0

Μη βρίσκουμε σε όλα ευκαιρία για να μιζεριάζουμε, δεν αξίζει…

 

Πριν έξι χρόνια ο τελικός με τον ΠΑΟΚ που το έφαγε το ντόρτι του κι είπε κι ευχαριστώ. Πριν δέκα χρόνια ο τελικός με τον Άρη που έφερε το νταμπλ. Τότε που είχαν κάνει την μεγαλύτερη μετακίνηση οπαδών και συγχρόνως την μεγαλύτερη επιστροφή καταθλιπτικών παγκοσμίως. Τη μία ήταν ο Μπεργκ, την άλλη ήταν ο Λέτο… Αναφερόμαστε στον «βιαστή» των ονείρων τους.

Οκ, δεν στέκομαι ιδιαίτερα σε «σαν σήμερα» που αφορούν κατακτήσεις Κυπέλλου. Για τον Παναθηναϊκό μιλάμε, το ενδιαφέρον στα «σαν σήμερα» υπάρχει για μένα μόνο σε μεγάλα Ευρωπαϊκά ματς, σε προκρίσεις κτλ. Για να μην ξεχνιόμαστε κιόλας. Άντε όμως επειδή μας λείπουν οι τίτλοι τα τελευταία χρόνια, να μην κακίσω κανέναν για τις αναφορές και τις ευχάριστες μνήμες που φέρνουν αυτές οι στιγμές.

Θα κακίσω όμως όσους κάθονται και κλαίγονται με αυτή την αφορμή. Όχι γιατί δεν παίρνουμε τώρα τίτλους, αλλά επειδή «μα τότε είχαμε τον Λέτο, αχ να είχατε τώρα έναν Λέτο. Την άλλη είχαμε τον Μπεργκ, μα γιατί να μην γυρίσει ο Μπεργκ;». Ρε χαρείτε επιτέλους κάτι. Μη μιζεριάζουμε με κάθε ευκαιρία, κουράζει πλέον. Κανείς δεν πανηγυρίζει που τώρα δεν παίρνουμε τίτλους. Κανείς δε χάρηκε όταν έφυγε ο Μπεργκ. Αλλά αυτό δεν είναι αφορμή για κλάψα!

Δε γίνεται να σκαλώνουμε στο παρελθόν με αυτή του τη μορφή. Εδώ και χρόνια… χτυπιόταν ο καθένας επειδή δε γυρίζει ο Σισέ. Σταμάτησε το ποδόσφαιρο ο Σισέ και φώναζαν πως πρέπει να γυρίσει για να αγωνιστεί όχι σε άλλο πόστο! Ε τώρα δεν αντέχω να πάρει τη σκυτάλη ο Μπεργκ. Δεν μπορώ άλλο κουράστηκα. Μην είστε κλάψο… τέτοιοι τέλος πάντων. Δεν κάνει καλό στον Παναθηναϊκό, δεν κάνει καλό πουθενά.

Να απαιτούμε παικταράδες, εννοείται. Να θεωρούμε εχθρό του καλού το καλύτερο και του καλύτερου το ακόμη καλύτερο, είναι άκρως Παναθηναϊκό και φιλόδοξο. Όμως το «αχ τι είχαμε και τι ωραία που ήταν» είναι απλά μίζερο και άσχημο. Προχωρά η ζωή, το θέμα είναι πως θα ξαναδούμε τον Παναθηναϊκό μας εκεί που του αρμόζει! Μην κάνουμε σαν τίποτα γέρους που όποιον βλέπουν του λένε «α εγώ στα νιάτα μου είχα 10 γυναίκες, δούλευα 25 ώρες το 24ωρο και συγχρόνως έπινα 40 λίτρα ούζο τη μέρα χωρίς να σουρώνω» ενώ την ίδια ώρα… μπουκώνει το χάπι για τη χοληστερίνη, το σάκχαρο, την υπέρταση και την καρδιά. Άλλο να είμαστε απαιτητικοί, που επιβάλλεται φυσικά, άλλο να είμαστε κλαψο… τέτοιοι που λέγαμε και πριν.

Ψηλά το κεφάλι και το βλέμμα μπροστά γιατί εκεί είναι οι καλές μέρες του Παναθηναϊκού μας ρε. Γιατί αυτό που ζούμε τα τελευταία χρόνια είναι η εξαίρεση του κανόνα, ο οποίος λέει ένα και μόνο πράγμα: Το «τριφύλλι» έχει μεγαλείο και πορεία γεμάτη επιτυχίες που οι άλλοι δεν την είδαν και δε θα τη δουν ούτε στον ύπνο τους!

 

Η έκπληξη του Αλαφούζου με τις κινέζικες φήμες!

Previous article

Όλοι οι παίκτες πουλιούνται!

Next article

You may also like

Comments

Leave a Reply / Αφήστε σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.