0

Η Dream Team της Γιουγκοπλάστικα και εκείνη των Σικάγο Μπουλς, η μεταγραφή που τον έκανε πιο ακριβοπληρωμένο από τον …Μαραντόνα: Ο Τόνι Κούκοτς μιλά για το “The Last Dance” και την τεράστια καριέρα του, από το Σπλιτ μέχρι την κορυφή του ΝΒΑ. 

Δεν είναι πολλοί αυτοί που έχουν καταφέρει να κατακτήσουν τον τίτλο της EuroLeague κι ένα δαχτυλίδι του ΝΒΑ. Ενδεικτικά θα αναφέρουμε, επί παραδείγματι, τα ονόματα των Μπομπ ΜακΑντου και Μανού Τζίνομπιλι. Ακόμη λιγότεροι είναι αυτοί που τα έχουν καταφέρει παραπάνω από μια φορά σε αμφότερες διοργανώσεις. Εν προκειμένω, υπάρχει κάποιος που μπορεί να καυχιέται ότι είναι ο μοναδικός στην ιστορία, που… κουβαλάει στο βιογραφικό του Three Peat τόσο στην Ευρώπη όσο και στο ΝΒΑ.

Ο Τόνι Κούκοτς δεν ήταν ακόμη ένας ταλαντούχος παίκτης που έκανε το ταξίδι από την Ευρώπη για τις ΗΠΑ τη δεκαετία του 1990. Ήταν αυτός που πρώτα κυριάρχησε στα μέρη μας κι εν συνεχεία αποτέλεσε βασικό στέλεχος της σπουδαιότερης και καλύτερης -ίσως- ομάδας όλων των εποχών. Των Σικάγο Μπουλς του Φιλ Τζάκσον, του Μάικλ Τζόρνταν, του Σκότι Πίπεν και του Ντένις Ρόντμαν. Ήταν αυτός που έζησε από μέσα, στην πρώτη γραμμή των γεγονότων, όλα όσα απόλαυσε ο φίλαθλος κόσμος τις τελευταίες πέντε εβδομάδες στο “The Last Dance”.

Η συμβολή του προκειμένου να επαναληφθεί το κατόρθωμα της τριετίας στην εκκίνηση εκείνης της δεκαετίας (1991, 1992, 1993) ήταν κάτι παραπάνω από σημαντική. Ήταν αυτός που κράτησε όρθιους τους Σικάγο Μπουλς στο Game 7 των Eastern Conference Finals του 1998. Ήταν η σειρά που… ζόρισε τον Μάικλ Τζόρνταν και την παρέα του περισσότερο από κάθε άλλη στα χρόνια της κυριαρχίας τους, αλλά στο ντοκιμαντέρ δεν είδαμε ποτέ πόσο καθοριστικός ήταν ο Κούκοτς.

Ο Μάικλ Τζόρνταν έδειχνε εξαντλημένος, κουρασμένος από τα συνεχόμενα παιχνίδια και την σκληρή άμυνα της ομάδας του Λάρι Μπερντ. Σε σημείο που -στη διάρκεια του αγώνα- μετράει οκτώ  σερί άστοχα σουτ. Οι Σικάγο Μπουλς μοιάζουν να είναι κοντά στον αποκλεισμό, ο Τόνι Κούκοτς όμως έκανε ένα βήμα μπροστά. Ήταν το αντίβαρο στην δράση των Ιντιάνα Πέισερς στην επίθεση, με τέσσερα συνεχόμενα καλάθια και μερικές μεγάλες φάσεις. Οι “Ταύροι” αντέχουν -χάρη σε εκείνον- και εν τέλει κερδίζουν. Ξεπερνούν το υψηλότερο εμπόδιο και φτάνουν ξανά στους NBA Finals, όπου γράφτηκε η ιστορία, όπως την ξέρουν όλοι.

Για να φτάσει βέβαια σε αυτό το σημείο, είχε προλάβει να κάνει το Three Peat στην Ευρώπη, με τη φανέλα της Γιουγκοπλάστικα. Όταν το άστρο του Μάικλ Τζόρνταν άρχισε να λάμπει στο ΝΒΑ, το δικό του ξεχώριζε ήδη στην Ευρώπη με τη φανέλα της κροατικής ομάδας. Μπορεί να επρόκειτο για ένα σύνολο πιτσιρικάδων (sic), με εξαίρεση τον Ντούσκο Ιβάνοβιτς, δεν θα ήταν όμως υπερβολή να μιλήσουμε για ενός είδους Dream Team για εκείνη την εποχή.

