0

Κρίμα, πέρασε και το Πάσχα. Όχι τίποτε άλλο, δηλαδή, αλλά να άναβαν στον Παναθηναϊκό και τρεις λαμπάδες ίσα με το μπόι των Μήτογλου, Χεζόνια και Μπέντιλ.

Κακά τα ψέματα, αλλά οι «πράσινοι» δεν έπεισαν ούτε στο τρίτο παιχνίδι της σειράς των ημιτελικών με την ΑΕΚ. Ούτε τώρα πραγματοποίησαν την πειστική εμφάνιση του φαβορί με την οποία θα δικαιολογούσαν την ανωτερότητά τους. Ας όψεται το ταλέντο των παικτών, οι οποίοι «κουβάλησαν» στις πλάτες τους την ομάδα στο 3ο ματς των ημιτελικών και βοήθησαν ώστε να αποφευχθούν τα… χειρότερα.

Δεν ήθελε και πολύ για να κάνουν την εμφάνισή τους. Βέβαια αυτή τη φορά ο Παναθηναϊκός έμοιαζε να ελέγχει για περισσότερη ώρα το παιχνίδι, είχε προηγηθεί και με 16 πόντους διαφορά στο δίλεπτο της τελευταίας περιόδου και με το momentum στην «πράσινη» πλευρά και όλοι πίστεψαν ότι δεν θα υπάρξει σασπένς και περαιτέρω διεκδίκηση από πλευρά της ΑΕΚ. Η Ένωση ναι μεν είχε επιστρέψει 2-3 φορές από διψήφιες διαφορές 12-14 πόντων μειώνοντας στους πέντε, αλλά πολλοί θεώρησαν ότι δεν θα διέθετε τις δυνάμεις για να επιστρέψει εκ νέου στο τέλος.

Και να που επέστρεψε. Μείωσε στο τρίποντο τρία λεπτά πριν από τη λήξη (86-83), έβαλε ξανά πίεση στον Παναθηναϊκό, αλλά ένα μεγάλο τρίποντο του Μήτογλου στην αμέσως επόεμνη επίθεση έμελλε να της «κόψει» τα πόδια, να δεχθεί σερί 8-0 έως το τέλος και οι «πράσινοι» να πάρουν προβάδισμα πρόκρισης στους τελικούς.

Συνολικά αν δούμε το ματς το «τριφύλλι» ήταν καλύτερο στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα και δίκαια έκανε το 2-1. Καλύτερο μεν, αλλά όχι βάσει των πραγματικών του δυνατοτήτων και του μπάσκετ που μπορεί να παίξει. Έβρισκε μερικα δίλεπτα ή τρίλεπτα στα οποία έπαιρνε διαφορές 10+ πόντων (τα μοναδικά διαστήματα που προσπάθησαν οι παίκτες του Κάτας να γυρίσουν καλά τη μπάλα) αλλά μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα ξεχνούσε να παίξει άμυνα και η ΑΕΚ, έβρισκε λύσεις. Είτε με πάσες στην weak side και τον Λοτζέσκι να «εκτελεί», είτε με τον Μορέιρα ο οποίος έκανε… πάρτι στην ρακέτα του Παναθηναϊκού.

Οι «πράσινοι» δεν είχαν διάρκεια. Ήταν καλύτεροι από τα δύο πρώτα ματς αλλά και πάλι υστέρησαν σε διάρκεια, συνεργασίες και ομαδικό πνεύμα. Οι 21 ασίστ σε αναλογία μόλις 6 λαθών ναι μεν ήταν εξαιρετικό στατιστικό σε σύγκριση από τις 20 συνολικά ασίστ στα δύο πρώτα παιχνίδια ωστόσο ήταν περισσότερο πλασματικές, παρά πραγματικές και προϊόν καλού μπάσκετ.

