0

Η κανονική περίοδος της Basket League έφτασε στο τέλος και οδεύουμε ολοταχώς για τα playoffs. Ας δούμε τι έκανε κάθε ομάδα φέτος.

Πέρυσι το πρωτάθλημα της Α1 δεν ολοκληρώθηκε λόγω της πανδημίας, φέτος τα πράγματα πάνε πολύ καλύτερα. Την Τετάρτη έπεσε η αυλαία της ρέγκιουλαρ σίζον και σιγά σιγά ετοιμαζόμαστε για τα πλέι-οφ. Με τον Παναθηναϊκό, βέβαια, να είναι το γκράντε φαβορί για την κούπα και κάποιες από τις υπόλοιπες ομάδες να έχουν τις κρυφές τους ελπίδες για την τρελή υπέρβαση, για το θαύμα.

Ακλόνητη πεποίθηση μας (και των περισσοτέρων προφανώς) είναι ότι κανονικό πρωτάθλημα της Α1 χωρίς Ολυμπιακό δεν υπάρχει. Και για να το παραφράσουμε με αυτά, που συμβαίνουν στις μέρες μας, είναι άνοιγμα εστίασης χωρίς μουσική, αλλά και προϊόντα θα λέγαμε. Χωρίς, δηλαδή, καφέ, ποτό, φαγητό και τα συναφή. Μιλάμε καθαρά για το αγωνιστικό μέρος. Άλλο το ζευγάρι Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός, άλλο οτιδήποτε διαφορετικό. Η μέρα με την νύχτα και λίγα λέμε. Εννοείται ότι ουδείς έριξε τον Ολυμπιακό στην Α2. Μόνοι τους αποφάσισαν οι Πειραιώτες να πάνε εκεί, όπου βρίσκονται. Είναι δικαίωμά τους, είναι απόφασή τους και είναι σεβαστό. Αγωνιστικά, όμως, η Α1 χωρίς τον Ολυμπιακό είναι ένα άλλο πρωτάθλημα.

Αλήθεια, πάντως, είναι ότι η ρέγκιουλαρ σίζον είχε συγκινήσεις. Είχε ωραία ματσάκια, είχε παιχνίδια, που κρίθηκαν στις λεπτομέρειες, στο σουτ, σε ένα τραγικό λάθος, σε μία βολή, που δεν έπρεπε να μπει, αλλά μπήκε (Ιμπανκς στο ΑΕΚ-Ηρακλής).

Το πιο σημαντικό, όμως, είναι ότι πλέον οι ομάδες της Α1 νοιώθουν πολύ καλύτερα, μετά την πολύ μεγάλη οικονομική ένεση από το στοίχημα. Αν ανοίξουν και τα γήπεδα, τότε οι περισσότερες ομάδες της κατηγορίας θα βάζουν λεφτά και στην άκρη για τις πιο δύσκολες μέρες. Αρκεί βέβαια να μην αρχίσουν τις τρέλες και τα σπαταλάνε από δω και από εκεί χωρίς λόγο.

Πάμε τώρα να δούμε μία προς μία τις 12 ομάδες της Α1 στην ρέγκιουλαρ σίζον, τι έκαναν και τι δεν έκαναν καλά.

ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΌΣ: Απολύτως δίκαια και εύκολα οι «πράσινοι» πήραν την πρώτη θέση και το απόλυτο πλεονέκτημα της έδρας. Αλλαξαν προπονητή, άλλαξαν ένα σωρό πλέι-μέικερ, αλλά δεν δυσκολεύτηκαν καθόλου να πετύχουν τον στόχο τους. Δύο ματς έχασαν, στο Λαύριο και στο ΟΑΚΑ με τον Προμηθέα, σχεδόν όλα τα υπόλοιπα τα πήραν εύκολα.

Κασελάκης και Μποχωρίδης αποδεικνύονται πιστοί στρατιώτες, ο Δίπλαρος έκανε αυτό, που του ζητήθηκε και με το παραπάνω. Για τους παίκτες πρώτης κλάσης δεν χρειάζεται ιδιαίτερος σχολιασμός. Είναι γνωστά τα δεδομένα για αυτούς.

ΛΑΥΡΙΟ: Αναλογικά είναι η καλύτερη ομάδα της Α1. Με παικτικό μπάτζετ, που δεν ξεπερνάει τις 350.000 ευρώ, η ομάδα του Χρήστου Σερέλη εντυπωσίασε τόσο με το μπάσκετ, που έπαιξε, όσο και με τα αποτελέσματά της. Η πορεία της παίρνει ακόμη μεγαλύτερη αξία αν αναλογιστεί κανείς ότι στηρίχτηκε σε τρεις ξένους ρούκι (Κάρτερ, Ντιαλό και Σάβατζ). Μέσα από αυτή την διαδικασία ανεβαίνει σκαλοπάτια ο Βασίλης Μουράτος. Ο Γκλεν Κόζι αποδείχθηκε το γαλλικό κλειδί της επιτυχίας, ο Πέτρος Γερομιχαλός αποτέλεσε την κρυφή δύναμη της φροντ-λάιν. Και νίκη να μην κάνει από δω και πέρα το Λαύριο, είναι σούπερ επιτυχημένο, γιατί ξεκίνησε για να σωθεί. Και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι μπήκε στο πρωτάθλημα με 0/3.

ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ: Οι Πατρινοί θα την θυμούνται για πολλά χρόνια την φετινή σεζόν. Ο ιός τους χτύπησε γερά, συν τοις άλλοις δεν τους βγήκαν και ορισμένες επιλογές με αποτέλεσμα να κάνουν πολλές αλλαγές. Οι αλλαγές, όμως, είναι για να γίνονται. Και το αποτέλεσμα είναι εκείνο, που μετράει. Και ο Προμηθέας ήρθε τρίτος, ελπίζοντας για καλύτερα πράγματα στην τελική ευθεία της χρονιάς, καθώς μάλιστα έχει προκριθεί και στον τελικό του Κυπέλλου.

Το στοιχείο, που έκανε πιο δυνατό τον Προμηθέα μέσα στην σεζόν ήταν η απόκτηση των αδερφών Γκραντ. Ειδικά ο Τζέριαν, πρώην παίκτης του ΝΒΑ, έκανε την διαφορά και ήδη κάποιες ομάδες της Ευρωλίγκας τον έχουν στην ατζέντα τους (και ο Ολυμπιακός ανάμεσα σε αυτές).

ΑΕΚ: Η ΑΕΚ είχε πολλά καρπούζια στη μασχάλη της την τρέχουσα σεζόν και όσον αφορά στο κομμάτι της Α1 (που μας απασχολεί στη προκειμένη περίπτωση) θα μπορούσε να έχει κάτι καλύτερο από την τέταρτη θέση. Σε κομβικό, όμως, σημείο της ρέγκιουλαρ σίζον, στην τελική ευθεία, δηλαδή, της έσκασαν ένα σωρό προβλήματα. Με ιό και τραυματισμούς, κάτι, που είχε ως αποτέλεσμα να χάσει ορισμένα ματς και μαζί κάτι παραπάνω από την τέταρτη θέση. Με αυτά και με αυτά προχώρησε στην πρόσληψη του Βαγγέλη Αγγέλου αντί του Ηλία Παπαθεοδώρου και στα πλέι-οφ θα κοιτάξει πάνω από όλα να μην πάθει ζημιά από έναν ΠΑΟΚ, που βρίσκεται στα καλύτερά του με τον Αρη Λυκογιάννη στον πάγκο του.

ΠΑΟΚ: Τα δώρα έρχονται (και) τα Χριστούγεννα, αλλά ο ΠΑΟΚ το δικό του το πήρε περίπου 15 μέρες πιο πριν (γύρω στις 10 Δεκέμβρη), όταν και συμφώνησε με τον Αρη Λυκογιάννη. Ο έμπειρος προπονητής πήρε το πολύ καλό ρόστερ, που είχε φτιάξει ο Κώστας Μέξας, και του έβγαλε τον καλύτερο εαυτό. Εξ ου και η πέμπτη θέση, που κατακτήθηκε. Ο ΠΑΟΚ έχει αποκτήσει δυνατό χαρακτήρα, βγάζει τσαμπουκά, έχει πετύχει τον βασικό του στόχο, αλλά από δω και πέρα θα ψάξει το καλύτερο δυνατό, μην έχοντας άγχος.

ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ: Ισως η πιο μπερδεμένη σεζόν στην ιστορία του Περιστερίου. Και θα λέγαμε ότι πρέπει να βγάλουμε το ίσως. Αλλαγές προπονητών, ατελείωτες αλλαγές παικτών, πρόωρος αποκλεισμός από την Ευρώπη, άσχημα περιστατικά συνέθεσαν ένα σκηνικό, που δεν ταιριάζει με τίποτα σε ένα σωματείο, που οικονομικά είναι τέλειο (λόγω Φίλιππα Κότση). Ο Αργύρης Πεδουλάκης προ ημερών δήλωσε ότι έχει χαθεί το DNA του Περιστερίου, αλλά λίγο πολύ έτσι συμβαίνει με όλες (ή συντριπτικά τις περισσότερες ομάδες) από την στιγμή, που υπάρχουν οι έξι ξένοι. Το Περιστέρι κατετάγη έκτο στην ρέγκιουλαρ σίζον, σίγουρα έχει το υλικό για να κάνει τη ζημιά στον Προμηθέα.

ΚΟΛΟΣΣΟΣ: Πάνω κάτω εκεί, που περίμενε βρέθηκε ο Κολοσσός. Θέλετε να είχε και δύο νίκες παραπάνω; Πάλι έβδομος θα ήταν. Οι Ροδίτες με τον Ηλία Καντζούρη στον πάγκο τους ήταν συνεπείς, σύστησαν στο ελληνικό κοινό τον Κερέμ Καντέρ, αδερφό του Ενές, που παίζει στο ΝΒΑ, και είχαν την ευκαιρία να κάνουν ακόμη πιο ηχηρό το όνομά τους, αλλά δεν τα κατάφεραν. Μιλάμε για την ιστορία με τον Τάι Λόσον, που συμφώνησε με τον Κολοσσό, αλλά δεν ήρθε ποτέ.

