0

Το μαρτύριο συνεχίζεται, ο Παναθηναϊκός πληρώνει ακριβά τα καλοκαιρινά στρατηγικά του λάθη και μέσα σε όλα η τύχη του γυρίζει την πλάτη.

Δυο χαμένα πέναλτι σε ισάριθμα ματς. Γκολ ισοφάρισης από το Βόλο στην τελευταία φάση του σαββατιάτικου ματς στο ΟΑΚΑ κι ενώ ο αντίπαλος δεν είχε απειλήσει καθόλου στο δεύτερο ημίχρονο.

Παρόμοιο το σκηνικό και στο Αλκαζάρ με τη Λάρισα. Στο μισό γήπεδο κόντρα τον Αρη στο δεύτερο ημίχρονο. Ηττα που δεν άξιζε βάσει της συνολικής εικόνας.

Οπου φτωχός και η μοίρα του. Ο Παναθηναϊκός στο ξεκίνημα της φετινής σεζόν πληρώνει τα «εγκλήματα» του καλοκαιριού, αλλά έχει και γκίνια…

Η ομάδα είχε έτοιμο κορμό και εμφανή πρόοδο την τελευταία διετία, ήθελε λίγες, στοχευμένες και ποιοτικές μεταγραφικές προσθήκες, διατήρηση των βασικών παικτών και του προπονητή κι όλα θα ήταν εντελώς διαφορετικά σήμερα.

Αυτό δεν έγινε και τώρα το πληρώνει ακριβά. Ούτε ο Ινσούα έμεινε, ούτε ο Γιόχανσον, ούτε τα κενά που «φώναζαν» από το πρόσφατο παρελθόν ότι έβγαζαν μάτι, καλύφθηκαν.

Η ίδια η ομάδα για τουλάχιστον δύο συνεχόμενες σεζόν (τρεις μεταγραφικές περιόδους) έχει αναγνωρίσει το κυριότερο έλλειμμά της στους εξτρέμ.

Πριν δύο καλοκαίρια απέκτησε τον Μολό και τον Μπεκ. Τον περασμένο Αύγουστο τον Αϊτόρ και τον Σαβιέρ.

Αποτέλεσμα; Ο Χατζηγιοβάνης να μοιάζει σαν τη μύγα μες το γάλα συγκριτικά με τους υπόλοιπους και να παραμένει ο μοναδικός παίκτης με επαρκή ταχύτητα και ικανότητα στο ένας εναντίον ενός.

Είναι προφανές ότι κάτι πήγε εντελώς… λάθος και ειδικά τη φετινή σεζόν όπου το μπάτζετ διπλασιάστηκε, μόνο ο Καρλίτος έχει δείξει ότι μπορεί πράγματι να αποτελέσει σημείο αναφοράς στην ομάδα. Ουδείς άλλος. Τουλάχιστον προς ώρας.

Με τον Μαουρίσιο να δείχνει επίσης πολύ καλό πρώτο δείγμα γραφής και να έχει το πακέτο, αλλά με την ειδοποιό διαφορά ότι αποτελεί επιλογή της διοίκησης και όχι του Τσάβι Ρόκα που ήταν ο τεχνικός διευθυντής εκείνη τη χρονική στιγμή.

Απαντες αναμένουμε ασφαλώς τον Βιγιαφάνιες (τελειώνει ο Οκτώβριος και ακόμη τον περιμένουμε), ο οποίος επίσης δεν ήταν επιλογή του Ρόκα, με την υποσημείωση ότι μάλλον θα τον δούμε περισσότερο στα άκρα, παρά στον άξονα όπου αρχικά υπολογιζόταν.

Σε ατομικό επίπεδο, το θετικό της βραδιάς, όσο κι αν είναι οξύμωρο να υπάρχουν τέτοια μετά από μία ισοπαλία στο ΟΑΚΑ απέναντι στο Βόλο και με την ομάδα να μην έχει ακόμα νικήσει για πρώτη φορά στην ιστορία της πρώτης κατηγορίας (!), συγκαταλέγεται η παρουσία του Μαουρίσιο και το δίδυμο που έφτιαξε με τον Κουρμπέλη στον άξονα της μεσαίας γραμμής.

Οι δυο τους έδειξαν ότι μπορεί να βρουν γρήγορα «χημεία» και να δημιουργήσουν στο άμεσο μέλλον ένα σημαντικό όπλο, στην πλέον νευραλγική γραμμή του γηπέδου.

Ενα «πάλι καλά» προκύπτει απ’ το πρώτο καλό ματς του Φακούντο Σάντσες, που έδειξε επιτέλους ότι έχει τις δυνατότητες για να σταθεί αξιοπρεπώς στην ομάδα και άφησε πίσω του τις τραγικές εμφανίσεις των πρώτων του αγώνων με την πράσινη φανέλα.

