0

«Νικητής είναι κάποιος, ο οποίος αναγνωρίζει το ταλέντο που του έχει δώσει ο Θεός, δουλεύει σκληρά προκειμένου να το μετατρέψει σε ικανότητες και στη συνέχεια να χρησιμοποιήσει αυτές τις ικανότητες ώστε να πετύχει τους στόχους του» είχε πει κάποτε ο μεγάλος Λάρι Μπερντ.

Πριν από έναν μήνα και εντελώς ξαφνικά, ο Παναθηναϊκός έκανε το «colpo grosso» υπογράφοντας για μια πενταετία το «next big thing» του ελληνικού μπάσκετ! Ένα παιδί από το οποίο ξεχειλίζει το μπασκετικό ταλέντο… Ένα παιδί που ξυπνάει και κοιμάται με τη σκέψη της πορτοκαλί μπάλας. Ένα παιδί που δεν σταματάει να δουλεύει. Ένα παιδί προσγειωμένο και αφοσιωμένο στους στόχους του. Ένα παιδί για το οποίο έχει έχει μπει πολύ ψηλά ο πήχης των προσδοκιών.

Και μπήκε ψηλά χάρη στις δικές του εμφανίσεις. Χάρη στις μαρτυρίες όλων όσων των γνωρίζουν καλά. Χάρη στο γεγονός ότι δεν φοβάται να κοιτάξει στα μάτια οποιονδήποτε αντίπαλο και συνδυάζοντας το μπασκετικό του θράσος με το πλούσιο ταλέντο του, να… ξεχνάει κάποιος ότι πρόκειται ακόμα για ένα ανήλικο παιδί.

Σε ηλικία μόλις 11 χρονών, 6 μηνών και 16 ημερών είχε αγωνιστεί σε αγώνα ανδρικής ομάδας! Ήταν 24 Ιανουαρίου 2015 όταν σε αγώνα για την Β’ ΕΣΚΑΘ φόρεσε τη φανέλα του Θρύλου Ιωαννίνων και κόντρα στον Σπάρτακο είχε πετύχει 5 πόντους με 1/1 δίποντο και 1/1 τρίποντο!

Σε ηλικία 14 ετών, 7 μηνών και 6 ημερών και δη στις 14/2/2018 έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο σε ματς του Προμηθέα Πάτρας κόντρα στον Πανιώνιο, έχοντας 2 πόντους με 2/2 βολές. Ο δεύτερος πιο νεός παίκτης στην ιστορία του ελληνικού μπάσκετ μετά τον Παπαγιάννη το 2012 ως παίκτης του Περιστερίου (14χρ., 6μην., 2ημ.)

Σε ηλικία 14 ετών, 10 μηνών και 5 ημερών αγωνίστηκε και σε ματς εναντίον του Ολυμπιακού στο ΣΕΦ και έγινε ο νεότερος «πενταδάτος» παίκτης στην ιστορία της Basket League έχοντας 12 πόντους (!) με 3/3 δίποντα και 2/5 τρίποντα!

Σε ηλικία 15 χρονών, 3 μηνών και 2 ημερών πραγματοποίησε και το ευρωπαϊκό του ντεμπούτο, αφού ο Μάκης Γιατράς τον χρησιμοποίησε για ένα 01:22 στο ματς του Προμηθέα Πάτρας κόντρα στην Οστάνδη για τη διοργάνωση του BCL.

Σε ηλικία 17 χρονών, 3 μηνών και 27 ημερών αγωνίστηκε για 32:45 στο ματς με την Γκραν Κανάρια εκτός έδρας και έκανε… πράγματα και θαύματα έχοντας 24 πόντους με 6/6 τρίποντα και 3/4 δίποντα, 4 ριμπάουντ, 2 ασίστ, 2 κλεψίματα και 29 βαθμούς στο σύστημα αξιολόγησης.

Μέσα σ’ όλα ήταν κυρίαρχος στα παιχνίδια της κατηγορίας του. Στο U-18 του 2020 είναι ακόμα «νωπές» οι εμφανίσεις του και δη η «49άρα» κόντρα στην Άλμπα ή το καλοκαίρι που μας πέρασε η φοβερή του παρουσία στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Εφήβων με αποκορύφωμα τους 57 πόντους (12/18 βολές, 21/25 δίποντα, 1/7 τρίποντα, 16 ριμπάουντ, 6 ασίστ, 4 κλεψίματα) με αντίπαλο το Ηράκλειο.

