπαιζα σε τόσους μεγάλους παίκτες και ο προπονητής το έβλεπε και δεν είναι τυχαίο πως είχα τις περισσότερες συμμετοχές με τον Τζόρβα. Μέχρι τότε είχα κάνει τρία συμβόλαια με τον Παναθηναϊκό».

Για την συνύπαρξη με όλους τους σταρ το 2009-10 και για το αν ήταν σίγουρος για το ότι θα βρίσκεται στην ομάδα: «Δεν μπορούσα να πω είμαι εδώ και είμαι τέλεια, θα μείνω εδώ για πάντα. Αισθανόμουν δέος για τον Ζιλμπέρτο Σίλβα, για τον Τζιμπρίλ και με τον Καραγκούνη και τον Κατσουράνη αλλά όταν ζεις με αυτούς μαθαίνεις πράγματα. Οπότε όλα αυτά είναι εφόδια για τη συνέχεια. Το 2010 ήταν η καλύτερη σεζόν της καριέρας μου».

Για τον Νόπλια: «Μου έδινε πολύ μεγάλο κίνητρο και με βοηθούσε πάρα πολύ. Είναι ένας άνθρωπος που θα πρέπει να είναι στον χώρο του ποδοσφαίρου. Σπανίζουν τέτοιοι άνθρωποι και έχει πολύ καλή άποψη για το ποδόσφαιρο, μπορείς να μάθεις πολλά από αυτόν».

Για τον Τζιμπρίλ Σίσε: «Ο Τζιμπρίλ με είχε σαν μικρό του αδερφό. Μέσα από τους αγώνες και τις προπονήσεις γίναμε φίλοι και εκτός κάναμε παρέα, είχαμε καλή επικοινωνία. Έξω είναι πιο ήρεμος από τι στο γήπεδο, μιλάει ρωτάει ενδιαφέρεται. Με έχουν επηρεάσει όλοι όσοι ήμασταν μαζί στην ομάδα.

Ήταν παράδειγμα για εμένα ήταν τεράστια προσωπικότητα και πολύ γνωστός σε όλο τον κόσμο και το ότι ήρθε στην ομάδα έκανε καλό σε όλους. Μιλάμε ακόμα. Ήθελε να γυρίσει στον Παναθηναϊκό μόνο για την φανέλα, την αγάπη που έχει ζήσει εδώ δεν την έχει ζήσει αλλού και λατρεύτηκε από τον κόσμο».

Για τα ποσά που ξοδεύτηκαν στην πολυμετοχικότητα: «Κάπου στη μέση είναι η αλήθεια. Ίσως ξοδεύτηκαν περισσότερα λεφτά από όσα θα έπρεπε, ίσως δεν έγινε καλή διαχείριση, νομίζω ήταν το αποτέλεσμα που μετράει και αυτό δείχνει πως έγιναν πολλά λάθη τότε.

Βλέπαμε τρελά ποσά αλλά δεν το καταλαβαίναμε τότε, όταν άρχισαν τα οικονομικά προβλήματα και μας έλεγαν πως πρέπει να μειώσουμε διάφορα πράγματα, εκεί λες τι γίνεται. Άρχισαν οι γκρίνιες από τον κόσμο και τα κακά αποτελέσματα και ήταν δύσκολο να ξεφύγεις από αυτό.

Η ομάδα του 2010 ήταν από τις καλύτερες στην ιστορία του Παναθηναϊκού βάσει ποδοσφαιριστών, προσωπικοτήτων που ήταν στην ομάδα πιστεύω πως αν είχαμε καλύτερη διαχείριση διοικητικά θα έλεγα πως αυτή η ομάδα θα μπορούσε να φτάσει πολύ μακριά, στην ευρώπη και στην Ελλάδα θα μπορούσε να πάρει το πρωτάθλημα για αρκετά χρόνια αν δεν υπήρχαν και τα εξωαγωνιστικά και ότι γίνεται γενικά στην Ελλάδα. Ξέρουμε πως στην Ελλάδα ήταν περίεργα τα πράγματα με τη διαιτησία και διάφορα».

