0

Το «τριφύλλι» μπαίνει σε μια νέα εποχή μετά τις μεγάλες ανακατατάξεις που έφερε, σε διάφορα επίπεδα, το καλοκαίρι που μόλις αφήσαμε πίσω.

Μια καινούργια πραγματικότητα, απόρροια ενός κύματος αλλαγών, υπαγόρευσε ουσιαστικά στο κλαμπ να ακολουθήσει το δρόμο του rebuilding, προχωρώντας στο άμεσο μέλλον με λιγότερους πόρους αλλά και την ελπίδα ότι η δεδομένη δυσκολία των χαλεπών αυτών καιρών θα ξορκίσει τη «λήθη» που αφορούσε διαδικασίες απαραίτητες για την υποστήριξη και την ανάπτυξη ενός οικοδομήματος στο άθλημα μας, οι οποίες ήταν για χρόνια κρυμμένες κάτω από το πέπλο μιας παλιομοδίτικης λειτουργίας σε οργανωτικό επίπεδο.

Παναθηναϊκός ΟΠΑΠ: Το σόου του Φόστερ κόντρα στην Άλμπα Βερολίνου (video+photos) - Onsports.gr

Με τους Φραγκίσκο Αλβέρτη και Δημήτρη Διαμαντίδη ως ηγέτες σε διοικητικό επίπεδο, τον Γιώργο Βόβορα στο τιμόνι και ένα από τα μικρότερα μπάτζετ στη φετινή Ευρωλίγκα, οι πράσινοι θα προσπαθήσουν να ματσάρουν τη σημαντική μείωση πόρων, λειτουργώντας για πρώτη φορά ουσιαστικά τα τελευταία χρόνια ως «πρόγραμμα». Ακούγεται ωραίο, ίσως «πιασάρικο», όμως δεν είναι καθόλου εύκολο και απαιτεί θυσίες, πολλές εργατοώρες από αρκετούς ανθρώπους και κυρίως στήριξη από όλο το εύρος του οργανισμού ώστε να μπορέσει η ομάδα φέτος να κάνει ένα μικρό, πρώτο βήμα σε αυτή την κατεύθυνση.

Ο Νικ Καλάθης (ο παίχτης που έκανε τη διαφορά βοηθώντας τις πρόσφατες σεζόν τους πράσινους να ξεχωρίσουν αγωνιστικά μέσα από ένα γκρουπ ομάδων ίδιας ταχύτητας) δεν είναι πια εδώ και η ατομική ευθύνη  αθλητών/προπονητών/διοικητικών για να κάνουν το επόμενο βήμα -σε προσωπικό επίπεδο και συνολικά μαζί με τον οργανισμό- αποκτά τεράστια σημασία πλέον. Ίσως το «βάρος» αυτό που επιτάσσει η νέα πραγματικότητα να είναι ο μόνος τρόπος για να μπορέσουν πολλά από τα μέλη της ομάδας να μάθουν και εν τέλει να σπάσουν τα όρια τους.

Οι βασικοί στόχοι

Νέντοβιτς υψώνει, Παπαγιάννης… ισοπεδώνει! (vid) - Όλα Πράσινα

Το να χαράξεις ένα πλάνο είναι ένα τελείως διαφορετικό πράγμα από το να το υλοποιήσεις εντός της Offseason η οποία από τη φύση της έχει ως χαρακτηριστικά γνωρίσματα τη διαδραστικότητα και το στοιχείο του απρόβλεπτου. Ειδικά όταν η κουβέντα μας αφορά οργανισμούς με συγκεκριμένες οικονομικές δυνατότητες, είναι δεδομένο ότι το «τάλισμαν» της επιτυχίας κρύβεται στη χειμερινή προετοιμασία (αναφορικά με τη προσέγγιση των στόχων), την άμεση δράση και το βάθος εναλλακτικών ως αντίβαρο ακριβώς σε αυτόν τον απρόβλεπτο χαρακτήρα της αγοράς.  Σκεφτείτε ότι ακόμα και για κάποια μεγάλα πορτοφόλια δεν είναι καθόλου εύκολο να κλείσουν τους Νο1 στόχους τους κάθε φορά, στη στιγμή που θέλουν, ώστε να προχωρήσει αρμονικά ο σχεδιασμός. Η κάθε ημέρα μπορεί να φέρει αναπροσαρμογές στο πλάνο και να γεννήσει κάποιους «νέους πειρασμούς» αναφορικά με τη διαθεσιμότητα αθλητών που αρχικά δεν υπολόγιζες ότι μπορεί να προσεγγίσεις. Πρωτίστως πρέπει να ξέρεις τι θέλεις να παρουσιάσεις, έχοντας καταλήξει παράλληλα στο πως ορίζεις το ιδανικό περιβάλλον (σε επίπεδο αγωνιστικό αλλά σε αντίστοιχο προσωπικοτήτων που θα αποτελέσουν μέρος της δικής σου μικρής κοινωνίας για το υπόλοιπο της σεζόν) το οποίο θα σε βοηθήσει να αναπτύξεις ένα σύνολο.

