0

Τώρα είναι η στιγμή για να γίνει ο Παναθηναϊκός μια γροθιά!

Έχουν κάποιο νόημα τα πλέι οφ; Μπα… Μόνο το γόητρο. Κατά τα άλλα, κι επίσημα πλέον ξέρουμε πως δεν υπάρχει ελπίδα άρσης της ποινής της UEFA, αν και λίγο-πολύ το ξέραμε εδώ που τα λέμε. Κατά συνέπεια είτε βγεις δεύτερος, είτε έκτος, το ίδιο και το αυτό. Βέβαια για τον Παναθηναϊκό μιλάμε, άρα το να λέμε έτσι εύκολα «ας βγεις έκτος» είναι το λιγότερο… αμαρτία. Αλλά πρέπει να είμαστε ρεαλιστές.

Ρεαλιστικά λοιπόν, ο Παναθηναϊκός ξεκινά τα πλέι οφ κόντρα στην ΑΕΚ χωρίς κάποιο ιδιαίτερο κίνητρο για βαθμούς, χωρίς να διεκδικεί τίποτα χειροπιαστό. Την ίδια ώρα, δεν μπορεί να ειπωθεί κάτι για δοκιμές στην ομάδα. Πώς να δοκιμάσει κάτι ένας προπονητής που μετά από τα δέκα αυτά ματς θα ολοκληρώσει τη συνεργασία του με το «τριφύλλι» και πως θα κάνουν το ίδιο οι παίκτες που θα ακολουθήσουν στην πόρτα της εξόδου;

Η πιο δυνατή συσπείρωση…

Ο Παναθηναϊκός θα είναι εντελώς διαφορετικός την ερχόμενη σεζόν. Άρα αυτό που θα δούμε από το ματς με την ΑΕΚ μέχρι την τελευταία αγωνιστική του έξτρα Πρωταθλήματος, είναι κάτι με ημερομηνία λήξης. Για 10 αγωνιστικές. Μετά… τέλος. Ακούγεται σκληρό ίσως, όμως ρεαλιστικά αυτό συμβαίνει. Ναι θα είναι πολλά τα κοινά πρόσωπα την ερχόμενη σεζόν δεν το αμφισβητεί κανείς, αλλά σε επίπεδο ενδεκάδας, στον πάγκο, στη φιλοσοφία αν θέλετε, οι διαφορές και οι αλλαγές που θα γίνει, είναι πάρα πολλές.

Άρα; Ο Παναθηναϊκός πάει απλά για να κάνει αγγαρεία στα πλέι οφ; Όχι βέβαια! Εμείς μπορούμε να λέμε αυτό που κατεβάζει η κούτρα μας. Αμπελοφιλοσοφίες. Στην πράξη η ομάδα είναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Είναι μια οικογένεια που έχει μπροστά της δέκα Κυριακές για να φάνε όλοι μαζί, πριν… σκορπίσουν, πριν μεταναστεύσουν κάποια μέλη της. Δε γίνεται γύρω απ’ το τραπέζι να… κλαις επειδή θα γίνουν όλα αυτά. Θα κοιτάξεις να απολαύσεις την κάθε στιγμή, να χαρείς τον δικό σου άνθρωπο όσο το δυνατόν περισσότερο και όσο καλύτερα γίνεται.

Συγχωρέστε μας αλλά όσο… πιασάρικο κι αν είναι να λέμε διαρκώς «για τον κόσμο πρέπει να σκιστούν, να “ματώσουν”, να αφήσουν τα πάντα στο χορτάρι», στην προκειμένη περίπτωση δε θα το πούμε. Όχι από ασέβεια στον κόσμο. Ίσα-ίσα είναι αυτονόητο όσοι αγωνίζονται σε συλλόγους επιπέδου Παναθηναϊκού, να έχουν πρώτα στο μυαλό τους τα εκατομμύρια των υποστηρικτών που επηρεάζονται οι μέρες και τα συναισθήματά τους από ένα αποτέλεσμα. Απλά σε αυτή την περίπτωση πρέπει να μπει πρώτη η συσπείρωση της ομάδας. Πρέπει να υπάρχει αυτό το δέσιμο που έτσι κι αλλιώς υπήρχε και είχαμε να το λέμε, αλλά τώρα θα κορυφωθεί! Θα… τρυπήσει και το ταβάνι.

