0

Τα πρώτα συμπεράσματα από το δείγμα που έδωσε ο Παναθηναϊκός στο τουρνουά της Ζαλγκίρις και τα κρίσιμα σημεία στα οποία πρέπει να βελτιωθούν οι Πράσινοι για να ανέβουν το… βουνό που έχουν μπροστά τους εφέτος.

Το γνωρίζαμε από την Άνοιξη ότι η σεζόν θα είναι δύσκολη για τον Παναθηναϊκό. Το συνειδητοποίησαν, σχεδόν, άπαντες το καλοκαίρι. Και το Φθινόπωρο φαίνεται πως επιβεβαιώνεται. Βεβαίως το δείγμα γραφής είναι πολύ μικρό. Ελάχιστο! Και επίσης οι Πράσινοι είναι μια νέα ομάδα, με παίκτες που… τρέχουν να αφομοιώσουν το παιχνίδι της και συμπαίκτες που προσπαθούν να μάθουν ο ένας τον άλλον. Επιπροσθέτως ο πιο κομβικός παίκτης της ομάδας που με μεγάλο κόπο έφτιαξαν ο Γιώργος Βόβορας μαζί με τους Αλβέρτη, Διαμαντίδη, ο Χάουαρντ Σαντ Ρος, αγωνίστηκε προερχόμενος από τραυματισμό στο πρώτο ματς και στο δεύτερο προφυλλάχθηκε.

Ωστόσο στα δύο ματς στο Κάουνας οι πρωταθλητές Ελλάδας έδειξαν πράγματα που -λίγο έως πολύ- τα περιμέναμε και τρόπον τινά μπορούμε να βάλουμε σε μια πρώτη λίστα των δεδομένων του, αλλά έδειξαν και πράγματα που δεν τα περιμέναμε και πρέπει να διαπιστώσουμε σε βάθος χρόνου αν θα είναι έτσι ή αλλιώς…

Σε μια ομάδα εκ των συνθηκών με πολλά «στοιχήματα», το μεγαλύτερο από όλα έχει να κάνει με τη δημιουργία και την οργάνωση στο σετ-παιχνίδι. Ο Πιέρ Τζάκσον είναι χαρισματικός σκόρερ, ικανότατος στο «1 vs 1» και αδίστακτος στο σουτ υπό οποιαδήποτε προϋπόθεση. Δεν είναι όμως ο παίκτης που θα διαβάσει το παιχνίδι, θα «επιβάλλει» τη γρήγορη κυκλοφορία της μπάλας, θα βγάλει φάσεις για τους άλλους. Έχει το ταλέντο να βγάζει πρωτίστως για τον εαυτό του. Παίζει «ινδιάνικο» μπάσκετ, όπως λένε οι προπονητές παίκτες που διαθέτουν τα προσόντα του κι ακολουθούν το ένστικτο.  Ο έτερος «κουμανταδόρος» της ομάδας, ο Σαντ Ρος, θα κληθεί να κάνει σε επίπεδο Ευρωλίγκας αυτό που έμαθε κι έκανε σε επίπεδο BCL (με την ΑΕΚ) και δοκιμάστηκε με πολύ καλό βαθμό πέρυσι στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Δύσκολα όμως ο Κουβανός θα μπορέσει να γίνει ο πρωταγωνιστής των πόιντ-γκαρντ, να γίνει ο ηγέτης της ομάδας, ο μπροστάρης. Δεν είναι αξιόπιστος στο μακρινό σουτ και η δημιουργία στηρίζεται στο πλεονέκτημα που του δίνει το μέγεθος του και όχι τόσο στην έμπνευση. Είναι και σοβαρός στις αποφάσεις του, οπότε μπορεί να το υποστηρίξει.

Σημαντική χείρα βοηθείας στη δημιουργία είναι ικανός να δώσει ο Νεμάνια Νέντοβιτς, ο οποίος ξεδίπλωσε στο Κάουνας το ταλέντο του. Ντελικάτος σκόρερ, με καλό χειρισμό της μπάλας και δυνατότητα να παίξει pick’n’roll. Το ζητούμενο με τον βιρτουόζο Σέρβο είναι να παραμείνει υγιής και σε δεύτερο βαθμό να παίζει σταθερά για την ομάδα και όχι για το επόμενο συμβόλαιο του. Τα 500.000 για τα οποία συμφώνησε κατέβασαν το κασέ του στο χαμηλότερο ιστορικό μετά το ΝΒΑ και στην ηλικία που θέλει να αποδείξει οτι αξιζει για να βρίσκεται στο πρώτο ράφι! Και όντως αξίζει. Αρκεί να είναι υγιής και πείσμων.