Ο Παναθηναϊκός για πρώτη φορά φέτος δούλεψε σε βάθος ώστε να φέρει στο ΟΑΚΑ παιδιά με συγκεκριμένο πνευματικό background. Αθλητές που θα επηρεάσουν θετικά το σύνολο και την καθημερινότητα του εντός και εκτός των τεσσάρων γραμμών. Απώλεσε σημαντικό χρόνο λόγω των ανακατατάξεων στο διοικητικό (υπήρχε «πάγωμα» στα πάντα για ένα διάστημα) χάνοντας παίχτες των οποίων το όνομα είχε ενταχθεί στη λίστα ως «προτεραιότητα», έμεινε πίσω με την υπόθεση Λαπροβίτολα (ο παίχτης ήθελε πραγματικά να έρθει στην Αθήνα)  και εν τέλει ολοκλήρωσε το ρόστερ του με αρκετή δόση ρίσκου, ποντάροντας στη ζαριά της ατομικής βελτίωσης η οποία μπορεί σε βάθος χρόνου να αλλάξει τη μοίρα της ομάδας. Χρησιμοποιούμε τον όρο «ζαριά» γιατί ένα «πρόγραμμα» ξέρει τις δυνατότητες του σε αυτό το κομμάτι και επενδύει στη κατοχή αυτής της τεχνογνωσίας. Ο Παναθηναϊκός δεν είναι τέτοιο ακόμα. Θέλει να γίνει. Και η απόσταση μέχρι εκεί είναι τουλάχιστον σεβαστή.

Οι πράσινοι θέλουν να παρουσιάσουν ένα ανταγωνιστικό σύνολο φέτος, το οποίο θα παράγει μπάσκετ καθημερινά και σταδιακά θα μπορέσει να αποδώσει επάνω από τις αρχικές προβλέψεις που έχουν οριοθετηθεί με γνώμονα τις δυνατότητες των παιχτών του. Ρεαλιστικά όμως, οι βασικοί στόχοι των πρασίνων στη φετινή σεζόν είναι άρρηκτα συνδεδεμένοι με τη δυνατότητα συγκεκριμένων αθλητών να κάνουν το επόμενο βήμα στην καριέρα τους, προσδοκώντας ότι το σύνολο θα καρπωθεί αγωνιστικά την εξέλιξη τους και μαζί, στο πλαίσιο της τριβής που θα αποφέρει αυτή η διαδικασία, τη τεχνογνωσία της ατομικής βελτίωσης που πρέπει να μείνει στον οργανισμό αποτελώντας οδηγό για το μέλλον.

Πιο συγκεκριμένα οι βασικοί στόχοι αφορούν την ανάπτυξη αθλητών με διαφορετικό υπόβαθρο οι οποίοι έχουν ιεραρχηθεί σε τέσσερις διαφορετικές βαθμίδες. Παιδιά που οφείλουν να πάρουν το επόμενο βήμα και να ανταποκριθούν σε μεγαλύτερο ρόλο ώστε να δημιουργήσουν τη προσδοκώμενη κληρονομιά για την επόμενη χρονιά.

Πιο αναλυτικά:

Ζαλγκίρις - Παναθηναϊκός 81-74 | Flash.gr

-Ο Ιωάννης Παπαπέτρου έρχεται από μια σπουδαίο σεζόν (10.9 πόντοι με 69.0% στα δίποντα και 36.7% στα τρίποντα) όπου αποτέλεσε σημαντικό κομμάτι της πράσινης επίθεσης, ξεκλειδώνοντας στο παιχνίδι του παραγωγικές αρετές που έμοιαζαν σκονισμένες. Φέτος θα κληθεί να λειτουργήσει ως βασικός πυλώνας (1η-2η επιλογή) στο επιθετικό κομμάτι, παίρνοντας περισσότερο παιχνίδι με τη μπάλα στα χέρια. Το πιο κομβικό στοιχείο στην αξιολόγηση του εγχειρήματος (αναφορικά με τη μετάβαση του ιεραρχικά επάνω στην οποία ξεκάθαρα ποντάρει  ο οργανισμός) είναι το να μπορέσει ο διεθνής φόργουορντ να παραμείνει efficient σε ένα νέο, πιο απαιτητικό ρόλο. Η δομή του ρόστερ (βάθος στα forwards και δη στη θέση «4») δίνει τη δυνατότητα χρησιμοποίησης του περισσότερο ως wing (είχε από νεαρή ηλικία wing skills που φάνηκαν σε υψηλό επίπεδο για πρώτη φορά πέρυσι). Το πακέτο του, του δίνει τη δυνατότητα να αγωνιστεί και στις τρεις ενδιάμεσες θέσεις (η ικανότητα του να ανοίξει το γήπεδο από το «4» σε ένα ρόστερ χωρίς πραγματικό stretch-4  είναι δεδομένο ότι θα χρησιμοποιηθεί) μετατρέποντας τον σε εργαλείο συμβατό με τις επιταγές του positionless basketball που αργά ή γρήγορα θα εγκατασταθεί και στην Ευρώπη.

Με Μήτογλου ο ΠΑΟ - to10.gr

-Το δίδυμο των Μήτογλου (5.8 πόντοι-3.7 ριμπάουντ πέρυσι)-Παπαγιάννη(6.9 πόντοι-4.7 ριμπάουντ) καλείται φέτος να ανέβει το επόμενο σκαλοπάτι και να βρεθεί κοντά στο περυσινό στάτους του Παπαπέτρου (starters σε όρους ζωτικότητας ρόλου και οντότητας εντός του αγωνιστικού οικοδομήματος, σταθερές πηγές παραγωγής στην επιθετική διαδικασία). Και οι δύο τους έχουν το υπόβαθρο (και τη σύνδεση με τον οργανισμό) για να αποτελέσουν πυλώνες σε αυτό που χτίζει η ομάδα, πάντα με το βλέμμα στο παρόν και το μέλλον. Για να το πούμε απλά, ο Παναθηναϊκός δεν αντέχει το να μη μπορέσουν αυτά τα παιδιά να πάρουν το επόμενο βήμα στα 1-2 χρόνια που ακολουθούν. Είναι αυτοί που θα δημιουργήσουν υπεραξία εντός του ρόστερ και θα μπορέσουν να βοηθήσουν την ομάδα να ανταγωνιστεί ομάδες υψηλότερης ταχύτητας τον καιρό που ακολουθεί.