ΟΙ ΜΠΟΥΛΣ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΛΙΤ

Η εξιστόρηση ξεκινάει από τα χρόνια της Γιουγκοπλάστικα, με την πρώτη ερώτηση να είναι προφανής: τι κοινό μπορεί να εντοπίσει ανάμεσα στην ομάδα του Σπλιτ και τους Σικάγο Μπουλς;

“Θα σου πω κάτι. Υπάρχει μια βασική ομοιότητα στις δύο ομάδες: είχαν σπουδαίους προπονητές. Πέρα από τους παίκτες, αυτός που ηγούνταν από τον πάγκο ήταν κάτι ιδιαίτερο. Στη Γιουγκοπλάστικα είχαμε τον Μπόζινταρ Μάλκοβιτς και τον Ζέλικο Παβλίσεβιτς, στους Σικάγο Μπουλς είχαμε τον Φιλ Τζάκσον. Φυσικά παίζει επίσης ρόλο ποιους παίκτες έχεις δίπλα σου. Ήμουν τυχερός γιατί έπαιξα δίπλα στον Ντίνο Ράτζα, για παράδειγμα, αλλά και σε άλλους σπουδαίους παίκτες όσο ήμουν στην Γιουγκοπλάστικα. Μεγάλωσα με τον Ντίνο, πέρασα πολλά χρόνια της καριέρας μου μαζί του, σε προπονήσεις και αγώνες. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, πρέπει να ήμουν μαζί του σε ένα γήπεδο. Έβλεπα την καθημερινή μας πρόοδο, την ζούσα από μέσα. Όλα τα παιδιά έκαναν σπουδαία δουλειά για να δημιουργήσουμε αυτή τη μίνι δυναστεία στην Ευρώπη, με τους τρεις διαδοχικούς τίτλους. Δεν θα αρχίσω να λέω ονόματα, όλοι ξέρουμε ποιοι ήταν τότε στην ομάδα.

Υπάρχει ακόμη κάτι που ήταν ίδιο στην Γιουγκοπλάστικα και τους Σικάγο Μπουλς. Όλοι ήταν παίκτες και άνθρωποι που καταλάβαιναν απόλυτα τι χρειάζεται για να φτάσεις στην κορυφή και να πετύχεις τον στόχο σου, που δεν φοβόντουσαν την προπόνηση, την έξτρα δουλειά, τον… πόνο. Ήξεραν ποια είναι η σημασία της προπόνησης, ποια είναι η σημασία της αφοσίωσης και ποια είναι η σημασία του να είσαι συγκεντρωμένος στο γήπεδο, για να πετύχεις τον στόχο σου. Μόνο έτσι μπορείς να “μεγαλώσεις” ως παίκτης και ως ομάδα, για να φτάσεις εκεί που θέλεις. Από την άλλη, η βασικότερη διαφορά που μπορώ να σου βρω έχει να κάνει με την ηλικία μου και το πού βρισκόμουν ως παίκτης. Στη μία περίπτωση, ήμουν ένας νεαρός παίκτης που ήθελε να γίνει ηγέτης και να δείξει πράγματα, από την άλλη έγινα το κομμάτι μιας ήδη σπουδαίας ομάδας, ίσως της καλύτερης όλων των εποχών. Υπό την ηγεσία του Μάικλ Τζόρνταν, του Φιλ Τζάκσον και του Σκότι Πίπεν. Κι εν συνεχεία με την είσοδο του Ντένις Ρόντμαν, αυτό έγινε ακόμη πιο έντονο”.

Μπορεί να συγκριθεί ο βαθμός δυσκολίας ανάμεσα στα δύο επιτεύγματα; ΟΚ, είναι προφανές πως το ΝΒΑ αποτελεί τη βιτρίνα του αθλήματος σε παγκόσμιο επίπεδο, εκεί βρίσκονται οι κορυφαίοι, υπάρχει όμως μια σημαντική παράμετρος που πρέπει να ληφθεί υπ’ όψιν, πριν δοθεί ξεκάθαρη απάντηση. Στα χρόνια της Γιουγκοπλάστικα, ο Τόνι Κούκοτς και η πλειοψηφία των συμπαικτών του ήταν παίκτες που μόλις είχαν μπει στα 20s τους. Στην τρίτη δεκαετία της ζωής τους. Όπερ και σημαίνει πως ούτε στο peak της απόδοσης είχαν φτάσει, ούτε ήταν σε θέση να λένε πως το βιογραφικό τους “μιλούσε” από μόνο του. Για την ακρίβεια, τότε ήταν που άρχισαν να το… εμπλουτίζουν με τίτλους και προσωπικά κατορθώματα.