Για τον ποιον θαύμαζε από εκείνη την ομάδα: «Τον Ζιλμπέρτο Σίλβα. Ήταν τεράστια προσωπικότητα μέσα στα αποδυτήρια και εκτός, ήταν σα… δάσκαλος πάντα είχε μια συμβουλή το οποίο το έβλεπες την επόμενη στιγμή. Οτιδήποτε έλεγε το κρατούσα πάρα πολύ.

Ο Λέτο ήταν πάρα πολύ καλό παιδί έκανα και παρέα μαζί του, είχαμε τρομερή σχέση. Ο Λέτο ποδοσφαιρικά ήταν από τους καλύτερους που έχω δει ποτέ, το ταλέντο του ήταν μοναδικό, δεν έχω ξαναδεί ποδοσφαιριστή με τέτοιο ταλέντο, ίσως έβαζα στην ίδια κατηγορία τον Σανμαρτεάν αλλά επειδή τους έζησα λίγο ή πολύ παίκτης σαν τον Λέτο δεν έχει ξαναπεράσει».

Για το «διπλό» στη Ρώμη: «Ήταν λόγο αντιπάλου και λόγο κρισιμότητας του αγώνα ένα από τα καλύτερα παιχνίδια μου, βάσει αποτελέσματος και έτσι όπως ήρθε».

Για τα λάθη που έχει κάνει και πως δεν διαχειρίστηκε αρκετά καλά κάποια πράγματα: «Όταν είσαι ποδοσφαιριστής δεν μπορείς να γνωρίζεις πως σε διαχειρίζονται οι μάνατζερ οι αποφάσεις που παίρνονται για εσένα πρέπει να έχουν όφελος για εσένα ποδοσφαιρικά. Πολλές φορές όταν γίνεται μια μεταγραφή γίνεται απλά για τα χρήματα. Ναι έκανα κάποιες λάθος επιλογές προσώπων στην καριέρα μου, αλλά δεν μπορείς να γνωρίζεις τι θα γίνει».

Για το ότι δεν πήρε μεταγραφή σε κάποια μεγάλη ομάδα του εξωτερικού: «Είχα ακούσει μερικά πράγματα, αλλά η ομάδα είχε μεγάλη ρήτρα σε εμένα το οποίο ήταν απαγορευμένο για τα δεδομένα και ίσως ήταν ένα μεγάλο λάθος της ομάδας.

Η ρήτρα μου ήταν 15 εκατομμύρια και όταν δεν μπαίνεις καν σε συζητήσεις σημαίνει πως απέχεις πάρα πολύ από την πραγματικότητα. Σε καμία περίπτωση το συμβόλαιό μου δεν ανταποκρινόταν σε αυτή τη ρήτρα».

Για την αποχώρηση της πολυμετοχικότητας: «Ήταν οι αγώνες τόσο συχνά που δεν το σκεφτόμασταν. Δεν είχαμε την στήριξη που περιμέναμε και ένιωθες όλο αυτό πως είχε αντίκτυπο σε εμάς. Πάντα οι Έλληνες νιώθουν την μεγαλύτερη πίεση και τους ασκούν κριτική, το βλέπουμε διαφορετικά εδώ.

Αισθανόμουν ακόμα πως ήμασταν ισχυροί απλά πιστεύω πως την εποχή Βαρδινογιάννη η ομάδα λειτουργούσε άψογα, δεν παιζόντουσαν τόσα μεγάλα ποσά αλλά η ομάδα ήταν νοικοκυρεμένη, είχαμε τις εγκαταστάσεις, δεν έλειπε τίποτα από κανέναν αν με ρωτάς τι προτιμώ θα σου έλεγα την εποχή του Γιάννη Βαρδινογιάννη.

Η αποχώρηση του Βαρδινογιάννη έκανε κακό στην ομάδα, ήταν μια οικογένεια που βοήθησε πάρα πολύ την ομάδα αλλά δυστυχώς τα προβλήματα με τον κόσμο έφεραν αυτό το αποτέλεσμα και το πληρώνει η ομάδα».

