0

Στη φετινή φουρτούνα του Παναθηναϊκού ο Λάζλο Μπόλονι καλείται να… μαζέψει τα σπασμένα αξιοποιώντας την εμπειρία του και να καταδείξει πόσο καθοριστική είναι η επιλογή του προπονητή.

Γράφει ο Κώστας Μανωλιουδάκης.

Το ποδόσφαιρο είναι ομαδικό άθλημα. Και στα ομαδικά αθλήματα ο προπονητής παίζει κυρίαρχο ρόλο. Τον πλέον καθοριστικό.

Η επιλογή του συνεπώς, καθορίζει σε μεγάλο βαθμό το εύρος της επιτυχίας ή της αποτυχίας μίας ομάδας σε σχέση φυσικά με τους στόχους που τίθενται και τα ρεαλιστικά δεδομένα.

Από τη στιγμή που ο Γιάννης Αλαφούζος αποφάσισε χωρίς ποδοσφαιρική λογική να χωρίσει με τον Γιώργο Δώνη και να επενδύσει λανθασμένα στο δίδυμο Τσάβι Ρόκα-Ντάνι Πογιάτος, η ομάδα πλήρωσε τα σπασμένα.

Και ως είθισται σε τέτοιες περιπτώσεις, τα αποτελέσματα καθρεφτίζονται στο γήπεδο και μετά φταίνε τα πάντα.

Κάθε ομάδα είναι ένα ενιαίο γκρουπ. Συνηθίζουμε στην Ελλάδα να το χωρίζουμε σε υποομάδες, σε έμπειρους και άπειρους, σε Ελληνες και ξένους, σε γέρους και νέους, αλλά ούτε η εθνικότητα παίζει ουσιαστικό ρόλο, ούτε η ηλικία, από τη στιγμή που μιλάμε για ένα ενιαίο γκρουπ και για παίκτες που φορούν την ίδια φανέλα.

Η επιλογή γίνεται αποκλειστικά από τις δυνατότητες, τα χαρακτηριστικά και τη χημεία του γκρουπ και ο προπονητής καλείται να δημιουργήσει το καλύτερο δυνατό σύνολο για κάθε ματς και κυρίως να βάλει τις ποδοσφαιρικές και συμπεριφορικές αρχές του στα αποδυτήρια και να τις τηρήσει απαρέγκλιτα.

Στον Παναθηναϊκό όλα μπερδεύτηκαν. Τα πάντα θα ήταν ευκολότερα εάν υπήρχαν διαφορετικές αποφάσεις στο φινάλε της περασμένης σεζόν, όμως το παρελθόν δεν αλλάζει παρότι είναι πολύτιμο για την απαιτούμενη αυτοκριτική.

Στο κυριακάτικο 2-2 με τον ΟΦΗ στο Ηράκλειο το τριφύλλι έκανε όσες ευκαιρίες είχε δημιουργήσει σε όλα τα υπόλοιπα ματς μαζί, αλλά δεν νίκησε και ακολούθησε ένας μεγάλος χαμός.

Απόλεσε τετ α τετ, είχε χαμένο πέναλτι, η αγωνιστική του εικόνα ήταν σαφώς βελτιωμένη και ουδεμία σχέση είχε, για παράδειγμα, με το… Βραδυπωριακός-Ταλαιπωριακός στο Αλκαζάρ απέναντι στη Λάρισα όπου έφερε το ίδιο αποτέλεσμα.

Πλήρωσε όμως τα αδιανόητα ατομικά του λάθη, είχε πολλούς παίκτες με λανθασμένη νοοτροπία και έλλειψη ομαδικότητας, επέλεξε λανθασμένα το «μαν του μαν» ως τρόπο αντιμετώπισης στις στατικές φάσεις…

Ο Καρλίτος πήρε τη μπάλα και έφυγε σφαίρα για να την τοποθετήσει στη σέντρα όταν έκανε το 1-1. Το ματς ήταν στο 49’.

Ο Μακέντα άκουγε τα σχολιανά του από τις… ταράτσες, είχε χάσει πέναλτι στο 54’ και σκόραρε στην τελευταία φάση του ματς. Αμέσως μετά ο Φωτιάς σφύριξε και έληξε.