ΙΩΝΙΚΟΣ: Ο Ιωνικός μετά το Λαύριο είναι η πιο κερδισμένη ομάδα της χρονιάς. Αναλογικά πάντα. Όχι μόνο σώθηκε, όχι μόνο προκρίθηκε στα πλέι-οφ, αλλά τα έκανε αυτά, χωρίς μεγάλο μπάτζετ και βγάζοντας μπροστά Ελληνόπουλα. Τον Νίκο Χουγκάζ τον ήξεραν ελάχιστοι το προηγούμενο καλοκαίρι, τώρα πολλοί έχουν χτυπήσει την πόρτα του. Ο Βασίλης Τολιόπουλος στα 24 του έκανε μία γεμάτη χρονιά, που θα του δώσει το κάτι παραπάνω την επόμενη.

Ο Ιωνικός θα κινηθεί και τη νέα χρονιά σε αυτό το μήκος κύματος. Ετοιμάζεται να κάνει έκπληξη με το θέμα του προπονητή, όπως επίσης θέλει να σκάσει μία βόμβα με ξένο παίκτη, που θα κάνει αίσθηση σε όλη την Ευρώπη. Ο ιδιοκτήτης της ΚΑΕ, Βαγγέλης Τσάπας, έχει μεγάλα όνειρα για την ομάδα της Νίκαιας.

ΑΡΗΣ: Ο Αρης έμεινε την τελευταία στιγμή εκτός πλέι-οφ. Αν κέρδιζε ο Κολοσσός την Τετάρτη, οι «κιτρινόμαυροι» θα είχαν πάρει την θέση του Ιωνικού. Βάσει των δεδομένων, που υπήρχαν, ο Αρης μπορεί να αισθάνεται ικανοποιημένος για την τρέχουσα χρονιά.

Το θέμα, όμως, για τον «Αυτοκράτορα του ελληνικού μπάσκετ» είναι να αρχίζει να βρίσκει κάτι από τον παλιό καλό του εαυτό. Το πρόβλημα είναι οικονομικό και όσο θα υπάρχει, ο Αρης θα ταλαιπωρείται.

Η παρουσία προς το τέλος του πιτσιρικά, του Νετζήπογλου είναι κάτι, που μένει στο μυαλό και πρέπει να αποτελέσει οδηγό για το μέλλον της τεράστιας αυτής ομάδας.

ΗΡΑΚΛΗΣ: Είναι η πιο αποτυχημένη ομάδα της χρονιάς. Αλλαξε προπονητές, άλλαξε παίκτες, αλλά προκοπή δεν βρήκε ο «Γηραιός». Και μιλάμε για μία ομάδα, που έχει πολύ μεγαλύτερο μπάτζετ από ομάδες, που την προσπέρασαν.

Απαιτούνται ριζικές αλλαγές και κατά πως φαίνεται αυτές θα γίνουν, αφού αναφέρεται ότι το μεγαλύτερο μέρος του τρέχοντος ρόστερ θα αποχωρήσει.

ΛΑΡΙΣΑ: Κάτι καλύτερο θα ήθελε η Λάρισα με βάση τα χρήματα, που δαπάνησε. Οπου καλύτερο, μία πιο άνετη παραμονή. Είχε καλούς Ελληνες, καλούς έως πολύ καλούς ξένους (πάντα για τα οικονομικά της δεδομένα), δεν ήθελε, όμως, και πολύ να υποβιβαστεί. Η παρουσία του Κώστα Παπαδάκη είναι από τα στοιχεία, που κρατάς φέτος από τους Θεσσαλούς.

ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ: Το Μεσολόγγι έφτασε στα όριά του. Αυτό, όμως, δεν ήταν αρκετό για να το κρατήσει στην Α1. Ξεκίνησε με 3 νίκες σε ισάριθμα ματς και οι πολλοί πίστεψαν ότι σώθηκε. Το τέλος, όμως, ήταν διαφορετικό παρά την συγκινητική προσπάθεια του Καλαμπάκου και των παικτών του. Θα μπορούσε να κρατηθεί στην κατηγορία το Μεσολόγγι, αλλά του έλειψαν λίγο περισσότερα χρήματα. Οι άνθρωποι του, όμως, είναι νοικοκύρηδες, έφτασαν μέχρι εκεί, που μπορούν και μπράβο τους.

Πηγή: sdna.gr

Σταμάτης Ρουμελιώτης

Οι διαιτητές της 7ης αγωνιστικής

Previous article

Τελευταία στιγμή η απόφαση για Μποχωρίδη

Next article

You may also like

Comments

Leave a Reply / Αφήστε σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.