 

Παναθηναϊκός: Ο Μπέντιλ αντί του Μπράουν στην Basket League - to10.gr

-Οι περιπτώσεις των Μπεν Μπέντιλ και Ζακ Όγκαστ. Αθλητές οι οποίοι έχουν ήδη πάρει μια γεύση από το υψηλό επίπεδο της Ευρωλίγκας έχοντας προϋπηρεσία στο κλαμπ. Και οι δύο τους έχουν σχετικά χαμηλά συμβόλαια (σκεφτείτε ότι ο Γκανέζος βρίσκεται κάτω από το όριο των 200.000 για φέτος) και διψούν για την ευκαιρία, οφείλοντας να παλέψουν για το status του starter προσφέροντας σημαντικά στον εσωτερικό ανταγωνισμό. Ο Μπέντιλ έχει δείξει πολύ καλά στοιχεία στο ξεκίνημα της σεζόν και έχει τις προδιαγραφές να αποτελέσει την ευχάριστη έκπληξη εντός της ομάδας.

 

Γιώργος Καλαϊτζάκης | Panathinaikos BC

 

-Ο Γιώργος Καλαϊτζάκης είναι από μόνος του μια ξεχωριστή κατηγορία. Επιστρέφει από μια σεζόν στη Λιθουανία και παρότι ξεκινάει από πίσω στην αφετηρία, οφείλει να έχει καρφωμένη τη ματιά του στο κενό που υπάρχει στο backcourt (ειδικά στη θέση “1”). Έχει αξιοσημείωτες δεξιότητες, αρκετά ακατέργαστες ακόμα στη μετάφραση τους σε αυτό το επίπεδο. Όμως είναι μόλις 21 ετών. Εάν ο νεαρός γκαρντ καταφέρει στο τέλος της σεζόν να αποδείξει ότι μπορεί να λογίζεται ως rotation player για την επόμενη χρονιά, πάντα με τα σημερινά δεδομένα του κλαμπ, θα έχει κάνει το δικό του επόμενο βήμα. Η ελληνική λίγκα στην περίπτωση του και ο τρόπος που θα αξιοποιήσει τις ευκαιρίες που θα του δοθούν σε αυτή, θα είναι το μεγάλο του στοίχημα.

Γίνεται κατανοητό και μιλώντας σε άκρως ρεαλιστική βάση, ότι το να κάνουν κάποια από αυτά τα παιδιά το επόμενο βήμα με επιτυχία σε αυτό το επίπεδο αποτελεί μια προσδοκία που ιεραρχείται υψηλότερα ίσως και από την ίδια την πορεία της ομάδας φέτος (σε βαθμολογικούς όρους), ακριβώς γιατί μπορεί να προετοιμάσει το έδαφος για την ανέλιξη του συνόλου στο άμεσο μέλλον. Είναι σκληρό αλλά είναι η αλήθεια και ο κόσμος οφείλει να την αποδεχθεί.

Η θέση του PG σε αντιδιαστολή με την επίτευξη των αγωνιστικών στόχων

Zalgiris Kaunas - Panathinaikos OPAP 81-74 | Panathinaikos BC

Ο Παναθηναϊκός επέλεξε να τζογάρει συνειδητά φέτος στη θέση του PG όταν είδε ότι δεν μπορεί να πάρει τον παίχτη που συγκεντρώνει στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό τα χαρακτηριστικά που ο κόουτς ήθελε. Το κενό στον «άσσο» είναι προφανές και φυσικά οι ιθύνοντες το γνωρίζουν καλύτερα από όλους εμάς και τον κόσμο των social. Μπορείτε να είστε σίγουροι για αυτό. Κατά τη ταπεινή μου άποψη, εξ αρχής η μόνη θέση που απαγορευόταν στην ομάδα να ρισκάρει ήταν η συγκεκριμένη.  Το τριφύλλι χρειαζόταν proven quality εδώ αποκτώντας δύο παίχτες (η αγωνιστική τους κατεύθυνση είναι πάντα συζητήσιμη, αναφέρομαι στην ποσότητα) των οποίων η μίξη θα συγκέντρωνε όσο το δυνατόν περισσότερα από τα επιθυμητά χαρακτηριστικά. Κάποια στιγμή η ομάδα κλήθηκε να επιλέξει μεταξύ του Σαντ-Ρος (Point forward με ικανότητα να λειτουργήσει ως facilitator στο backcourt) και ενός pure PG σε αντίστοιχη τιμή. Η ευκαιρία που προέκυψε με τον Κουβανό άλλαξε το πλάνο και σε συνδυασμό με το ναυάγιο στην υπόθεση Λαπροβίτολα, ώθησαν τον κόουτς Βόβορα στην επιλογή ενός πόιντ γκαρντ όπως ο Πιέρ Τζάκσον.

Πάμε να παραθέσουμε μερικές σκέψεις μας μαζί με το πως η παρούσα δομή έρχεται σε αντιδιαστολή με την επίτευξη μερικών βασικών αγωνιστικών στόχων.