Στις 18 Δεκεμβρίου 2020, η ΚΑΕ Παναθηναϊκός ανακοίνωνε με κάθε επισημότητα την απόκτηση του Λευτέρη Μαντζούκα για τα επόμενα πέντε χρόνια! Είχε έρθει η ώρα για το μεγάλο άλμα του πολυτάλαντου μπασκετμπολίστα και οι «πράσινοι» κινήθηκαν αστραπιαία προκειμένου να τον κάνουν δικό τους μεσούσης της σεζόν.

Βέβαια δεν είχαν το δικαίωμα να τον χρησιμοποιήσουν ακόμα στο πρωτάθλημα της Basket League επειδή ο παίκτης δεν μπορεί ακόμη να υπογράψει επαγγελματικό συμβόλαιο (θα μπορεί από το καλοκαίρι και μετά όταν και θα ενηλικιωθεί), γιατί έχει ξεκινήσει τη σεζόν στον Προμηθέα με ερασιτεχνικό δελτίο (και με ιδιωτικό συμφωνητικό). Κάτι που ενδεχομένως να μπορεί να γίνει στη συνέχεια καθώς οι «πράσινοι» προσέφυγαν στο ΑΣΕΑΔ και αναμένεται να δικαιωθούν ώστε να μπορέσουν να τον χρησιμοποιήσουν κανονικά στα επόμενα ματς του πρωταθλήματος.

Από την άλλη, εκείνοι που τον γνωρίζουν καλά θεωρούν ότι έχει όλα τα φόντα να παίξει ακόμη και άμεσα στην Euroleague! Εκείνοι που δούλεψαν μαζί του από τα πρώτα του παιδικά χρόνια μέχρι και τις μέρες στον Προμηθέα Πάτρας. Ο Νίκος Ντούγιας, ο πρώτος προπονητής του Μαντζούκα στις Ακαδημίες των Ιωαννίνων, όπως επίσης και ο Γιάννης Ελευθεριάδης που τον είχε στον Προμηθέα Πάτρας, μίλησαν στο gazzetta.gr για τον 17χρονο φόργουορντ και εξέφρασαν τη βεβαιότητά τους ότι θα φτάσει ψηλά. Ταβάνι, δεν υπάρχει…

Νίκος Ντούγιας: «Ξεχώριζε από τότε που πήγαινε Α’ Δημοτικού»

Ο Νίκος Ντούγιας ήταν ο πρώτος προπονητής του Λευτέρη Μαντζούκα στις Ακαδημίες του Θρύλου Ιωαννίνων. Εκείνος που τον πρωτοείδε να παίζει μπάσκετ σε ηλικία 6 ετών. Από τότε είχε δει κάτι το ιδιαίτερο. Κάτι το διαφορετικό. Κάτι που τον έκανε να ξεχωρίζει. Ας δούμε λοιπόν τι μας είπε.

Για τα πρώτα του χρόνια στις Ακαδημίες. Για το ενδιαφέρον της Ρεάλ. Για το πόσο δουλευταράς είναι. Για το γεγονός ότι έπαιζε πάντα αντίπαλος με μεγαλύτερα παιδιά. Για το γεγονός ότι δεν πέταγε ποτέ στα σύννεφα και ότι ήταν πάντα προσγειωμένος. Για τη σχέση του με τον στίβο και τα μετάλλια που είχε κατακτήσει στην προσπάθειά του να ‘δέσει’ το κορμί του. Για το μέλλον του…

«Από την πρώτη μέρα που τον είδα, ‘εδώ κάτι γίνεται’. Ήταν ένα κλειστό παιδί στην αρχή αλλά και πολύ αφοσιωμένο. Δεν μιλούσε πολύ αλλά έκανε τα πάντα. Ήταν πολύ υπάκουος. Οτιδήποτε και αν του έλεγες θα το έκανε. Ότι είχε ‘κάτι’ φαινόταν και από το πώς έπιανε τη μπάλα για να σουτάρει. Πέρα από τα προσόντα του καθώς ήταν ο πιο ψηλός απ’ όλους τους άλλους.

