giannakopoulos
0

Σοκ, στεναχώρια, φόβος… Αυτή είναι η ακολουθία των συναισθημάτων μετά την ιστορική συνέντευξη Τύπου του Δημήτρη Γιαννακόπουλου.

Δε χρειάζεται να το αναλύουμε και πολύ, οι σκέψεις μας είναι ξεκάθαρες: Το μέλλον του Παναθηναϊκού χωρίς Γιαννακόπουλο, είναι… μαύρο. Διότι όταν το ποδόσφαιρο δεν έχει κατορθώσει να βρει επενδυτή, για το μπάσκετ και τα τμήματα του Α.Ο. αντιλαμβάνεται ο καθένας τι θα συμβεί. Ειδικά απ’ τη στιγμή που όποιος σκεφτεί να βγει μπροστά για το μπάσκετ, δε θα έχει στα χέρια του κάτι απαξιωμένο όπως το τωρινό ποδοσφαιρικό τμήμα, αλλά θα αναλάβει (αν βρεθεί κάποιος ξαναλέμε) την πιο βαριά κληρονομιά του Ελληνικού αθλητισμού! Σκέφτεστε κάποιον που να έχει και τα λεφτά και το σθένος για να το κάνει;

Είναι ώρες περισυλλογής για όλους αυτές που διανύουμε. Δύσκολες ώρες. Μπας και… σωθεί κάτι. Διότι ως Παναθηναϊκοί εδώ και χρόνια το μόνο που βλέπουμε είναι επενδυτές να φεύγουν. Το όνομα Γιαννακόπουλος πάντα το είχαμε στο μυαλό μας ως τη σιγουριά, ως το… σπίτι που θα πας όταν βρέχει για να γλιτώσεις, για να ζεσταθείς. Ακόμη δεν το χωράει το μυαλό, αλλά κι αυτό το… σπίτι, παύει να υπάρχει! Θέλετε να πείτε πως εμείς το… γκρεμίσαμε; Θέλετε να πείτε κάτι άλλο; Μικρή σημασία έχει πραγματικά. Και έχει μικρή σημασία, γιατί η ουσία μετρά. Δηλαδή πως πλέον δεν έχουμε… το κεραμίδι πάνω απ’ το κεφάλι μας. Όποιος δεν το αντιλαμβάνεται, απλά δεν αγαπά τον Παναθηναϊκό.

Τι έμεινε; Ποιοι είναι εδώ; Γιατί ξαφνικά κανείς δε θέλει να είναι στον Παναθηναϊκό; Όλοι μας πιάνουμε μια πλευρά όποια κι αν είναι αυτή και αρχίζουμε τον… πόλεμο. Ποτέ δε μας αρέσει τίποτα, ποτέ δεν ευχαριστιόμαστε με τίποτα. Υψηλή κριτική. Μας ενοχλούν αυτοί που έχουμε αλλά τι θα θέλαμε πραγματικά; Αυτούς που έχουν οι απέναντι για παράδειγμα; Τι θα ήταν το τέλειο για τον Παναθηναϊκό; Ερωτήματα που πραγματικά δεν μπορούμε να απαντήσουμε. Και γίνονται ολοένα πιο έντονα στο μυαλό μας, τώρα που δεν έχουμε συνέλθει ακόμη απ’ το σοκ όσων είπε ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος. Διότι ξαναλέμε όσο κουραστικό κι αν σας φαίνεται, μιλάμε για το όνομα, για τον άνθρωπο που ποτέ δεν περιμέναμε πως θα τον «χάσουμε» απ’ τον σύλλογο. Ποτέ δεν φανταζόμασταν πως θα έρθει αυτή η εξέλιξη. Γι’ αυτό αν δει κανείς τις πρώτες αντιδράσεις δεξιά κι αριστερά, θα διαπιστώσει μια άρνηση στο να το αντιληφθούν οι πάντες. Οι περισσότεροι λένε πως κάτι θα γίνει κάτι θα αλλάξει κτλ. ΜΑΚΑΡΙ! Πραγματικά μακάρι! Αλλά εμείς ξέρουμε πως αυτά που ακούσαμε, δεν αφήνουν περιθώρια για αμφισβήτηση. Οπότε ελπίδα δεν έχουμε…

Δυστυχώς τα ωραία χρόνια μας ως Παναθηναϊκοί, έμειναν πίσω. Τότε που κι εμείς ήμασταν περισσότερο αθώοι τότε που κι εμάς μας ενδιέφερε ποιος παίκτης θα έρθει τι θα κάνουμε στους αγώνες αν θα κατακτήσει κάτι η ομάδα μας για να γελάσουμε ή να κλάψουμε, αλλά την επόμενη μέρα να αγωνιούμε για τα ίδια πράγματα. Ο καθένας απ’ το δικό του μετερίζι ας το σκεφτεί καλά αυτό. Ο Παναθηναϊκός έχει μέλλον; Φτάσαμε στο σημείο να συζητάμε αν θα ξαναζήσουμε αυτά που έχουμε μάθει, μέχρι τα βαθιά μας γεράματα. Δεν μπορούμε να βρούμε άκρη σε τίποτα. Μια διαρκής εσωστρέφεια, μια διαρκής ανικανότητα να εκτιμήσουμε το παραμικρό. Ακόμη κι όταν μιλάμε για την πιο επιτυχημένη οικογένεια του Ελληνικού αθλητισμού, για την πιο επιτυχημένη ομάδα του Ελληνικού αθλητισμού. Το αντιλαμβάνεστε; Μέχρι πριν λίγες μέρες λέγαμε «εντάξει μωρέ, παίρνουμε Πρωτάθλημα στο μπάσκετ» λες και είναι… τσίχλα απ’ το περίπτερο. Τώρα; Τι γίνεται τώρα;