Η σεζόν του Παναθηναϊκού θα κριθεί από την άμυνα του Σαντ Ρος – Panathinaikos Kosmos

-Ο Χάουαρντ Σαντ-Ρος όντως ήταν μια ευκαιρία που το τριφύλλι δεν μπορούσε να μην την αξιοποιήσει στη φετινή αγορά. Είχαμε γράψει σχετικά για την περίπτωση του πριν τον υπογράψουν οι πράσινοι, ως fit σε μια διαφορετική αγωνιστική βάση (ως point forward με την προϋπόθεση της παρουσίας δύο PGs στο ρόστερ, εκ των οποίων ο ένας θα μπορούσε να βάλει σημαντική πίεση στις άμυνες με το περιφερειακό του σουτ). Ο Κουβανός έχει τη νοοτροπία που ζητούσε ο φετινός Παναθηναϊκός από τους αθλητές του στην αγορά. Διαθέτει την πολύτιμη αθλητική βάση για να σε βοηθήσει να ανταγωνιστείς ποιοτικότερα σύνολα μέσα από την ένταση και το versatility της άμυνας σου ενώ παράλληλα έρχεται από μια αξιόλογη παρουσία σε έναν top contender όπως η ΤΣΣΚΑ.

Στον φετινό Παναθηναϊκό λογίζεται ως ο περιφερειακός που θα ανέβει στο «1» φέρνοντας μέγεθος, αθλητικότητα και αμυντικό φίλτρο στον ρόλο ενός ball mover-ball stopper (σε επίθεση και άμυνα αντίστοιχα). Θα είναι ο «μεταφορέας» ο οποίος θα φέρνει τη μπάλα στο δεύτερο μισό αποσυμπιέζοντας σε πιθανά σχήματα τον Νέντοβιτς.

Ζαλγκίρις - Παναθηναϊκός 81-74 | Flash.gr

Σημείωση: Ο Σέρβος σταρ θα πάρει λεπτά (και) στον άσσο γιατί θα του το ζητήσει η ίδια η κατασκευή του ρόστερ. Πρέπει να υπογραμμιστεί όμως ότι σε βάθος χρόνου μια τέτοια απόφαση θα του κοστίσει σε ανάσες και θα επιφέρει φθορά (και όλοι μπορούν να καταλάβουν πόσο σημαντική είναι για την ομάδα η εξοικονόμηση ενέργειας του συγκεκριμένου παίχτη αλλά και το conditioning του). Ο Νέντοβιτς δεν είναι ο τύπος του γκαρντ που αρέσκεται να απορροφάει τους κραδασμούς της επαφής σε συνεχόμενες κατοχές. Άμυνες Hard Hedge ή επιθετικού trapping θα τον πληγώσουν και θα τον οδηγήσουν σε λάθη. Αυτή είναι μια πραγματικότητα πέραν της ικανότητας του να λειτουργήσει ως εναλλακτικός δημιουργός (έχει το playmaking).

Ο Σαντ-Ρος είναι willing passer  και μπορεί να διαγνώσει το κενό στην άμυνα παράγοντας ευκαιρίες για τους συμπαίχτες του μέσα από close out-επίθεση ή mismatches στο low post όμως για αυτό το επίπεδο δεν έχει το advance ball handling (γεγονός που πληγώνει το πρώτο βήμα του με τη μπάλα) ώστε να δημιουργήσει σε πραγματικά αποτελεσματική βάση. Αυτό είναι προφανώς κάτι άσχετο με τα νούμερα ενός παίχτη σε τελικές πάσες και συνδέεται με την αλήθεια του παρκέ σε καταστάσεις πίεσης. Όλα αυτά δεν αναιρούν την (αδιαμφισβήτητη) χρησιμότητα της συγκεκριμένης κίνησης φυσικά. Ο Κουβανός μάλιστα υπέγραψε σε πολύ καλή τιμή για την ομάδα. Το versatility που φέρνει σε επίπεδο σχημάτων (ειδικά στα μετόπισθεν) συνάδει με αυτό που ιδεατά θέλει να καθιερώσει ως αγωνιστικό trademark του φετινού συνόλου ο κόουτς. Το ζητούμενο είναι να προοδεύσει στον συγκεκριμένο ρόλο και δη ως PG παίζοντας σε χαμηλό αριθμό λαθών .

-Η απουσία αξιόπιστης περιφερειακής εκτέλεσης από το ρεπερτόριο του Σαντ-Ρος αλλά και κλασσικού σουτέρ από το ρόστερ της ομάδας, οδήγησε το staff των πρασίνων στην επιλογή ενός scoring PG με ικανότητα στο σουτ όπως ο Τζάκσον. Ο κόουτς Βόβορας ήθελε άσσο με εμπειρία από την Ευρωλίγκα και επέλεξε τον πρώην σταρ του Baylor, αφήνοντας στο συρτάρι τις περιπτώσεις των πιο άπειρων G-Leaguers.

