0

Ο Ρικ Πιτίνο αποφάσισε να επιστρέψει στο NCAA, με τον Παναθηναϊκό ΟΠΑΠ να αναζητά εκ νέου για προπονητή. Οσα (δεν) έγιναν στη δεύτερη θητεία του 67χρονου τεχνικού στο ΟΑΚΑ μέσα από τα δικά του λόγια.

Το δεύτερο πέρασμα του Ρικ Πιτίνο δεν έφερε τα ίδια αποτελέσματα με το πρώτο, δεν είχε τόσο μεγάλη (θετική) επίδραση στο παιχνίδι του Παναθηναϊκού ΟΠΑΠ. Μπορεί να ανέλαβε μια ομάδα σε καλύτερη μοίρα σε σχέση με την περσινή αγωνιστική περίοδο, εκ των πραγμάτων όμως δεν μπόρεσε να περάσει στο τριφύλλι αυτό που ήθελε, με αποτέλεσμα την κακή αγωνιστική εικόνα και τις συνεχόμενες ήττες του τελευταίου ενάμιση μήνα -μέχρι τη διακοπή της EuroLeague λόγω του κορονοϊού.

Η αλήθεια είναι πως φέτος ο 67χρονος τεχνικός έδειχνε να μην νιώθει εξίσου άνετα, κλήθηκε να διαχειριστεί ένα σύνολο που -όπως ο ίδιος ενημέρωνε- ήταν αρκετά μακριά από τα “θέλω” και τις προπονητικές του συνήθειες, μία ομάδα με πλούσιο επιθετικό ταλέντο, αλλά ξεκάθαρα αμυντικά προβλήματα. Αυτά ήταν που επεσήμανε ξανά και ξανά στη διάρκεια της -σύντομης- δεύτερης θητείας του, η οποία δεν αποκλείεται να ολοκληρώθηκε το βράδυ της εντός έδρας συντριβής από την ΤΣΣΚΑ Μόσχας.

Ο ίδιος ξεκαθάρισε  πως πρόθεσή του είναι η επιστροφή στην Αθήνα για να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που έχει απέναντι στον Παναθηναϊκό ΟΠΑΠ και την Εθνική Ελλάδας, λίγες ώρες αργότερα όμως έκανε ένα τιτίβισμα που περισσότερο παρέπεμπε σε αποχαιρετισμό. Για να έρθει την Παρασκευή 20 Μαρτίου η ανακοίνωση της ΚΑΕ Παναθηναϊκός ΟΠΑΠ περί συναινετικού διαζυγίου μεταξύ των δύο πλευρών. Από την στιγμή που έκανε το tweet με τις ευχαριστίες προς τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο, το επιτελείο και τους παίκτες των πρασίνων, κατέστη σαφές πως δεν υπήρχε περίπτωση επιστροφής στην Αθήνα για το τριφύλλι. Η ανακοίνωση απλά επισημοποίησε αυτό που έμενε ως… υπονοούμενο στο τιτίβισμά του.

Όπως και να έχει, η ιστορία θα γράψει πως τη φετινή αγωνιστική περίοδο ο Ρικ Πιτίνο έμοιαζε αρκετά μακριά από τον εαυτό που παρουσίασε το 2018/19, όταν πήρε την σκυτάλη από τον Τσάβι Πασκουάλ. Παρότι τότε ήταν rookie στην EuroLeague και τα ευρωπαϊκά δεδομένα, εμφανίστηκε πιο δραστήριος στον πάγκο και πιο ξεκάθαρος στην στάση που τηρούσε. Κάτι που μεταφράστηκε στο γεγονός πως σε κάποιες περιπτώσεις τα λεγόμενά του κατά καιρούς ήταν αντικρουόμενα, ή -έστω- παρουσίαζαν απόκλιση μέχρι την πράξη.

ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΟΥ ΤΖΙΜΕΡ ΦΡΕΝΤΕΤ

Το πιο πολυσυζητημένο πρόσωπο επί των ημερών του Αργύρη Πεδουλάκη ήταν ο Τζίμερ Φρεντέτ, δεδομένης της διαχείρισης που τύγχανε από τον πρώην προπονητή του τριφυλλιού. Ο χρόνος συμμετοχής του, το κλείσιμο των αγώνων και η προσπάθεια να τον κρύψει σε πολλές περιπτώσεις, για να περιορίσει την αμυντική φθορά των πρασίνων, ήταν θέματα… καθημερινής συζήτησης.

