0

Η πραγματική πρόκληση που έχουν Αρης και Παναθηναϊκός το βράδυ της Κυριακής στο «Κλ. Βικελίδης», ο Ζαγαρίτης αλλά και η επιλογή Σιδηρόπουλου.

Γι αυτό εκτιμώ πως το όποιο ενδιαφέρον στο πρωτάθλημα περιορίζεται σε αυτό που παραδοσιακά ονομάζουμε «μάχη της Ευρώπης». Η οποία σε τούτη την κρίσιμη στιγμή περνάει σαφώς από το «Κλεάνθης Βικελίδης» το βράδυ της Κυριακής.

Προφανώς το… μέγα θέμα για τον Παναθηναϊκό δεν είναι ότι πρόκειται να πάει ο Ζαγαρίτης στην Πάρμα ή αν τελικά δεν θα γίνει αυτή η μετακίνηση. Καλή επιτυχία στο παλικάρι, αν ολοκληρωθεί η μεταγραφή, και το κυριότερο να μην μετανιώσει γι αυτή την απόφασή του, όπως συνέβη με άλλα παιδιά τα οποία ξενιτεύτηκαν πρόωρα θεωρώντας –εκείνοι ή οι μάνατζέρ τους- πως ήταν έτοιμοι να ανταποκριθούν.

Ο Ζαγαρίτης στον Παναθηναϊκό θα ήταν, θα είναι αν υπάρξει ανατροπή της τελευταίας στιγμής και παραμείνει, ο βασικός αριστερός μπακ. Θα έβαζε στο βιογραφικό του δυο-τρεις γεμάτες σεζόν και πολύ πιο έτοιμος θα μπορούσε στη συνέχεια να αναζητήσει το όνειρό του σε ένα μεγάλο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Ονειρο κάθε νέου ποδοσφαιριστή.

Τώρα το ρίσκο είναι σαφώς μεγαλύτερο. Μακάρι, επαναλαμβάνω -αν φυσικά επανέλθει η Πάρμα και δώσει στους πράσινους την εγγυητική-, να τα καταφέρει ώστε να μην πισωγυρίσει. Υπάρχουν πάντως παραδείγματα παιδιών που η υπομονή τους αποδείχθηκε αρετή. Να θυμίσω τις περιπτώσεις των δύο αριστερών μπακ της Εθνικής Ελλάδος. Τσιμίκας και Γιαννούλης πήγαν δανεικοί, σε Ευρώπη και Ελλάδα αντίστοιχα, επέστρεψαν με δύναμη για να διεκδικήσουν σε Ολυμπιακό και ΠΑΟΚ, απογειώθηκαν παίζοντας βασικοί σε υψηλό εγχώριο επίπεδο και τώρα ο πρώτος είναι στη Λίβερπουλ και ο δεύτερος πάει στη Νόριτς η οποία πατάει με το ενάμιση πόδι στην Πρέμιερ Λιγκ. Πολύ πιο έτοιμοι από τον Βασίλη Ζαγαρίτη των ελάχιστων παιχνιδιών ως βασικός στον Παναθηναϊκό.

Το θέμα, για να επιστρέψω, στο τριφύλλι δεν είναι ότι αρνήθηκε την πρότασή του ένα παλικάρι που ξεκίνησε από τις ακαδημίες του. Σε αυτές τις περιπτώσεις το κλαμπ κρίνει ποια πρόταση πρέπει να καταθέσει σε ένα 19χρονο ο οποίος τώρα κάνει τα πρώτα βήματα βασικού και ο ποδοσφαιριστής σταθμίσει χρήματα, φιλοδοξίες, τάιμινγκ. Και οι δύο πλευρές έχουν την επιχειρηματολογία τους. Ούτε ο Παναθηναϊκός θα χαθεί αν τελικά φύγει ο Ζαγαρίτης, μην τρελαθούμε εντελώς.

Το μεγάλο «κάδρο» για τον Παναθηναϊκό είναι αν θα μπορέσει να σταθεί όρθιος στο «Κλ. Βικελίδης» και να διεκδικήσει όποιες ελπίδες έχει για την πρώτη τετράδα που οδηγεί στην ευρωπαϊκή επιστροφή. Αυτό είναι που «μετράει» για το παρόν και το μέλλον του πολύ περισσότερο από κάθε ποδοσφαιριστή τούτη την ώρα.

Η διαφορά των 8 πόντων δεν είναι απαγορευτική αν σκεφτούμε ότι υπάρχουν ακόμη 20 ματς κανονικής περιόδου και πλέι οφ, περισσότερα δηλαδή απ΄όσα έχουν παίξει έως τώρα οι ομάδες. Το σημαντικό είναι το τάιμινγκ και η ψυχολογία.

