0

Οι ομαδικές επιθετικές τακτικές ενέργειες και οι ποιοτικές πάσες που έλειψαν, φυσιολογικά, από μια ομάδα που βρίσκεται στο στάδιο της κατανόησης του νέου αγωνιστικού πλάνου της.

Συζητάμε για ένα παιχνίδι κατά του οποίου την διάρκεια η μια ομάδα, ο Παναθηναϊκός πραγματοποίησε 36 οργανωμένες επιθέσεις και η αντίπαλη ομάδα, ο ΠΑΣ Γιάννινα έκανε 13 οργανωμένες επιθέσεις. Ένα ματς στο οποίο η μια ομάδα, ο Παναθηναϊκός είχε το 71% της κατοχής της μπάλας.

Όταν γυρεύεις να αναλύσεις το πώς συνέβη αυτό το ματς να λήξει 1-0 και κοιτάζεις το κομμάτι της απόδοσης του Παναθηναϊκού, διαπιστώνεις ότι ολοκλήρωσε με σουτ μόνο 1 από τις 36 οργανωμένες επιθέσεις του. Γιατί του συνέβη αυτό; Οι εξηγήσεις είναι πολλές, διότι οι επιλογές των ποδοσφαιριστών του ήταν διαφορετικές. Η κύρια εξήγηση όμως κρύβεται στο γεγονός ότι απέναντι σε μια ομάδα που αμυνόταν με καλή οργάνωση, με συνοχή, χάρη στην συγκέντρωση και την πειθαρχία των ποδοσφαιριστών στο αμυντικό μέρος του αγωνιστικού πλάνου τους, ο Παναθηναϊκός δεν έβρισκε χώρους.

Γιατί δεν έβρισκε χώρους; Επειδή απέναντι σε μια άμυνα που κλείνει τους χώρους ο αντίπαλος πρέπει να ανεβάσει πολύ τον ρυθμό ανάπτυξης των επιθέσεων, και για να συμβεί αυτό πρέπει μια ομάδα να είναι πολύ ώριμη και “γρήγορη” στις ομαδικές τακτικές κινήσεις. Και ο Παναθηναϊκός δεν είναι ακόμη τόσο ώριμος και έτοιμος για να ανεβάσει την ταχύτητα της ανάπτυξής του διότι είναι μια πολύ καινούρια ομάδα.

η διάταξη του ΠΑΣ Γιάννινα

Απέναντι σε μια ομάδα που στηνόταν όλη πίσω από την μπάλα, ο Παναθηναϊκός χρειαζόταν ποιοτικές κάθετες πάσες – αυτές που διασπούν τις πρώτες αμυντικές γραμμές του αντιπάλου και αξιοποιούν τον χώρο στον οποίο επιτίθεται ένας συμπαίκτης. Μια τέτοια πάσα του πήρε 86’ λεπτά του Ρούμπεν Πέρεθ για να την βρει. Γιατί; Επειδή δεν ήταν συχνές οι κινήσεις σαν αυτή που έκανε ο Φώτης Ιωαννίδης ανάμεσα στις γραμμές του ΠΑΣ. Επειδή ο Παναθηναϊκός δεν έχει ακόμη μάθει να αλλάζει τοποθετήσεις στα μεσοδιαστήματα, δηλαδή να έχει παίκτες που διαβάζουν την συμπεριφορά της αντίπαλης άμυνας και βλέπουν τους χώρους για να τους αξιοποιήσουν. Ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς προσπάθησε πολύ να βοηθήσει τους ποδοσφαιριστές του να βρουν αυτούς τους χώρους αλλάζοντας την τοποθέτηση των μεσοεπιθετικών και αλλάζοντας παίκτες, αλλά ο ΠΑΣ διάβαζε τις αλλαγές και προσαρμοζόταν. Όταν χρειάζεται να σκέφτεσαι για να ενεργήσεις, τότε ο αντίπαλος που δεν δρα αλλά αντιδρά όταν αμύνεται, αποκτά πλεονέκτημα επειδή οι επιθετικές ενέργειες δεν γίνονται γρήγορα.