BLOGS Archives - Trifilara.gr

Ο Τζάκσον υπήρξε μέλος της καλοκαιρινής λίστας της σελίδας μας παλαιότερα  (2013). Πρόκειται για έναν γκαρντ που μπορεί να σκοράρει στο υψηλό επίπεδο και διαθέτει προσωπικότητα. Είναι πιο αθλητικός από ότι φαίνεται (πολύ καλό τελευταίο πάτημα στον χώρο και όχι τόσο μετά επαφή ή σε traffic), διαθέτει εξαιρετικό ball handling και το pull up που θα λειτουργήσει ως σωσίβια λέμβος σε καταστάσεις που ο χρόνος και η άμυνα πιέζουν και ο περιφερειακός πρέπει να δώσει τη λύση με προσωπική φάση. Είναι ικανός σε αυτό το κομμάτι και μπορεί να παράγει νούμερα σε τελικές πάσες. Όμως δεν είναι ο τύπος που θα αναμείξει τους υπόλοιπους αρμονικά στην επίθεση, κρατώντας τους συμπαίχτες του ζεστούς και connected , επιλέγοντας κατοχή με κατοχή τον καταλληλότερο για να εκτελέσει, στήνοντας το σκηνικό ώστε να μπει η μπάλα στα επιθυμητά χέρια, στο σωστό timing και απέναντι στον επιλεγμένο αντίπαλο κάθε φορά. Το μειονέκτημα φυσικά δεν έχει να κάνει με τη φύση του παιχνιδιού του Αμερικανού καθεαυτή αλλά με το γεγονός ότι δεν υπάρχει ένας τέτοιος PG στο ρόστερ της ομάδας. Το τριφύλλι χρειαζόταν perimeter shooting & playmaking στο «1» όμως υπάρχει σκεπτικισμός αναφορικά με την ικανότητα του Τζάκσον να παραμείνει θετικός στις βραδιές που η εκτελεστικά τα πράγματα δεν θα πηγαίνουν καλά για αυτόν (λαμβάνοντας υπόψη και τις αμυντικές του αδυναμίες).

Το καθεστώς στη θέση «1» έρχεται σε αντιδιαστολή με την επίτευξη βασικών αγωνιστικών στόχων των πρασίνων και εξηγούμαι:

-Η ανέλιξη των ψηλών του Παναθηναϊκού (σκεφτείτε τις περιπτώσεις των Μήτογλου-Παπαγιάννη) σε «παράγοντες» στο επιθετικό κομμάτι είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη δημιουργική ικανότητα των main ball handlers της ομάδας. Στην παρούσα φάση δεν υπάρχει ο πόιντ γκαρντ που θα εκτελέσει τη σωστή εισαγωγική πάσα στον κατάλληλο χρόνο, αυτός που θα τους «ταΐσει» και θα δημιουργήσει τις κατάλληλες παραγωγικές ευκαιρίες για αυτούς.

Στα πρόσωπα των Μήτογλου-Παπαγιάννη  (και σε δεύτερη φάση του face up White ή του Όγκαστ) οι πράσινοι έχουν δύο δυνητικούς σκόρερ που ιδανικά μπορούν να προσφέρουν 8-9 πόντους τη βραδιά φέτος. Αυτή η (ιδεατή) κατάσταση θα έδινε μεγάλη ώθηση στην επίθεση του Παναθηναϊκού, δημιουργώντας μια αίσθηση ισορροπίας σε ένα σύνολο που έχει συγκεντρώσει όλους τους σκόρερ του στην περιφερειακή γραμμή, τείνοντας να γίνει προβλέψιμο σε επίπεδο ανάπτυξης. Πόσο θα πλήξει μια ενδεχόμενη επιθετική στειρότητα το πνευματικό τους προφίλ, το effort τους στα μετόπισθεν και σε όρους μεγάλης εικόνας, την εξέλιξη τους; Για να μπορέσει ο Παναθηναϊκός να οικοδομήσει μια επίθεση με αξιόλογους δείκτες αποτελεσματικότητας φέτος, θα χρειαστεί τη σταθερή συνδρομή των ψηλών του.

-Σε πρόσφατη ανάρτηση μας είχαμε οριοθετήσει ως πυλώνες του φετινού αγωνιστικού οικοδομήματος τα χαρακτηριστικά του rebounding, της επιθετικής άμυνας και του low mistake παιχνιδιού. Μπορούν αλήθεια οι πράσινοι να παρουσιάσουν παιχνίδι χαμηλού αριθμού λαθών με αυτή τη μορφή του ρόστερ; Εδώ υπάρχει έντονος σκεπτικισμός. Ίσως μόνο εάν στραφούν σε παιχνίδι προσωπικής φάσης το οποίο συνεπάγεται έναν επίσης χαμηλό δείκτη Assisted FGs. Η ομάδα στερείται ψηλού με έφεση στην πάσα ο οποίος θα μπορούσε να αποτελέσει εναλλακτική πηγή δημιουργίας, χαρίζοντας πολύτιμες ανάσες στους περιφερειακούς. Οι πράσινοι θα προσπαθήσουν να ματσάρουν αυτό το έλλειμμα πολλαπλασιάζοντας τις κατοχές μέσα από την επιθετικότητα της άμυνας τους (έχουν τα εργαλεία να το κάνουν) η οποία δυνητικά μπορεί να τους δώσει έξτρα μπάλες στο ανοιχτό γήπεδο. Είναι πολύ ενθαρρυντικό σε αυτή την περίπτωση ότι έχουν παίχτες που μπορούν να παράγουν σε τέτοιες καταστάσεις (Νέντοβιτς, Παπαπέτρου, Φόστερ, Τζάκσον, Τζάκσον, Ουάιτ).