Ο Παναθηναϊκός έστω και με την ψυχή στο στόμα κατάφερε, παρά τις σοβαρές απουσίες, να νικήσει δύο σημαντικά παιχνίδια με Απόλλωνα και ΑΕΛ και να βρεθεί σε απόσταση «ορατή» από τον Αρη. Αν όμως ηττηθεί στο ντέρμπι η διαφορά θα εκτοξευτεί στους 11. Και η ψυχολογία του θα επιστρέψει στα Τάρταρα. Αντίθετα αν νικήσει, το -5, σε συνδυασμό με τον ενθουσιασμό που θα δημιουργήσει στην ομάδα του, θα είναι απόλυτα ρεαλιστικός στόχος για ανατροπή.

Ο τρόπος με τον οποίο αντιμετώπισε ο Χιμένεθ τον Αρη μοιάζει μονόδρομος και για τον Μπόλονι. Οι τρεις χαφ «έσκασαν» στο τρέξιμο τους γηπεδούχους, τους έκοψαν την πρόσβαση στην περιοχή και ο Αρης για πρώτη φορά έμεινε στα δύο σουτ σε ένα παιχνίδι. Αν οι Βέλεθ, Αλεξανδρόπουλος και Μαουρίσιο μπορούν να παίξουν το ρόλο των Σιμόες, Γαλανόπουλου, Κρίστισιτς μένει να το δούμε. Όπως επίσης και αν τα αντίστοιχα φτερά του Παναθηναϊκού μπορούν να κάνουν την ίδια καλή δουλειά που έκαναν οι Ενωσίτες στο ντουμπλάρισμα των μπακ αφαιρώντας τη δυνατότητα από τον Αρη να κάνει και από εκεί παιχνίδι.

Ανάλογα μεγάλη είναι η πρόκληση και για την ομάδα του Μάντζιου. Εξοχη έως τώρα η πορεία του Αρη στο πρωτάθλημα, όμως οι δύο «πληγές» μέσα στο 2021 –οι ήττες στη Λαμία και από την ΑΕΚ- δημιούργησαν για πρώτη φορά τριγμούς. Αν όμως ο Αρης νικήσει τον Παναθηναϊκό θα ξεχαστούν τα προηγούμενα. Το +11 θα χτίσει θεμέλια Ευρώπης, η καλή ψυχολογία θα επανέλθει και δεδομένα ο τίτλος του φαβορί για ευρωπαϊκή έξοδο θα είναι δικός του. Αν όμως ηττηθεί, πέρα από όλα τα άλλα, θα έχει μπροστά του και μια πολύ δύσκολη τριάδα αγώνων –στη Ριζούπολη, με ΑΕΛ στο «Κλ. Βικελίδης και στην Τρίπολη- η οποία θα δημιουργεί νέα ενδεχόμενα απωλειών.

Τούτο το ντέρμπι είναι πολύ σημαντικό στην οικονομία του πρωταθλήματος. Ενδεχόμενη ισοπαλία, κάτι διόλου απίθανο φυσικά, θα διατηρήσει αναλλοίωτο το ενδιαφέρον και των δύο. Αλλά ταυτόχρονα θα έχουν καταγράψει αμφότεροι από μία χαμένη ευκαιρία για τους λόγους που αναλύσαμε.

Τέλος, ομολογώ πως δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ο Μαρκ Κλάτενμπεργκ αντιμετώπισε τον Αρη που είναι ισόβαθμος στη 2η θέση και τον Παναθηναϊκό που είναι 5ος εντελώς διαφορετικά απ΄ότι όλα τα υπόλοιπα έως τώρα ντέρμπι του πρωταθλήματος ορίζοντας Ελληνα ρέφερι αντί ξένου.

Ναι, ο Τάσος Σιδηρόπουλος μπορεί να είναι καλύτερος από τον Κροάτη Μπέμπεκ ο οποίος το βράδυ της Πέμπτης… ξέχασε να δώσει την άδεια στον Ολιβέιρα να μπει ως αλλαγή (!) και ορίστηκε να σφυρίξει το Βόλος-Λαμία, όμως ουδείς μπορεί να δικαιολογήσει γιατί σε ένα ντέρμπι ο αρχιδιαιτητής αρνείται ξαφνικά να φέρει ξένο ρέφερι.

Ο Αρης και ο Παναθηναϊκός δικαίως μπορούν να αναρωτιούνται. Με την ευχή το βράδυ της Κυριακής ο έμπειρος Σιδηρόπουλος να έχει στείλει ένα καλό μήνυμα ότι οι Ελληνες ρέφερι μπορούν να επανέλθουν και στα ντέρμπι και όχι η βασική συζήτηση να είναι «Ιδού γιατί ήταν απαράδεκτη η απόφαση του Κλάτενμπεργκ να μην φέρει ξένο».

Οι απαντήσεις στο γήπεδο. Και για τις ομάδες και για τον διαιτητή.

Μόνο ο Γουάιτ την …γλίτωσε!

Previous article

«Τελειωμένη» η μεταγραφή του κεντρικού χαφ από τον Ντρεοσί!

Next article

You may also like

Comments

Leave a Reply / Αφήστε σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.