“Το προφανές είναι να σου πω ότι μιλάμε για κάτι πολύ δύσκολο. Εδώ είναι δύσκολο να κερδίσεις ένα πρωτάθλημα, έναν τίτλο. Πόσω μάλλον όταν μιλάμε για τρία. Σερί. Όταν κερδίζεις δύο τίτλους στη σειρά, μιλάνε για σταθερότητα. Όταν τα καταφέρνεις τρεις σερί φορές, τότε μιλάμε για κάτι ακόμη μεγαλύτερο. Ήταν κάτι πραγματικά δύσκολο αυτό που έγινε, τόσο με την Γιουγκοπλάστικα όσο και με τους Σικάγο Μπουλς. Μέσα σε αυτή τη διαδρομή των τριών ετών, όλες οι ομάδες σε κυνηγάνε για να σε κερδίσουν.

Πρόσεχε, δεν λέω μόνο για να σε εκθρονίσουν, αλλά και απλά να σε κερδίσουν. Όλα τα μάτια είναι πάνω σου. Κάθε μέρα. Θέλουν να αποδείξουν ότι είναι καλύτεροι από σένα. Το ένιωθα ήδη από την εποχή που έπαιζα στην Γιουγκοπλάστικα, τόσο στο Πρωτάθλημα όσο και στην EuroLeague. Ήθελαν να μας κερδίσουν, έστω σε ένα παιχνίδι, για να δείξουν ότι ήταν καλύτεροι από εμάς. Περίμεναν το μεταξύ μας παιχνίδι και έδιναν ό,τι είχαν για να λένε και να καυχιούνται ότι τα κατάφεραν. Θα σου έλεγα πως επειδή -εκτός των άλλων- στην Γιουγκοπλάστικα ήμουν νεαρός και μέσα από όλη αυτή τη διαδικασία μάθαινα πράγματα και αντιμετώπιζα διαρκώς νέες καταστάσεις, ίσως είναι ένα “κλικ” πιο πάνω, σε βαθμό δυσκολίας. Προφανώς όμως το να κερδίσεις τρεις σερί φορές τον τίτλο στο ΝΒΑ, είναι η απόλυτη επιτυχία, η απόλυτη καταξίωση. Δεν είναι πολλοί αυτοί που μπορούν να βάλουν στο βιογραφικό τους το Three Peat”.

Παρότι μάλιστα είχε επιλεγεί στο NBA Draft του 1990 από τους Σικάγο Μπουλς (στο Νο29) έπειτα από υπόδειξη του Τζέρι Κράουζ, εκείνος προτίμησε να μείνει για λίγο ακόμη στην Ευρώπη για να ωριμάσει, να εξελιχθεί ακόμη περισσότερο και, εν συνεχεία, να κάνει το άλμα για τον “μαγικό κόσμο”. Κι αφού κατάφερε να… τριτώσει το καλό με τις ευρωπαϊκές κούπες και να πάρει δύο φορές τον τίτλο του MVP σε Final Four (1990 & 1991), έκανε τη μεγάλη μεταγραφή για τη Μπενετόν Τρεβίζο. Παρένθεση. Είχε ερωτηθεί εκείνη την εποχή γιατί επέλεξε την Μπενετόν Τρεβίζο σε σχέση με το ΝΒΑ, για να απαντήσει πως “το ΝΒΑ είναι το όνειρο μου, δεν θέλω όμως να πάω στο Σικάγο και να κάθομαι στον πάγκο. Μίλησα με τον Ντράζεν (Πέτροβιτς) και με συμβούλευσε να πάω στην Ιταλία“. Κλείνει η παρένθεση.