Άμα τη αφίξει του Ρικ Πιτίνο, η πρώτη αλλαγή που παρουσιάστηκε αφορούσε στον τρόπο χρησιμοποίησής του, δεδομένου ότι ήδη από το παιχνίδι με την Μπασκόνια στο ΟΑΚΑ (το πρώτο της δεύτερης θητεία του 67χρονου τεχνικού) εμφανίστηκε στην ίδια πεντάδα με τον Ταϊρίς Ράις. Κάτι απαγορευμένο μέχρις εκείνο το σημείο.

Λίγη ώρα μετά το φινάλε της αναμέτρησης με την ισπανική ομάδα, ο Ρικ Πιτίνο δήλωσε πως “ο Τζίμερ είναι ένας σπουδαίος επιθετικός παίκτης, είναι όμως 1μ83. Εξήγησα στα παιδιά πως δεν θα τον βγάλω από το παρκέ επειδή είναι 1μ83. Οι άλλοι τέσσερις θα πρέπει να τον καλύψουν“. Μόλις δύο βδομάδες αργότερα, στο εκτός έδρας παιχνίδι με την Μπαρτσελόνα όπου πήρε αρκετό χρόνο συμμετοχής (28’02”), η τοποθέτησή του για την αμυντική αδυναμία του 30χρονου γκαρντ άλλαξε βάση, ούσα πλέον παρόμοια με εκείνη που ενστερνιζόταν ο Αργύρης Πεδουλάκης: “Θα σας πω αυτό που είπα και στον Τζίμερ (Φρεντέτ) μετά τον αγώνα. Δεν είναι καλό να βάζεις 19 πόντους και να δέχεσαι 20. Αυτό είναι το μήνυμα προς όλους τους παίκτες“.

Στην πορεία έγινε εμφανές ότι τα προβλήματα που αντιμετώπιζε ο απόφοιτος του BYU στο πίσω μέρος του παρκέ ήταν ικανά να του στερήσουν χρόνο στο παρκέ, όπως επίσης την παρουσία στην πεντάδα που έκλεινε τους αγώνες. Για να φτάσουμε στα παιχνίδια με Ολυμπιακό (9’23”) και ΤΣΣΚΑ Μόσχας (9’16”) στα οποία είχε μικρή επιρροή στο παιχνίδι των πρασίνων.

Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΚΑΙ Η ΑΛΛΑΓΗ ΠΛΑΝΟΥ

Αντίστοιχη περίπτωση υπήρξε ο Τζέικομπ Γουάιλι, ο οποίος αποκτήθηκε από το τριφύλλι κατόπιν υπόδειξης του Ρικ Πιτίνο. Ο ίδιος είχε εξηγήσει άλλωστε στο περιθώριο συνέντευξης τύπου στο ΟΑΚΑ πως “με τον Μάνο Παπαδόπουλο μίλησα πολλές φορές για την ομάδα, πριν αποφασίσω τι θα κάνω. Είναι σπουδαία προσθήκη για την ομάδα όπως ο Γουέσλι Τζόνσον και ο Τζέικομπ Γουάιλι. Έχουμε έναν ιδιοκτήτη, που έλαβε υπόψιν όσα είχα προτείνει“. Όπως έχει γραφτεί κατά κόρον εδώ και αρκετούς μήνες, αλλά έχει επιβεβαιωθεί επίσης από επίσημα χείλη, ο 67χρονος τεχνικός πήρε μια πρώτη γεύση από τις δυνατότητες του Τζέικομπ Γουάιλι κατά το περσινό ραντεβού του Παναθηναϊκού ΟΠΑΠ με την Γκραν Κανάρια επί ισπανικού εδάφους, για να ακολουθήσει η εισήγηση απόκτησής του.