Για τον Φερέιρα: «Από την πρώτη στιγμή είχαμε καλή χημεία και τα πηγαίναμε πολύ καλά. Μου έμαθε πολλά πράγματα, μου άλλαξε θέση και ήταν εξίσου μια πολύ καλή ομάδα και αν είχε πίστωση χρόνου θα έκανε καλά πράγματα. Αν είχαμε την διοικητική σταθερότητα θα τα πήγαινε καλύτερα. Δεν υποτιμούσε ποτέ κανέναν και είχε 23 άτομα ευχαριστημένα και έπαιρνε από όλους το 100%».

Για το οφσάιντ του Κατσουράνη: «Νομίζω ότι δεν μπορείς να πεις πολλά μόνο αυτή τη φάση να δεις καταλαβαίνεις. Είχε προηγηθεί και το πέναλτι που ανακάλυψαν σπρώξιμο στον Τοροσίδη, είχα απόσταση ενάμιση μέτρο από τον Βασίλη τότε. Εντάξει το ένιωθες, ήταν περίεργο το κλίμα και έγινε χειρότερο μετά το τέλος του αγώνα, κρίμα να μιλήσω για τότε. Βλέπεις αυτό και καταλαβαίνεις πραγματικά είναι ντροπή».

Για τον τραυματισμό του με το Ισραήλ: «Ήταν πολύ κακή η στιγμή που έγινε, παρά τα αποτελέσματα που είχαμε και εκεί που έβρισκα τον εαυτό μου έγινε αυτό και έμεινα εκτός για έξι μήνες. Ένιωσα ένα μούδιασμα ξαναμπήκα, έπαιξα για πέντε λεπτά και δεν ένιωθα το πόδι μου και βγήκα. Η αποθεραπεία μου ήταν εξαιρετική και δεν είχα κανένα πρόβλημα.

Μετά το χειρουργείο είχαμε κάποιες συζητήσεις, δεν ήταν αυτό που περίμενα για το τι θα γίνει στην ομάδα δεν είχαν ένα σταθερό πλάνο και πάλευαν για την οικονομική επιβίωση και δεν υπήρχε κάτι ουσιαστικό για να μείνω. Αν δεν είχα τραυματιστεί ίσως ήταν αλλιώς, η μια πρόταση ήταν κάπως περίεργη οικονομικά και δεν είχαν γνώση της κατάστασης.

Μετά το 2010 περίμενα να φύγω αλλά η ομάδα δεν μπήκε καν σε συζητήσεις με ομάδα της Ιταλίας αλλά δεν μπορώ να πω πως υπήρχε κάτι. Μετά το χειρουργείο που έκανα η ομάδα πάλευε για την επιβίωση της και όλοι έφυγαν, αργά η γρήγορα θα έφευγα».

Για την Πάρμα: «Είχα κάποιες προτάσεις από ομάδες και η Πάρμα με ήθελε περισσότερο και είχε δείξει το περισσότερο ενδιαφέρον. Σαν επιλογή ομάδας δεν μπορώ να πω αν ήταν καλή ή κακή αν είχα μείνει στην ομάδα δεν ξέρω τι θα γινόταν. Ήθελα να έχω περισσότερα λεπτά συμμετοχής και για αυτό έφυγα.

Δεν υπήρχε ανασφάλεια για το ότι έκλεισα νωρίς τη συμφωνία με την Πάρμα. Θα ήταν μεγάλο ρίσκο αν δεν έκλεινα τη συμφωνία. Η διαφορά της πρότασης της Πάρμα από τον Παναθηναϊκό ήταν αρκετή, δεν θέλω να το πάμε στο οικονομικό έχει μια σχέση ως ένα σημείο και είναι όμως και το πόσο σε πιστεύει κάποιος. Η ομάδα άλλαζε τα πάντα και κάθε μέρα εγώ μίλαγα με κάποιον άλλον δεν υπήρχε καμία σταθερότητα.