Εδώ λοιπόν προσδιορίζεται το πρώτο και πιο μεγάλο «στοίχημα» για τον προπονητή του Παναθηναϊκού. Να μπορέσει ταυτόχρονα να πείσει τον Πιέρ Τζάκσον ότι ως πόιντ-γκαρντ έχει την «υποχρέωση» να κρατά ζεστούς όλους τους παίκτες που θα είναι μαζί του στο παρκέ και ο,τι το άθλημα είναι ομαδικό. Ο Αμερικανός αποκτήθηκε γιατί μπορεί να προσφέρει σκορ από ατομική πρωτοβουλία στις ειδικές καταστάσεις, αλλά το μπάσκετ για 39 λεπτά είναι γεμάτο από… κανονικές καταστάσεις. Να μην «επιτρέψει» στον Νέντοβιτς να παίζει για τον επόμενο εργοδότη του, αν διαπιστωθεί πως ο Σέρβος το σκέφεται και να δώσει τρόπους δημιουργίας στον Σαντ Ρος. Ειδάλλως οι Πράσινοι το πρώτο πρόβλημα θα το έχουν στην περιφέρεια, και δη στον «άσο», όπως συζητούν αρκετοί από το καλοκαίρι.

Το δεύτερο στοιχείο που είδαμε είναι πως ο αδυνατισμένος Παπαγιάννης και ο πιο «ψημένος» Όγκαστ, εξακολοθούν να έχουν τις ίδιες αδυναμίες και σε συνδυασμό με τους παρτενέρ του στη φροντ-λάιν δημιουργούνται «δίδυμα» που κάνουν τις αδυναμίες… χρόνιες. Εφέτος δε σε ό,τι αφορά την επίθεση, είναι επιπλέον ερωτηματικό το τρίποντο από το «4αρι». Ο Έλληνας σέντερ είναι στόχος στο «pick’n’roll», στα ριμπάουντς θέλει δουλειά και με την Άλμπα ήταν αρκετές οι φορές που είχε λάθος αντίδραση – ειδικά σε προσποιήσεις. Ο Όγκαστ, που ήρθε τελευταίος στην Αθήνα κι αυτό του δίνει ένα ελαφρυντικό, σαφώς και πρέπει να είναι πιο έμπειρος μετά τη θητεία του στη Γαλατά, ωστόσο είχε πάλι στιγμές μπασκετικής ανωριμότητας (κυρίως στις επιλογές των φάουλ).

Με τον Ουάιτ να κινείται σε ρηχά νερά, όπως συνέβη πέρυσι στην Ιταλία και την Ισπανία όπου αγωνίστηκε, τον Μπέντιλ να είναι ένας «τίμιος» εργάτης και μαχητής όπως και ο Κασελάκης, ίσως όλο το βάρος και οι προσδοκίες να πέσουν στον Μήτογλου, που έχει ταλέντο και προοπτικές. Ο Έλληνας φόργουορντ θα πρέπει να «ανοίξει» το γήπεδο με το μακρινό σουτ ως «4αρι» και να σταματά τα «pick’n’roll» των αντίπαλων ως «5αρι», σε χαμηλά σχήματα με τα οποία θα θέλει ο Βόβορας να αλλάξει το ρυθμό. Πρέπει λοιπόν ο προπονητής του Παναθηναϊκού να βρει έναν τρόπο ώστε η παρουσία του Παπαγιάννη να έχει θετικό πρόσημο ακόμη και όταν τον «σημαδεύουν» με p’n’r  οι αντίπαλοι και αντίστοιχα για τον Όγκαστ όταν τον ποστάρουν και γενικώς παίζουν με το μυαλό του. Αλλά και ο Ουάιτ να κάνει step up.