Ο αθλητικός ψηλός βοήθησε την ομάδα από τα Κανάρια Νησιά να βελτιωθεί στο κομμάτι της άμυνας με την ενέργεια που έβγαζε, για να αξιοποιηθεί εν συνεχεία σημαντικά από τον Αργύρη Πεδουλάκη στο πρώτο δίμηνο της σεζόν -μέσα από τις άμυνες με αλλαγές. Σε αυτό το κομμάτι άλλωστε ήταν καλύτερος, εν συγκρίσει με το hedge out ή το flat στο οποίο παρουσιαζόταν πιο ευάλωτος (λόγω έλλειψης μεγέθους, αντίπαλος περιφερειακός δεν φοβόταν να επιτεθεί πάνω του). Από τις πρώτες κιόλας στιγμές παρουσίας του Ρικ Πιτίνο στους πράσινους όμως, ο ρόλος του Τζέικομπ Γουάιλι διαφοροποιήθηκε σημαντικά, σχεδόν… μοιραία δεδομένου ότι οι πράσινοι άφησαν τις αλλαγές και πήγαν σε πιο επιθετικές άμυνες. Κάπως έτσι, ο χρόνος συμμετοχής του έπεσε κατακόρυφα, καταγράφοντας ως επί το πλείστον ολιγόλεπτες συμμετοχές.

Όταν -κάποια στιγμή- ρωτήθηκε για τον λόγο του παραγκωνισμού του καλύτερου αθλητή που είχε στη front line, η απάντηση ήταν πως “δεν μπορούν να παίξουν κι οι δώδεκα. Ένα πράγμα που είπα είναι ότι πρέπει ο Τζέικομπ (Γουάιλι) να παίζει επίσης στο “4”. Αυτή είναι η κανονική του θέση“. Το γεγονός πως πλέον ο ύψους 2μ02 παίκτης δεν είχε σημαντικό ρόλο στο rotation κατέστη σαφές στη διάρκεια της συνεργασίας των δύο ανδρών, με τον Ντίνο Μήτογλου να περνάει αρκετό χρόνο πλέον ως “5”.

Η ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΚΑΙ Η ΑΝΤΙΦΑΣΗ

Στη διάρκεια της σεζόν, ο Παναθηναϊκός ΟΠΑΠ βγήκε -για ακόμη μία χρονιά- στην αγορά με στόχο την ενίσχυση, αφού ο Ράιον Μπράουν δεν έτυχε της εκτίμησης του νέου προπονητή των πρασίνων. Γι αυτόν τον λόγο, η προτεραιότητα δόθηκε στην περιφέρεια, με τον Άντι Ράουτινς να φτάνει στο ΟΑΚΑ για να αποτελέσει μια έξτρα λύση στη φαρέτρα των πρασίνων. Ένας παίκτης με εξαιρετικό περιφερειακό σουτ, μεγαλύτερο μέγεθος από τους ήδη υπάρχοντες (τουλάχιστον τον Ταϊρίς Ράις και τον Τζίμερ Φρεντέτ), αλλά με αντίστοιχα προβλήματα στο πίσω μέρος του παρκέ. Συν τοις άλλοις, προερχόταν από οκτάμηνη απουσία από την δράση, γεγονός που υποδήλωνε ότι θα χρειαζόταν αρκετές εβδομάδες έως ότου φτάσει στο επίπεδο των υπολοίπων στο κομμάτι της φυσικής κατάστασης.

Η παρουσία του στο τριφύλλι δεν άλλαξε δραματικά τη λειτουργία της περιφέρειας, για την ακρίβεια περισσότερο επέτεινε το πρόβλημα αφού τα αργά πόδια του δεν βοηθούσαν για να βελτιωθεί η πρώτη γραμμή άμυνας (χαρακτηριστικότερο παράδειγμα το εκτός έδρας παιχνίδι με τη Ρεάλ Μαδρίτης όπου χρεώθηκε με πέντε φάουλ σε 6’26”).

Η απόφαση να μην γίνει κάποια άλλη μεταγραφή, για να μην διαταραχθεί η ισορροπία εντός της ομάδας, είχε εξηγηθεί από τον ίδιο με την επιχειρηματολογία πως “το προσπαθήσαμε πέρσι αυτό, αλλά δεν βοήθησε. Αυτό πρέπει να το κάνεις το καλοκαίρι“.

