0

Την πρώτη φορά ήταν αιχμάλωτος του πιο κλασικού κλισέ στον αθλητισμό. 18 χρονών, στην πρώτη του χρονιά στον Παναθηναϊκό, στο πρώτο του ματς πρωταθλήματος, στο πρώτο ντέρμπι αιωνίων που θα έπαιζε. Ήταν τέλη Οκτωβρίου, τρεις μήνες μετά την ανακοίνωση της μεταγραφής του από τους πράσινους. Ο Αλέξανδρος Ράπτης αναδεικνυόταν πολυτιμότερος παίκτης του αγώνα με τον Ολυμπιακό. Η πρώτη φορά που συνέβαινε κάτι τέτοιο με παίκτη της ηττημένης ομάδας. Ήταν πρωταγωνιστής στον περίφημο πόντο του πέμπτου σετ, το οποίο έγειρε τη πλάστιγγα υπέρ των φιλοξενούμενων. Ήταν, όμως, αδύνατο να το χαρεί όσο ήθελε. «Πιστεύω ότι δεν έχει σημασία η εμφάνιση ενός παίκτη, όταν η ομάδα χάνει. Θα προτιμούσα να μην έκανα καλό παιχνίδι και η ομάδα να είχε κερδίσει!».

Τότε, το 2018, είχε 21 πόντους και σύμφωνα με τη στατιστική έκανε 31 επιθετικές προσπάθειες, τελείωσε τις 18, έκανε δύο λάθη και δέχτηκε ένα μπλοκ. Επίσης, σου λέει η στατιστική, σημείωσε δύο πόντους από μπλοκ, ένα άσσο, ενώ σε 25 υποδοχές είχε αποτελεσματικότητα 64% και 12% ήταν άριστες. Ναι, αλλά ο Παναθηναϊκός και δε μπορούσε να το χαρεί. Ναι, αλλά τότε όλοι άρχισαν να μαθαίνουν καλύτερα τον Πατρινό διαγώνιο, ο οποίος άρχισε να παίζει σε αντρικές ομάδες από τα 13 του χρόνια και όταν ήταν μικρός, προκειμένου να παίζει ποδόσφαιρο, έκανε μέχρι και τον τερματοφύλακα.

Ας μιλήσουμε για την Πάτρα…

Είναι, άλλωστε, ο μήνας της. Για να ακριβολογούμε, μπαίνει στο μήνα της. Ο Αλέξανδρος Ράπτης γεννήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου του 2000! Πιο παιδί του… έρωτα δε γίνεται, πιο millennial δε γίνεται. Το βόλεϊ δεν ήταν η πρώτη του επιλογή. Παρότι υπάρχει παράδοση στην Πάτρα, δεν είναι εύκολο να προσελκύσεις οποιοδήποτε παιδί, του οποίου οι παραστάσεις θα είναι κυρίως ποδοσφαιρικές.

Ο Αλέξανδρος θα σου μιλήσει για τον Μέσι, για τον Κριστιάνο, για τη Λίβερπουλ  ̇θα σου μιλήσει για το ΝΒΑ, τα παιχνίδια που παρακολουθεί ξημερώματα, την ευρωλίγκα, τον Κιθ Λάνγκφορντ και τον Ράσελ Ουέστμπρουκ  ̇θα σου μιλήσει για την ανάλυση μηχανισμών, την κατασκευή σχεδίων και τη ζωγραφική  ̇θα σου μιλήσει για το Πολυτεχνείο στο οποίο φοιτά  ̇θα σου μιλήσει για την οικογένειά του και τη μικρή του αδερφή στην οποία έχει αδυναμία  ̇και ναι, μετά μπορεί να σου μιλήσει και για τον αθλητισμό.

«Ξεκίνησα να παίζω ποδόσφαιρο στη Γαλήνη στην Πάτρα. Έπαιζα παντού αλλά ήμουν αρκετά μικρός. Απ’ όσο θυμάμαι αγωνίστηκα σε τουρνουά τζούνιορ και προ-τζούνιορ. Έπαιξα σέντερ φορ γιατί ήμουν ψηλός και έπαιρνα τις κεφαλιές, ακολούθως επίσης επειδή ήμουν ψηλός έπαιξα αμυντικός και τερματοφύλακας».

