0

Η σκληρή αλήθεια είναι πως στον μπασκετικό Παναθηναϊκό η κατάσταση περιμετρικά της ομάδας έχει ξεφύγει εντελώς και αγγίζει τα όρια της σαπουνόπερας.

Ο περιβόητος πλέον Kρις Χίλ φορτώνεται πάνω του τα πάντα και γίνεται το ιδανικό εξιλαστήριο θύμα πίσω από το οποίο καλύπτονται όλα. Εμείς δεν θα πούμε ότι ο συγκεκριμένος κύριος είναι τέλειος, αψεγάδιαστος ή ότι συμπεριφέρθηκε τίμια απέναντι στον Παναθηναϊκό. Δεν γνωρίζουμε τον κύριο και ούτε μας απασχολεί να τον μάθουμε.

Η προσπάθεια χλευασμού του Χίλ όμως αποτελεί ουσιαστικά μια έμμεση υποτίμηση του ίδιου του Χεζόνια που τον έχει δίπλα του. Ο Κροάτης λίγο πολύ παρουσιάζεται ως ένα παιδάκι που άγεται και φέρεται με βάση τις ορέξεις του εκπροσώπου του. Σίγουρα δεν μπορεί να είναι έτσι.

Τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά.

Ο Μάριο Χεζόνια πιθανότατα ήθελε να παραμείνει στον Παναθηναϊκό και με λιγότερα λεφτά. Ο ατζέντης, είτε μας αρέσει είτε όχι είναι επαγγελματίας, αναζητά όλο και περισσότερα λεφτά για τον πελάτη του και για τον ίδιο και άρα θα κοιτάξει να τον οδηγήσει προς αυτή την κατεύθυνση.

Αυτό και έγινε στην ουσία. Ο Κρις Χιλ και ο κάθε Κρις Χιλ ούτε Παναθηναϊκός είναι, ούτε Ούνιξ Καζάν ούτε οτιδήποτε άλλο. Είναι πολύ απλά με το συμφέρον της τσέπης του.

Ο Παναθηναϊκός με βάση την επιλογή του μεγαλομετόχου του να έχει την ομάδα με έσοδα έξοδα, δεν μπορεί να αγγίξει τα οικονομικά δεδομένα παικτών όπως ο Χεζόνια και έτσι ήταν φυσική και επόμενη η αποχώρηση του. Ακόμη και ο ίδιος ο Μάριο βάζοντας κάτω τη σκληρή λογική το ίδιο θα σκέφτηκε όσο και αν δεν του άρεσε η ιδέα αυτή.

Πόσες φορές στη ζωή μας όλοι λίγο πολύ έχουμε πάει κόντρα στην καρδιά μας βάζοντας μπροστά τη λογική;

Επίσης τα παρακάλια και η επίκληση στο συναίσθημα δεν τιμούν την ομάδα και τον κόσμο της.

Ο Παναθηναϊκός του Παύλου, του Θανάση και του Ζέλικο δεν έπειθε τους παίκτες με καλοπιάσματα και παρακαλετά.

Τους έπειθε όχι μόνο με τα λεφτά αλλά και με την οργάνωση του μπασκετικού τμήματος.

Έβγαζε σοβαρότητα και έδινε την αίσθηση στην μπασκετική πιάτσα ότι στον Παναθηναϊκό ο κάθε παίκτης μπορεί να εξελιχθεί και να γίνει από τους καλύτερους στην Ευρώπη. Έτσι μάλιστα πετυχαίναμε να παίρνουμε ή να κρατάμε πολύ σπουδαίους παίκτες με λιγότερα λεφτά απ’ ότι οι ανταγωνιστές μας εκείνης της εποχής.

Είναι λογικό ο κόσμος να νιώθει φόβο ότι ο μπασκετικός Παναθηναϊκός βαδίζει στα χνάρια του ποδοσφαιρικού από τη στιγμή που για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά θα βιώσει την φρίκη της λογικής έσοδα-έξοδα με ένα πενιχρότατο μπατζετ.

Το γεγονός αυτό όμως δεν πρέπει να κάνει τους φίλους της ομάδας να χάνουν τα λογικά τους και να απελπίζονται τόσο πολύ, ώστε να κάθονται στο διαδίκτυο μέρα νύχτα και να βρίζουν έναν ατζέντη.

Τα ίδια καραγκιοζιλίκια βιώσαμε και με τον περιβόητο Λώτσο, μέχρι που τα βρήκε η ομάδα μαζί του ξανά.

Η εποχή του Παύλου, του Θανάση και του Ζέλικο μας δίδαξε πολλά όσον αφορά την κουλτούρα και την νοοτροπία που θα πρέπει να έχουμε ως Σύλλογος γενικότερα.

Τα στοιχεία αυτά θα πρέπει να τα κρατήσουμε σαν θησαυρό γιατί καλύτερες μέρες θα έρθουν οτιδήποτε και αν αποφασίσει στο μέλλον ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος.

πηγή: leoforos1908.gr

Ανεξέλεκτη η φωτιά – Καίγεται και η Εύβοια!! (Vids)

Previous article

Κυκλοφόρησε η κάρτα φίλου του ερασιτέχνη Παναθηναϊκού

Next article

You may also like

Comments

Leave a Reply / Αφήστε σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.