Από εκεί και πέρα ο Μάρκους Φόστερ είναι ίσως ο ξένος των Πράσινων που διαθέτει το καλύτερο πακέτο. Ο Αμερικανός είναι δυνατός, αθλητικός, με αυτοπεποίθηση και ικανός να σκοράρει από μακριά αλλά και πηγαίνοντας στο καλάθι, αντέχοντας στις επαφές. Αλλά ο Φόστερ δεν είναι από τους παίκτες που θα καθορίζουν το παιχνίδι. Αυτό το ρυθμίζουν οι κοντοί και οι ψηλοί σε συνεργασία με τους κοντούς. Τόσο στην επίθεση, όσο και στην άμυνα όπου ο Παναθηναϊκός κυμάνθηκε στο περσινό μέσο όρο (86,6, που ήταν το 2ο χειρότερο στην Ευρωλίγκα). Εκεί θέλει δουλειά ο Παναθηναϊκός, που έχει υλικό, έχει γεμάτο ρόστερ αλλά και πολλά «στοιχήματα».

Ήταν όμως δύσκολο να γίνει διαφορετικά εφέτος. Το μπάτζετ και οι αλλαγές που συντελέστηκαν σε όλα τα επίπεδα δεν ήταν ευνοϊκές για τη δημιουργία του νέου ρόστερ. Και με τις συνθήκες που είχαν να διαχειριστούν ο Γιώργος Βόβορας με τους Τάκη Τριαντόπουλο, Φραγκίσκο Αλβέρτη, Δημήτρη Διαμαντίδη και όλο το προπονητικό επιτελείο δημιούργησαν ομάδα η οποία στα χαρτιά είναι πολύ ποιοτικότερη από το μπάτζετ που διαχειρίστηκαν. Οι Πράσινοι στάθηκαν τυχεροί με τον Σαντ Ρος και τον Νέντοβιτς (ακόμη και με τον Πιέρ Τζάκσον για τα 300.000 που υπέγραψε), αλλά ατύχησαν στην περίπτωση του Γκρεγκ Ουίτινγκτον και τον Λαπροβίτολα. Όμως έτσι συμβαίνει και όταν δεν πηγαίνεις νωρίς, με γεμάτο πορτοφόλι, να ψωνίσεις στη… λαϊκή αγορά. Θα βρεις άριστα προϊόντα σε εξαιρετική τιμή σε πάγκους που ξεπουλάνε, αλλά δεν μπορεί να είναι όλα ποιοτικά, δεν γίνεται να μην υποχρεωθείς να ρισκάρεις για κάποια…

ΥΓ: Μια εναλλακτική στον σχεδιασμό του Παναθηναϊκού, με δεδομένη τη μείωση του μπάτζετ, θα ήταν να αναζητηθούν και να αποκτηθούν ακόμη πέντε ή τέσσερις «Φόστερ»! Προσωπικά -αλλά δεν είμαι προπονητής, ούτε ανήκω στο διοικητικό σχήμα του ΠΑΟ- θα με ιντριγκάριζε περισσότερο και θα το προτιμούσα. Όμως και οι προπονητές διάλεξαν να επενδύσουν σε εμπειρία από Ευρωλίγκα, που είναι σημαντικό κριτήριο, αλλά και η περίπτωση του Ουίτινγκτον που ήταν από άλλο ράφι δεν «έκατσε» στους Πράσινους.  Σε περίπτωση των πολλών «Φόστερ» ρισκάρεις σε θέμα εμπειρίας, αλλά επενδύεις σε δίψα, κίνητρο, θέληση. Όπως και να’χει, οφείλω να επαναλάβω, πως η αποστολή που ανέλαβαν όσοι τρέχουν τον Παναθηναϊκό ήταν η πιο δύσκολη από τότε που η οικογένεια Γιαννακόπουλων πήρε τον ΠΑΟ στα χέρια της και το αποτέλεσμα δεν μπορεί να κατακριθεί. Τουναντίον!

Δεν είπε τίποτα για τον Βοτανικό ο Μπακογιάννης ξανά!

Previous article

Η σεζόν του Παναθηναϊκού θα κριθεί από την άμυνα του Σαντ Ρος

Next article

You may also like

Comments

Leave a Reply / Αφήστε σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.