0

Ο Ζαγαρίτης που δεν είναι έτοιμος και ο Παναθηναϊκός που δεν μπορεί να κρατήσει τα παιδιά του. 

Φαίνεται τελικά πως κάποια σίριαλ λες και γράφονται ΜΟΝΟ για τον Παναθηναϊκό. Όχι από εκείνα της τηλεόρασης αλλά της (ποδοσφαιρικής) καθημερινότητας. Εν προκειμένω αυτά των ανανεώσεων. 

Ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία φορά είναι που μια υπόθεση τραβάει περισσότερο απ’ ότι της πρέπει και στο φινάλε δεν έχει και happy end. Ετούτη τη φορά ήταν η σειρά του Ζαγαρίτη, ο οποίος θα αποτελέσει παρελθόν από το τριφύλλι. 

Δεν έχω θέμα να πάρω θέση, πιστεύω ωστόσο ότι η αλήθεια είναι κάπου στη μέση, άντε με μικρές αποκλίσεις. Κάτι σαν το μισογεμάτο και το μισοάδειο ποτήρι ένα πράγμα, οπότε είναι πως θέλει κανείς να το δει. Γι’ αυτό και στον τίτλο γίνεται λόγος για μια ακόμη χαμένη ευκαιρία ΚΑΙ για τους δύο. 

Με άλλα λόγια δεν μπορεί κανείς να πει σε απόλυτο βαθμό ούτε «το μοναστήρι να είναι καλά, τρία ματς έπαιξες και την είδες», ούτε «δώστε ρε τίποτα στο παιδί, θα μας γεμίσετε πάλι ξένους που θα φύγουν σε έξι μήνες». Ούτε το ένα ισχύει, ούτε το άλλο, τουλάχιστον στο 100%.  

Ξεκινάμε από τον Παναθηναϊκό που και πάλι αδυνατεί να κρατήσει ένα δικό του παιδί. Θα πει κανείς «μα κράτησε τόσους;» και δεν θα έχει άδικο, από την άλλη όμως το «πρότζεκτ Ζαγαρίτη» τουλάχιστον όπως μας παρουσιάστηκε το τελευταίο δίμηνο έχει ενδιαφέρον και θα έπρεπε να δούμε και τη συνέχειά του. Το λάθος φυσικά δεν έγινε τώρα, έγινε το καλοκαίρι με τον γίγαντα τον Ρόκα που δεν τον «έβλεπε». 

Να δούμε λίγο και τι χάνει ο μικρός; Καταρχήν ξεκινάμε από το αυτονόητο. Το παιδί δεν είναι ακόμα έτοιμο για να ανοίξει τα φτερά του. Δεν χρειάζεται να είσαι «μπαλαδόφατσα» για να το συμπεράνεις αυτό. Ταλέντο έχει μπόλικο, θέλει όμως δουλειά και ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ. Το δεύτερο είναι και το κλειδί και ενδεχομένως αξίζει περισσότερο από κάποιες χιλιάδες ευρώ που αν τελικά είσαι τόσο καλός μελλοντικά θα τις πάρεις. 

Αυτό που δίνει ο Παναθηναϊκός στον Ζαγαρίτη… δεν πληρώνεται. Και εννοώ για τη δυνατότητα να είναι ΕΝΕΡΓΟ μέλος, να παίζει σε αυτή την ηλικία βασικός (άντε και αλλαγή) στο τριφύλλι, έχοντας ήδη εξαργυρώσει μια ευκαιρία που σε άλλους δεν δίνεται ποτέ σε αυτή την ηλικία. Το να μην βλέπει ο μικρός έστω και ΑΥΤΟΝ τον Παναθηναϊκό ως ευκαιρία είναι μεν ένα θέμα, όμως αν δεν ήταν… αυτός ο Παναθηναϊκός πιθανότατα δεν θα μαθαίναμε ποτέ την ύπαρξη του Ζαγαρίτη και πολλών άλλων παρόμοιων περιπτώσεων. Διότι σε κανονικό Παναθηναϊκό, αυτές οι υποθέσεις κλείνουν σε χρόνο dt, είτε θετικά είτε αρνητικά.

Σε κάθε περίπτωση το σωστό ή όχι της εξέλιξης δεν θα φανεί τώρα αλλά στο μέλλον. Κοντινό ή μακρινό. Αν δηλαδή πάμε σε νέα περίπτωση Βαγιαννίδη θα επιβεβαιωθεί πως έχασαν και οι δύο. Διότι ο μεν Παναθηναϊκός εμφανώς καλύτερο του δεν βρήκε, ο δε «Βάγια» δεν παίζει ούτε στα διπλά σε ένα χωριό του Βελγίου. Το μόνο θετικό τουλάχιστον είναι ότι έχει ανέβει ο Χουάνκαρ και επιστρέφει ο Χατζηθεοδωρίδης. Αρα δεν θα φανεί το κενό. 

ΥΓ: Και ξαφνικά ο… κορυφαίος την Κυριακή στο Αρης – Παναθηναϊκός!!! Ξένος στο Βόλος – Λαμία, Σιδηρόπουλος σε εμάς. Ο Θεός να βάλει το χέρι του…      

YΓ: Προς τιμήν του ο Αντονίτο δεν έκατσε στο συμβόλαιό του και έφυγε. Με… ζερό συμμετοχές. Ενδεχομένως να άξιζε να μείνει παραπάνω, να τον δούμε ρε αδερφέ, αλλά έκατσε στην κέντα με την σοβαρή αρρώστια που είχε. Το ότι ο Αλαφούζος δεν έδιωξε το λιγότερο με τις κλοτσιές τον Ρόκα με το που είδε τι του έφερε και με τον πρόλογο «δεν χρειάζεται ούτε εξετάσεις, είναι έτοιμος να παίξει το Σάββατο», αναδεικνύει και το πρόβλημα.

Μακέντα: «Τεράστιο κλαμπ ο Παναθηναϊκός – Σωστή επιλογή για μένα»

Previous article

Τo τελευταίο καλάθι του Κάτας με τον Παναθηναϊκό (video)

Next article

You may also like

Comments

Leave a Reply / Αφήστε σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.