Η δεύτερη ευκαιρία, πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα στο δρόμο για τη δημιουργία αγωνιστικής ταυτότητας

Basketblog.gr | A1 | Παναθηναϊκός | Nedovic: «Ήρθα στον Παναθηναϊκό για μια νέα αρχή»

Το πολύ συγκεκριμένο αγωνιστικό μπάτζετ που διέθεταν οι πράσινοι φέτος το καλοκαίρι τους ώθησε στο να δώσουν μια δεύτερη ευκαιρία σε αθλητές οι οποίοι έχουν αποδείξει στο παρελθόν τι μπορούν να κάνουν στο υψηλό επίπεδο αλλά ο καθένας για τους δικούς του λόγους έρχεται από σεζόν η οποία έπληξε το αγωνιστικό και οικονομικό του status. O Nεμάνια Νέντοβιτς και ο Άαρον Ουάιτ είναι χαρακτηριστικές περιπτώσεις (και ο Πιέρ Τζάκσον εντάσσεται σε αυτό το πλαίσιο με την έννοια ότι του δίνεται η ευκαιρία να ανοίξει ξανά την πόρτα της Ευρωλίγκας). Μάλιστα το κλαμπ πέτυχε εξαιρετικές οικονομικά συμφωνίες και με τους δύο.

Νεμάνια Νέντοβιτς στο Eurohoops: “Υγιής μπορώ να κάνω τα πάντα!” | Eurohoops

Για τον Νέντοβιτς τα είπαμε αναλυτικά σε πρόσφατη ανάρτηση. Είναι ο ποιοτικότερος παίχτης του φετινού ρόστερ και το ερωτηματικό στην περίπτωση του έχει να κάνει με το conditioning που θα παρουσιάσει σε βάθος χρόνου. Ο Σέρβος έχει δουλέψει αρκετά καλά αυτό το καλοκαίρι, γεγονός που νομίζω φάνηκε στην εικόνα του στο Κάουνας. Οι πράσινοι στοχεύουν να του κάνουν συντήρηση στην ελληνική λίγκα, πάντα στα όρια του δυνατού και εφόσον το επιτρέψει το performance της ομάδας. Αυτό που πρέπει να κρατήσετε (και το λέω ως κάποιος που λογίζεται ως fan του συγκεκριμένου παίχτη, νομίζω οι παλαιότεροι αναγνώστες καταλαβαίνουν τι εννοώ) είναι ότι ο Νέντοβιτς για πολλούς λόγους (έχει να κάνει με την ιδιοσυγκρασία του ως άνθρωπο) θα χρειαστεί στήριξη σε επίπεδο leadership. Δεν είναι  ο τύπος του Alpha Dog που θα επιδιώξει να βγει μπροστά οδηγώντας την «αγέλη». Η ποιότητα του παίχτη δεν επιδέχεται αμφισβήτησης. Όμως για να καρπωθεί ο Παναθηναϊκός το μάξιμουμ από αυτόν, με την έννοια της μετάφρασης των επιδόσεων του στο ομαδικό performance, θα πρέπει να βρει ηγετικό προφίλ και από αλλού. Νομίζω καταλαβαινόμαστε…

Ανανέωσε με Γουάιτ η Ζαλγκίρις (vid) | sportime.gr

-Ο Ουάιτ είναι επίσης ιδιαίτερη περίπτωση. Θέλει πολύ να παίξει και έχει υψηλό κίνητρο. Από το παράδεισο του Κάουνας (αγωνιστικό περιβάλλον που αναδεικνύει τα καλά στοιχεία των παιχτών υπό τον Σάρας, μακιγιάροντας τις αδυναμίες του) βρέθηκε στην αρτηριοσκληρωτική επίθεση του Μεσίνα στο Μιλάνο με αποτέλεσμα το χαρτί του να καεί γρήγορα εκεί. Θα είναι σημαντικό για αυτόν σε πρώτη φάση να σουτάρει καλά από την περίμετρο (στη βάση του 36%) για να χτίσει σταδιακά την αυτοπεποίθηση του. Με τη μορφή που έχει το ρόστερ μπορεί να είναι χρήσιμος καλύπτοντας και τις δύο θέσεις των φόργουορντ αλλά και υποστηρίζοντας απλωμένες άμυνες όπου μπορεί να λειτουργήσει είτε ως chaser (στο κεφάλι ενός πρες) είτε στην πίσω γραμμή λόγω του μήκους του. Έχει πέσει σε κιλά και αυτό γράφει στις μάχες του ζωγραφιστού (δυσκολεύτηκε πολλάκις στο Κάουνας να διασφαλίσει ένα φαινομενικά εύκολο ριμπάουντ παρότι η αθλητικότητα που διαθέτει του έδινε πλεονέκτημα στη διεκδίκηση). Είναι αθλητής με σωστή νοοτροπία όμως έχει έδαφος να καλύψει και οφείλει να το κάνει πριν μείνει πίσω στον εσωτερικό ανταγωνισμό.

-Για άλλη μια σεζόν ο Παναθηναϊκός επέλεξε να μην υπογράψει έναν καθαρό wing shooter που θα του έδινε τη δυνατότητα να ενεργοποιήσει off screen-δράσεις. Καταστάσεις που σου δίνουν τη δυνατότητα να αλλάξεις τον ρυθμό, να ξεκουράσεις τους ball handlers σου ή να κρύψεις αδύναμους επιθετικά παίχτες του χρησιμοποιώντας τους ως screeners. Οι πράσινοι διαθέτουν παίχτες οι οποίοι μπορούν να σουτάρουν αλλά κανέναν pure shooter, κανέναν σπεσιαλίστα στην pin down εκτέλεση ή κάποιον που ξέρει να σετάρει τον αμυνόμενο μακριά από τη μπάλα και θα κάνει τα σωστά reads δουλεύοντας με τα screens για να φτάσει στο σημείο του και να εκτελέσει χωρίς ντρίμπλα.