Και με τους γονείς του είχαμε εξαιρετική συνεργασία και διατηρούμε πολύ καλή σχέση. Είχαν φέρει τον Λευτέρη στον Θρύλο Ιωαννίνων όταν ήταν 6-7 χρονών. Α’ Δημοτικού πήγαινε. Τώρα χαιρόμαστε όλοι για εκείνον και με όλο αυτό που γίνεται. Εγώ τον πίστευα από την πρώτη στιγμή. Έλεγα από τότε ότι θα έφτανε ψηλά. Εκτός του ότι ήταν δουλευταράς κάνοντας πολλές ώρες προπόνηση, ήταν και πολύ προσγειωμένο παιδί. Και αυτό είναι που σε κάνει να φτάσεις ψηλά. Γιατί μπορεί να έχεις όλα τα προσόντα και το ταλέντο, αλλά αν πετάς στα σύννεφα από τα 10-12 σου, δεν θα κάνει κάτι καλό στο τέλος.

Τώρα χαίρομαι πάρα πολύ που τον βλέπω να φτάνει ψηλά. Και εγώ και οι συμπαίκτες του, όλοι. Άλλωστε δεν έχει ξαναβγεί Γιαννιώτης μπασκετμπολίστας. Και ήταν και ο στόχος μου ως Ακαδημία. Να βγάλουμε ένα παιδί από τα Ιωάννινα. Οπότε η χαρά μας είναι διπλή. Μιλάμε ακόμα και τώρα φυσικά, έχουμε συχνή επικοινωνία και εκείνος από τη πλευρά του χαίρεται πολύ που πήγε στον Παναθηναϊκό. Απλά πρέπει να τον προστατεύουμε. Μην ξεχνάμε ότι είναι παιδί ακόμα.

«Έπαιξε στο ανδρικό 11 χρονών και δεν είχε καθόλου τρακ!»

Μάλιστα ζητούσαν όλοι τον Λευτέρη απ’ όταν ήταν 12 και 13 χρονών. Και τελικά πήγε στον Προμηθέα. Θα μπορούσε να είχε ψωνιστεί εδώ και πολλά χρόνια. Όταν σκόραρε στην Α1 ως ο μικρότερος, όταν πήρε το πανελλήνιο πρωτάθλημα, γενικά ήταν στα φώτα της δημοσιότητας από μικρός. Όμως από τη στιγμή που διέφυγε όλον αυτόν τον κίνδυνο, δεν πιστεύω ότι θα έχει θέμα. Θα φτάσει ψηλά.

Και φαινόταν αυτό από τότε που ήταν στην ακαδημία. Μπορεί να ξεχώριζε μπασκετικά από τα υπόλοιπα παιδιά, αλλά δεν το έδειχνε. Ήταν σεμνός και ταπεινός. Μάλιστα από την Γ’ Δημοτικού δεν έπαιζε με συνομήλικούς του, αλλά με μεγαλύτερα από εκείνον παιδιά. Μπορεί εκείνος να ήταν και 2 και 3 χρόνια μικρότερός τους. Ξεχώριζε. Όποιον και αν του έβαζες απέναντί του θα ήταν πολύ ανταγωνιστικός. Μέχρι και στην ανδρική ομάδα τον είχαμε βάλει όταν ήταν 11 χρονών και μάλιστα είχε πετύχει και πέντε πόντους. Δεν είχε ούτε φοβία, ούτε τρακ, ούτε τίποτα. Δεν το έδειχνε ποτέ.

Επειδή έπαιζα στην Ισπανία είχα κάνει μια επαφή με τη Ρεάλ, η οποία είχε δείξει ενδιαφέρον. Όμως είναι δύσκολο για ένα παιδί 12-13 χρονών. Το πιο ασφαλές για εκείνον ήταν ο Προμηθέας. Και όπως αποδείχθηκε έγινε η σωστή επιλογή. Ένα παιδί το οποίο σε κοιτούσα στα μάτια και προπαθούσε να ρουφήξει οτιδήποτε και αν άκουγε. Ήταν εργασιομανής. Και είναι σπάνιο για ένα παιδί, τόσο μικρής ηλικίας, να θέλει να δουλεύει τόσο πολύ. Δεν το συναντάς. Σ’ αυτές τις ηλικίες προσπαθείς να λουφάρεις, αλλά ο Λευτέρης έκανε προπόνηση με δύο και με τρία διαφορετικά γκρουπ. Αν του έλεγες να κάνει προπόνηση 10 ώρες, θα καθόταν και θα κάνει.

