0

Επικίνδυνη για την… Παναθηναϊκή υγεία κάθε «ανεπιβεβαίωτη πληροφορία» για γήπεδο και ιδιοκτησιακό.

Ένα κάρο θέματα υπάρχουν αυτές τις μέρες στην Παναθηναϊκή επικαιρότητα. Διαλέγεις και παίρνεις. Είτε τα αναλύεις ξεχωριστά, είτε τα βάζεις στο… μίξερ. Πάμε από τον δεύτερο δρόμο και βλέπουμε, αν και ότι γραφτεί παρακάτω είναι εντελώς αντιεμπορικό και εχθρός του κλικ.

Από τη μία το ιδιοκτησιακό και από την άλλη το γηπεδικό. Πονεμένες ιστορίες και οι δύο, μέχρι εκεί που δεν πάει. Για ένα 15ήνθμερο ασχολούμαστε (και να μην θέλεις να ασχοληθείς, σε ρωτάνε) με κάτι Κινέζους που «μπαίνουν» στον Παναθηναϊκό. Δεν είναι ειρωνικά τα εισαγωγικά και μακριά από εδώ τέτοιες ταμπέλες. Είναι όμως ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ. Κάτι σαν την μάσκα και το αντισηπτικό στις μέρες μας. Εχει καεί ο κόσμος του τριφυλλιού από τέτοια σενάρια εδώ και χρόνια ωστόσο πέραν του Αλαφούζου… ουδέν.

Δυστυχώς αλλά αν δεν υπάρξει κάτι χειροπιαστό κανείς δεν θα του δώσει πραγματική ή και παραμικρή σημασία. Εχουμε φτάσει το όλο σκηνικό να θυμίζει την ιστορία με τον βοσκό, τον λύκο και τα πρόβατα. Θα κλείσει δηλαδή όντως κανένα deal και δεν θα το πιστεύουμε με τις ομορφιές που έχουμε ζήσει. Το κακό και συνάμα περίεργο είναι ότι εδώ και μια δεκαετία σοβαρή πρόταση ΔΕΝ υπήρξε. Μακάρι να υπάρξει και να αλλάξει σελίδα ο σύλλογος, δεν υπάρχει Παναθηναϊκός που να μην το ονειρεύεται ωστόσο επί του παρόντος… άκρα του τάφου σιωπή και εξαφανισμένοι οι πάντες.

Τα ίδια και… χειρότερα με το γηπεδικό. Πάνε δεκαετίες που ολημερίς το χτίζανε και το βράδυ γκρεμιζόταν. Αφού εξαντλήθηκε κάθε πιθανό και απίθανο σημείο εντός Αττικής και αφού φτιάχνει (και καλά κάνει) γήπεδο ο πάσα ένας έχουμε στόχευση εκ νέου προς τον Βοτανικό, αλλά τα μπρος – πίσω και τα ζέστη – κρύο καλά κρατούν εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα. Εσχάτως και εκεί που πηγαίναμε για νέα ψυχρολουσία εμφανίστηκε μια (αμερικάνικη) χαραμάδα και άρχισαν πάλι τα όνειρα.

Καλό είναι λοιπόν να επιστρέψουμε στον πρόλογο και τον τίτλο και να πούμε το εξής:  Θέλει μεγάλη προσοχή, σοβαρότητα και σιγουριά σε οτιδήποτε κι αν γράφεται για τα δύο συγκεκριμένα θέματα. Στην ΚΑΘΕ λέξη. Δεν μιλάμε αν θα φύγει ο Βαγιαννίδης ή θα μείνει ο Ινσούα αλλά για ζητήματα ΖΩΗΣ και ΕΛΠΙΔΑΣ για κάθε Παναθηναϊκό. Τα «ακούγεται», «λέγεται», τα «ίσως» και τα «μπορεί» είναι πλέον άκρως επικίνδυνα και πρέπει να τριπλοτσεκάρονται.

Πάμε και σε κάτι ακόμη. Το «σουτ» του Παναθηναϊκού στον Αυγενάκη από το Κορωπί σχολιάστηκε άκρως θετικά και δικαίως. Το ίδιο και η στάση του στην τελευταία τηλεδιάσκεψη. Το ότι το προφανές έγινε είδηση αφενός επιβεβαιώνει το μέγεθος του προβλήματος που (προ) υπήρχε και αφετέρου δείχνει ποιος είναι ο οδηγός λειτουργίας του ΚΑΝΟΝΙΚΟΥ Παναθηναϊκού. Μακάρι να έχουμε και συνέχεια και εδώ είμαστε να την αναδείξουμε.

ΥΓ: Δεν υπάρχει Αθηναίος και ειδικά… Παναθηναϊκός που να μην χάρηκε με την «νέα» Ομόνοια. Πολλά μπράβο σε όσους δούλεψαν γι’ αυτό το αποτέλεσμα, αλλά και πολλά «γιατί» σε ότι αφορά την εικόνα συνωστισμού τέτοια περίοδο και τις λογικές συγκρίσεις με το κυνηγητό που έπεφτε σε άλλες πλατείες με τις ευλογίες της κυβέρνησης. Αυτογκόλ από τα λίγα, αν και όταν όλα τελειώσουν εκείνο που θα μας μείνει θα είναι χάρμα οφθαλμών. Να τα λέμε κι αυτά…

πηγή: sdna.gr

Ζενίτ: Η Gazprom, ο Πασκουάλ και ο… Καλάθης (pics)

Previous article

Μου πήρε τα μυαλά…. η γειτόνισσα μου! (pics)

Next article

You may also like

Comments

Leave a Reply / Αφήστε σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.