0

Η ανατρεπτική στήλη του panathinaikoskosmos επιστρέφει προς …υπεράσπιση του Ιωάννη Παπαπέτρου από την κριτική που δέχεται φέτος!

Ο Νέντοβιτς δεν είναι μόνο ο πιο ταλαντούχος παίχτης ή ο σταρ αυτού του συνόλου. Είναι επίσης αυτός που φέρνει το απρόβλεπτο της προσωπικής φάσης (ξεκολλώντας την επίθεση όταν η άμυνα δείχνει να έχει προσαρμοστεί στα όπλα της), ένας από τους κυρίως δημιουργούς (σε ένα ρόστερ που δεν διαθέτει αρκετούς τέτοιους) και ο καλύτερος σουτέρ των πρασίνων επάνω στον οποίο ακουμπούν πολλές shooting actions (και off screen-καταστάσεις) του επιθετικού τους playbook.

Γίνεται κατανοητό ότι ο «φόρτος εργασίας» του Ιωάννη Παπαπέτρου ήταν μεγάλος.

Πραγματικά μεγάλος όμως.

Παναθηναϊκός-Αναντολού Εφές 77-80 - ThessPress

Σε ένα σύνολο που στερείται ενός pure off screen-shooter και παράλληλα ενός advanced playmaker στην περιφερειακή γραμμή, ο Παπαπέτρου καλείται να βγει μπροστά, διαχειριζόμενος έναν μεγάλο όγκο αποφάσεων με τη μπάλα στα χέρια. Προσωπικά εκτιμώ ότι η βελτίωση του είναι αξιοθαύμαστη στο κομμάτι της δημιουργίας και του decision making υπό καθεστώς πίεσης. Αυτή το καινούργιο καθεστώς, μειώνει δραστικά της ευκαιρίες spot shooting που είχε για παράδειγμα πέρυσι δίπλα στον Καλάθη ενώ τον αναγκάζει σε ουκ ολίγες περιπτώσεις να εκτελέσει δράσεις οι οποίες είναι ακόμα υπό κατασκευή στο παιχνίδι του (pindown 3s), εξ ου και η απεικόνιση στο ποσοστό της περιφερειακής του εκτέλεσης.

Panathinaikos BC

Ο Παναθηναϊκός μπαίνοντας στο ματς, είχε ως βασικό στόχο στην επίθεση του το να βάλει τον Παπαπέτρου στον άξονα (με δεξιά ντρίμπλα) μέσα από side line PnR δράσεις, στην αριστερή πλευρά του γηπέδου. Κάθε φορά ο κόουτς Βόβορας άλλαζε το εισαγωγικό πλαίσιο, ώστε η κατεύθυνση προς αυτή τη τελική συνεργασία να μην είναι ευανάγνωστη για την αντίπαλη άμυνα. Είδαμε λοιπόν (κυρίως εντός της πλατφόρμας του 5-out) τον Παπαπέτρου να τρέχει side picks ξεκινώντας ως screener για UCLA Cut στον άξονα. Να τρέχει την ίδια δράση μετά από Hand Off. Να δίνει zipper στον Μήτογλου μπαίνοντας πάλι ως screener σε UCLA Cut. Ή να δέχεται pindown το οποίο ακολουθούσε δικό του curling πάλι με τον ίδιο στόχο (εισαγωγή στον άξονα με τη μπάλα στο καλό του χέρι). Στις περισσότερες περιπτώσεις ο Παπαγιάννης ήταν ο παρτενέρ του σε μια 2on2 απομόνωση στην πλευρά, με τους άλλους τρεις συμπαίχτες τους να παίρνουν τις θέσεις τους στη weak side. Το αποτέλεσμα ήταν αρκετά ελπιδοφόρο.

Στην επανάληψη ο κόουτς ακούμπησε και πάλι στον αρχηγό του, αλλάζοντας προσέγγιση. Έδωσε shuffle screens στον διεθνή φόργουορντ, στέλνοντας τον στο low post (απέναντι στον Σιμόν) εντός μιας 4 out- 1 in διάταξης.  Ο Παπαπέτρου είχε 4 τελικές πάσες, πολλές σωστές μεταβιβάσεις που ξεδίπλωσαν το κουβάρι της επίθεσης, κανένα λάθος αλλά και μόλις 1/6 τρίποντα, κάποια από αυτά τραβηγμένα.

Κοιτώντας τη μεγάλη εικόνα πάντα, μπορούμε να σημειώσουμε ότι ο 26χρονος φόργουορντ θα βιώσει φέτος (ειδικά σε αυτούς τους πρώτους μήνες της σεζόν) μια διαδικασία έντονων ζυμώσεων. Είναι ο μόνος τρόπος για να εξερευνήσει το ταλέντο  που διαθέτει σε όλο το φάσμα του και εν τέλει να αναπτύξει το status του ως παίχτης. Είναι στην περίοδο της μετάβασης. Ίσως (σε όρους περιφερειακής εκτέλεσης μέχρι τώρα)κάποιες βραδιές  «είναι άσχημο, μέχρι να γίνει καλύτερο» όμως η γνώμη μου είναι ότι ο παίχτης ανταποκρίνεται στην πρόκληση. Αυτό θα πάει καλά.

 

Αυτοί οι παίκτες μπορούν να αλλάξουν το πρόσωπο του Παναθηναϊκού!

Previous article

Σχέδιο για άνοιγμα εστίασης και λιανεμπορίου από 1η Δεκεμβρίου!

Next article

You may also like

Comments

Leave a Reply / Αφήστε σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.