0

Αυτό που βλέπουμε από την αρχή της σεζόν, μόνο μπάσκετ δεν θυμίζει«Σα βγεις στο πηγαιμό προς την Ευρωλίγκα, να εύχεσαι να εύχεσαι να είναι μακρύς ο δρόμος γεμάτος περιπέτειες γεμάτος γνώσεις» θα μπορούσε να έλεγε στις μέρες μας ο Κωνσταντίνος Καβάφης βλέποντας την αγωνιστική παρουσία του πρωταθλητή Ελλάδας Παναθηναϊκού στη κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση.

Πως όμως μπορεί να είναι μακρύς ο δρόμος όταν στις πρώτες πέντε αγωνιστικές έχουμε ήδη τέσσερις ήττες όλες μακριά από το ΟΑΚΑ; Πολλοί όπως λέει και ξαναλέει ο προπονητής θα υποστηρίξουν πως δεν μας ευνοεί το πρόγραμμα, άλλοι πάλι θα πουν ότι είναι θέμα προπονητή και παικτών ενώ μια μερίδα του κόσμου θα τονίσει την έλλειψη χρημάτων για να δούμε κάτι καλό από τη στιγμή που η ομάδα είναι παρατημένη στην μοίρα της χωρίς τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο. Ότι και να ακούσεις ότι και να σκεφτείς όλοι οι προαναφερόμενοι έχουν τα δίκια τους αλλά η ουσία είναι τι κάνουμε; Αφηνόμαστε στη μοίρα μας και λέμε πως κάποια στιγμή θα βελτιωθούν τα πράγματα γιατί βρισκόμαστε ακόμη στην αρχή ή ψάχνουμε τις λύσεις για να λυθεί άμεσα αυτό το πράγμα;

Κακά τα ψέματα, αυτό που βλέπουμε από την αρχή της σεζόν, μόνο μπάσκετ δεν θυμίζει αλλά κάτι άλλο, με την ευθύνη να βαραίνει το προπονητικό τιμ και κατ΄επέκταση τους παίκτες. Δε μπορώ να βλέπω παίκτες που να μην έχουν μάθει τον ρόλο τους μέσα στην ομάδα ούτε τον προπονητή να λέει σε δηλώσεις του ότι «μη πιστέψει κάποιος ότι ο Φέρελ ήρθε να μας σώσει από κάτι. Ήρθε να μας βελτιώσει και να μας τονώσει». Το κατά πόσο κι αν βοηθήσει ο Αμερικανός γκαρντ θα το δείξει ο χρόνος αρκεί να του εξηγήσει τι ζητάει από αυτόν ο Πρίφτης.

Το ξέρουμε ότι υστερούμε σε μπάτζετ σε σχέση με άλλες ομάδες αλλά αυτό δεν μπορεί να αποτελεί μόνιμη δικαιολογία για όλα όσα συμβαίνουν στη φετινή σεζόν. Το θέμα έχει να κάνει περισσότερο κατ΄εμέ με τη σωστή διαχείριση του ρόστερ. Είδαμε για παράδειγμα τόσο τη Μπάγερν Μονάχου που είχε πέρσι σχεδόν το ίδιο μπάτζετ με εμάς να διεκδικεί την πρόκρισή της στο Φάιναλ Φορ και από την άλλη πλευρά τη Χίμκι των πολλών εκατομμυρίων να τερματίζει τελευταία.

Και στο ελληνικό πρωτάθλημα μέχρι στιγμής δεν έχουμε δείξει κάτι φοβερό μετρώντας μία ντροπιαστική ήττα από τον Άρη στη Θεσσαλονίκη και μία αγχωτική νίκη επί του Ιωνικού στο ΟΑΚΑ, πράγμα που σημαίνει πως κάτι φταίει και δεν έχει να κάνει ούτε με την επιστροφή του Ολυμπιακού ούτε ότι αρχίζει και κλείνει η ψαλίδα ανάμεσα στις μεγάλες και μικρές ομάδες όπως θέλουν να λένε κάποιοι.

Βλέποντας για παράδειγμα το παιχνίδι με την Μπασκόνια και με τον τρόπο που χάσαμε και το αντίστοιχο με τη Μακάμπι ναι μεν κρίθηκαν στις λεπτομέρειες αλλά όπως και να το κάνουμε αυτές είναι που κάνουν τη διαφορά. Δεν πρέπει να στεκόμαστε και να λέμε “ότι οφείλουμε να παίζουμε όπως στα τελευταία 3 ή 5 ή 7 λεπτά” αλλά να κοιτάξουμε τι λάθη κάνουμε στα προηγούμενα 37 ή 35 ή 33 λεπτά της αναμέτρησης δίνοντας την ευκαιρία στον εκάστοτε αντίπαλο να μας παρασέρνει στον ρυθμό του. Τότε θα έχουμε κάνει πραγματικά βελτίωση και όχι επαναλαμβανόμενα λάθη.

ΥΓ: Η κριτική κόουτς είναι πάντα καλοπροαίρετη, αρκεί να το καταλάβεις

ΥΓ 2: Δε θέλουμε λόγια αλλά πράξεις

ΥΓ 3: Κανένα νέο κύριε Αυγενάκη για το κλειστό έχουμε;

 

 

 

πηγή: pickngreen.gr

Η βαθμολογία της Euroleague: Στο 1-4 ο Παναθηναϊκός

Previous article

Σφαιρόπουλος: «Ο Παναθηναϊκός γύρισε στο ματς με δύσκολα σουτ, αλλά…»

Next article

You may also like

Comments

Leave a Reply / Αφήστε σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.