Θα μπορούσα να εξηγήσω ακόμη πιο αναλυτικά, και με άλλα παραδείγματα, τα πώς και τα γιατί της αναποτελεσματικότητας του Παναθηναϊκού στην επιθετική ανάπτυξη, αλλά δεν έχει νόημα. Όλα τα παραδείγματα οδηγούσαν τον παρατηρητή στο ίδιο συμπέρασμα: απέναντι στον “κλειστό” ΠΑΣ ο Παναθηναϊκός προσπαθούσε να παίξει σωστά. Μόνο που ακόμη χρειάζεται να προσπαθεί, δηλαδή να σκέφτεται, και γι’ αυτό να αργεί, επειδή αυτή η ομάδα δεν έχει πολλές παραστάσεις που θα της επέτρεπαν να ανεβάσει την γνωστική ικανότητά της – δηλαδή να προσανατολίζεται πιο άμεσα και καλύτερα σε σχέση με την μπάλα και τον αντίπαλο και να αποφασίζει και να ενεργεί πιο γρήγορα. Όλα αυτά τα στοιχεία εμφανίζονται στην απόδοση μιας ομάδας μόνο μέσα από την τριβή των αγώνων και των προπονήσεων. Με τον καιρό.

Τα έκανε όλα σωστά ο προπονητής του Παναθηναϊκού σε αυτό το παιχνίδι; Το αποτέλεσμα λέει “όχι”. Η εικόνα της ομάδας του όμως λέει ότι εκείνος προσπάθησε και πέτυχε να την βοηθήσει στην εξέλιξη του χρόνου, γι’ αυτό και βελτιώθηκε ο Παναθηναϊκός στην ανάπτυξη των επιθέσεων κατά την διάρκεια του β’ ημιχρόνου. Η μόνη δοκιμή στην οποία δεν επέμεινε ο Γιοβάνοβιτς ήταν αυτή της επιλογής να ποντάρει στην ατομική ποιότητα και την καλή ενδοεπικοινωνία που έδειξαν σε μια φάση ο Παλάσιος με τον Βιτάλ. Πάνω που “βρέθηκαν”, ο Γιοβάνοβιτς απέσυρε τον Βιτάλ, πιθανόν επειδή τον ανάγκασε η κόπωση του Βραζιλιάνου, με συνέπεια να παίξουν μαζί μόνο για 9’ λεπτά.

Θέλει χρόνο ο Παναθηναϊκός. Καταλαβαίνεις όμως ότι προσπαθεί να παίξει σωστά. Αν δεν τον “τρελάνουν”, ο Γιοβάνοβιτς θα παρουσιάσει μια ομάδα που θα αποδίδει δημιουργικό ποδόσφαιρο σε υψηλό επίπεδο. Αν ο Παναθηναϊκός είχε σκοράρει όσο του επέτρεπε η αξία των ευκαιριών που δημιούργησε (xG: 1.01), τότε το αποτέλεσμα θα ήταν ισοπαλία, και οι εντυπώσεις διαφορετικές. Σε αυτά τα σημειώματα όμως προσπαθώ να αφήνω στην άκρη τις εντυπώσεις και να μιλώ για την ουσία. Στην ουσία, βλέπεις τον Παναθηναϊκό να προσπαθεί σωστά να ξαναπαίξει ποδόσφαιρο.

Πηγή στοιχείων ανάλυσης της απόδοσης: Wyscout.

Κομβικό το ματς με τον Άρη για τον Παναθηναϊκό

Previous article

Μεγαλύτερο κέρδος και από την νίκη με Παρτιζάν ήταν ο Έβανς!

Next article

You may also like

Comments

Leave a Reply / Αφήστε σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.