Πάμε και στο γήπεδο… Ακόμη κι εκεί το ένα μας ξινίζει και το άλλο μας μυρίζει. Θέλουμε γήπεδο εκεί, αλλά δε μας αρέσει αν γίνει αλλού που έτσι κι αλλιώς θεωρούμε πως μας δουλεύουν και δε θα το φτιάξουν αλλά και να το φτιάξουν δεν το γουστάρουμε γιατί εμείς ξέρουμε πως εκεί που γουστάρουμε γίνεται αυτό ακριβώς που θέλουμε κι όλα καλά. Μπέρδεμα παντού. Ας κοιτάξουμε γύρω μας. Είτε είμαστε δημοσιογράφοι, είτε οπαδοί, είτε οτιδήποτε τέλος πάντων. Τι έμεινε στον Παναθηναϊκό; Που είναι όσοι αγαπούν τον σύλλογο και εδώ και χρόνια λείπουν; Κυρίως όμως, γιατί; Γιατί σχεδόν φοβούνται να κάνουν κάτι; Γιατί όλοι στην κριτική είναι πρώτοι αλλά στη συνεισφορά κρύβονται; Η απάντηση στο γιατί εμπεριέχει δικές μας ευθύνες και στο δικές μας βάζουμε πρώτα τους εαυτούς μας. Δύσκολες μέρες. Ας σκεφτούμε, ας καταλάβουμε, ας ελπίζουμε. Δε μας έμεινε και τίποτα άλλο…

Ένας δρόμος υπάρχει για να σωθεί η ολοκληρωτική καταστροφή! Δηλαδή να σωθεί η αποχώρηση Γιαννακόπουλου και από τον Α.Ο. Να γίνει στον Βοτανικό αυτό που πρέπει! Αυτό που επιτάσσει η ιστορία του Παναθηναϊκού! Δε θέλουμε να πιστεύουμε πως εντός συλλόγου κάποιοι θα… κάνουν πλάτες για να χτιστεί μόνο ποδοσφαιρικό γήπεδο, χωρίς εμπορικές χρήσεις και πληρώνοντας ενοίκιο, δίνοντας τη Λεωφόρο! Άρα το πράγμα είναι μονόδρομος: Συνολική και μαζική πίεση! Ο Παναθηναϊκός ΤΩΡΑ πρέπει να πιέσει για τον Βοτανικό. Να πάρει δεσμεύσεις, όχι υποσχέσεις. Να «σβήσει» απ’ το μυαλό όλων η ιδέα της λύσης που θα κάνει κακό στο «τριφύλλι». Σε αυτή την κατεύθυνση, έχει χρέος και η ΠΑΕ να πάρει θέση. Τη μόνη θέση που συμφέρει τον σύλλογο!

Και φυσικά οι στιγμές είναι ιστορικής ευθύνης και για τους αρμόδιους φορείς. Είτε πρόκειται για τον δήμο, είτε πρόκειται για την κυβέρνηση, όποιον εμπλέκεται στην ιστορία τέλος πάντων. Σε διαφορετική περίπτωση, δε θα μείνει ένα γήπεδο ποδοσφαίρου στον Βοτανικό, το οποίο θα ενοικιάζει η ΠΑΕ που ταυτόχρονα θα έχει «θυσιάσει» την Λεωφόρο ως περιουσιακό στοιχείο. Θα μείνει η καταστροφή του Παναθηναϊκού. Τόσο απλά είναι τα πράγματα στο δικό μας μυαλό.

Είναι στιγμή ευθύνης για όλους… Καλές οι κριτικές, καλές οι γνώμες κτλ κτλ κτλ. Φτάνουν τα λόγια όμως… Φτάνουν… Ο Παναθηναϊκός είναι στο χείλος του γκρεμού, με όσα είπε ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος δεν γίνεται να υπάρχει έστω ένας που θα δικαιολογηθεί λέγοντας «δεν ήξερα».

Το συγκλονιστικό «ευχαριστώ» της ΚΑΕ Παναθηναϊκός στην οικογένεια Γιαννακόπουλου (video)

Previous article

Έρχεται η ανακοίνωση του Ντάνι Πογιάτος στον Παναθηναϊκό

Next article

You may also like

Comments

Leave a Reply / Αφήστε σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.