«Μπορεί και τώρα να παίξει EuroLeague, περιμένει την ευκαιρία»

Φαινόταν ότι θα πήγαινε ψηλά μόνο και μόνο από τη θέλησή του και τη δουλειά που έκανε. Μάλιστα είχε κάνει και στίβο και είχε σαρώσει όλα τα μετάλλια. Τον είχαμε στείλει σ’ έναν γυμναστή προκειμένου να βελτιωθεί σωματικά και να δυναμώσει το κορμί του. Όμως ο Λευτέρης διακρίθηκε και εκεί με αποτέλεσμα να του βγάλουν δελτίο και να κερδίζει τον έναν αγώνα μετά τον άλλον. Και μετά προσπαθούσαμε τους γονείς του να τον ξεκολλήσουμε από τον στίβο. Μιλάμε τώρα για ένα μικρό παιδί, το οποίο έπαιρνε μετάλλια. Όσο να ‘ναι, γλυκαίνεσαι, σ’ αρέσει αυτό το πράγμα.

Το ταβάνι του δεν το ξέρει κανείς. Δεν πιστεύω ότι έχει ταβάνι. Τώρα βρίσκεται σ’ έναν σύλλογο με υψηλές απαιτήσεις, αλλά πιστεύω ότι μπορεί να ανταποκριθεί. Θεωρώ ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην EuroLeague. Αυτή τη στιγμή ο Παναθηναϊκός βρίσκεται σ’ ένα μεταβατικό στάδιο. Γιατί να μην παίξει; Αν παίξει θα δείτε ότι θα ανταποκριθεί. Μπορεί να σταθεί. Έστω και πέντε λεπτά να παίξει. Θα αρπάξει την ευκαιρία. Το ματς στα Γκραν Κανάρια το περίμενε πώς και πώς. Είναι πανέτοιμος».

Γιάννης Ελευθεριάδης: «Δουλεύει συνέχεια, δεν αφήνει λεπτό ανεκμετάλλευτο»

Όταν ο Λευτέρης πρωτοήρθε στον Προμηθέα, έβλεπες ένα παιδί που είχε μπασκετικό σωματότυπο! Ναι μην ήταν αδύνατος αλλά ξεχώριζε και όσον αφορά το ύψος. Είχε τεράστιες διαστάσεις. Από εκεί και πέρα στην προπόνηση ήταν πολύ δεκτικός. Καταλάβαινε τα πάντα πολύ γρήγορα. Σοβαρό παιδί και πολύ ώριμο για την ηλικία του. Θα έλεγα ότι σκέφτονταν και αντιδρούσε σαν να ήταν 2 και 3 χρόνια μεγαλύτερος.

Και μέσα από τις προπονήσεις και τους αγώνες έβλεπες ότι δεν φοβόταν. Παρά το μικρό της ηλικίας του κοιτούσε στα μάτια μεγαλύτερα παιδιά από εκείνον. Έβγαινε μπροστά. Είχε και έχει μεγάλη θέληση για δουλειά. Δεν άφηνε ώρα ανεκμετάλλευτη. Δεν ήθελε να βρεθεί ούτε μια στιγμή έξω από το μπάσκετ.

Με την δουλειά που έκανε για τη βελτίωση του σώματός του, είχε πραγματοποιήσει τεράστια άλματα. Μάλιστα ο σωματότυπός του άγγιζε τους ενήλικες. Και εμείς θέλαμε να μπορούν τα παιδιά να φτιάξουν το σώμα τους ώστε να αντεπεξέλθουν σε επαφές με μεγάλους. Ο Λευτέρης δεν είχε κανένα πρόβλημα στο να έρθει σε επαφή με μεγαλύτερα παιδιά. Η δύναμή του είχε φτάσει σε ένα καλό επίπεδο και δεν είχε κανένα πρόβλημα. Απλά το μοναδικό του πρόβλημα είχε να κάνει με την εκρηκτικότητά του.