Παναθηναϊκός: ΑΧΑΣΤΟΣ ο Φόστερ στο πρώτο ημίχρονο με Άλμπα (video) | Eurohoops

Η αλήθεια είναι ότι υπήρχαν τέτοιοι παίχτες στη λίστα της ομάδας όμως με τον Φόστερ κλεισμένο, δόθηκε προτεραιότητα στις ευκαιρίες που παρουσιάστηκαν με τους Νέντοβιτς και Σαντ-Ρός. Τον πρώην παίχτη της Χολόν (Φόστερ) είχε παρουσιάσει η σελίδα πέρυσι τον Νοέμβρη στα πρώτα του βήματα στο ευρωπαϊκό μπάσκετ. Σίγουρα η εντυπωσιακή του εμφάνιση στο ματς με την Άλμπα σκόρπισε ενθουσιασμό στις τάξεις των οπαδών του «τριφυλλιού» όμως η αλήθεια απέχει λίγο από το «7/9 στα τρίποντα» που έγραψε την Κυριακή το απόγευμα. Διαθέτει ανεπτυγμένα scoring instincts και όλο το πακέτο της ταχυδύναμης για να παράγει ικανοποιητικά στην Ευρωλίγκα συν ένα αποτελεσματικό pull up το οποίο θα είχε διπλή αξία εάν μπορούσε να λειτουργήσει ως playmaker τρέχοντας αποτελεσματικά ball screen-δράσεις.

Το ζητούμενο στην περίπτωση του (μιλάμε για ένα παιδί 25 ετών, ρούκι στην EL) είναι να μπορέσει να περπατήσει το μονοπάτι του efficiency (είναι streaky σε όρους περιφερειακής εκτέλεσης) σε ένα περιβάλλον όπου δεν θα είναι de facto ή πρώτη επιλογή και να προοδεύσει στο κομμάτι της πνευματικής πειθαρχίας, βελτιώνοντας την off ball-συμπεριφορά του στα μετόπισθεν. Ο Φόστερ είναι ουσιαστικά ένας G/F που όμως δεν έχει το μέγεθος να κατέβει στο «3» κάθε φορά. Θα τον δούμε και εκεί βέβαια δεδομένου του ότι οι πράσινοι θα βρεθούν σε καταστάσεις όπου θα χρειαστεί να παρατάξουν στο ίδιο σχήμα όλους τους καλούς του σκόρερ (Τζάκσον, Νέντοβιτς, Φόστερ συν Παπαπέτρου στο «4»). Το ζήτημα της παραγωγικότητας του φετινού Παναθηναϊκού σε επίπεδο EL θα μας απασχολήσει ουκ ολίγες φορές φέτος.

Με Όγκαστ το Top-5 της δεύτερης ημέρας στο Κάουνας (vid)

-Είναι αρκετά θετικό ότι ο καινούργιος Παναθηναϊκός έχει οικοδομηθεί με γνώμονα το μέγεθος. Αυτό το χαρακτηριστικό εντοπίζεται κατά μήκος του ρόστερ (σε κάθε θέση) και σε συνδυασμό με την ύπαρξη αθλητών που μπορούν να καλύψουν διαφορετικές θέσεις, ανοίγει τη γκάμα επιλογών και προσδίδει μεγαλύτερο βάθος από αυτό που ίσως φαίνεται πως διαθέτει η ομάδα με την πρώτη ματιά. Για έναν προπονητή με την αμυντική παιδεία του Γιώργου Βόβορα, αυτό μπορεί να λειτουργήσει ευεργετικά δεδομένου του ότι οι πράσινοι μπορούν να παίξουν με το μήκος τους παρατάσσοντας small ή big lineups ανάλογα με την περίσταση και με γνώμονα το αμυντικό τους πλάνο και τους στόχους τους στην παραγωγική διαδικασία.

Είναι σαφές ότι από το τριφύλλι λείπει ένας defensive stopper με ικανότητα στο rim protection ο οποίος θα πλαισίωνε τον Παπαγιάννη στο «5» και με την παρουσία του θα κάλυπτε πιθανά λάθη της πρώτης γραμμής άμυνας. Είναι ο ψηλός που θα μπορούσε να υποστηρίξει με την παρουσία του ένα πιο επιθετικό στυλ στα μετόπισθεν, βοηθώντας την ομάδα να βγει στο ανοιχτό γήπεδο. Στον Παναθηναϊκό συνειδητά (γνωρίζοντας τα αρνητικά που πιθανόν θα προκαλέσει αυτή η ανορθογραφία) επέλεξαν τον Όγκαστ , επενδύοντας στα συν που φέρνουν στο τραπέζι η παραγωγική του ικανότητα και το ελληνικό διαβατήριο. Οι πράσινοι πλέον έχουν 4 παίχτες που μπορούν να καλύψουν τη θέση «5» (ο Μήτογλου θα έχει έξτρα χρόνο εκεί), κανέναν όμως με ολοκληρωμένο αμυντικά πακέτο (switching ability+rim protection+low post άμυνα).

