0

O Βόβορας και οι παίκτες που δεν ήταν συνεπείς στη μία και μοναδική υπόσχεση που έδωσαν το καλοκαίρι.

Η αλήθεια για τον Παναθηναϊκό μοιάζει να είναι κάπου στη μέση. Όχι, τελικά το μέσο όρο δεν είναι το ταβάνι που είδαμε στην πρεμιέρα, δεν είναι αυτό που είδαμε στη Βαρκελώνη, αλλά δεν είναι κι αυτό που αντικρύσαμε στη Βαλένθια και τη Βιτόρια. Δεν είναι ομάδα 8άδας στη φετινή διοργάνωση, αλλά δεν είναι και ομάδα που δικαιολογείται από το επιχείρημα του χαμηλού μπάτζετ να παλεύει για να αποφύγει την τελευταία θέση της βαθμολογίας. Αναμφίβολα, το μπάτζετ αποτελεί το Νο1 πρόβλημα στη φετινή προσπάθεια, αλλά όπως σωστά είπε ο Σωτήρης Βετάκης στην καθιερωμένη εκπομπή του SDNA για την Ευρωλίγκα «η Μπάγερν για παράδειγμα έχει τόσο μεγάλη διαφορά στο μπάτζετ που της επιτρέπει να κάνει τέτοιες εμφανίσεις;». Ο Παναθηναϊκός είχε δύο προβλήματα να αντιμετωπίσει το καλοκαίρι.

Από τη μία να αντιμετωπίσει την αποχώρηση του χρηματοδότη του, από την άλλη να φτιάξει σε χρόνο – ρεκόρ ένα αξιοπρεπές ρόστερ με το μίνιμουμ του μπάτζετ που απαιτείται για να είσαι αξιοπρεπής στη διοργάνωση. Και οι δύο συνθήκες πολύ δύσκολες για να αντιμετωπιστούν σωστά και χωρίς «τρύπες». Πολύ δύσκολες συνθήκες για να αντιμετωπιστούν από μια φρέσκια διοίκηση κι έναν νέο προπονητή που ξαφνικά βρέθηκαν με την «καυτή πατάτα» στα χέρια.

Ο Παναθηναϊκός επιχείρησε πρώτα απ’ όλα να βρει τα χρήματα για να στήσει μια φυσιολογική ομάδα και στη συνέχεια από το χαμηλότατο ράφι της αγοράς να επιλέξει παίκτες που ταιριάζουν στη φιλοσοφία του Βόβορα και που μπορεί να ταιριάξουν μεταξύ τους. Όταν επιλέγεις από το κάτω ράφι, το ρίσκο της επιλογής ξεπερνά το 60%. Ούτε όλες οι επιλογές θα βγουν, ούτε όλοι θα ταιριάξουν με όλους. Είναι άλλο να ‘χεις έναν σκασμό λεφτά και να διαλέγεις τους καλύτερους, όπως γινόταν στα καλά χρόνια επί Ομπράντοβιτς και είναι άλλο να ψάχνεις παίκτες με 200 και 300 χιλιάρικα για να είναι τα βασικά κλειδιά σου.

Τι έκανε λοιπόν ο Παναθηναϊκός; Πήρε τα ρίσκα του και μοίρασε προκλήσεις. Είπε να δοκιμάσει περιπτώσεις που είναι για Eurocup ή Champions League και παράλληλα να δώσει ευκαιρία σε παίκτες από το δεύτερο ράφι της Ευρωλίγκας που ψάχνουν μια καλή χρονιά για να επανέλθουν με καλό συμβόλαιο στην αγορά του καλοκαιριού. Πρόσθεσε σε αυτούς τα ελληνόπουλα που είχαν συμβόλαια και είπε να φτιάξει μια ομάδα υψηλού ρίσκου με χαμηλό ταβάνι και πολύ μικρές προσδοκίες. Τι είχε να αντιμετωπίσει ο Παναθηναϊκός, όταν τα αποφάσιζε όλα αυτά; Πρώτα απ’ όλα τη νοοτροπία του κόσμου. Πρώτα απ’ όλα να εξηγήσει όσο πιο πειστικά γινόταν πως αυτή η ομάδα ΔΕΝ έχει στόχους. Να πείσει τον καλομαθημένο (από τίτλους) κόσμο που οι καλές εποχές τελείωσαν και θα χρειαστούν χρόνια για να επανέλθουν.