ΠΙΟ ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΣ ΑΠ’ ΟΤΙ ΗΘΕΛΕ

Την περσινή αγωνιστική περίοδο, το βασικό πρόβλημα των πρασίνων ήταν το (κακό) περιφερειακό σουτ. Στη διάρκεια του καλοκαιριού, οι προσθήκες που έγιναν βασίστηκαν σε αυτό, με την ομάδα όμως να χάνει αρκετά πράγματα στο κομμάτι της προσωπικής και ομαδικής άμυνας. Ο ίδιος είχε αναφέρει πως “η ομάδα είναι φινετσάτη, έτσι φτιάχτηκε. Όταν χτίζεις μια τέτοια ομάδα, πρέπει να σουτάρει καλά, να πασάρει καλά και να μην κάνει λάθη. Όταν όμως το παιχνίδι πάει στο τέλος, εκεί ξεχωρίζει η σκληράδα. Αυτή είναι μια ομάδα που δεν χτυπάει τον αντίπαλο. Στο τέλος των αγώνων όμως, η σκληράδα είναι αυτή που κάνει τη διαφορά” ενώ σε άλλο χρονικό σημείο της σεζόν εξηγούσε ότι “σπουδαία σημαίνει μια ομάδα που μαζεύει τα ριμπάουντ με συνέπεια, που έχει… πείνα να το κάνει αυτό. Αυτό δεν το έχω δει από τον Παναθηναϊκό. Αυτό δεν έχει να κάνει με το ταλέντο. Θα πρέπει να παίζουμε σαν πεινασμένα σκυλιά. Αυτό έχει να κάνει με τη νοοτροπία“.

Στην πράξη, αυτό που φάνηκε είναι ότι ο Παναθηναϊκός ΟΠΑΠ της φετινής σεζόν απείχε αρκετά από τη δική του φιλοσοφία. Κυρίως γιατί επρόκειτο για μια ομάδα που στηριζόταν περισσότερο στο επιθετικό ταλέντο και την εκτέλεση, παρά στην άμυνα και τον περιορισμό του αντιπάλου. Το “δεν έχω ξανακοουτσάρει ομάδα που δίνει τόσο καλά ποσοστά στον αντίπαλο” δεν ακούστηκε μόνο μια φορά από τα χείλη του, αλλά πολλές. Κι ήταν η πιο ακριβής αποτύπτωση στη διαφορά κατεύθυνσης που δόθηκε το καλοκαίρι σε σχέση με αυτή που ήθελε να χαράξει ο ίδιος.

Η ουσία βέβαια είναι πως ο παίκτης που προστέθηκε στο ρόστερ (Άντι Ράουτινς) ήταν λιγότερο αθλητικός και πιο ασυνεπής στο κομμάτι της προσωπικής άμυνας σε σχέση με αυτόν που αποχώρησε (Ράιον Μπράουν).

Ο Παναθηναϊκός ΟΠΑΠ της φετινής σεζόν απείχε αρκετά από τη φιλοσοφία του 67χρονου τεχνικού, πολύ περισσότερο από την περσινή αγωνιστική περίοδο. Μπορεί το 2018/19 το περιφερειακό σουτ να ήταν προβληματικό, η αμυντική συνέπεια όμως αποδείχθηκε αυτή που επέτρεπε στον Ρικ Πιτίνο να καμουφλάρει κάπως την εποθετική αδυναμία και να παρουσιάσει στο παρκέ μια πιο “δική του” ομάδα. Κάτι που δεν μπορούσε να κάνει φέτος, όπως φάνηκε σχεδόν στο σύνολο των αγώνων της EuroLeague.

Ο Ρικ Πιτίνο αποχώρησε από το τριφύλλι, έχοντας αφήσει μια γλυκόπικρη γεύση με την εικόνα της ομάδας, αλλά και τον τρόπο που είπε το “αντίο”. Δεν έφυγε σαν Σπαρτιάτης,κάτι στο οποίο ενδεχομένως οφείλεται το γεγονός πως φέτος δεν έδειξε να νιώθει τόσο άνετα, όσο πέρσι.

Αυτό είναι το Ranking για τους 42 παίκτες του Παναθηναϊκού

Previous article

Στη λίστα του Παναθηναϊκού ο Βαρέλα!

Next article

You may also like

Comments

Leave a Reply / Αφήστε σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.