Οι πόντοι των παικτών του Παναθηναϊκού στο ματς με την Άλμπα | Panathinaikos24.gr

-Είναι  ενθαρρυντικό το γεγονός ότι το «τριφύλλι» διαθέτει μερικούς καλούς rebounders στο φετινό του ρόστερ. Μήτογλου, Μπέντιλ, Παπαγιάννης, Όγκαστ, Παπαπέτρου. Θα χρειαστεί να δουλέψει αρκετά σε ομαδικό επίπεδο για να γίνει καλή rebounding team όμως η πρώτη ύλη υπάρχει και μαζί της οι προδιαγραφές για καλό αποτέλεσμα στο πολύ ζωτικό αυτό κομμάτι. Κομβική παράμετρος σε αυτή τη διαδικασία θα είναι φυσικά η αμυντική ισορροπία. Κάπου εδώ λοιπόν βγαίνει από το συρτάρι ένα περυσινό ερώτημα. Μπορούν οι πράσινοι να ανοίξουν το τέμπο του παιχνιδιού διατηρώντας εντός αυτού τη συνοχή τους στα μετόπισθεν; Ή από την άλλη, έχουν τα γκαρντ για να υποστηρίξουν ένα valuing possessions στυλ παιχνιδιού με έμφαση στο μισό γήπεδο; Αμφίβολο. Στην παρούσα φάση το επιτελείο ψάχνει έναν έξτρα περιφερειακό που θα δώσει βάθος ως ball handler και ο Λευτέρης Μποχωρίδης (πρέπει να μάθει να χαμηλώνει, είναι η ίδια παρατήρηση που κάναμε για αυτόν έξι χρόνια πριν και αυτό σίγουρα λέει κάτι) είναι ο πρώτος που θα δοκιμάσει τις δυνάμεις του στη συγκεκριμένη αποστολή.

Ο κόουτς

Βόβορας: “Να αλλάξουμε το φαινομενικό μειονέκτημα στον point guard Ο Σαντ-Ρος έχει το μέγεθος

Ο Γιώργος Βόβορας αναλαμβάνει μια πραγματικά δύσκολη αποστολή σε μια χρονιά που ξεκινάει με πολύ διαφορετικά δεδομένα για το κλαμπ. Ο ίδιος μαζί φυσικά με τους διοικητικούς ηγέτες της ομάδας, θα κληθεί να βάλει τις βάσεις ώστε να μπορέσει ο Παναθηναϊκός τα επόμενα χρόνια να λειτουργήσει ως «πρόγραμμα», κατακτώντας μέσα από τη διαδρομή αυτή, τη τεχνογνωσία που θα του επιτρέψει να επιλέγει το σωστά fits για το δικό του αγωνιστικό και εξωαγωνιστικό περιβάλλον. Πρόκειται για ένα προνόμιο που σε βοηθάει να δεις κάθε φορά πολύ πιο ξεκάθαρα την αγορά και να μειώσεις τα λάθη σου. Ήδη οι πράσινοι φέτος, με όλα τα συν και τα πλην που προέκυψαν στην Offseason, άρχισαν να χτίζουν ένα διαφορετικό προφίλ αναφορικά με τον τρόπο που προσέγγιζαν και διαπραγματεύονταν με τους υποψήφιους στόχους τους. Υπάρχει σοβαρότητα και μια εξωστρέφεια που έλειπε τα τελευταία χρόνια.

 

Παναθηναϊκός: Βόβορας, ο διάδοχος του Ρικ Πιτίνο!

Προσωπικά δεν έχω αμφιβολία για την τακτική επάρκεια του κόουτς. Έχει το υπόβαθρο και τη γνώση για να ανταπεξέλθει σε αυτό το κομμάτι. Από την άλλη, θα χρειαστεί να διαχειριστεί κατέχοντας τον ρόλο της «φωνής των αποδυτηρίων» ένα σύνολο φιλόδοξων επαγγελματιών και να ηγηθεί μιας σύνθετης μικροκοινωνίας (όπως κάθε προπονητής)  σε ένα πολύ απαιτητικό περιβάλλον. Καθόλου εύκολο, ειδικά για έναν ρούκι ουσιαστικά κόουτς.

Αρχικά οφείλει να δουλέψει στην κατεύθυνση του να προσδώσει στο σύνολο τη δική του αγωνιστική ταυτότητα, μεταφράζοντας σωστά τις προδιαγραφές του δυναμικού που έχει στα χέρια του. Το πρώτο βήμα θα είναι να χτίσει το αμυντικό κομμάτι στη βάση του versatility και της επιθετικότητας. Κριτικής σημασίας στη φετινή αξιολόγηση του έργου του θα είναι  ο βαθμός αποτελεσματικότητας στη διαδικασία βελτίωσης συγκεκριμένων παιχτών σε ατομικό επίπεδο. Είναι ένα στοίχημα που πρέπει να κερδηθεί και ρεαλιστικά ο βασικός στόχος στο ξεκίνημα ενός νέου πρότζεκτ που επιζητεί την αργή αλλά σταθερή βελτίωση (ατομικά και ομαδικά). Εάν όλα λειτουργήσουν σωστά, ο Παναθηναϊκός (μακριά από πεσιμισμούς ή υπεραισιοδοξίες) μπορεί να παρουσιάσει κάτι θελκτικό, διατηρώντας στις τάξεις του κοινού του τη φλόγα της προσμονής για το επόμενο παιχνίδι, πάντα με το βλέμμα στη μεγάλη εικόνα. Φέτος είναι απλά το πρώτο σκαλοπάτι.

Η υπομονή είναι πικρή αλλά ο καρπός της γλυκός.

 

 

πηγή: hoopfellas.gr

Όταν ο Παναθηναϊκός κέρδισε την Ίντερ του …Όμπι! (vid)

Previous article

Οι εκκαθαρίσεις του Ρόκα «ελάφρυναν» κατά πολύ το ταμείο (pic)

Next article

You may also like

Comments

Leave a Reply / Αφήστε σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.