Μία μετακίνηση που τον μετέτρεψε σε Μίδα για τα δεδομένα της Ευρώπης, δεδομένου ότι το πενταετές συμβόλαιο που είχε υπογράψει με την ιταλική ομάδα προέβλεπε το ποσό – ρεκόρ των 15.300.000 δολαρίων. “Toni Kukoc se convierte en el deportista mejor pagado de Italia” είχε γράψει η “El Pais” στις 14 Μαΐου 1991, όταν ολοκληρώθηκε η μετακίνησή του από το Σπλιτ στο Τρεβίζο. Κοινώς “ο Τόνι Κούκοτς γίνεται πιο καλοπληρωμένος αθλητής στην Ιταλία”. Για να καταλάβετε για τι μέγεθος μιλάμε, εκείνη την εποχή αγωνίζονταν στην Ιταλία ο Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα (Νάπολι) και ο Ρουντ Γκούλιτ (Μίλαν), όπως επίσης κι ο Ντίνο Ράτζα (Βίρτους Ρόμα).

Σαν να τους έχω κάνει κάτι κακό, χωρίς να ξέρω το γιατί

Πριν όμως σταθεί δίπλα στον Μάικλ Τζόρνταν και τον Σκότι Πίπεν για λογαριασμό των Σικάγο Μπουλς, βρέθηκε… απέναντί τους. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης. Στο “The Last Dance” γίνεται αναφορά στο πρώτο συναπάντημα των τριών ανδρών στην ισπανική πόλη. Τότε που, όπως ομολογεί κι ο ίδιος, δεν ήξερε τι επικρατούσε στα ενδότερα των “Ταύρων” -με την κόντρα που ήδη είχε ξεσπάσει ανάμεσα στον GM, Τζέρι Κράουζ, και τα δύο μεγάλα αστέρια της. Γι αυτό κι όταν πάτησε το παρκέ για το παιχνίδι της Κροατίας με την Dream Team στη φάση των ομίλων, δεν ήταν προετοιμασμένος γι αυτό που θα αντιμετώπιζε. Χωρίς να το ξέρει, είχε γίνει “στόχος” επειδή αποτελούσε τον “εκλεκτό” του Τζέρι Κράουζ. Σε παλαιότερη τηλεοπτική παραγωγή, ο Καρλ Μαλόουν είχε πει ότι είχε γίνει… debate για το ποιος θα τον μαρκάρει στο πρώτο παιχνίδι, ενώ ο Μάικλ Τζόρνταν είχε παραδεχθεί πως “εκείνη την στιγμή δεν παίζαμε απέναντι στον Τόνι Κούκοτς, παίζαμε απέναντι στον Τζέρι Κράουζ με τη φανέλα της Κροατίας“.

Ο Τόνι Κούκοτς θυμάται για εκείνη την περιβόητη πρώτη συνάντηση.

“Σε εκείνο το παιχνίδι δεν σκεφτόμουν πολλά, θα σου πω την αλήθεια. Το μόνο που ήξερα είναι ότι είχα επιλεγεί στο NBA Draft κι ότι θα συναντήσω τους παίκτες της Dream Team αργά ή γρήγορα από κοντά, ότι θα τους βλέπω καθημερινά σε κάποιο σημείο της καριέρας μου, όταν θα αποφάσιζα να πάω στο ΝΒΑ. Φαίνονταν ωραίοι τύποι. Δεν ήξερα τι γινόταν στις ΗΠΑ ή τι συνέβαινε ανάμεσα στη διοίκηση και τους παίκτες των Σικάγο Μπουλς, δεν είχα εικόνα για ό,τι συνέβαινε με τον Μάικλ Τζόρνταν, τον Σκότι Πίπεν και τον Τζέρι Κράουζ. Ήταν ένα περίεργο κομμάτι αυτό για μένα, το οποίο δεν καταλάβαινα. Δεν μπορούσα να συνειδητοποιήσω γιατί υπήρχε αυτό το κλίμα. Δεν θα έλεγα ότι ήταν μίσος, αλλά φαινόταν σαν να τους έχω κάνει κάτι κακό, χωρίς να ξέρω το γιατί (γελάει).

