0

Ο Παναθηναϊκός που εμφάνισε μαχητικό χαρακτήρα στην Τρίπολη, ο Νορβηγός μέσος που «κρέμασε» τους συμπαίκτες του, η στήριξη του κόσμου στον Δώνη και ένα υστερόγραφο για την περίπτωση του Φραν Βέλεθ.

Ο Παναθηναϊκός του Δώνη σε γενικές γραμμές είναι μία soft ομάδα. Μία ομάδα που δύσκολα θα βγάλει πάνω στο χορτάρι σκληράδα, δύσκολα θα απαντήσει με κλωτσιά στην κλωτσιά και θα μπει σε μια διαδικασία διαφορετική από αυτή που έχει συνηθίσει. Προσπαθεί σε κάθε παιχνίδι να νικήσει με το ποδόσφαιρό της. Αυτό προφανώς και έχει τα καλά του, όμως, η προσαρμογή στις συνθήκες είναι πάντα απαραίτητη. Όπως ακριβώς προσαρμόστηκε απόψε το Τριφύλλι στην Τρίπολη.

Μπορεί να μην έπιασε καλή απόδοση ο Παναθηναϊκός, μπορεί να έμεινε μακριά από το καλό του αγωνιστικό πρόσωπο, ωστόσο, κατέθεσε σκληράδα, δεν έμεινε άπραγος όταν το παιχνίδι πήγε στην δύναμη και κατάφερε να παραμείνει όρθιος ακόμη και όταν έμεινε με δέκα παίκτες από την ποδοσφαιρική ανοησία του Ζαχίντ, ο οποίος κατάφερε να αποβληθεί μέσα σε ένα πεντάλεπτο για δύο αχρείαστες ενέργειες. Έναν τσαμπουκά και μια διαμαρτυρία.

Ο ΖΑΧΙΝΤ ΤΟΥ ΣΤΕΡΗΣΕ ΤΗΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΝΑ ΝΙΚΗΣΕΙ

Στο πρώτο ημίχρονο ο Παναθηναϊκός δεν ήταν καλός. «Πουλούσε» εύκολα μπάλες, ο Ζαχίντ ήταν εκτός παιχνιδιού ενώ και από τα άκρα το σύνολο του Δώνη δεν πήρε τίποτα. Οι «πράσινοι» κυκλοφορούσαν σωστά την μπάλα μόνο στο δικό τους τρίτο και… πελαγοδρομούσαν όταν περνούσαν την σέντρα. Δεν είναι τυχαίο πως η μοναδική καλή στιγμή καταγράφηκε στο 36’, όταν ο Μακέντα έκανε αυτό που έπρεπε να κάνουν οι Κουρμπέλης και Ανουάρ. Κουβάλησε μπάλα, άνοιξε τον χώρο και έδωσε την ευκαιρία στην ομάδα να απλωθεί με ηρεμία και να φτάσει στην τελική με τον Χατζηγιοβάνη.

Στο δεύτερο, το πέναλτι του Τασουλή στον πολύ καλό απόψε Νατζ, έδωσε την ευκαιρία στον Παναθηναϊκό να προηγηθεί και στην συνέχεια να κάνει διαχείριση του αποτελέσματος, απέναντι σε μία ομάδα που όσο περνούσε η ώρα θα έπαιρνε πολλά ρίσκα, καθώς ήθελε μόνο νίκη για να μπει στην εξάδα.

Από το 60’ και μετά «στράβωσαν» τα πάντα. Ο τραυματισμός του Χατζηθεοδωρίδη, έφερε τον Νατζ αριστερό μπακ-χαφ, τον Κουρμπέλη στόπερ σε 5-3-2 και τον νεαρό Αλεξανδρόπουλο στην μεσαία γραμμή.  Ο Αστέρας ήθελε βιαστικά να φτάσει έξω από την περιοχή, ο Παναθηναϊκός ανασταλτικά δεν είχε θέμα αλλά ο Ζαχίντ έκανε… δώρο το αριθμητικό πλεονέκτημα. Ο Νορβηγός αφού γλίτωσε την απευθείας κόκκινη από τον Μανούχο για την απώθηση του Τασουλή, δεν μπορούσε να διαχειριστεί τα νεύρα του, πήρε την δεύτερη για διαμαρτυρία και «κρέμασε» την προσπάθεια ολόκληρης της ομάδας. Συμβαίνουν αυτά στο ποδόσφαιρο, απλά δεν πρέπει να ξανασυμβεί.

ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΓΚΟ, ΤΟ ΑΧΑΣΤΟ Ο ΠΕΡΕΑ

Ο Δώνης έκανε ότι έπρεπε από τον πάγκο, καθώς έριξε στο ματς και τον Μπουζούκη για να κρατήσει μπάλα και τον Περέα για να πιέζει το build up των Αρκάδων και να εκμεταλλευθεί την ταχύτητά του στο ανοιχτό γήπεδο,  παίζοντας 5-3-1.  Μία κόντρα έφερε το ματς στα ίσια για τον Αστέρα, σε ένα διάστημα που ο Παναθηναϊκός δεν μπορούσε να κρατήσει μπάλα και να βγει από την περιοχή του.

Η ισοφάριση των Αρκάδων, τους οδήγησε σε παιχνίδι μισού γηπέδου, οι επιστροφές τους ήταν τραγικές και παρά το γεγονός πως ισοφάρισαν στο 85’, ο Παναθηναϊκός ήταν εκείνος που είχε μία απίθανη ευκαιρία και δύο ακόμη με εξαιρετικές προϋποθέσεις.

Ο Περέα, όμως, έχασε το άχαστο στο τετ-α-τετ του 92’ , παραλίγο να βγει… άουτ στο δεύτερο τετ-α-τετ και δεν έκανε καν τελική ενώ στην τελευταία φάση δεν πρόλαβε για εκατοστά να σπρώξει την μπάλα σε κενή εστία.

Ο ΑΛΑΦΟΥΖΟΣ ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΝΑ ΚΑΝΕΙ… ΟΥΖΟΥΝΙΔΗ ΤΟΝ ΔΩΝΗ

Κατά γενική ομολογία, ο Γιώργος Δώνης είχε την αποδοχή του κόσμου του Παναθηναϊκού για την δουλειά του, αυτόν τον ενάμισι χρόνο. Από την Πέμπτη, όταν και διέρρευσαν οι αποφάσεις του μεγαλομετόχου της ΠΑΕ για τον… εξοστρακισμό του Έλληνα προπονητή από τον σχεδιασμό του καλοκαιριού και το «δίλημμα» σχετικά με την παραμονή του Χρήστου στην ομάδα, από την στιγμή που τέθηκε σε αμφιβολία το μέλλον του στον πάγκο του συλλόγου, είναι απίθανο αυτό που συμβαίνει.

Ο Δώνης τυγχάνει πλέον καθολικής αποδοχής, ο κόσμος τον αποθέωσε στην Τρίπολη όταν το ματς ήταν στο 1-1 και όταν εκείνος πήγαινε βουρκωμένος στα αποδυτήρια. Μια ματιά να ρίξει κανείς στα social και στα σχόλια των ιστοσελίδων, θα καταλάβει του λόγου το αληθές.  Ο Αλαφούζος κατάφερε να ανεβάσει την δημοφιλία του Δώνη στον… Θεό, κατάφερε να τον βάλει σε «Ουζουνίδης mode», την εποχή που ο Μαρίνος κρατούσε ΜΟΝΟΣ του όρθιο και αξιοπρεπή τον σύλλογο σε όλα τα επίπεδα.

Υ.Γ1: Ο Παναθηναϊκός έχει στο έμψυχο δυναμικό του, τον «βράχο» Σένκεφελντ, τον πιο βελτιωμένο Έλληνα ποδοσφαιριστή Αχιλλέα Πούγγουρα, τους αξιόπιστους Κολοβέτσιο και Νούνες και το καλοκαίρι θα επιστρέψει και ο Μαυρομμάτης που θα έπρεπε να αποτελεί «κεφάλαιο», καθώς πέρυσι από το… πουθενά έπιασε την ευκαιρία από τα μαλλιά, αναδείχθηκε από την ακαδημία και έχει τα στοιχεία να αποτελέσει μια καλή λύση.  Υπό αυτές τις συνθήκες, δεν υπάρχει κανένας λόγος να πάρει τον Βέλεθ το «τριφύλλι». Δεν τον ανεβάζει επίπεδο, δεν του δίνει περισσότερα από αυτά που ήδη έχει. Είναι ένας καλός στόπερ ο Ισπανός, επιρρεπής όταν πιεστεί, όχι κάτι το ιδιαίτερο.  Το απέδειξε και κόντρα στην Λαμία, μας το δείχνει την διετία που παίζει στην χώρα μας.

Το καλοκαίρι οι «πράσινοι» θα πρέπει να πάρουν ποδοσφαιριστές τύπου Καρλίτος. Δηλαδή έτοιμους να τον ανεβάσουν επίπεδο, να του δώσουν στοιχεία που λείπουν.

Με απουσίες η Ρεάλ: Χωρίς Ράντολφ-Γιουλ και… χλωμό Τέιλορ κόντρα στον Παναθηναϊκό!

Previous article

Tέταρτος σε σουτ στην Euroleague o Καλάθης! (vid)

Next article

You may also like

Comments

Leave a Reply / Αφήστε σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.