Υπήρχε διαφορετική νοοτροπία και προπόνηση. Βελτιώθηκα πάρα πολύ, δούλεψα απλά ήθελα να έχω περισσότερο χρόνο συμμετοχής πράγμα το οποίο ήταν δύσκολο. Ήθελα περισσότερη εμπιστοσύνη και την επόμενη χρονιά που ήρθαν και άλλοι παίκτες ζήτησα να φύγω».

Για τον ΠΑΟΚ: «Ο ΠΑΟΚ υπήρχε από όταν έφυγα για την Πάρμα, ήθελα να πάω στην Ισπανία, η ομάδα δεν με άφησε και αναγκαστικά προτίμησα να πάω στον Παναθηναϊκό. Στην αρχή δεν ήθελα να γυρίσω στην Ελλάδα, ο ΠΑΟΚ ήταν καλά διοικητικά, είχα μιλήσει με τους περισσότερους και μπορούσα να παίξω.

Έπαιξα μέχρι τον Φεβρουάριο και μετά άλλαξε προπονητή. Ο Στέφενς έκανε μεγάλο ροτέισον και ήταν περίεργο, είχα συμμετοχές αλλά κατάλαβα πως διαχειρίζονταν διαφορετικά τα πράγματα, ειδικά σε μια μεγάλη ομάδα όπως ο ΠΑΟΚ

Με το που ανέλαβε ο Γεωργιάδης με άφησε εκτός ομάδας και η ουσία ήταν πως επειδή εγώ ήμουν δανεικός δεν θα έμενα ότι και να γινόταν. Του είχα πει πως θέλω να πάω στο Μουντιάλ και όταν είμαι καλός να μου δίνεται η ευκαιρία να παίξω. Παρά το ότι ήμουν καλός στην προπόνηση δεν έπαιζα και όταν έπαιξα ήμουν αμυντικό χαφ και μου ζητούσαν να βάλω γκολ, που δεν γίνεται. Υπήρξε μια πικρία τελείωσε η χρονιά και έφυγα, δεν πήγα στο Μουντιάλ ήταν περίεργο».

Για τον Σάντος: «Ο Σάντος ήταν πολύ δίκαιος καταλάβαινα πως δεν μπορούσα να ζητήσω κάτι αφού δεν είχα συμμετοχές οπότε όταν έμαθα πως δεν θα είμαι στην αποστολή ήταν λογικό. Είχα καταλάβει πως δεν θα συνεχίσει ήταν περίεργα τα πράγματα στην ΕΠΟ, άκουγα διάφορα αλλά δεν έχω άποψη δεν γνωρίζω πολλά. Η φυγή του Σάντος ήταν μεγάλη έλλειψη από όλες τις εθνικέ, γιατί η αλήθεια είναι πως όλα λειτουργούσαν άψογα».

Για την επιστροφή του στον Παναθηναϊκό: «Δεν το είχα σκεφτεί, όσο ήμουν στην ομάδα της Πάρμα άκουγα πολλά και είχε θέματα η ομάδα και έφυγα για να μείνω ελεύθερος. Περίμενα κάτι από το εξωτερικό που δεν ήταν έτσι όπως θα ήθελα.

Το Νοέμβριο γύρισα στην ομάδα και βρήκα τον Παναθηναϊκό διαφορετικό γιατί ήταν άλλες εγκαταστάσεις, ήταν διαφορετικά όλα. Βρήκα συνομήλικους μου στην ομάδα, ήταν αμήχανα αλλά αισθανόμουν σα να γύρισα στο σπίτι μου, είχε γίνει πολύ καλή δουλειά και αυτό φάνηκε και στο γήπεδο. Είχα καλή επαφή με τον προπονητή και αισθανόμουν πολύ καλά και αυτό το έδειξα».

Για τον αποκλεισμό από την Καμπάλα: «Ήταν ένα κακό αποτέλεσμα, όλους μας πόνεσε και είχαμε στεναχωρηθεί. Ο κόσμος αντέδρασε αλλά οι προσωπικές επιθέσεις σε ποδοσφαιριστές ενόχλησαν. Δεν θα έπρεπε να κριθεί από αυτόν τον αποκλεισμό ο Αναστασίου αλλά αυτό γίνεται στην Ελλάδα. Μετά την απόλυση του Αναστασίου άλλαξε σκεπτικό η ομάδα, ήταν λάθος εκ του αποτελέσματος».

