0

Στην Ελλάδα, δυστυχώς, έχουμε μάθει να ισοπεδώνουμε τα πάντα ύστερα από μια ήττα και αντίστοιχα να αποθεώνουμε τους πάντες και τα πάντα ύστερα από μια καλή νίκη.

Και αυτό μόνο καλό δεν κάνει στις ίδιες τις ομάδες και στην προκειμένη περίπτωση στον Παναθηναϊκό. Πρέπει να πάρουν όλοι χαμπάρι και να βάλουν καλά μέσα στο μυαλό τους, ότι η σεζόν θα είναι πάρα πολύ δύσκολη και ότι μέχρι το τέλος τη σεζόν θα υπάρξουν και… άλλες Βιλερμπάν, όπως επίσης και άλλες… Αρμάνι. Όπως θα υπάρχει και η υγιής κριτική ύστερα από κάθε ματς ξεχωριστά. Έγραψα και μετά το παιχνίδι στη Λιόν ότι η χρονιά θα θυμίζει «roaller coaster» με τα πάνω της και τα κάτω της. Όμως ο Παναθηναϊκός ούτε υποσχέθηκε οκτάδες, ούτε τίποτα τέτοιο. Υποσχέθηκε το πρόσωπο που έβγαλε στο Μιλάνο. Ακόμα και αν έχανε δεν θα έλεγε κανείς τίποτα. Παρόλα αυτά το «brand name» είναι τεράστιο στην Ευρώπη και κανείς, μα κανείς, δεν είναι ικανοποιημένος από μια καλή παρουσία η οποία να συνοδεύεται με ήττα. Από την άλλη ωστόσο η «ανθρωποφαγία» δεν βγάζει πουθενά.

Και πάμε στο ματς με την Αρμάνι. Το «τριφύλλι» πήρε «άριστα» όσον αφορά την ψυχραιμία, την προσήλωση στην άμυνα, αλλά και το σωστό «διάβασμα» σε όλα του έδινε η ιταλική ομάδα. Η πιο χαρακτηριστική φάση ήταν στα 39” πριν από το τέλος, όταν ο Νέντοβιτς δεν επιχείρησε το floater αλλά σιγούρεψε το καλάθι με alley oop ασίστ στον Παπαγιάννη, σε μια στιγμή που η μπάλα… τσουρούφλιζε! Και σ’ αυτήν την περίπτωση «μίλησαν» τόσο η διορατικότητα του Σέρβου, όσο και οι οδηγίες από τον πάγκο.

Μιας και είπα για τον Νέντοβιτς. Στο ματς με την Μπάγερν, σημείωσαν μαζί με τον Παπαπέτρου τους 15 από τους τελευταίους 16 πόντους του Παναθηναϊκού. Στο Μιλάνο σημείωσαν τους τελευταίους 8 από τους 10 πόντους, ενώ πήραν μέρος και στους τελευταίους 10 με αυτήν την ασίστ του «Νέντο» στον Παπαγιάννη. Γνωρίζουν ότι εκείνοι είναι που θα πάρουν τη μπάλα όταν θα «καίει» στην επίθεση και ο Παναθηναϊκός «θα ζει ή θα πεθαίνει» με αυτόν τον τρόπο. Άλλωστε τα δύο μεγάλα σουτ που πήραν με το σκορ στο 75-70 υπέρ της Αρμάνι αποτυπώνει του λόγου του αληθές. 75-76 ο Παναθηναϊκός, αλλαγή στο momentum, εκτόξευση της ψυχολογίας and the rest is history!

Και τι έκανε ο Βόβορας ώστε να έχει τον Σέρβο με «καθαρό» μυαλό; Τον κράτησε για αρκετή ώρα στον πάγκο στο δεύτερο ημίχρονο, έχοντας στο παρκέ τον Μποχωρίδη. Μπορεί να μην ξεκίνησε καλά στο ματς, αλλά στη συνέχεια ήταν από τους ακρογωνιαίους λίθους για να γυρίσει ο Παναθηναϊκός το παιχνίδι. Δεν ξέρω ακριβώς τον αριθμό, αλλά το ποσοστό επιτυχίας του Έλληνα γκαρντ στα chasedown blocks ενδεχομένως να αγγίζει το 100%. Άλλωστε ήταν ξεκάθαρη η στόχευση του «πράσινου» πάγκου καθώς ήθελε αμυντική πεντάδα στο παρκέ και αυτό διότι μόνο με αυτόν τον τρόπο θα μπορούσε η ομάδα να επιστρέψει στο ματς.

Με Σαντ-ΡοςΜποχωρίδηΠαπαπέτρουΟυάιτ και Μήτογλου στην αρχή ενώ στη συνέχεια επιστρατεύτηκε και ο Παπαγιάννης. Κάπως έτσι γύρισε το παιχνίδι και εκεί που χρειάστηκε επιστράτευσε τους Μακ και Νέντοβιτς για να υπάρξει και το (πιο) εύκολο σκορ στην επίθεση. Υπήρχε ένα συγκεκριμένο πλάνο και όπως είπε και ο Θανάσης Γιαπλές στη Nova, ο βοηθός του Γιώργου Βόβορα στον «πράσινο» πάγκο, τα εύσημα πάνε στους παίκτες που εκτέλεσαν σωστά το συγκεκριμένο πλάνο.

Βέβαια εκείνος που κράτησε τον Παναθηναϊκό δεν ήταν άλλος από τον Ντίνο Μήτογλου, ο οποίος έδειξε την σταθερότητα που πρέπει να βάλει στο παιχνίδι του χωρίς να έχει σκαμπανεβάσματα και μεγάλα «κενά». Συνήθως ξεκινούσε καλά, αλλά στη συνέχεια έπεφτε η απόδοσή του. Όμως στο Μιλάνο ήταν «λίρα εκατό» για τους «πράσινους». Εκτός από τα 7/7 δίποντα, ήταν κομβικός στα ριμπάουντ, ενώ έκλεψε μια φορά τη μπάλα με αποτέλεσμα να τελειώσει φάση στον αιφνιδιασμό με κάρφωμα «ψαλιδίζοντας» την διαφορά στους 6 πόντους με τη λήξη της 3ης περιόδου.

Τρεις σημαντικές εξηγήσεις σε απορίες για το MoU του Βοτανικού

Previous article

Δύο χρόνια από την ίδρυση του τμήματος ΑμεΑ

Next article

You may also like

Comments

Leave a Reply / Αφήστε σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.