0

Σαφώς και θέλει χρόνο, δουλειά, υπομονή και διάρκεια ένα τέτοιο σχέδιο… μάχης

Το όποιο ρίσκο για τη χρησιμοποίηση του Βιγιαφάνιες ως “8άρι”, στη θέση του πολύ πιο aggressive και ικανού ανασταλτικά Αλεξανδρόπουλου, ήταν σαφώς μικρότερο σε σχέση με άλλα ματς (π.χ. με τον ΟΦΗ), διότι τα χαρακτηριστικά των αντίπαλων κεντρικών χαφ (Μπεχαράνο, Γκέντσογλου και Τζανδάρη) δεν ήταν τέτοια που θα μπορούσαν να τον… τρομάξουν στις φάσεις που θα χανόταν η μπάλα και θα επιχειρούσε η Λαμία να τον χτυπήσει στο transition.

Το σχέδιο εντούτοις δεν λειτούργησε όσο θα ήθελε επιθετικά, αφενός διότι χρειάστηκε ένα μικρό διάστημα μέχρι να προσαρμοστούν οι κεντρικοί χαφ του Παναθηναϊκού στους ρόλους τους κι αφετέρου, διότι οι ποδοσφαιριστές που έπαιζαν στα άκρα (με εξαίρεση τον Χουάνκαρ) δεν ήταν σε καλή βραδιά και δεν “διάβασαν” σωστά το παιχνίδι (εκτός… αγώνα οι Βιτάλ και Χατζηγιοβάνης). Έπαιζαν διαρκώς σε πολύ χαμηλή ένταση, με αποτέλεσμα να μην γίνονται οι κατάλληλες κινήσεις και να μην βγαίνουν οι απαιτούμενες συνεργασίες.

Ως εκ τούτου, η μπάλα περνούσε διαρκώς από τον άξονα και δεν υπήρχε χώρος και πολλές επιλογές, για να ακουμπήσει εντός της αντίπαλης περιοχής. Σαφώς και θέλει χρόνο, δουλειά, υπομονή και διάρκεια ένα τέτοιο σχέδιο… μάχης και είναι αλήθεια συνολικά στο πρώτο ημίχρονο αρκετοί παίκτες του Παναθηναϊκού έχασαν χρόνο, μέχρι να καταλάβουν πως έπρεπε να παίξουν.

 

Ριντ: «Θα δώσουμε το 100% κόντρα στον Ολυμπιακό – Θα παίξουμε και για τους οπαδούς μας»

Previous article

Δύο «πράσινες» στην κορυφαία επτάδα

Next article

You may also like