Δεν τους είχα ξανασυναντήσει, δεν είχα μιλήσει με κανέναν από την ομάδα, για να υπάρχει η παραμικρή υποψία. Ήταν μόλις το δεύτερο παιχνίδι των Ολυμπιακών Αγώνων, δεν ήταν κανένα σπουδαίο παιχνίδι, μιλάμε για τον όμιλο. Θέλαμε να είμαστε προσεκτικοί, ξέραμε ότι δεν είχαμε πολλές πιθανότητες να κερδίσουμε την Dream Team, μας ενδιέφερε απλά να περάσουμε από τον όμιλο για να είμαστε σε θέση να διεκδικήσουμε ένα μετάλλιο. Έμεινα έκπληκτος από το πώς με μάρκαραν και έπαιξαν εναντίον μου. Κι ομολογουμένως έκανα κακό παιχνίδι. Όλοι έχουν δικαίωμα σε ένα κακό παιχνίδι, ειδικά όταν σε μαρκάρουν οι -εκείνη την εποχή- καλύτεροι αμυντικοί του πλανήτη, ο Σκότι Πίπεν και ο Μάικλ Τζόρνταν. Δεν πιστεύω ότι υπάρχουν πολλοί που θα επιβίωναν. Από την άλλη, στον τελικό ήμουν πιο προετοιμασμένος και έτοιμος. Ήμουν υποψιασμένος πλέον για το τι… έρχεται, οπότε το διαχειρίστηκα καλύτερα”.

Τζέρι Κράουζ λοιπόν. Η… αιτία του κακού για τον Τόνι Κούκοτς σε εκείνο το παιχνίδι. Η περίπτωση του GM των Σικάγο Μπουλς ήταν πολύ ιδιαίτερη. Ο άνθρωπος που “έχτισε” την ομάδα που πήρε έξι τίτλους ήταν κι αυτός που πήρε την απόφαση για τη “διάλυσή” της. Μόλις δύο μέρες μετά το φινάλε του “The Last Dance” ο ιδιοκτήτης των Σικάγο Μπουλς, Τζέρι Ράινσντορφ, υπεραμύνθηκε εκείνης της επιλογής, όντας ξεκάθαρος: “Δεν θα άντεχαν οι παίκτες ακόμη ένα χρόνο, ήταν τελειωμένοι“. Όπως και να έχει ο GM των “Ταύρων” είχε βρεθεί στο στόχαστρο πολλές φορές, οι σχέσεις του με τις δύο “ντίβες” της ομάδας ήταν φτάσει σε τέλμα, κι όλοι του καταλόγιζαν το “γκρέμισμα” του συνόλου που καθόρισε τις εξελίξεις στο ΝΒΑ για σχεδόν μία δεκαετία. Κι αν στα δύο πρώτα επεισόδια του ντοκιμαντέρ παρουσιάζεται η κακή άποψη πολλών για το έργο και τις αποφάσεις του, στο τελευταίο επέρχεται η… κάθαρσις. Έστω μετά θάνατον. Ο Σκότι Πίπεν αναγνωρίζει πως “ίσως είναι ο κορυφαίος GM στην ιστορία” και θάβει το τσεκούρι του -τότε- πολέμου.

Ποια η άποψη του Τόνι Κούκοτς, που εκτός όλων των άλλων, κουβαλούσε την ταμπέλα του αγαπημένου παιδιού του Τζέρι Κράουζ;

“Συμφωνώ με την άποψη του Σκότι. Ο Τζέρι Κράουζ ήταν ο άνθρωπος που μου εμπιστεύτηκε μια θέση στην ομάδα, με παρακολουθούσε για χρόνια πριν με επιλέξει και μου δώσει την ευκαιρία. Πάντα μου έλεγε πόσο καλά θα ταιριάξω με τα υπόλοιπα παιδιά. Όταν μιλούσαμε, μου εξηγούσε πόσο μεγάλος προπονητής ήταν ο Φιλ Τζάκσον, πόσο σπουδαίοι ήταν όλοι οι παίκτες της ομάδας και πόσο “γερές” ήταν οι βάσεις. Όπως σου είπα και πριν, δεν ήξερα τι “έπαιζε” ανάμεσα σε εκείνον, τον Μάικλ και τον Σκότι. Προφανώς κάτι είχε επηρεάσει τις σχέσεις τους. Ξέρεις κάτι όμως; Μιλάμε για τον άνθρωπο που -με εξαίρεση την επιλογή του Μάικλ Τζόρνταν στο NBA Draft ένα χρόνο πριν από τη δική του άφιξη στην ομάδα- ήταν αυτός που είχε διαλέξει έναν έναν τους παίκτες των Σικάγο Μπουλς. Όλοι ήμασταν εκεί και καταφέραμε να διεκδικήσουμε τόσα πρωταθλήματα χάρη σε εκείνον και τις δικές του αποφάσεις. Αυτός έχτισε δύο ομάδες που έκαναν το Three Peat. Δεν υπάρχουν πολλοί GMs στον κόσμο, σε οποιοδήποτε άθλημα, που μπορούν να λένε ότι έφτιαξαν μια δυναστεία, που κατέκτησε έξι πρωταθλήματα. Ειδικά όταν μιλάμε για ένα διάστημα οκτώ ετών”.

ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΟΥ ΝΤΡΑΖΕΝ ΚΑΙ Η ΠΙΕΣΗ

Ένα χρόνο μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης, παίρνει τη μεγάλη απόφαση. Επιβιβάζεται στο αεροπλάνο και ξεκινάει καριέρα στο ΝΒΑ. Πιο ώριμος, πιο συνειδητοποιημένος, πιο σίγουρος. Ο Τόνι Κούκοτς εντάσσεται στους Σικάγο Μπουλς, οι οποίοι εν τω μεταξύ όμως βίωναν ένα μεγάλο σοκ. Μετά το Three Peat, ο Μάικλ Τζόρνταν ανακοινώνει την (πρώτη) αποχώρησή του από την δράση. Κι αντίστοιχα, αρχίζει μια νέα εποχή για την ομάδα -η οποία βέβαια κράτησε μόλις 18 μήνες, πριν έρθει το “I’m Back”. Όπως και να έχει, το άλμα στο ΝΒΑ έγινε σε μια περίοδο πολύ διαφορετική από την τωρινή, όπου η παγκοσμιοποίηση του αθλήματος είναι τέτοια που θεωρούνται όλοι -σχεδόν- ίσοι και αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο. Τότε, δεν υπήρχε η γνώση του τι γίνεται στην Ευρώπη, ούτε η πλήρης αντίληψη του πόσο σπουδαίος ήταν ένας παίκτης που είχε πετύχει το Three Peat στην EuroLeague. Το παράδειγμα του Ντράζεν Πέτροβιτς και της αντιμετώπισης που έτυχε, ήταν ίσως το πιο χαρακτηριστικό -εξ ου κι η συμβουλή που είχε δώσει στον Τόνι Κούκοτς να… πάρει το συμβόλαιο της Μπενετόν Τρεβίζο και να καθυστερήσει για λίγο το άλμα στο ΝΒΑ.

“Η διαφορά με την παλιά εποχή ξέρεις ποια είναι; Πλεόν μπορείς να δεις videos και να ξεπατικώσεις κάποιες κινήσεις, να δεις κάτι που σου αρέσει και να προπονηθείς σε αυτό. Έχεις τεράστιες δυνατότητες, όσον αφορά στην “τροφή” που παίρνεις από πρώην και νυν παίκτες, μέσα από το ίντερνετ και το YouTube. Τότε δεν ήμασταν έτσι. Δεν έβλεπες τόσους παίκτες, άκουγες γι αυτούς μένα, αλλά σπάνια τους έβλεπες να παίζουν. Όπως αντίστοιχα, στις ΗΠΑ δεν υπήρχε τόσο “μεγάλη εικόνα” για όσους έρχονταν από την Ευρώπη”. Έτσι εξηγεί το γεγονός πως ο Μάικλ Τζόρνταν και ο Σκότι Πίπεν δεν είχαν εικόνα για εκείνον. Δεν ήξεραν τίποτα.

Πώς θα ήταν όμως το δικό του scouting report, αν υπήρχαν τα social media και οι τεχνολογικές δυνατότητες του παρόντος; Ο αναλυτής του ESPN για το NBA Draft επιχείρησε πριν από ένα μήνα να κάνει μια απόπειρα να συσχετίσει τις δύο εποχές, με αφορμή τον Τόνι Κούκοτς. Ίσως, αν υπήρχαν τότε οι σημερινές δυνατότητες, όλα να ήταν πιο απλά για εκείνον…

Μεγάλο φαβορί για πρόεδρος στη Λίγκα ο Μπουτσικάρης αν κατέβει !

Previous article

Το μεγάλο δίλημμα του Τσάβι Ρόκα

Next article

You may also like

Comments

Leave a Reply / Αφήστε σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.