Υπερβολικό να «σταυρώνεται» με αυτά τα δεδομένα ένας ποδοσφαιριστής που έχει παίξει ρόλο στο να κατακτήσει πρωτάθλημα η Γιουνάιτεντ στην Πρέμιερ Λιγκ και που αποδεδειγμένα ξέρει πολύ καλά που βρίσκεται και τι σημαίνει μεγάλη ομάδα με φανέλα που ζυγίζει τόνους.

Φυσιολογικό να είναι ο κόσμος εξοργισμένος, όμως το θέμα στον Παναθηναϊκό δεν είναι η ισοπαλία με τον ΟΦΗ, η εικόνα, τα λάθη κι ο τρόπος που ήρθε.

Είναι το πως θα ορθοποδήσει και θα πορευτεί στην επόμενη μέρα και το αν θα δημιουργήσει ένα σύνολο ανταγωνιστικό, με αρχές εντός και εκτός γηπέδου, ικανό να επαναφέρει την ομάδα στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.

Η βαθμολογική απόσταση από τον Αρη είναι μεγάλη, αλλά πολύ μεγαλύτερος είναι ο μαραθώνιος της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος και των πλέι οφ. Πέρυσι ήταν ακριβώς ίδια τα (τραγικά) βαθμολογικά δεδομένα και η κατάσταση άλλαξε.

Στο χέρι του Παναθηναϊκού είναι ακόμα, αρκεί φυσικά ο Λάζλο Μπόλονι να αλλάξει τα κακώς κείμενα και να βάλει άμεσα τη σφραγίδα του.

«Μάγος» δεν είναι ασφαλώς, είναι όμως πολύπειρος, έχει βρεθεί πολλάκις σε παρόμοιες καταστάσεις και γνωρίζει άριστα σε ποια ομάδα και σε ποια χώρα έχει έρθει.

Τρία πράγματα καλείται να τροποποιήσει σε πρώτη φάση ο Ρουμάνος προπονητής το συντομότερο δυνατόν στον Παναθηναϊκό.

Πρώτον και κυριότερο, τη νοοτροπία. Η ομάδα είναι ομάδα. Δεν είναι παίκτες μεμονωμένοι. Και όποιος δεν κατανοεί ότι παίζουν και οι υπόλοιποι, ότι δεν μετρούν τα στατιστικά του αλλά το αποτέλεσμα, ότι εάν κάνει ένα λάθος θα τον καλύψει η ομαδική προσπάθεια κι όχι η προσωπική του… εξιλέωση που οδηγεί σε έξτρα λάθος, θα πρέπει να υποστεί τις συνέπειες της εξέδρας.

Δεύτερον, τη ψυχολογία. Στον αθλητισμό είναι τεράστια η επιρροή της. Με καλή ψυχολογία αποκτάς φτερά στα ποδάρια, με καταβαραθρωμένη ψυχολογία φαίνεσαι ελάχιστος και σε κλαίνε οι ρέγκες.

Ο Μπόλονι πρέπει να θίξει εγωισμούς, να δώσει κίνητρο, να δείξει εμπιστοσύνη και να αποδώσει δικαιοσύνη.

Τρίτον, να δώσει ποδοσφαιρική ταυτότητα. Ο Παναθηναϊκός επιβάλλεται να αποκτήσει ξεκάθαρο σημείο αναφοράς μέσα στο γήπεδο.

Οι παίκτες να ξέρουν τι παίζουν και να έχουν συγκεκριμένη κατεύθυνση και στόχευση στις τέσσερις αρχές του παιχνιδιού: στο χτίσιμο του παιχνιδιού με τη μπάλα στα πόδια, στον τρόπο άμυνας πίσω από τη μπάλα, στις μεταβάσεις στο επιθετικό και το αμυντικό τρανζίσιον. Με κοινή συνισταμένη τη συνοχή των γραμμών.

Η επιστροφή στα βασικά είναι πάντοτε η ενδεδειγμένη λύση σε τέτοιες καταστάσεις.

Το υπάρχον έμψυχο υλικό του Παναθηναϊκού, παρά τις ανορθογραφίες, δεν είναι για πέταμα.

Πηγή: sdna.gr

 

Χωρίς θεατές το Ζενίτ-Παναθηναϊκός

Previous article

Μπόλονι προς παίκτες στο Κορωπί: «Θα βρούμε τη λύση, να είστε σίγουροι»!

Next article

You may also like

Comments

Leave a Reply / Αφήστε σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.