0

Η ιστορία αποδεικνύει ότι η διάδοχη κατάσταση των προπονητών τοτέμ σε ένα σύλλογο είναι πολύ δύσκολη υπόθεση, ανεξαρτήτως αθλήματος.

Στις 17 Ιουνίου του 2012, ένας πολύ μεγάλος κύκλος του μπασκετικού Παναθηναϊκού έκλεινε οριστικά. Μετά από 13 χρόνια στο τιμόνι του συλλόγου, έντεκα ελληνικά πρωταθλήματα, επτά κύπελλα και πέντε ευρωπαϊκά τρόπαια (συνολικά 23 τίτλοι σε 29 τελικούς), ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς αποχαιρετούσε το τριφύλλι (δεν έλεγε «αντίο» αλλά «εις το επανιδείν» όπως έλεγε η επίσημη ανακοίνωση της ΚΑΕ), μία κίνηση που άλλαξε την ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ.

Είναι άγνωστο αν ο Ζοτς αποφάσισε να αποχωρήσει προβλέποντας την οικονομική ύφεση, την αγωνιστική παρακμή του τμήματος ή αν η αποχώρηση του τα προκάλεσε όλα αυτά. Σημασία έχει πως η αποχώρηση του Σέρβου τεχνικού μετά από 13 χρόνια, όπου ο προπονητής ήταν και το απόλυτο αφεντικό του συλλόγου, άλλαξε την κουλτούρα ενός ολόκληρου οργανισμού.

Η αποχώρηση του Γιώργου Βόβορα μετά από 201 ημέρες στον πάγκο του Παναθηναϊκού δεν ήταν έκπληξη για κάποιον αντί της μικρής, επιλέγει να δει την μεγάλη εικόνα. Από την ημέρα της αποχώρησης του Ζοτς, το τριφύλλι έχει προβεί σε 12 αλλαγές προπονητών, ενώ στον πάγκο του έχουν καθίσει 8 διαφορετικοί τεχνικοί (Πεδουλάκης, Αλβέρτης, Ιβάνοβιτς, Μανωλόπουλος Τζόρτζεβιτς, Πασκουάλ, Πιτίνο, Βόβορας), εκ των οποίων μόνο δύο (Πεδουλάκης στην πρώτη του θητεία και Πασκουάλ) άντεξαν για πάνω από έναν ημερολογιακό χρόνο. Από το καλοκαίρι του 2012, μόνο σε δύο σεζόν ένας προπονητής έβγαλε όλη την σεζόν, ενώ από την ημέρα που ο «Ζοτς» εγκατέλειψε τον Παναθηναϊκό, δεν έχει προκριθεί ξανά σε Final-4 της Euroleague.

Αυτό δεν σημαίνει πως οι διάδοχοι του Ομπράντοβιτς ήταν ανεπαρκείς ή ότι μόνο εκείνος είχε τα κλειδιά προς την επιτυχία. Απλώς αποδεικνύεται ότι μετά από έναν τέτοιο μεγάλο σεισμό, οι μετασεισμικές δονήσεις ακολουθούν για χρόνια έναν αθλητικό οργανισμό, που αργεί να βρει ξανά έναν σταθερό βηματισμό.

Πάρτε το παράδειγμα ενός άλλου αθλητικού κολοσσού της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, που είχε συνηθίσει να λειτουργεί με έναν πολύ συγκεκριμένο τρόπο για 27 χρόνια, όπου νόμος ήταν η αρχή του ενός. Ο υπερσυγκεντρωτικός Σερ Άλεξ Φέργκιουσον καθόριζε τα πάντα και με αυτόν στο τιμόνι οι κόκκινοι διάβολοι έζησαν τις πιο ένδοξες στιγμές της ιστορίας τους.