Ούτε μεγάλα λόγια ακούστηκαν, ούτε υποσχέσεις δόθηκαν, ούτε κανείς βγήκε να πει «Παναθηναϊκός είμαστε, θέλουμε τίτλους». Απαντές είπαν «πάμε και βλέπουμε», άπαντες συμφώνησαν πως «αυτή η ομάδα θέλει στήριξη», όλοι μα όλοι προσπάθησαν να πείσουν τον κόσμο πως «τα όμορφα και τα ωραία» τελείωσαν. Η μοναδική δέσμευση προπονητή και διοικητικής ηγεσίας αφορούσε την προσπάθεια που θα γίνεται σε κάθε παιχνίδι. «Θα τα δίνουμε όλα» είπαν Βόβορας, παίκτες και διοικητικό τιμ και αυτή η υπόσχεση είναι η μόνη που πρέπει να τηρηθεί πιστά απέναντι στον κόσμο.

Με δεδομένα τα παραπάνω, δέχομαι απόλυτα τους Παναθηναϊκούς που εκνευρίστηκαν στη διαβολοβδομάδα για το γεγονός ότι ο Βόβορας και οι παίκτες του «δεν πέθαναν» στο παρκέ κι έχασαν με κατεβασμένα τα χέρια. Η εικόνα του Παναθηναϊκού στα δύο ματς και ειδικά σε αυτό της Βιτόρια, ήταν απογοητευτική. Απογοητευτική όχι όσον αφορά το αποτέλεσμα ή τη διαφορά δυναμικότητας, αλλά για το γεγονός ότι παρουσιάστηκε μια ομάδα στο παρκέ που από το 27’ και μετά παράτησε το παιχνίδι. Ανεξαρτήτως μπάτζετ, ανεξαρτήτως ποιότητας, ο Παναθηναϊκός υποχρεούται να τηρήσει την υπόσχεσή του κι αυτή την υπόσχεση δεν την τήρησε στα δύο παιχνίδια της Ισπανίας.

Οσον αφορά αυτούς που ονειρεύονται μεγαλεία και δεν μπορούν να δεχτούν αυτό που βλέπουν, το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι θα πρέπει να κλείσουν την τηλεόραση! Άλλη λύση δεν έχουν, εφόσον δεν μπορούν να αποδεχτούν την τωρινή κατάσταση και φαντάζονται τον Φόστερ να «ντύνεται» Διαμαντίδης, γιατί «αυτό του πρέπει του Παναθηναϊκού μας», θα επαναλάβω πως αυτές οι εποχές τελείωσαν. Αυτός είναι ο Παναθηναϊκός που θα βλέπουμε από ‘δω και πέρα, ανεξάρτητα αν μας αρέσει ή όχι κι ανεξάρτητα με τα μεγαλεία που φαντάζεται ο καθένας.

Συμπέρασμα: Ο Παναθηναϊκός θα χάσει πολλά ματς με «20άρες» στην Ευρωλίγκα γιατί δεν έχει την ποιότητα και τη χημεία που απαιτείται σε αυτό το επίπεδο. Υπάρχουν παιχνίδια που θα τα διεκδικήσει στην καλή του μέρα και μπορεί να κάνει εκπλήξεις, υπάρχουν κι αυτά που θα τα παλεύει μέχρι ενός χρονικού σημείου βάσει των αντοχών και των δυνάμεών του. Για τους νορμάλ Παναθηναϊκούς η φετινή προσπάθεια δεν θα κριθεί από την επίτευξη ή μη επίτευξη των στόχων. Θα κριθεί αποκλειστικά και μόνο από το κατά πόσο θα παλεύει «μέχρι θανάτου» στο γήπεδο. Αυτό άλλωστε υποσχέθηκαν άπαντες…

Μπακογιάννης: «Τότε θα ξεκινήσουν τα έργα για το γήπεδο»

Previous article

Ο Αντονίτο έγινε πατέρας! (pic)

Next article

You may also like

Comments

Leave a Reply / Αφήστε σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.