Ο Παναθηναϊκός στηρίχθηκε περισσότερο στο ταλέντο και στις ατομικές προσπάθειες των Χεζόνια (τρίποντα από τα 8-9 μέτρα και ντράιβ στο ‘ένας εναντίον ενός’) και Μήτογλου (4/6 τρίποντα, αν και δεν πρόκειται για κλασσικό σουτέρ) ενώ και ο Μπέντιλ βρέθηκε σε καλή μέρα στα σουτ. Και σίγουρα δεν πρόκειται για τον πλέον σταθερό παίκτη όσον αφορά το μακρινό σουτ. Οι τρεις τους είχαν 11/17 τρίποντα, ενώ όλοι οι υπόλοιποι παίκτες των «πρασίνων» μέτρησαν 3/12 έξω από τα 6.75 μέτρα. Ουσιαστικά από τη στιγμή που άρχισαν να μπαίνουν τα μακρινά σουτ, οι Κυπελλούχοι Ελλάδας κατάφεραν να «ξεκλειδώσουν» την στιβαρή άμυνα της ΑΕΚ, να πάρουν διαφορά και να γλιτώσουν από χειρότερες καταστάσεις κατά τη διάρκεια του ματς.

Η έλλειψη βοήθειας από τον πάγκο και οι διαιτητές

Η Ένωση γνωρίζει ότι ο Παναθηναϊκός «δημιουργεί» πολύ από το κεντρικό pick n roll παίρνοντας μεγάλο μέρος (συνολικά στη σεζόν) των πόντων του και έχει φροντίσει να το αναχαιτίσει. Βέβαια αυτό έχει ως αποτέλεσμα να ρισκάρει κάποια σουτ. Στα δύο πρώτα ματς δεν μπήκαν. Στο 3ο μπήκαν. Όμως έτσι είναι. Κάτι θα κερδίσεις και κάτι θα χάσεις και πρέπει να ρισκάρεις κάποια πράγματα απέναντι σε ομάδες με μεγαλύτερη ποιότητα όπως είναι ο Παναθηναϊκός. Άλλωστε θα υπάρξουν και στιγμές που η ικανότητα κάποιων παικτών, δύσκολα μπορεί να νικηθεί από τους αντιπάλους τους.

Δεν θεωρώ ότι σε αυτό το ματς οι «πράσινοι» είχαν την απαιτούμενη και αναμενόμενη βοήθεια από τον πάγκο. Ο Κάτας θα μπορούσε να αντιδράσει πιο γρήγορα και πριν καταφέρει να επιστρέψει η ΑΕΚ στο παιχνίδι. Είναι χαρακτηριστικό ότι μετά το 82-67 του Παναθηναϊκού στο 33′ το time out του Ισραηλινού (αν μέτρησα σωστά πρέπει να ήταν το τρίτο σε όλο το ματς και το ένα και μοναδικό στο δεύτερο ημίχρονο) ήρθε στο 86-81 και ύστερα από το επιμέρους 14-4 των «κιτρινόμαυρων» τέσσερα λεπτά αργότερα. Θεωρώ ότι ίσως να έπρεπε να είχε σταματήσει τον ρυθμό της ΑΕΚ όταν μειώθηκε σε μονοψήφιο η διαφορά στο 35′ (86-77) από το τρίποντο του Κατσίβελη. Προπονητής δεν είμαι φυσικά, αλλά είναι η πρώτη σκέψη που μου ήρθε στο μυαλό βλέποντας την Ενωση να έχει πάρει το momentum.

Δεν ξέρω αν στη συνέχεια ο Παναθηναϊκός παρουσιάσει ένα άλλο πρόσωπο, πολύ πιο βελτιωμένο σε σχέση με τα τρία ματς των ημιτελικών, αλλά μέχρι στιγμής είναι ελάχιστες οι τακτικές παρεμβάσεις. Είτε στην επίθεση, είτε στην άμυνα. Κρατάω ωστόσο ένα καλό αμυντικό διάστημα στο δεύτερο μισό της πρώτης περιόδου, το οποίο ήταν και το καλύτερο των «πρασίνων» στο ματς. Ίσως και της σειράς μέχρι τώρα. Όσο ο Παναθηναϊκός έχει τον… αυτόματο πιλότο στο «On» δεν πιστεύω ότι θα υπάρξει πρόβλημα. Είτε στο 4ο ματς, είτε σε 5ο ματς θα πάει στους τελικούς. Αν όμως γυρίσει στο «Off» και υπάρξουν άσχημες βραδιές όσον αφορά το ατομικό επίπεδο, θα πρέπει να δούμε πολλές και δραστικές επεμβάσεις. Δεν το αποκλείω. Απλά δεν τις έχουμε δει μέχρι τώρα. Φυσικά και υπάρχει η πιθανότητα να τις δούμε την Τετάρτη. Σε μια τέτοια περίπτωση η τελετή θα λάβει από νωρίς τέλος.

