0

Mονάχα δύο φορές υπήρξαν δακρυσμένα πρόσωπα σε ένα αποχαιρετισμό… Η πρώτη ήταν από τον Ζεσουάλντο Φερέιρα και η δεύτερη στο “αντίο” του Χρήστου Δώνη.

Πηγαινοέρχομαι συχνά στο προπονητικό κέντρο του Παναθηναϊκού για τις ανάγκες του ρεπορτάζ εδώ και 15 χρόνια. Έχω δει πολλά όλο αυτό το διάστημα, ωστόσο μονάχα δύο φορές έχω αντικρίσει δακρυσμένα πρόσωπα σε ένα αποχαιρετισμό… Η πρώτη ήταν από τον Ζεσουάλντο Φερέιρα και η δεύτερη στο “αντίο” του Χρήστου Δώνη.

Και αν στην περίπτωση του Πορτογάλου προπονητή, ήταν περισσότερο το παράπονο για την ξαφνική του αποχώρηση, σε αυτή του υπαρχηγού του Παναθηναϊκού ήταν πόνος… Αγάπη… Πίκρα… Συναισθήματα τα οποία δεν είναι εύκολο να περιγράψεις και σε “πνίγουν” όταν αντιλαμβάνεσαι ότι φεύγεις από το… σπίτι σου. Γιατί για τον Χρήστο Δώνη, ο Παναθηναϊκός ήταν το σπίτι του τα τελευταία 12 χρόνια. Μια δεύτερη οικογένεια. Φόρεσε το Τριφύλλι στο στήθος όταν ήταν ακόμα πιτσιρίκος και βγάζει αυτή τη φανέλα που αγάπησε στην καλύτερη ποδοσφαιρικά ηλικία και πατέρας!

Ίσως η κατάσταση θα μπορούσε να ήταν διαφορετική, αν δεν έμπαιναν στη μέση διάφορα θέματα για τα οποία ο Χρήστος Δώνης δεν είχε καμία μα καμία σχέση και έχω την εντύπωση πως αυτή η αποχώρηση αδικεί ένα ποδοσφαιριστή που έδωσε ότι μπορούσε στο διάστημα που αγωνίστηκε στον Παναθηναϊκό και τον πήρε η… μπάλα μετά τις εξελίξεις των τελευταίων μηνών.

Κάτι η παρουσία του πατέρα του στην τεχνική ηγεσία του Τριφυλλιού και η γνωστή νεοελληνική καχυποψία, κάτι η… παράδοση των φιλάθλων του Παναθηναϊκού να “βαφτίζουν” ένα παίκτη σαν το… μαύρο πρόβατο και η τελευταία διετία έγινε ένα ασήκωτο βαρίδι για τον Χρήστο Δώνη. Έπρεπε κάθε φορά να αποδεικνύει δύο φορές περισσότερο από τους άλλους ότι άξιζε να βρίσκεται στην ενδεκάδα, έπρεπε σε κάθε ματς να φορά αυτόν τον ασήκωτο μανδύα της κριτικής και να μην αντιδρά. Καθόλου εύκολο, όμως άντεξε σε μια πίεση που κάποιοι θα είχαν λυγίσει και πάλεψε για την ομάδα που λατρεύει…

Ο Παναθηναϊκός δεν χάνει μόνο έναν καλό Έλληνα ποδοσφαιριστή (προσωπική κρίση), αλλά και έναν παίκτη που πραγματικά αγαπά την ομάδα και έχει στην καρδιά του αυτόν τον σύλλογο. Και ιδιαίτερα σε αυτή τη δύσκολη περίοδο, ο Παναθηναϊκός έχει ανάγκη από αγάπη… Περισσότερο από ποτέ…

πηγή: trifilara.gr

Η «ιερή» υποχρέωση των Αλβέρτη, Διαμαντίδη και η στιγμή να απαντηθεί ένα διαχρονικό ερώτημα

Previous article

Στην λίστα του Βόβορα Μάλκολμ Χιλ και Τζάρελ Έντι! (pics,vids)

Next article

You may also like

Comments

Leave a Reply / Αφήστε σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.