Για τον Στραματσόνι: «Δεν μπορώ να πω κάτι από αυτά που γνωρίζει όλος ο κόσμος, μέσα σε έναν χρόνο που ήταν αυτός πληρώνει ακόμα τον συγκεκριμένο άνθρωπο, τα διέλυσε όλα.

Ο Παναθηναϊκός ακόμα πληρώνει τον Στραματσόνι, αν δεν υπήρχε αυτό θα είχε μια βάση και θα ήταν πολύ καλά οικονομικά, θα μπορούσε να πατήσει γερά στα πόδια της. Εγώ όταν γύρισε με τον Καρέλη από την Εθνική βρέθηκα εκτός ομάδα και αυτό ήταν ένα σοκ.

Μέχρι τα Χριστούγεννα είχαν αρχίσει οι επαφές να φύγουν ποδοσφαιριστές και μέσα σε αυτούς ήμουν και εγώ. Ήταν αρκετοί από τους μικρούς και όσοι έπαιζαν, παίκτες που η ομάδα θα μπορούσε να κρατήσει και να έχει οφέλη.Δεν είχα μιλήσει με τον προπονητή και έμαθα πως απλά δεν με υπολογίζει και πρέπει να βρω ομάδα, ήταν ένα σοκ αλλά δεν θα καθόμουν όταν βγάζεις επτά παίκτες εκτός κάτι σημαίνει. Όταν ο τεχνικός διευθυντής δεν μπορεί να αλλάξει άποψη στον προπονητή σημαίνει πως είχε άλλο σκοπό.

Εκ του αποτελέσματος ήταν λάθος να δώσει τα… κλειδιά στον Στραματσόνι ο Παναθηναϊκός αλλά ο πρόεδρος το κατάλαβε έστω και αργά, μετά από έναν χρόνο. Άφησε τεράστια χρέη και η ομάδα τα πληρώνει ακόμα, ο Στραματσόνι έκανε κακή διαχείριση, την χειρότερη δυνατή».

Μετά την δεύτερη αποχώρηση από τον Παναθηναϊκό: «Ήθελα να φύγω στο εξωτερικό απλά. Προσωπικά ένιωσα μια πικρία από τον τρόπο που διαχειρίστηκαν την κατάσταση. Δεν είχα μιλήσει με τον πρόεδρο αλλά πρέπει να προχωρήσεις. Να βρεις ένα σύλλογο και να παίξεις».

Για τον Ατρόμητο: «Τελευταία έκανα προπονήσεις με τον Ατρόμητο, αλλά δεν κάναμε κάποια ουσιαστική συζήτηση και ήμουν εκεί απλά για προπονήσεις».

Για τον Παναθηναϊκό του Δώνη: «Σίγουρα γίνεται ίδια προσπάθεια όπως με τον Αναστασίου. Είναι μια πολύ καλή προσπάθεια αλλά δεν έχει την ίδια επιτυχεία, υπάρχουν διαφορές. Αν συνεχίσει με την ίδια συγκέντρωση η ομάδα θα έχει ανοδική πορεία. Δεν μπορείς να συγκρίνεις τον Παναθηναϊκό με τον ΠΑΟΚ ποδοσφαιρικά, υπάρχει διαφορά».

Για τον ΠΑΟΚ και τον Ολυμπιακό: «Είναι πολύ καλές ομάδες, δυνατές και με καλούς προπονητές, πιστεύω θα κριθεί την τελευταία αγωνιστική το πρωτάθλημα».

Αυτός είναι ο τελευταίος πόντος που ολοκλήρωσε την επική ανατροπή! (vid)

Previous article

Χωρίς προβλήματα ενόψει Άρη

Next article

You may also like

Comments

Leave a Reply / Αφήστε σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.