Πάρε το παιδί από εδώ, βάλε το παιδί από εκεί, ε κάποια στιγμή το παιδί θα βαρεθεί. Αυτό συνέβη και με τον Αλέξανδρο και κατόπιν προτροπής του πατέρα του, ο οποίος είχε ασχοληθεί ερασιτεχνικά με το άθλημα, στράφηκε στο βόλεϊ. Σοφή επιλογή. «Ζήτησα από τον πατέρα μου να δοκιμάσω. Είχε φίλους στην Ολυμπιάδα και έτσι άρχισαν όλα. Μάλιστα ήμουν πολύ μικρός και διατυπώθηκαν κάποιες ενστάσεις για την ηλικία μου, αλλά ήμουν αρκετά ψηλός ακόμη και από παιδιά μεγαλύτερά μου και έτσι με δέχτηκαν».

Στην Πάτρα, όπου γνωρίζουν καλά από βόλεϊ θα υπάρχουν συνεχείς αναφορές στο όνομά του. Ο Αλέξανδρος Ράπτης όταν ήταν 13 ετών και έκανε ντεμπούτο, ο φέρελπις Αλέξανδρος Ράπτης που ήταν 15 ετών και ξεδίπλωνε το ταλέντο του, ο διεθνής με τις μικρές Εθνικές ομάδες Αλέξανδρος Ράπτης και αργότερα ο Αλέξανδρος Ράπτης του Παναθηναϊκού, ο οποίος θα μπορούσε να ήταν και του Ολυμπιακού.

«Ισχύει το ενδιαφέρον του Ολυμπιακού. Ο πρώτος λόγος που προτίμησα να έρθω στον Παναθηναϊκό είναι το ότι έχω απίστευτη εμπιστοσύνη στον προπονητή μου, τον Δημήτρη Ανδρεόπουλο που είμαστε μαζί και στην Εθνική ομάδα. Θέλησα πάρα πολύ να δουλέψω μαζί του. Επιπλέον, ο Παναθηναϊκός είναι μία ομάδα στην οποία φαντάστηκα και έτσι όπως μου είπε ο προπονητής μου θα έπαιρνα ευκαιρίες να παίξω, ενώ στον Ολυμπιακό αντιθέτως δεν πιστεύω ότι αυτή η πιθανότητα υπήρχε καθώς κάθε χρόνο έχει υψηλούς στόχους στο πρωτάθλημα».

Υπάρχει και ο… τελευταίος Αλέξανδρος Ράπτης. Ο γιος της Ελληνίδας μάνας, όπως ο ίδιος περιγράφει τον εαυτό του. Χθες, δε βρέθηκε στην άβολη θέση να πρέπει να υπερασπιστεί το αυτοκαταστροφικό κλισέ του «ας μην έπαιζα καλά και ας κέρδιζε η ομάδα μου». Ο ίδιος έπαιξε εντυπωσιακά και ο Παναθηναϊκός έφυγε νικητής από το Ρέντη. Σου λένε τα στατιστικά 21 πόντους, με 14/29 επιθέσεις, τρία μπλοκ, τέσσερις άσσους, 24% υποδοχή, 5% άριστη. Άσε, όμως, τι λένε τα στατιστικά… Η μάνα τι λέει;

«Παραπονιέται που δεν με βλέπει κάθε μέρα. Με ρωτά για τη διατροφή μου, αν έβαλα ζακέτα, αν ντύνομαι σωστά, είναι κλασική Ελληνίδα μάνα».

Η UEFA θα δώσει την απάντηση της τον Μάιο!

Previous article

Αγιούμπ: «Nα συνηθίσω το παιχνίδι των συμπαικτών μου»

Next article

You may also like

Comments

Leave a Reply / Αφήστε σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.