Αξια προβληματισμού η παρατεταμένη αποχή του Πούγγουρα που τον έχει φέρει αρκετά πίσω σε σχέση με την περυσινή σεζόν, ενώ και ο Σένκεφελντ δεν βγάζει την ίδια ενέργεια και αποφασιστικότητα σε σχέση με πέρυσι.

Από προπονητικής πλευράς ο Λάζλο Μπόλονι είναι ξεκάθαρο ασφαλώς ότι έχει πολλή δουλειά μπροστά του για να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα.

Το γνωρίζαμε άπαντες εκ των προτέρων.  Δεν θα ήταν φυσιολογικό να μεταμορφώσει με ένα ραβδάκι την ομάδα άλλωστε μέσα σε λιγότερο από μία εβδομάδα.

Από πλευράς διαχείρισης του ματς και με βάση το 1-1, θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς ότι ο Ρουμάνος έκανε λάθος που έβγαλε τον Καρλίτος αντί του αρνητικού (και ανεξήγητα επηρεασμένου ψυχολογικά) σ’ όλο το ματς Μακέντα.

Ισως και ότι οπισθοχώρησε υπερβολικά η ομάδα, ότι δεν έκανε όλες τις διαθέσιμες αλλαγές, ότι έβαλε τον Μολό αντί του Εμμανουηλίδη και ένα κάρο άλλες διαπιστώσεις.

Σε περίπτωση βέβαια που ο Μακέντα έκανε το αυτονόητο στο 80’ θα υπήρχε «ματ» του Μπόλονι που τον κράτησε στο ματς και μάλλον ο Μπουζούκης θα ήταν η «χρυσή αλλαγή» του με την εξαιρετική «πάρε-βάλε» πάσα που έκανε στον Ιταλό.

Η ουσία είναι ότι ο Μπόλονι έκανε μόλις τέσσερις προπονήσεις και αυτονόητα δεν είναι «μάγος» όπως ο ίδιος εξ αρχής και απόλυτα φυσιολογικά δήλωσε.

Από τακτικής πλευράς ο έμπειρος προπονητής παρουσίασε κάποιες πρώτες αλλαγές που ήταν προς τη σωστή κατεύθυνση. 

Κατ’ αρχάς αντί για μεικτό «μαν του μαν» στα στημένα, είδαμε καθαρή ζώνη που έφερε αποτέλεσμα και ουδεμία σχέση είχε η αντιμετώπιση της ομάδας στις στατικές φάσεις σε σχέση με την… παρωδία στο Ηράκλειο με τον ΟΦΗ.

Επιπλέον, η ομάδα είχε περισσότερο πάθος και αποφασιστικότητα, αλλά, κυρίως, σαφώς καλύτερη συνοχή σε φάση άμυνας πίσω από τη μπάλα.

Οι απειλές που υπήρχαν στα μετόπισθεν του Παναθηναϊκού προέκυψαν από καταστάσεις τρανζίσιον του Βόλου (στο πρώτο ημίχρονο) χάρη στην ποιότητα του Ουάρντα που είναι από τους πιο χαρισματικούς παίκτες σε όλη τη Λίγκα και αποτελεί τον ορισμό του «αυτογκόλ» όσα (δεν) έχει πετύχει στην καριέρα του αυτός ο ποδοσφαιριστής.

Μία επιπλέον αλλαγή αφορούσε στον τρόπο ανάπτυξης, με τους κεντρικούς μέσους να ψάχνουν διαγώνιες πάσες προς τους εξτρέμ, κάτι που ουσιαστικά έγινε μόνο με τον Χατζηγιοβάνη καθώς ο Αϊτόρ ήταν εξαφανισμένος και πάλι και τον είδαμε μόνο σε δύο φαρμακερές εκτελέσεις κόρνερ.

Συνολικά, το μαρτύριο συνεχίζεται και ο Παναθηναϊκός πληρώνει τα «εγκλήματα» του καλοκαιριού.

Από ‘δω και πέρα θα έχει τη θηλιά στο λαιμό του σε κάθε ματς το οποίο θα έχει χαρακτήρα τελικού σε πρωτάθλημα και Κύπελλο και προβλέπεται να είναι ψυχοφθόρο και «αίμα και άμμος».

Ετσι όπως έστρωσε, δεν υπάρχει άλλη επιλογή. Κι όποιος αντέξει.

Τρομερό γκολ από τον Κολοβό με την νέα του ομάδα! (vid)

Previous article

Τα στιγμιότυπα της νίκης του Παναθηναϊκού κόντρα στην Λάρισα

Next article

You may also like

Comments

Leave a Reply / Αφήστε σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.