Ίσως σε κάποιους να μην άρεσε ο Δώνης ως προπονητής. Ίσως σε κάποιους να μην άρεσε ο Γιόχανσον. Ο Ινσούα. Ο Χρήστος Δώνης. Ίσως… ίσως… ίσως… Ένα πράγμα όμως δεν μπορεί κανείς να το αμφισβητήσει και δεν μπορεί κανείς να το θέσει προς συζήτηση: Η αγάπη και ο σεβασμός όλων των ατόμων αυτών προς τον Παναθηναϊκό. Δε θα πούμε όλων αυτών των επαγγελματιών, επειδή ο ρομαντισμός ποτέ δεν συνδέεται σε τέτοιο βαθμό με τον επαγγελματισμό. Όσοι ήταν και είναι στον Παναθηναϊκό σε αυτά τα δύσκολα χρόνια, έχουν αποδείξει αδιαπραγμάτευτα, πως αγαπούν τον σύλλογο, πως τον σέβονται και τον τιμούν. Πως αισθάνονται κάτι όταν φορούν αυτή την φανέλα. Ναι, έχουμε δει στην ιστορία του Παναθηναϊκού, καλύτερους παίκτες, καλύτερους προπονητές, καλύτερες συνθήκες γενικά. Αλλά το «δέσιμο» αυτό, το σεβασμό προς τον Παναθηναϊκό, δεν ήταν πολλές οι σεζόν που το θυμόμαστε.

Γι’ αυτό λοιπόν και τώρα είναι η στιγμή να… εκτοξευτεί η συσπείρωση. Για τον εαυτό τους. Για να ευχαριστήσουν ο ένας τον άλλο. Για να τιμήσουν οι ποδοσφαιριστές τον προπονητή. Για να τιμήσει ο προπονητής τους παίκτες. Και σε αυτή την κατηγορία δεν μπαίνουν μόνο όσοι φεύγουν απ’ τον Παναθηναϊκό μετά από δέκα ματς φυσικά. Μπαίνουν όλοι. Γιατί εξελίχθηκαν όλοι μαζί. Γιατί έφτασαν απ’ το μηδέν (σχεδόν) στο να βρίσκονται στην… πόρτα της Εθνικής ομάδας και να θεωρούνται από τώρα περιζήτητοι για αρκετούς συλλόγους, όλοι μαζί.

Ναι, με τον Παναθηναϊκό δεν κατέκτησαν τίποτα. Γιατί απ’ τον Παναθηναϊκό λείπουν στοιχεία. Αλλά αν σκεφτεί κανείς πόσα έλειπαν το καλοκαίρι του 2018, θα διαπιστώσει πως ο αριθμός μειώθηκε σημαντικά. Δεν είναι ώρα για αδιαφορίες, για σκέψεις αρνητικές λοιπόν. Είναι ώρα για συσπείρωση. Ώρα για να δείξει αυτή η ομάδα στα δέκα ματς που της απομένουν με αυτή τη μορφή, το που κατάφερε να φτάσει και μπράβο της! Να δείξουν αυτοί οι επαγγελματίες, πως έβαλαν μπόλικη αγάπη για τον Παναθηναϊκό κι ας μην την αντιλήφθηκαν οι πάντες. Οι περισσότεροι ξέρουν, σέβονται και αναγνωρίζουν…

πηγή: leoforos.gr

Κύριε Μπερτομέου πρέπει να αλλάξετε την …κασέτα!

Previous article

Πανέτοιμος ο Κουρμπέλης ενόψει ΑΕΚ

Next article

You may also like

Comments

Leave a Reply / Αφήστε σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.