0

Δεν πρέπει να χαθεί… καθόλου χρόνος ενόψει της νέας χρονιάς.

Εδώ που τα λέμε δεν είναι και ό,τι καλύτερο για έναν φίλο του Παναθηναϊκού να βλέπει την ομάδα του να τερματίζει στην 16 θέση της τελικής κατάταξης της EuroLeague στην regular season. Με απλά (αλλά και σκληρά) λόγια, 3η από το τέλος. Μόνο τον Ερυθρό Αστέρα και την τραγική Χίμκι κατάφερε να βάλει από κάτω του. Οι υπόλοιπες 15 κατάφεραν να τον αφήσουν πίσω τους, χωρίς ωστόσο κάποιες από αυτές να ήταν απαραίτητα και καλύτερες.

Ο Παναθηναϊκός αδίκησε πολύ τον εαυτό του. Σε καμία περίπτωση το ρόστερ του δεν ήταν για 16η θέση. Δεν λέω, δικαίως βρέθηκε εκεί που βρέθηκε. Στην τελική, ας… πρόσεχε. Όμως θα μπορούσε να αποφύγει το «υπόγειο» της κατάταξης και να τερμάτιζε πιο ψηλά στην κανονική περίοδο της regular season. Θα μου πείτε θα άλλαζε κάτι αν ήταν 11ος ή 12ος ή 13ος; Όχι. Σίγουρα δεν ήταν για οκτάδα και playoffs. Όμως θα μπορούσε να είχε περισσότερες νίκες στο τελικό «ταμείο». Το «φτωχό» 11-23 ρεκόρ ισοδυναμεί με ποσοστό επιτυχίας της τάξεως του 32,3%, το οποίο δεν είχε κάνει ποτέ την εμφάνισή του στην σύγχρονη ιστορία της ομάδας.

Αν μη τι άλλο η φετινή σεζόν εξελίχθηκε σε πραγματικό «εφιάλτη» για τους «πράσινους» οι οποίοι καλούνται να δουν άμεσα την επόμενη ημέρα. Και όταν λέω άμεσα, εννοώ άμεσα. Σίγουρα δεν θα είναι εύκολο από τη στιγμή που τα εθνικά πρωταθλήματα βρίσκονται ακόμα σε εξέλιξη, αλλά αν δεν γίνουν από τώρα κινήσεις, οι ρεαλιστικοί στόχοι για το «πράσινο» ρόστερ (αν πάρουμε ως δεδομένο ότι ο Παναθηναϊκός θα κινηθεί όπως και πέρυσι, έχοντας τα επιπλέον έσοδα από τον κόσμο σε περίπτωση που ανοίξουν τα γήπεδα και τις χορηγικές βοήθειες που θα υπάρξουν) θα αρχίσουν να χάνονται και θα φτάσουμε πάλι… «καλό καλοκαίρι».

Οι αποφάσεις πρέπει να παρθούν το συντομότερο δυνατόν όσον αφορά τον σχεδιασμό και το «στήσιμο» της ομάδας ενόψει της επόμενης χρονιάς. Μπορεί αυτή τη στιγμή να κάθεται στην άκρη του πάγκου ο Όντεντ Κάτας, αλλά το ερώτημα είναι απλό: Θα εξακολουθήσει να κάθεται και μετά το τέλος των εγχώριων διοργανώσεων; Γιατί εάν και εφόσον χαθεί κάποιος εγχώριος τίτλος (είτε είναι αυτό το Κύπελλο, είτε είναι αυτό το πρωτάθλημα, πολλώ δε μάλλον και τα δύο τρόπαια) και σε συνδυασμό με την άμυνα «μπάτε, σκύλοι, αλέστε» που παρουσίασε επί ημερών του ο Παναθηναϊκός στην EuroLeague (σ.σ. φωτεινή εξαίρεση το ματς στο ΣΕΦ) θα αποτελέσει τεράστια έκπληξη για μένα εάν τον δούμε να συνεχίζει…

Τώρα εάν και εφόσον οι «πράσινοι» επιβεβαιώσουν με εμφατικό τρόπο την (δεδομένη) υπεροπλία τους εντός των συνόρων και φτάσουν στο double πραγματοποιώντας εξαιρετικές εμφανίσεις (δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι πρώτοι και μοναδικοί στόχοι της σεζόν είναι το πρωτάθλημα και το κύπελλο) θα έχουν κάνει το… καθήκον τους. Και σε μια τέτοια περίπτωση το πιθανότερο είναι να δοθεί η ευκαιρία στον Κάτας να «στήσει» εκείνος την ομάδα, αν και θα υπάρχει πάντα ο αστερίσκος της εικόνας που παρουσίασε ο (ναι, αδιάφορος) Παναθηναϊκός στην τελευταία στροφή της EuroLeague.