Από την στιγμή της απόσυρσης του το 2013, ο αγγλικός σύλλογος αδυνατεί να πρωταγωνιστήσει παρότι ξόδεψε περισσότερα χρήματα από ποτέ για μεταγραφές και παρότι εμπιστεύτηκε ότι πιο εκλεκτό ήταν διαθέσιμο για την τεχνική του ηγεσία. Σε αυτά τα 7,5 χρόνια από τον πάγκο πέρασαν 5 διαφορετικά πρόσωπα (Ντέιβιντ Μόγες, Ράιαν Γκιγκς, Λουίς Φαν Χάαλ, Ζοσέ Μουρίνιο, Όλε Γκούναρ Σόλσκιερ) και οι κλυδωνισμοί ήταν αμέτρητοι.

Στην μετά-Σερ Άλεξ εποχή, η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ δεν έχει πάρει ξανά πρωτάθλημα, μετρά ένα κύπελλο, ένα λιγκ καπ και ένα Europa League, ενώ έσπασε ότι αρνητικό ρεκόρ υπήρχε, έμεινε εκτός Ευρώπης μία σεζόν, ενώ δεν έχει προχωρήσει πιο μακριά από τα προημιτελικά του Champions League.

Τις ίδιες μετασεισμικές δονήσεις βιώνει και η Άρσεναλ, που κινδυνεύει σοβαρά φέτος να τερματίσει σε θέση που δεν θα της δίνει ευρωπαϊκό εισιτήριο μετά από χρόνια. Η αποχώρηση του Αρσέν Βενγκέρ από τον πάγκο της μετά από 22 χρόνια (1996-2018), φανέρωσε τελικά πόσο πολύτιμος ήταν για τον σύλλογο σε όλα τα επίπεδα.

Η σκιά του παραμένει βαριά και ασήκωτη και το βάρος της δεν κατάφεραν να σηκώσουν οι Ουνάι Έμερι, Φρέντρικ Λιούνγκμπερ, Μίκελ Αρτέτα, με μοναδική αναλαμπή την κατάκτηση του περσινού Κυπέλλου Αγγλίας. Οι κανονιέρηδες βρίσκονται μόνιμα εγκατεστημένοι φέτος στο δεύτερο μισό της βαθμολογίας, παρότι την τελευταία τριετία κάνουν αυτό για το οποίο κατηγορούνταν ότι δεν έκαναν επί Βενγκέρ: ακριβές μεταγραφές.

Τα παραδείγματα είναι αμέτρητα, σε κάθε χώρα, σε κάθε άθλημα. Μετά το ταραχώδες διαζύγιο με τον Ντούσαν Μπάγεβιτς το καλοκαίρι του 1996, η ΑΕΚ άλλαξε 8 προπονητές σε ισάριθμα χρόνια, (Ραβούσης, Ντουμιτρίου, Στεπάνοβιτς, Μπλαχίν, Τουμπάκοβιτς, Παθιακάκης, Σαβέφσκι, Φερνάντο Σάντος) μέχρι να επιστρέψει πάλι ξανά στην λύση του Βόσνιου τεχνικού το 2002.

Από την ημέρα που ο Γκι Ρου άφησε την Οσέρ το 2005 μετά από 41 χρόνια στον πάγκο της, εκείνη άλλαξε 12 προπονητές και εξαφανίστηκε από την Ligue 1, όπου αγωνιζόταν για 32 συναπτά έτη. Η αποχώρηση του Τόμας Σάαφ από την Βέρντερ Βρέμης μετά το 2013 έπειτα από 14 χρόνια στον πάγκο της, έφερε και το τέλος των ένδοξων ημερών, έκτοτε άλλαξε 5 προπονητές, αλλά δεν ξαναβγήκε Ευρώπη και μάχεται κάθε χρόνο για την αποφυγή του υποβιβασμού.

Τυχαία όλα αυτά; Μπα… Μάλλον ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο που εξηγεί πολλά για την λειτουργία των ομάδων σε κάθε γωνιά της γης…

 

 

 

 

πηγή: sdna.gr

Γιώργος Δώνης: «Εχω την αίσθηση ότι θα επιστρέψω στη Σαουδική Αραβία»

Previous article

Έμεινε όρθιος ο Παναθηναϊκός και πήρε την νίκη!

Next article

You may also like

Comments

Leave a Reply / Αφήστε σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.