Πάμε τώρα και στο κομμάτι της διαιτησίας. Αν έχετε παρατηρήσει, γενικά, προσπαθώ να μην σχολιάζω και να μην ασχολούμαι με τα σφυρίγματα (ή τα μη σφυρίγματα) οποιαδήποτε ομάδα και αν έχει επηρεάσει το τελικό αποτέλεσμα. Είμαι υπέρ των πραγματικών πρωταγωνιστών, οι οποίοι είναι οι παίκτες κατά κύριο λόγο και και κατά δεύτερο οι προπονητές. Θα πω, όμως, ότι η διαιτησία δεν ήταν καλή στον 3ο ημιτελικό. Με λάθη και για τις δύο πλευρές. Ούτε ευνοήθηκε περισσότερο η μία ομάδα ώστε να αποτελέσει παράγοντα που διαμόρφωσε το τελικό σκορ, ούτε αδικήθηκε περισσότερο η άλλη. Όσες φάσεις μπορεί να ρίξει στο τραπέζι η ΑΕΚ (π.χ. επιθετικό Μορέιρα), άλλες τόσες μπορεί να ρίξει ο Παναθηναϊκός και τούμπαλιν (π.χ. τα τρία δευτερόλεπτα στον Μήτογλου).

ΥΓ: Αναγνωρίζω στον Κάτας ένα πράγμα. Αφησε εκτός τους Μακ και Όγκουστ. Δεν μένω στο αν μπορούν ή δεν μπορούν να βοηθήσουν. Δεν παίζουν, δεν το ξέρουμε. Στέκομαι στο ότι έχει δώσει τη μπαγκέτα στους πρωταγωνιστές, σε αυτούς που έχουν τις περισσότερες ευθύνες συνολικά στην ομάδα και σε αυτούς που ΠΡΕΠΕΙ να έχουν την ευθύνη των πράξεών του.

ΥΓ2: Υπάρχει λόγος να ψάξει η ΑΕΚ προπονητή το καλοκαίρι; Μια χαρά είναι ο Αγγέλου. Χωρίς να είναι δική του ομάδα, χωρίς να έχει κανει εκείνος επιλογές παικτών, έχει καταφέρει να την κάνει ανταγωνιστική απέναντι στον Παναθηναϊκό ΚΑΙ στα τρία ματς.

ΥΓ3: Μοιάζει πολύ η φετινή σειρά με τους ημιτελικούς του 2017. Τότε: Παναθηναϊκός-ΑΕΚ 80-70 (1-0), ΑΕΚ-Παναθηναϊκός 71-70 (1-1), Παναθηναϊκός-ΑΕΚ 81-72 (2-1), ΑΕΚ-Παναθηναϊκός 67-105 (1-3). Τώρα: Παναθηναϊκός-ΑΕΚ 78-72 (1-0), ΑΕΚ-Παναθηναϊκός 92-80 (1-1), Παναθηναϊκός-ΑΕΚ 94-83 (2-1). Άραγε θα γίνει το repeat με εύκολη νίκη των «πρασίνων» ή μήπως η Ένωση έχει και άλλη βενζίνη στο ντεπόζιτο;

Πηγή: gazzetta.gr

 

Υπογράφει ο Γιοβάνοβιτς-Έτσι «κέρδισε» τη θέση

Previous article

Σαν Σήμερα: Η… επιστροφή του Παναθηναϊκού και η αρχή της κυριαρχίας! (vid)

Next article

You may also like

Comments

Leave a Reply / Αφήστε σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.