Εξακολουθώ να πιστεύω ότι ακόμα και αν δεν κυνηγούσε κάτι, όφειλε να είχε καλύτερη εικόνα στο γήπεδο. Το ματς με την ΤΣΣΚΑ ήταν απλά… στάχτη στα μάτια και τίποτε περισσότερο. Ο Παναθηναϊκός ήταν η 3η χειρότερη ομάδα σε ποσοστό ευστοχίας στα τρίποντα και στη Μόσχα είχε 15/32. Και εκτός των άλλων η εικόνα του αγώνα έλεγε ότι όποτε ήθελε η ΤΣΣΚΑ να φτάσει τη διαφορά στο +10 θα… έφτανε τη διαφορά στο +10. Ίσως να ακούγεται λίγο σκληρό αυτό αλλά είναι κάτι που εμμέσως πλην σαφώς είπε και ο Ιτούδης μετά το τέλος και το οποίο αποτύπωνε του λόγου του αληθές: «Είχαμε τον έλεγχο και διατηρούσαμε σταθερά διψήδια διαφορά στο σκορ. Ήταν μια καλή προπόνηση για εμάς ώστε να διαβάζουμε τις διαφορετικές άμυνες που χρησιμοποιούσε ο Παναθηναϊκός» ήταν τα λόγια του Έλληνα προπονητή της ΤΣΣΚΑ Μόσχας.

Άκουσον-άκουσον. Να χρησιμοποιεί η ΤΣΣΚΑ τον Παναθηναϊκό για… προπόνηση προκειμένου να προετοιμαστεί για τα playoffs. Και χωρίς να έχει στο ρόστερ της, τους ΤζέιμςΧάκετ, Μιλουτίνοφ και Μπολομπόι. Ελπίζω αυτά να… κοπούν από τη νέα σεζόν και οΠαναθηναϊκός να είναι η ομάδα που θα… χρησιμοποιεί ομάδες για «προπόνηση» ενόψει της δικής του παρουσίας στα προημιτελικά της διοργάνωσης. Θα πρέπει του χρόνου τέτοια εποχή να έχει κίνητρο και να μην παρουσιάζεται αδιάφορος και ξενερωμένος. Που στην τελική, είναι και λίγο λογικό να παρουσιάζεται έτσι φέτος και δη την τρέχουσα χρονική στιγμή. Είπαμε. Άλλες είναι οι προτεραιότητες.

Βέβαια για να μπορέσει ο Παναθηναϊκός να φανεί ανταγωνιστικός στην επόμενη EuroLeague έχοντας στον κουμπαρά του (ενδεχομένως και) 2-3 επιπλέον εκατομμύρια ευρώ θα πρέπει να πάρει άμεσα αποφάσεις όσον αφορά τη νέα σεζόν. Και φυσικά να ξεκινήσει από τις ανανεώσεις των Παπαπέτρου, Μήτογλου, Νέντοβιτς και Χεζόνια. Η τωρινή λογική λέει ότι… κερδίζουν οι τρεις στους τέσσερις αν και η ΚΑΕ θα κάνει τεράστια προσπάθεια προκειμένου να τους κρατήσει όλους.

Τώρα αν και εφόσον υπάρξει αλλαγή στο διοικητικό καθεστώς και… ανοίξει η κάνουλα, σίγουρα θα μπορεί να μπει πιο δυνατά στο μεταγραφικό παζάρι και οι διαπραγματεύσεις θα γίνονται από… άλλη βάση και διαφορετικό οικονομικό πρίσμα.

Προς το παρόν τουλάχιστον, ούτε ισχύει κάτι τέτοιο, αλλά ούτε και αχνοφαίνεται στον ορίζοντα.

 

 

ΥΓ: Ο Τζέριαν Γκραντ είναι παίκτης που μπορεί να σταθεί άνετα και με επιτυχία στην EuroLeague.

 

 

 

πηγή: gazzetta.gr

Ο Τσάβι Ρόκα ετοιμάζεται να κάνει στην Λάρνακα ότι έκανε στον Παναθηναϊκό!

Previous article

Οι ημερομηνίες για τους ημιτελικούς του Champions League

Next article

You may also like