«Είχαν έρθει σκάουτερ του ΝΒΑ για τον Λευτέρη»

Για μένα και οι δύο θέσεις των φόργουορντ είναι ίδιες. Όταν λέμε ‘τρία’ το πρώτο πράγμα που θέλουμε είναι να καλός spot up σουτέρ. Και ο Λευτέρης το έχει το τρίποντο. Το δεύτερο είναι η καλή πάσα γιατί το ‘τριάρι’ πολλές φορές ταΐζει τους ψηλούς, αλλά και τους κοντούς. Κάτι αντίστοιχο έχει και το ‘τέσσερα’. Πρέπει να έχεις καλό σουτ και να είσαι καλός πασέρ ώστε να αξιοποιείς τους συμπαίκτες του.

Θεωρώ ότι μπορεί να παίξει και στις δύο θέσεις και έχει να κάνει καθαρά με θέμα ύψους και κατάστασης αγώνα που θα του ζητηθεί από τους προπονητές. Η θέση αλλάζει μόνο με το ύψος και το αντίπαλο ματς απ. Ουσιαστικά δεν έχει κάποια διαφορά η θέση. Για μένα ο Λευτέρης πρέπει να μάθει να βάζει τη μπάλα κάτω. Αυτό είναι το επόμενό του βήμα. Να μπορεί να κάνει όσο το δυνατόν περισσότερες ντρίπλες και να παίξει και το pick n roll.

Τον Λευτέρη είχαν έρθει και τον είχαν δει σκάουτερ και πέρα από τον Ατλαντικό. Τον παρακολουθούσαν από κάποιες ομάδες του ΝΒΑ, αλλά είναι κάτι που γίνεται για πολλά παιδιά. Και γίνεται παντού. Να πω την αλήθεια όταν πήγε στον Παναθηναϊκό θα έβρισκε χώρο να παίξει. Μπορούσε. Βέβαια στον Παναθηναϊκό έχουν και άλλα πράγματα στο μυαλό τους. Δεν είναι μόνο ο Λευτέρης. Και ο προπονητής καλείται να διαχειριστεί τώρα μια καινούργια ομάδα. Ίσως να μην άμεση προτεραιότητα του Κάτας αυτή τη στιγμή, αλλά μπορεί σε λίγο καιρό να τον δούμε.

«Μπορεί να φτάσει πολύ ψηλά»

Θεωρώ ότι προσπαθεί ακόμα να δει που βρίσκεται, να μάθει τους παίκτες, δεν είναι εύκολο να το διαχειριστεί. Και δεν πρόκειται φυσικά να πει κανείς ‘γιατί δεν παίζει ο Λευτέρης’. Απλά υπάρχει τώρα μια δύσκολη κατάσταση στον Παναθηναϊκό. Από εκεί και πέρα θεωρώ ότι ο Λευτέρης έχει τη δυνατότητα να φτάσει πολυ ψηλά. Αρκεί να συνεχίσει να δουλεύει όπως δουλεύει. Έχει προοπτικές. Όμως δεν θεωρώ ότι πρέπει να το βαπτίσουμε ως ‘κάτι’ γιατί αυτό γίνεται με κάποιον που έχει κάνει πορεία. Ο Διαμαντίδης είναι ‘κάτι’, ο Σπανούλης είναι ‘κάτι’.

Οσο για το ταβάνι του; Γνωρίζουμε όλοι ότι υπήρχαν και υπάρχουν παίκτες, οι οποίοι είχαν τεράστια προοπτική αλλά στο τέλος δεν έπαιξαν. Όπως συνέβη και το αντίστροφο. Παιδιά τα οποία μέσα από τη δουλειά τους ανέβηκαν ψηλά. Και υπάρχουν παραδείγματα όπως ο Κασελάκης για παράδειγμα, ο οποίος ήταν στους 90άρηδες που έκαναν τις επιτυχίες και μέσα από τη δουλειά του έφτασε στο σημείο να παίξει στον Παναθηναϊκό. Δεν έκανες τότε ‘ουάου’ όταν τον έβλεπες, αλλά έκανες ‘ουάου’ όταν τον έβλεπες στην προπόνηση. Κάτι το οποίο δεν το βλέπουν όλοι. Το παιδί αυτό πασχίζει και προσπαθεί συνέχεια…»

Αυτοί είναι οι διαιτητές του Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός

Previous article

Χουάνκαρ: «Θα δώσουμε τα πάντα για την έξοδο στην Ευρώπη»

Next article

You may also like

Comments

Leave a Reply / Αφήστε σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.